1 / 19

METODY PRACY Z MŁODZIEŻĄ ZAGROŻONĄ WYKLUCZENIEM SPOŁECZNYM

METODY PRACY Z MŁODZIEŻĄ ZAGROŻONĄ WYKLUCZENIEM SPOŁECZNYM. „ To, co możesz uczynić dla drugiego człowieka jest tylko maleńką kroplą w ogromie oceanu ale właśnie jest tym, co nadaje znaczenie twojemu życiu”. ( Albert Schweitzer). Treści szkolenia.

cwen
Download Presentation

METODY PRACY Z MŁODZIEŻĄ ZAGROŻONĄ WYKLUCZENIEM SPOŁECZNYM

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author. Content is provided to you AS IS for your information and personal use only. Download presentation by click this link. While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server. During download, if you can't get a presentation, the file might be deleted by the publisher.

E N D

Presentation Transcript


  1. METODY PRACY Z MŁODZIEŻĄ ZAGROŻONĄ WYKLUCZENIEM SPOŁECZNYM „ To, co możesz uczynić dla drugiego człowieka jest tylko maleńką kroplą w ogromie oceanu ale właśnie jest tym, co nadaje znaczenie twojemu życiu”. ( Albert Schweitzer)

  2. Treści szkolenia EMOCJE: • Różnice w kontrolowaniu i ukrywaniu emocji • Reakcje • Konsekwencje nierozpoznawania własnych emocji POZNAWANIE MOTYWÓW WŁASNYCH ZACHOWAŃ: • 4 podstawowe typy ludzi (altruiści, asertywni, analitycy, elastyczni) STRES: • Przyczyny stresu u dzieci • Skutki stresu krótko i długotrwałego BUDOWANIE WIARY W SWĄ MOC PRAKTYCZNE FORMY POMOCY DZIECKU Z TRUDNOŚCIAMI

  3. EMOCJE W ciągu dnia każdy doświadcza różnych emocji: radości , gniewu, rozczarowania, lęku itp. Wiele osób nie rozumie własnych odczuć. Odpowiada za to sposób w jaki zostali wychowani. Jesteśmy uczeni racjonalnego, logicznego podejścia do życia, emocje i uczucia spychane zostają na margines, nawarstwiają się w sposób niekontrolowany. Zrozumienie własnych emocji różni się od logicznej analizy czy rozwiązywania problemu, wymaga świadomości napływających sygnałów. Różnice w kontrolowaniu i ukrywaniu emocji KOBIETY MĘŻCZYŹNI

  4. Reakcja — odpowiedź na zachowanie drugiej osoby „ wiem, że istniejesz” REAKCJE pozytywne ↔ negatywne • Brak reakcji może zabić - fizycznie i psychicznie, • Negatywne reakcje dla dzieci są lepsze niż brak reakcji, ale mogą powodować emocjonalne zranienie, • Reakcje pozornie pozytywne mogą zwichnąć osobowość dziecka, • Szczere pozytywne reakcje pobudzają rozwój umysłowy i fizyczny. Schematy oceny reakcji z dzieciństwa uwarunkowane płcią (za to samo zachowanie, działanie różne oceny np. tarzanie się w piaskownicy, powrót od kolegów z guzem, czytanie poezji)

  5. KONSEKWENCJE NIEROZPOZNANIA WŁASNYCH EMOCJI „ jeśli nie wiemy, co odczuwamy, jak możemy sobie stawiać jasne cele w życiu?” • dziecko uczy się relacji z innymi, obserwując związek swoich rodziców • (sposoby pokonywania trudności- agresja, kłótnia) • relacje z dziećmi i rodzeństwem są odzwierciedleniem porozumiewania się • ze sobą rodziców, • nauka dawania i brania rozwija się poprzez model komunikacji w domu • rodzinnym.

  6. NIENAWIŚĆ – brak czasu i niechęć do okazywania miłości i bliskości w rodzinie pokazuje, że miłość jest obcym uczuciem, a wzajemne oczekiwania i ich niezaspokajanie rodzi wzajemne pretensje, nienawiść. GNIEW- dzieci są szczególnie wrażliwe na skrywany gniew, pretensje. Małe dzieci szczególnie wyczuwają napięcie wokół nich i niepewność z tym związana zawsze im towarzyszy - nigdy z tego nie wyrastają. Jeśli dziecko (powyżej 3 r. ż) wychowuje się w przekonaniu , że jest odpowiedzialne za gniew, frustracje w rodzinie, to nosi to brzemię całymi latami. Tłumienie gniewu może doprowadzić do depresji („ ty jesteś w porządku, a ja nie”→ „ja jestem w porządku, a ty nie” → „ jestem w porządku i ty też”) DEPRESJA- utrata wiary we własne możliwości, poczucie nieustannej beznadziei, „ złej passy”. Dziecko doświadczające takich uczuć, bywa przekonane, że nigdy nie poradzi sobie w szkole, z rówieśnikami. Często towarzyszem depresji jest lęk, niska samoocena. POWTARZANIE BŁĘDÓW RODZICÓW-mimo upominania, przestrzegania dzieci przed nałogami, brakiem wystarczającej wiedzy, minimalizowaniu wartości pieniądza gro rodziców boryka się z dokładną odwrotnością zakładanych efektów wychowawczych… obok słów dziecko doszukuje się potwierdzenia w czynach, przykładów z życia rodziny (rodzic świetnie radzący sobie w „łatwych” interesach, mający kapitał, prowadzący rozwiązły tryb życia nie jest dla dziecka wiarygodnym przykładem do pilnej nauki i uczciwej pracy)

  7. POZNAWANIE MOTYWÓW WŁASNYCH ZACHOWAŃ ROZRÓŻNIAMY 4 PODSTAWOWE TYPY LUDZI

  8. ALTRUIŚCI - OPIEKUŃCZY CZYLI „NIEBIESCY” POMOC DLA INNYCH BEZ OCZEKIWANIA ZYSKÓW OSOBISTYCH Dzieci z tej kategorii są przyjacielskie, czerpią satysfakcję gdy ludzie dziękują im za pomoc. Można na nich polegać, są wrażliwe na uczucia innych. Dużo zyskują poprzez jasne i konsekwentne zasady z domu rodzinnego. „Niebieskie” dziecko często nie potrafi znieść krytycyzmu, sarkazmu, braku lojalności, nadmiernej kontroli, nieczułości i braku zainteresowania. Nagradzanie poprzez przyjazne wspieranie jego działań. Może przedkładać dobro innych ponad swoje lub pełnić role nadopiekuńczą wobec innych, dlatego ważne by dziecko rozwinęło niezbędny poziom asertywności.

  9. ASERTYWNI – KIERUJĄCY CZYLI „CZERWONI” Dążądo przewodzenia innym i podejmowania ryzyka. Dzieci o tych cechach często wyrastają na przywódców i przedsiębiorców. Dobrze czują się, gdy sami mogą wyznaczać cele do wykonania - uwidacznia się to od najmłodszych lat. „ Czerwoni” mają dar przekonywania, ryzykowania, ambitnego udowadniania swej sprawności. Zrobią wszystko by nie przytaczać ich za osoby słabe i uległe, z niezrozumieniem i niechęcią patrzą na osoby miłe i pokorne. Łatwo je motywować za pomocą nagród i przywilejów, wciąż potrzebują nowych wyzwań. Umieszczone w środowisku nie zapewniającym wystarczających wyzwań, popadną w apatię, staną się bierne, źle reagują na rady i konstruktywna krytykę. Staną się nielojalne i mało zaradne. Takie dzieci bywają albo genialne, albo bardzo leniwe - nigdy pośrodku. W sytuacji stresowej oczekują natychmiastowego rozwiązania problemu.

  10. ANALITYCY - AUTONOMICZNI CZYLI „ZIELONI” Zachowują się w sposób przemyślany, pragmatyczny i logiczny. Dzieci z tej kategorii są spokojne, zaradne, wolą by inni nie angażowali się w ich sprawy. Potrafią logicznie i analitycznie myśleć, cenią sprawiedliwe traktowanie, jasno ustalone zasady oraz obiektywność. Dzieci takie są ostrożne i dokładne podczas powierzonych zadań. Imponują im osoby otwarcie mówiące o swych pragnieniach, bez narzucania innym zdania. Pracując z „zielonym” dzieckiem, czekaj aż samo poprosicię o pomoc. „Zieloni” są poważni i nie przepadają za towarzystwem wesołków i ludzi nie patrzących serio na życie. Nie lubią publicznego okazywania emocji i nie czują się pewnie w sytuacjach towarzyskich. Wolą, by przekazać im informacje, polecenie i powiedzieć, co mają do zrobienia. Panicznie boją się obcych miejsc, chaotycznych sytuacji, popędzania ich. Często zarzuca się im chłód i nieczułość. Przywiązują się do drobiazgów, szczegółów, schematów co może prowadzić w skrajnym przypadku do zaburzeń obsesyjno - kompulsywnych.

  11. ELASTYCZNI – LOGICZNI CZYLI „ RÓŻNOKOLOROWI” Dobrze czują się w roli przywódców, lubią pomagać innym oraz analizować sytuację Dzieci należące do tej grupy łączą cechy poprzednich 3 grup. Są samodzielne, wrażliwe na innych, lubią pracować w grupie z jasno określonym liderem. Są bardzo elastyczne i szybko się przystosowują do nowych sytuacji. Imponują im silne osobowości pomagające innym, lubią rozwijać swe talenty i zmierzać ku wszechstronności. Osoby takie potrzebują wsparcia, pomocy, życzliwości. Często to ufne, współczujące i wrażliwe dzieci. „Różnokolorowi” nie znoszą kontroli, nachalności, nacisku z zewnątrz i ingerencji w decyzje. Czasem zarzuca im się ; niekonsekwencję, niezdecydowanie, brak troski, a nawet zasad. Mogą ulegać wpływom grupy i nie mieć własnych przekonań.

  12. STRES Pod wpływem stresu postawy ludzkie mogą ulec zmianie 3 stopnie natężenia sytuacji stresowej: ☻ skupiamy się na sobie, innych zaangażowanych osobach i napotkanym problemie, ☻☻ skupiam się na sobie i problemie, ☻☻☻ liczę się tylko „ja” i moje przetrwanie. Najczęstsze przyczyny stresu u dzieci • Wygórowane wymagania rodziców, • Przekonanie rodziców, że stać dziecko na więcej, • Nierealne oczekiwania nauczycieli, • Wymagania rodziców odnośnie idealnych znajomych, • Ośmieszanie przez rówieśników, • Za duża ilość obowiązków, • Paniczny strach o utrzymanie dobrej opinii innych na swój temat, • Kłótnie w rodzinie, • Niezrozumienie przez bliskich w domu i szkole, • Zawiść, zazdrość kolegów o dobre stopnie.

  13. Skutki stresu krótkotrwałego Skutki stresu długotrwałego ♦ zmarszczone brwi, ♦ zaciśnięte zęby, pięści, ♦ wytrzeszczone oczy, ♦ suchość w ustach, ♦ bladość, ♦ przyspieszony puls i bicie serca, ♦ obgryzanie paznokci, ♦ zimne, spocone dłonie, stopy, ♦ zwiększona wrażliwość na dotyk, ♦ zmniejszona wrażliwość na ból EMOCJONALNE ♥ rozdrażnienie, ♥ wycofanie z życia, ♥ poczucie winy, ♥ agresja, ♥ przygnębienie, ♥ oskarżanie innych, ♥ strach, ♥ znudzenie, ♥ bezsenność, ♥ nadaktywność, ♥ nadużywanie alkoholu, ♥ zażywanie narkotyków, ♥ brak motywacji, ♥ nerwowość bez powodu SOMATYCZNE ♦♦ utrata apetytu, ♦♦ pogorszenie wyglądu cery, ♦♦ wypadanie włosów, ♦♦ bóle głowy, nerwobóle, ♦♦ wrzody i niestrawność, ♦♦ problemy żołądkowe, ♦♦ napięcie mięśni szyi i ramion, ♦♦ ucisk w piersi, ♦♦ zatwardzenie lub biegunka, ♦♦ problemy z sercem, ♦♦ wysokie ciśnienie krwi

  14. Budowanie wiary w swą moc ☼ nagradzanie dziecka - pokazywanie zadowolenia z jego osiągnięć, - dziecko jest w stanie zrobić wszystko, by zostać zauważonym, jeśli złe zachowanie i problemy z nauka to sprawią - nie zawaha się, - zachęcanie do radości z osiąganych sukcesów - zdanie „ nie przechwalaj się” blokuje naturalną potrzebę uznania, radości, docenienia za pracę. ☼ przezwyciężanie lęków i niepokojów • - zachęcanie dziecka do zwierzania się rodzicom, by nie tłumiło lęków • i złych emocji, • stwarzanie możliwości wykonania trudnego zadania w bezpiecznym środowisku • i okolicznościach, • zamiast myśli o ewentualnej porażce, skupianie uwagi na dotychczasowych • pozytywnych efektach, osiągnięciach.

  15. Budowanie wiary w swą moc ☼ przezwyciężanie negatywnych cech osobowości • dzieci o negatywnych cechach osobowości zwykle mają kłopoty • w relacjach z kolegami, nauczycielami. Nie umieją prosić o pomoc, • rozpoznawanie wraz z dzieckiem negatywnych emocji i reakcji pod ich wpływem, • pomaganie dziecku zmieniać tylko to, z czego samo jest niezadowolone, ☼ zadowolenie z samego siebie • dokonując opisu wad nie pomijać zalet i ich nie umniejszać, • zobaczenie siebie, takim jakim się jest to najlepsza pomoc dla dziecka • i początek pracy nad korzystnymi zmianami, • nauka przyjmowania krytyki mobilizującej i odrzucania niszczącej krytyki • bezpodstawnej, bez wiary w zmianę na lepsze.

  16. Budowanie wiary w swą moc ☼ zasada uczciwości • dostarczanie przykładów rozwiązania problemu przez sięganie • po uczciwe metody i środki, • pokazywanie konsekwencji oszustw, oraz „ małych kłamstewek”, • które pozbawiają odpowiedzialności, • uczciwość jest nieodzownym elementem poczucia własnej wartości, • (trudno być zadowolonym obawiając się, że inni dowiedzą się co ukrywamy). ☼ budowanie dobrych stosunków • - nie wszystkie rodziny otwarcie okazują swym dzieciom miłość i zadowolenie, • dorośli chowając swą troskę i opiekuńczość dostarczają dzieciom przekonanie • o ignorowaniu ich i niedocenianiu, • - poprawiając relacje dziecka ze środowiskiem szkolnym, najpierw należy • polepszyć relacje miedzy jego rodzicami i rodzeństwem. • powtarzające się sceny gniewu, krzyku, pretensji w domu dziecka, rodzą jego • przekonanie o bezsilności,

  17. PRAKTYCZNE FORMY POMOCY DZIECKU Z TRUDNOŚCIAMI „ NIE WIEM”← pomóż zwerbalizować pomysł, problem, uczucie „ To Za Trudne”← pokaż, że trudne nie znaczy niemożliwe, nieosiągalne, „ DOSTAŁEM 5 BO MI SIĘ UDAŁO” ← niska samoocena prowadzi do kasowania sukcesów, ukaż dziecku, że to jego wkład pracy został doceniony, a nie przypadek, „ Jestem nieudacznikiem” ← zapytaj o konkretny problem, by zminimalizować siłę określenia, „ NIESPRAWIEDLIWIE MNIE OCENIAJĄ” ← skonkretyzuj, kto konkretnie i kiedy, oraz co kryje się za tą niesprawiedliwością,

  18. PRAKTYCZNE FORMY POMOCY DZIECKU Z TRUDNOŚCIAMI „Jestem załamany/a” ← dopytaj o emocje i bodźce, by wskazać co i kiedy miało wpływ na taki stan, „ NIC MI SIĘ NIE UDAJE, JESTEM GŁUPI” ← dokonaj konfrontacji, z kim porównuje się dziecko, dlaczego tak uważa, „ Nie potrafię tego zrobić” ← zapytaj, czy dziecko już próbowało tego zadania, czy pamięta sprawy, które mimo trudności się powiodły, „WIEM, CO O MNIE MYŚLĄ” ← niska motywacja wynika z założenia, że inni mają wyrobione już zdanie na temat dziecka, więc nie warto się starać by to zmienić, zapytaj, kto tak uważa, skąd wiesz co myśli o tobie?

  19. Przygotowanie i prowadzenie Rady Szkoleniowej: Bogusława Kadzik – Choczyńska Stanisława Folga - Kostka

More Related