slide1 l.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
Federíco García Lorca Fuente Vaqueros, 5 juni 1898 –Víznar, 19 augustus 1936 Toneelschrijver en dichter Aldichter PowerPoint Presentation
Download Presentation
Federíco García Lorca Fuente Vaqueros, 5 juni 1898 –Víznar, 19 augustus 1936 Toneelschrijver en dichter Aldichter

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 14

Federíco García Lorca Fuente Vaqueros, 5 juni 1898 –Víznar, 19 augustus 1936 Toneelschrijver en dichter Aldichter - PowerPoint PPT Presentation


  • 145 Views
  • Uploaded on

Federíco García Lorca Fuente Vaqueros, 5 juni 1898 –Víznar, 19 augustus 1936 Toneelschrijver en dichter Aldichter 20 november 2008. Las seis cuerdas

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'Federíco García Lorca Fuente Vaqueros, 5 juni 1898 –Víznar, 19 augustus 1936 Toneelschrijver en dichter Aldichter' - jenski


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
slide1

Federíco

García Lorca

Fuente Vaqueros, 5 juni 1898 –Víznar, 19 augustus 1936

Toneelschrijver en dichter

Aldichter

20 november 2008

slide2

Las seis cuerdas

La guitarra,hace llorar a los sueños.El sollozo de las almasperdidas,se escapa por su boca redonda.Y como la tarántulateje una gran estrellapara cazar suspiros,que flotan en su negroaljibe de madera.

Federico García LorcaPoema del Cante Jondo.

slide3

Boompje boompje

dor en groen.

Het meisje met het mooie gelaat

is bezig olijven te plukken.

De wind, charmeur van torens ,

pakt haar vast bij haar taille.

*****Er kwamen vier ruiters voorbij

op Andalusische merries

gekleed in blauw en groen

en lange donkere mantels

"Kom mee naar Córdoba, mooi meisje."

Het meisje luistert niet.

Het meisje proeftmoerasandijviesappig en geel

Kom uit je zompige polderomhoog naar mijn eilandWord mijn boegbeeld

Pas op mijn huiswanneer ik op zee ben

*****

Het meisje ruiktkoolzaadveldensappig en geel

Kom in mijn hoeve

Word mijn boerinvrouwe van veldenvol oogsten die reikentot achter de einder

slide4

Er kwamen drie torero’s voorbij

jong en slank in de taille

gekleed in oranje

met degens van oud zilver.

"Kom mee naar Sevilla, mooi meisje."

Het meisje luistert niet.

*****Toen de avond paars kleurde

en het licht vervaagde

kwam er een jongeling voorbij

met rozen en mirten van maanlicht.

"Kom mee naar Granada, mooi meisje."

En het meisje luistert niet.

Het meisje hoortruisende halmensappig en geel

Kom in mijn hoofdstadde spil van de zeegrond

Daar heersen wij samenover dijken en vaartenover haven en graan

*****

Het meisje zietzon in de vaartensappig en geel

Kom naar het westenpoort naar de Randstad

Rijk zul je wordenin ons kasteeltjeboven de wolken

slide5

Het meisje voelthoe de zuidwestenwindhaar lokken verstrengeltmet dromen die bloeienin vruchtbare aardesappig en geel

Niels Blomberg

Het meisje met het mooie gelaat

blijft maar olijven plukken,

terwijl de grijze arm van de wind

haar taille omsluit.

*****Boompje, boompje

dor en groen.

Federico García Lorca

Uit: Diván del Tamarit

vertaling: Niels Blomberg

slide6

De zes snaren

De gitaar

doet de dromen huilen

Het snikken van verloren

zielen

ontsnapt uit haar ronde

mond

En als de tarantula

weeft ze een grote sterom er zuchten in te vangen

die drijven op haar zwarte

houten waterput

Federico Garcia Lorca

(vertaald door Piet Thomas

en Christian de Paepe)

Een grote ster

De tarantula

weeft er snaren

om de zes verloren

zielen te vangen

die in haar houten mond

drijven, als de dromen

En de zwarte zuchten

van snikken, doet ze

op haar ronde waterput

het huilen ontsnapt

uit de gitaar

Petra

slide7

Alleen je vurig hart

En anders niets.

Mijn paradijs: veld

Zonder nachtegaal

Of lieren,

Met een discreet riviertje

En een bronnetje

Geen spoor van wind

Over het loof,

Geen ster die blad

Wil zijn.

Een geweldig licht

Dat glimworm

Ware

Van een ander,

In een veld van

Gebroken Blikken.

Een klare rust

En onze kussen,

Galmende maanvlekjes

Van de echo,

Gingen ginds ver open.

En jouw vurig hart,

En anders niets.

VERLANGEN Alleen je vurig hart

Blauwzwarte nachten

Bezwangerd met koortsachtig genot.

Krekels die tjirpen, nacht-

Vlinders deinend door de lucht.

Een hemelboom verstrikt

In vallende sterren en

Een prinsenschoonheid

In de knop.

Verdwijnen, in ogen en lippen.

Een wachtende mond invliegen

Met ‘n gretige tong die

Verkoeling zoekt.

Grenzeloos verlangen naar jouw

Fluisterende aanwezigheid.

En doof mijn lippen

Die met vuur spelen.

Doof ze, doof ze honingzoet

Garcia Lorca / Vertaling Bart Vonck

Rim Sartori

Foto Doris Lamers

slide8

El perro andaluz - de Andalusische hond

Zijn verlangen is als een hond

waar de kop was

groeien zonnebloemen.

Onder het licht dat pijnigt

gaat de hond liggen

aan de voeten

van zijn zigeunerprins.

De prins droomt: over een jonge man

met zoet slapende lippen

en de flanken van een stier.

De hitte drijft in de namiddag windstil

wanneer de prins zich koelte toewuift.

Zijn waaier suist als een mes.

Vol verlangen vult de prins de gifbeker

en giet deze weer langzaam leeg

over de aarde waar

vochtige anemonen groeien

tot het purper en de cipressen

van de avond hem omsluiten.

Alleen vannacht klinkt donker

hoefgetrappel onzichtbaar op straat.

Zijn geliefde verklapte hun geheim.

De hond jankt en de prins

buigt zijn hoofd

het is tijd.

Met zijn jachtbuks

schiet hij zijn hond neer.

Waar de kop was

groeien zonnebloemen

in parelmoerschijn naar de maan

hier heerst alleen maar schaduw.

Dorine Ratulangie

slide9

DE LIEFDE SLAAPT OP DE BORST

VAN DE DICHTER

Jij zal nooit weten hoeveel ik van je houomdat je in me slaapt en ingeslapen bent.Ik verberg je in tranen, achtervolgddoor een stem van penetrant staal.De norm die gelijk vlees en ster beroertdoorboort reeds mijn bedroefde borsten de troebele woorden hebben gebetenin de vleugels van je strenge geest.Groepen mensen springen in de tuinenhopend op je lichaam en mijn agonieop paarden van licht en groene manen.

Maar slaap toch verder, leven van mij.Hoor mijn bloed verwoest in de violen!Kijk hoe ze ons nog steeds bespieden!

Garcia Lorca

slide10

De anjerrode slang slaapt op

de borst van de dichter

Anjerrode slang, die in mijn gastvrije borst slaapt.

Ik houd van je even veel

als van mijn tonggebloemde minnares.

De held van de vergeten,

ongeroken anjers ben jij.

Hun geurige nectar

zuig jij elke avondschemering,

in mijn gegroend aderen spuit je het.

Dan lig je, met je driehoekig hoofd.

Leunend op mijn hartskussen,

met je fijne staart sla je de wespen,

die mijn tong willen bijten.

De steenkolen slangen zijn boos op je,

en op mijn gastvrije borst.

Ze kunnen niet meer hun huid

op de ongeroken bloemen gooien.

Ze bijten mijn tenen, mijn tong,

ze prikken mijn aderen,

maar kijk hoe spugen ze met afschuw,

want jij en ik, want onze huidsporen,

en mijn orenkanalen,zweten,

en lekken beekjes van bloemenbloed. 

Deze slangen, zullen niet meer

hun helshuid kunnen veranderen…

Anjerrode slang.

Jij bent het rode virus van mijn liefde.

Rezart  Palluqi

slide11

DE DICHTER SPREEKT DE WAARHEID

Ik wil wenen van smart en het je zeggen

opdat jij me bemint en me beweent

in een schemering van nachtegalen,

met een dolk, met kussen en met jou.

Ik wil de enige getuige doden

voor het vermoorden van mijn bloemen

en mijn tranen en mijn zweet veranderen

in eeuwige stapeling van harde tarwe.

Dat de verstrengeling nooit worde beëdigd

van het ik hou van jou en jij houdt van mij,

steeds brandend met verzwakte zon en oude maan.

Want wat je me niet geeft en ik je niet vraag

zal voor de dood zijn, die zelfs geen schaduw

achterlaat voor het huiverende lichaam.

García Lorca

slide12

De wereld met haar knappe wetenschappers,

had er voor moeten zorgen,

rozen te snoeien en wijnflessen te ontkurken,

en ze op de rivieren en zeeën te laten varen.

Ik bewaak en dicht over alles

wat in de zeemonden vloeit.

Rozen snoeien,

of dromendraden snijden?

De keuze ligt aan uw schaar, Wereld!

De vrijheid aan mijn Pen!

Rezart Palluqi

Ik ben geboren om te schrijven

Het interesseert me niet,

of op de rivieren en zeeën,

kadavers, lege dagboeken,

of volle wijnkuipen rondvaren.

Ik ben geboren

onvoorwaardelijk te schrijven.

Ik ben geboren om te dichten,

over wat de boze rivieren

in de mond van de zee stromen.

Daar ligt mijn huis. 

De wereld met haar zielige schepsels,

mag mij geen pessimistische dichter noemen.

Als ik in mijn gedichten, over kadavers

of uilendagboeken zing.

slide13

STANDRECHT

Daar staat de man, doodstil

Zijn vogel in de beide

Handen voor de bronzen borst.

De man staat stevig, en dat

Op een graag vergeten gat.

Vereert de dode dichter!

Dat standbeeld is mijn leugen.

Ik zie die man naar achter

Slaan, stikken in zijn vogel.

In zijn buik vouwen zich zijn

Voeten samen, op de grond

Spijkeren hem mijn kogels.

Ik kan hoger aanleggen,

Hoger, maar doe als de rest.

Het bevel maait allen neer.

(-)

Zaad voer ik uit dorre hand,

Oud en door duiven omringd -

Bewaak ons bloedrode plein.

Cees Noordhoek

slide14

CANCIÓN DEL JINETECórdoba.Lejana y sola.Jaca negra, luna grande,y aceitunas en mi alforja.Aunque sepa los caminosyo nunca llegaré a Córdoba.Por el llano, por el viento,jaca negra, luna roja.La muerte me está mirandodesde las torres de Córdoba.¡Ay qué camino tan largo!¡Ay mi jaca valerosa!¡Ay, que la muerte me espera,antes de llegar a Córdoba!Córdoba.Lejana y sola.

RUITERLIED

Cordoba,

ver en eenzaam,

Zwarte merrie, grote maan,en olijven in mijn knapzak.

Ook als ik de weg weetzal ik nooit in Cordoba aankomen.

Door de vlakte, door de wind,zwarte merrie, rode maan.

De dood ziet mij aanvanaf de torens van Cordoba.

Ach, wat een verre weg!Ach, mijn dappere merrie!

Ach, de dood wacht op mij,voor ik in Cordoba aankom.Cordoba, ver en eenzaam.

Federíco García Lorca

Vertaald door:

Einojuhani Rautavaara