INSTRUMENTY STRUNOWE
Download
1 / 38

INSTRUMENTY STRUNOWE - PowerPoint PPT Presentation


  • 293 Views
  • Uploaded on

INSTRUMENTY STRUNOWE. opr. M. Wojciechowska. Instrumenty strunowe (chordofony) – to instumenty, w których źródłem dźwięku jest drgająca struna.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'INSTRUMENTY STRUNOWE' - kiara


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript

INSTRUMENTY STRUNOWE

opr. M. Wojciechowska


Instrumenty strunowe (chordofony) – to instumenty,

w których źródłem dźwięku jest drgająca struna.

Instrumenty strunowe należą do najstarszych instrumentów muzycznych. Najstarszy znany wizerunek instrumentu strunowego pochodzi z malunków odkrytych we francuskich jaskiniach. Przedstawiają one mężczyznę grającego na jednostrunowym instrumencie za pomocą smyczka. Pierwsze instrumenty strunowe przypominające współczesne odpowiedniki z grupy szarpanych powstały na Bliskim Wschodzie już w trzecim tysiącleciu p.n.e., skąd w wyniku ekspansji kulturowej dotarły także do Europy

dzielą się na:

szarpane

smyczkowe

uderzane

POWRÓT


Instrumenty Szarpane

muzyczne instrumenty strunowe, w którym wzbudzenie drgań struny

odbywa się poprzez jej szarpnięcie.

Gitara

Harfa

Klawesyn

Lira

Lutnia

Cytra

Banjo

Mandolina

Ukulele

POWRÓT


Banjo

muzyczny instrument strunowy z grupy szarpanych. Posiada okrągłe pudło rezonansowe przypominające tamburyn. Struny rozpięte są wzdłuż gryfu z progami, przy czym jedna z nich - krótsza - przeznaczona jest do gry kciukiem, natomiast na pozostałych czterech gra się prosty akompaniament.

POWRÓT


Cytra

(z gr. kitara) - ludowy strunowy instrument muzyczny, szarpany o płaskim pudle rezonansowym. Pochodzi z terenów Niemiec i Austrii, popularny również w Indiach pod nazwą Swarmandal. Strojony za pomocą klucza.

Rozróżniamy 2 rodzaje cytry:

Cytra koncertowa

Cytra akordowa

POWRÓT


Cytra koncertowa

o 5 strunach na gryfie podobnym do gitarowego, służących do chromatycznych chwytów i 27 lub 30 strunach basowych przeznaczonych do akompaniamentu. Struny wiolinowe szarpie się przy pomocy plektronu (kostki), basowe - palcami. Podczas gry instrument leży przed muzykiem.

POWRÓT


Cytra akordowa

o większych rozmiarach od koncertowej, nie posiada progów. Niemożliwe jest więc skracanie strun przy ich pomocy. Podczas gry trzymana jest w sposób podobny jak w grze na harfie, lub podobnie jak cytra koncertowa leży przed muzykiem - na kolanach lub na stole.

POWRÓT


Gitara

instrument muzyczny z grupy strunowych szarpanych z pudłem rezonansowym, gryfem i progami na podstrunnicy. Na gitarze gra się palcami, a pomagać sobie można kostką/lub pazurkami

Gitara basowa

Gitara hawajska

Gitara elektryczna

Gitara dobro

Gitara flamenco

POWRÓT


Gitara basowa

instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na podstrunnicy (gryfie); stosuje się także gitary basowe bezprogowe (fretles, z ang. fretless). Gitara basowa transponuje – podobnie jak kontrabas – o oktawę w dół. Tradycyjne gitary basowe mają cztery struny g, d, A, E Łączna skala gitary basowej obejmuje dźwięki (w brzmieniu) od E1 do g1, jest więc identyczna ze skalą kontrabasu. Spotyka się także modele 5-strunowe (z dodatkową dolną struną C lub H), 6-strunowe (jak pięciostrunowy plus górna struna C), 8-strunowe (gdzie dla każdej struny 4-strunowej jest dodana druga strojona o oktawę wyżej) oraz 12-strunowe. W muzyce rockowej na gitarze basowej gra basista.

POWRÓT


Gitara elektryczna

to gitara, w której drgania stalowej struny umieszczonej w polu elektromagnetycznym, są przekształcane w zmiany napięcia elektrycznego, za pomocą przetwornika.

POWRÓT


Gitara flamenco

Większość gitar flamenco jest wytwarzana z drzewa cyprysowego dlatego w odróżnieniu od gitar klasycznych są wykonane najczęściej w kolorach od jasnożółtego do pomarańczowego. Pudło jest nieznacznie węższe i płytsze od pudła gitary klasycznej. Nieodłącznym elementem gitary flamenco jest golpeador

Golpeador nazywany również "Flamenco Tap Plate" lub "Pick Guard" to płytka ochronna wykonana przeważnie z cienkiego samoprzylepnego plastiku - laminatu. Naklejana na płytę wierzchnią gitary w celu ochrony lakieru i płyty przed uderzeniami gitarzysty, który wykonuje technikę golpe czyli uderzenie palcem serdecznym w pudło rezonansowe w celu zaakcentowania, wzmocnienia wybranego dźwięku.

POWRÓT


Gitara hawajska

wykształciła się w kulturze muzycznej Hawajów. Początkowo, od zwykłej gitary akustycznej różniła się strojem i techniką gry, lecz z czasem przekształciła się w samodzielny instrument.

Na gitarze hawajskiej gra się na siedząco trzymając ją na kolanach. Struny dociska się do podstrunnicy za pomocą metalowego lub szklanego przedmiotu, zwykle walca trzymanego w palcach lub szerokiej obrączki na palec założonej. Przedmiot przesuwany wzdłuż struny powoduje wydobywanie z niej przeciągłego, śpiewnego tonu. Liczba strun gitary hawajskiej jest też zmienna i dochodzi do ośmiu.

POWRÓT


Gitara dobro

gitara akustyczna skonstruowana przez muzyków Georga Beauchampa i Johna Dopyera w 1927 w celu wzmocnienia dźwięku gitary akustycznej. Najważniejszym elementem gitary był opatentowany dysk, opierający się z jednej strony na metalowym pudle rezonansowym, a jednocześnie stanowiący podparcie dla stalowych strun. Dźwięk gitary był bardzo ostry i metaliczny, a jego natężenie było od trzech do pięciu razy większe niż w przypadku zwykłej gitary akustycznej. Gitara zyskała dużą popularność wśród muzyków bluesowych i country swojej epoki.

POWRÓT


Harfa

instrument strunowy szarpany w kształcie trójkąta, jeden z najstarszych instrumentów muzycznych. Wywodzi się od łuku. Współczesna harfa koncertowa ma 47 strun nastrojonych diatonicznie w Ces-dur i 7 pedałów, służących do przestrajania poszczególnych strun. Harfa pedałowa o podwójnym wcięciu pedałów umożliwia przestrajanie 44 strun (tj. wszystkich z wyjątkiem dwóch najniższych i jednej najwyższej) o jeden lub dwa półtony, a tym samym grę we wszystkich tonacjach

POWRÓT


Klawesyn

(inaczej: cembalo, clavicembalo, cymbał, harpsichord, klawicymbał) - wynaleziony w epoce renesansu instrument strunowy szarpany wyposażony w klawiaturę. Jego dźwięk, w porównaniu z fortepianem, jest cichy i mało zróżnicowany dynamicznie.

POWRÓT


Lira

instrument strunowy z grupy chordofonów wywodzący się ze starożytnej Grecji. Ma wąski, czworoboczny rezonator, z którego wychodzą dwa łukowate ramiona połączone poprzeczką. Zaopatrzony w 4 do 10 strun. Początkowo pudło rezonansowe złożone było ze skorupy żółwia. Na lirze grano na dwa sposoby: szarpiąc struny lub uderzając pałeczką (plektronem).

Istnieje jeszcze odmiana liry zwana lirą korbową (łac. organistrum). Instrument ten jest zaopatrzony w korbkę przymocowaną do okrągłej tarczy, która wzbudza struny liry.

POWRÓT


Lutnia

muzyczny instrument strunowy szarpany z grupy chordofonów. Pudło rezonansowe instrumentu z jednej strony jest mocno wypukłe, a gryf zagięty pod kątem 90°. Liczba strun: od 6 do 16. Liczba progów: od 4 do11. Przywieziona do Europy z krajów arabskich we wczesnym średniowieczu.

POWRÓT


Mandolina

strunowy instrument muzyczny z rodziny szarpanych posiadający cztery pary strun strojonych w kwintach. Skala mandoliny (zakres dźwięków muzycznych) wynosi od g do fis3

POWRÓT


Instrumenty smyczkowe

instrumenty muzyczne z grupy chordofonów strunowych, w których struna wprowadzana jest w stan wibracji za pomocą smyczka, przesuwanego po strunie – legato, detaché, lub uderzając w nią włosiem – spiccato. Inną metodą wydobycia dźwięku z instrumentu smyczkowego jest col legno - czyli uderzenie struny drzewcem smyczka lub pizzicato, czyli szarpniecie struny palcem oraz klang (pizzicato bartokowskie, pizzicato à la Bartók) – szrpnięcie struny tak silne, by uderzyła o gryf.

dzielą się na:

Klasyczne instrumenty smyczkowe

Regionalne instrumenty smyczkowe

Dawne isntrumenty smyczkowe

Elektryczne instrumenty smyczkowe

POWRÓT


Smyczek

element instrumentu smyczkowego służący do wzbudzania wibracji strun. Smyczek składa się z drzewca będącego elementem nośnym wykonanym z balsy, uchwytu, włosia i śruby naciągowej (żabka), pozwalającej uzyskać odpowiedni naciąg włosia.

Włosie w smyczku pochodzi z końskiego ogona. W celu zwiększenia szorstkości włosia i tym samym zwiększenia jego przyczepności do strun naciera się włosie kalafonią.

POWRÓT


Klasyczne instrumenty smyczkowe

skrzypce

wiolonczela

altówka

kontrabas

POWRÓT


Skrzypce

są najmniejszym instrumentem z tej grupy, zarazem charakteryzują się najwyższym strojem.

Skrzypce składają się z podłużnego pudła rezonansowego z dwoma otworami w kształcie stylizowanej litery f, gryfu z bezprogową podstrunnicą, zakończonego główką w charakterystycznym kształcie ślimaka. Struny, podparte na mostku, napinane są za pomocą klinowych naciągów.

Struny skrzypiec, niegdyś wykonywane z preparowanych jelit zwierzęcych, dziś niemal wyłącznie wykonywane są ze stali.

Instrument posiada cztery struny normalnie strojone w kwintach do następujących dżwięków (począwszy od najniżej strojonej) - g, d1, a1, e2 i obejmuje zakres dźwięków od g do e4.

POWRÓT


Altówka

muzyczny instrument strunowy z grupy chordofonów smyczkowych. Altówka jest nieco większa od skrzypiec, ma niższy, głębszy i łagodniejszy ton.

Instrument posiada cztery struny normalnie strojone w kwintach do następujących dżwięków (począwszy od najniżej strojonej) - c, g, d1, a1 i obejmuje zakres dźwięków od c do a3.

Technika gry na altówce jest taka sama jak na skrzypcach, altowiolista gra z nieco większym oparciem. Smyczek jest identycznej długości jak u skrzypka.

POWRÓT


Wiolonczela

tenorowo-basowy, instrument strunowy z grupy smyczkowych.

Instrument ma cztery struny normalnie strojone w kwintach do następujących dźwięków (począwszy od najwyżej strojonej) - a, d, G, C, i obejmuje zakres dźwięków od C do a2.

Na wiolonczeli gra się siedząc, obejmując udami pudło rezonansowe. Gryf wznoszący się pionowo w górę znajduje się na wysokości przedramienia i ramienia. Wiolonczela posiada piękne, niskie, melancholijne brzmienie, choć w wysokim rejestrze brzmi jasno, czasem nawet „błyskotliwie”.

POWRÓT


Kontrabas

muzyczny instrument strunowy z grupy smyczkowych; jest największym instrumentem tej grupy.

Instrument posiada cztery struny strojone w kwartach (począwszy od najniżej strojonej): E, A, D , G i obejmuje zakres dźwięków od E do g1

Ma trochę inną budowę niż pozostałe

instrumenty smyczkowe. Gra się na nim stojąc.

POWRÓT


Regionalne instrumenty smyczkowe

Gęśle

prastary słowiański instrument strunowy

Basetla

swym kształtem przypomina wiolonczelę. Posiada od 2 do 4 strun

POWRÓT


Elektryczne instrumenty smyczkowe

Skrzypce elektryczne

w przeciwieństwie do akustycznych nie posiadają pudła rezonansowego (soundbox), które wzmacnia drgania strun i wypromieniowuje dźwięk. W przypadku skrzypiec elektrycznych rolę tę spełniają głośnik i wzmacniacz elektro-akustyczny. Często skrzypce elektryczne mają wiecej niz 4 struny. Najczęściej dodawana jest struna "C"( o kwintę niżej niż struna "G" )

POWRÓT


Dawne instrumenty smyczkowe

Rebec

pochodzenia arabskiego lub bizantyjskiego o owalnym pudle w kształcie gruszki, posiadający trzy struny.

Lira da braccio

posiadający pudło rezonansowe o kształcie zbliżonym do skrzypiec. Posiadał zwykle 5 strun melodycznych strojonych w kwartach i kwintach i 2 struny burdonowe strojone w oktawach.

Viola da gamba

Viola d’amore

POWRÓT


Rebec

POWRÓT





Ukulele

Mała gitara hawajska z czterema strunami (a, d1, fis1, h1)

POWRÓT


Instrumenty strunowe uderzane klawiszowe

instrument strunowy, w którym wibracja strun wzbudzana jest uderzeniem młoteczka. Młoteczki mogą być trzymane w dłoniach lub być częścią mechanizmu uruchamianego przez klawiaturę.

Fortepian

Pianino

Klawikord

POWRÓT


Klawikord

najstarszy instrument klawiszowy, wynaleziony w XIV wieku. Struny wprawiane są w ruch za pomocą tangentów (listewek), które naciskają i dzielą struny po przyciśnięciu klawiszy. Powoduje to, że dźwięk wydawany przez klawikord jest bardzo cichy. Ma tylko jedną klawiaturę o zakresie 4 oktaw.

POWRÓT


Pianino

Zasada działania jest identyczna jak w fortepianie z tą różnicą, że rama ze strunami jest położona pionowo a nie poziomo, co powoduje, że również sam instrument jest wyższy od fortepianu, za to znacznie od niego krótszy.

POWRÓT


Fortepian

W fortepianie struny rozpięte na stalowej ramie uderzane są młoteczkami wyściełanymi filcem. Naciśnięcie klawisza powoduje uderzenie młoteczka w strunę,

POWRÓT



ad