1 / 27

Rehabilitacja pacjentów po urazach śródczaszkowych

Rehabilitacja pacjentów po urazach śródczaszkowych. Klinika Rehabilitacji Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku. Mgr Grażyna Dytrych St. technik Joanna Stankiewicz.

ford
Download Presentation

Rehabilitacja pacjentów po urazach śródczaszkowych

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author. Content is provided to you AS IS for your information and personal use only. Download presentation by click this link. While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server. During download, if you can't get a presentation, the file might be deleted by the publisher.

E N D

Presentation Transcript


  1. Rehabilitacja pacjentów po urazach śródczaszkowych Klinika Rehabilitacji Dziecięcej Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku Mgr Grażyna Dytrych St. technik Joanna Stankiewicz

  2. W przypadku pacjentów z urazami śródczaszkowymi rehabilitację należy dostosować indywidualnie do każdego pacjenta. • Leczenie usprawniające zależy od : • rozległości urazu śródczaszkowego, • rodzaju urazu śródczaszkowego, • miejsca urazu śródczaszkowego, • wystąpienia dodatkowych powikłań (urazy i złamania kończyn, urazy wewnętrzne), • wystąpienia niedowładu połowiczego. • O wprowadzeniu rehabilitacji decyduje lekarz prowadzący.

  3. U pacjenta będącego w śpiączce można stosować terapie wspomagające : • muzykoterapia (niektóre rodzaje muzyki sprawiają, że neurony w mózgu szybciej ulegają pobudzeniu), • aromaterapia (badania EEG wykazują, że wdychanie eterycznego olejku rozmarynowego lub bazyliowego zwiększa aktywność fal beta, które wskazują na podwyższoną gotowość umysłu do pracy), • terapia smakiem (smak słodki, kwaśny, gorzki), • mówienie do pacjenta w śpiączce.

  4. Zmiany w mózgu pod wpływem muzyki poważnej Mahlera w badaniu Funkcjonalnym Rezonansu Magnetycznego Mózgu. (Flores-Gutiérrez et al. / International Journal of Psychophysiology 65 (2007) 69–84)

  5. Urazy śródczaszkowe powodują długotrwałe unieruchomienie w pozycji leżącej. Pacjent nie może egzystować bez opieki pielęgnacyjnej – musi korzystać z urządzeń wspomagających. • Pacjentowi należy zapewnić : • właściwą pozycję ułożeniową (zmiany pozycji ciała co 4 godziny) – w celu zapobiegania zniekształceniu układu kostno – stawowego i odleżynom, • materac przeciwodleżynowy, • zabiegi higieniczne, • bezpieczeństwo podczas wykonywania czynności leczniczych pielęgnacyjnych, ćwiczenia usprawniające.

  6. Prawidłowe pozycje ułożeniowe.

  7. Funkcje naprawcze mózgu • Badania ostatnich lat wykazały, że ruch zwiększa procesynaprawcze w mózgu (procesy plastyczności mózgu), • Nowo powstałe neurony posiadają o 50% większą przeżywalność od pozostałych.

  8. Ćwiczenia bierne stosuje się przy braku dowolnej czynności mięśniowej. • Celem ćwiczeń biernych jest : • utrzymywanie sprawności składowych narządu ruchu (mięśnie, więzadła, stawy), • poprawiają odżywianie tkanek obwodowych (mięśni, torebek stawowych, stawów i skóry), • zapobiegają zesztywnieniom stawowym, • zapobiegają odleżynom, • utrzymują naturalną długość i elastyczność mięśni, • wpływają na ośrodkowy układ nerwowy przez uaktywnienie torowania (czucie głębokie), • pobudzają czucie powierzchowne.

  9. Zmiany w Rezonansie Magnetycznym Funkcjonalnym (fMRI) po ćwiczeniach • Wykazano zwiększenie aktywności istoty szarej w trakcie ćwiczeń oraz zwiększenie jej gęstości po 7 dniach

  10. Ćwiczenia czynne w odciążeniu • Celem ćwiczeń czynnych w odciążeniu jest : • zwiększenie siły mięśniowej, • uzyskanie aktywizacji pacjenta przez możliwość samodzielnego wykonywania ćwiczeń bez pomocy terapeuty, • poprawa krążenia obwodowego, • przeciwdziałanie zanikom mięśniowym, • rozluźnienie nadmiernie napiętych mięśni i innych tkanek.

  11. Ćwiczenia stawu kolanowego w odciążeniu zwiększające zakres ruchu w systemie bloczkowym.

  12. Ćwiczenia samowspomagane mają na celu : • zwiększenie zakresu ruchu w stawach, • uzyskanie rozluźnienia nadmiernie napiętych mięśni. • W przypadku wystąpienia niedowładów połowiczych. • W ćwiczeniach samowspomaganych chory wykonując ruch jedną, zdrową kończyną wspomaga wykonanie ruchu w stawach drugiej kończyny, zwiększając równocześnie jego zakres. • Do ćwiczeń tych potrzebne są podwieszki na kończyny dolne lub górne oraz linki biegnące przez bloczek kierunkowy.

  13. Ćwiczenia samowspomagane o charakterze bezpośrednim polegają na : • kończyna górna zdrowa poprzez odpowiedni system bloczkowy ćwiczy kończynę górną porażoną, • Ćwiczenia samowspomagane pośrednie polegają na : • ćwiczeniu kończyn dolnych porażonych przy pomocy kończyn górnych zdrowych z wykorzystaniem systemu bloczkowo-ciężarkowego.

  14. Naukę chodzenia zgodnie z metodyką rozpoczynamy od pionizacji : • w łóżku – poprzez regulację podparcia głowy i stopniowe przejście do siadu z podparcia, • w siadzie płaskim ze zwieszonymi nogami (kontrola tętna i ciśnienia tętniczego, stopniowe zwiększanie czasu trwania pionizacji), • na stole pionizacyjnym (potrójna stabilizacja pasami na wysokości stawów kolanowych, biodrowych i na klatce piersiowej), • Następnie : • chodzenie w barierkach przy asekuracji terapeuty, • chodzenie w balkoniku lub o kulach, • samodzielne chodzenie, • nauka chodzenia po schodach.

  15. Metoda PNF – torowanie nerwowo – mięśniowe • Metoda PNF stworzona jest przez amerykańskiego doktora Hermana Kabatt’a. Służy do reedukacji w schorzeniach i zaburzeniach środkowego i obwodowego układu nerwowego – • są to określone schematy i wzorce ćwiczeń zbliżone do ruchów naturalnych, • celem ćwiczeń jest pobudzenie receptorów głębokich znajdujących się w mięśniach i na powierzchniach stawowych, oraz praca nad funkcją, której chory potrzebuje – siła mięśni, zakres ruchu to tylko środek do uzyskania celu, którym jest funkcja. • Metoda PNF wykorzystuje rezerwy tkwiące w organizmie. Wymagana jest współpraca pacjenta z terapeutą.

  16. Ćwiczenie kończyny górnej. Schemat z przywiedzenia do odwiedzenia.

  17. Ćwiczenie kończyny dolnej. Schemat z przywiedzenia do odwiedzenia.

  18. Stół pionizacyjny Łuski pionizacyjne

  19. Pionizator statyczny SMART służy do biernej pionizacji pacjenta. Prosty w obsłudze, lekki a zarazem stabilny. Posiada wszelkie regulacje aby zabezpieczyć pacjenta podczas pionizacji. Stosowany jest przy pionizacji pacjentów z porażeniem i niedowładem dwu i czterokończynowym.

  20. VISION elektryczne urządzenie do pionizacji osób dorosłych i młodzieży. Zaprojektowany w celu zapewnienia komfortu i bezpieczeństwa.

  21. W przypadku wystąpienia niedowładu połowiczego konieczne jest zastosowanie ortez lub łusek - głównie na nadgarstek i stopę. • Mają one za zadanie : • zapobieganie utrwaleniu przykurczy, • wspomaganie ruchu czynnego. • Łuski stosuje się w stanie spoczynku, ponieważ nie mają przegubu skokowego i nadgarstkowego. • Ortezy stosuje się w celu : • w przypadku ortezy stopy - wspomagania estetycznego chodzenia, • w przypadku ortezy nadgarstka – usprawnienie pracy dłoni. • Zaopatrzenie ortopedyczne dostosowuje się indywidualnie do każdego pacjenta.

  22. Łuski i ortezy

More Related