Dojrzałość szkolna dziecka 5 i 6 letniego - PowerPoint PPT Presentation

dojrza o szkolna dziecka 5 i 6 letniego n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
Dojrzałość szkolna dziecka 5 i 6 letniego PowerPoint Presentation
Download Presentation
Dojrzałość szkolna dziecka 5 i 6 letniego

play fullscreen
1 / 18
Dojrzałość szkolna dziecka 5 i 6 letniego
286 Views
Download Presentation
abiba
Download Presentation

Dojrzałość szkolna dziecka 5 i 6 letniego

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript

  1. Dojrzałość szkolna dziecka 5 i 6 letniego Przygotowała psycholog Katarzyna Prędkiewicz

  2. Dojrzałość szkolna • to gotowość do podjęcia przez dziecko zadań i obowiązków jakie stawia przed nim szkoła.Im pełniejsza jest ta dojrzałość, tym większa będzie gwarancja powodzenia dziecka w nauce.

  3. Składowe dojrzałości szkolnej • sprawność ruchowa i manualna; • sprawność umysłowa; • dojrzałość do czytania i pisania; • dojrzałość do matematyki; • dojrzałość emocjonalna; • dojrzałość społeczna.

  4. ROZWÓJ FIZYCZNY • czyli prawidłowe i stosowne do wieku takie ukształtowanie kości, mięśni, narządów wewnętrznych, układu nerwowego, narządów zmysłów, które zapewnia odpowiednią odporność na zmęczenie, wysiłek fizyczny, choroby, a także dobrą sprawność we wszystkich zakresach motoryki.

  5. ROZWÓJ UMYSŁOWY • czyli taki poziom rozwoju funkcji poznawczych, który umożliwia osiąganie dobrych wyników w nauce szkolnej.

  6. Dojrzałość emocjonalna • to umiejętność kontrolowania i panowania nad własnymi emocjami, zdolność do przeżywania bogatego i zróżnicowanego świata uczuć. • to zmniejszenie impulsywności reakcji dziecka, wydłużenie czasu przeżywania różnych stanów emocjonalnych.

  7. DOJRZAŁOŚĆ SPOŁECZNA • to przystosowanie form zachowania dziecka do wymagań środowiska zewnętrznego.

  8. DZIECKO, KTÓRE OSIĄGNĘŁO GOTOWOŚĆ SZKOLNĄ POWINNO:

  9. W SFERZE SPRAWNOŚCI RUCHOWEJ I MANUALNEJ: • być samodzielne, ze szczególnym uwzględnieniem podstawowych czynności samoobsługowych; • wykonywać czynności wymagające zręczności palców; • umieć rzucać i łapać dużą piłkę; • potrafić skakać, podskakiwać na jednej nodze; • sprawnie posługiwać się przyborami do rysowania i pisania, prawidłowo je trzymać.

  10. W SFERZE SPRAWNOŚCI UMYSŁOWEJ: • rozpoznawać kolory i umieć je nazywać; • rozumieć i wykonywać polecenia kierowane do niego; • dobrze orientować się w najbliższym środowisku społecznym i przyrodniczym; • posiadać dobrą orientację  w schemacie własnego ciała oraz przestrzenną, kierunkową.

  11. W SFERZE DPJRZAŁOŚCI DO PISANIA I CZYTANIA: • uczeń umie dokonywać analizy oraz syntezy wzrokowej i słuchowej; • uczeń posiada pamięć ruchową, czyli umiejętność przetwarzania obrazu graficznego na obraz ruchu; • umiejętność kontrolowania wzrokiem własnych ruchów, pozwala mu świadomie nimi kierować.

  12. W SFERZE DOJRZAŁOŚCI DO MATEMATYKI: • dziecko rozumie i umie określić stosunki przestrzenne, czasowe i ilościowe w praktycznym działaniu; • potrafi sklasyfikować przedmioty wg przeznaczenia, wielkości, kształtu i koloru; • umie dodawać i odejmować na konkretach w zakresie 10.

  13. Cechy dziecka dojrzałego emocjonalnie: rozstaje się z matką na czas pobytu w szkole; kontroluje swoje emocje (lęk, złość), nie uzewnętrznia ich w sposób gwałtowny; wierzy w swoje umiejętności; jest pewne siebie; adekwatnie do sytuacji okazuje uczucia; potrafi cierpliwie czekać na swoją kolej; potrafi skoncentrować się na zadaniu; potrafi współodczuwać przeżycia innych dzieci; prawidłowo reaguje na niepowodzenia, uwagi nauczyciela i innych osób dotyczące niewłaściwego zachowania; przejawia poczucie obowiązku i odpowiedzialności za siebie; nie zniechęca się szybko napotkanymi trudnościami.

  14. Dziecko dojrzałe społecznie powinno: prawidłowo nawiązywać kontakty z rówieśnikami i dorosłymi; współpracować w zespole pod nadzorem osoby dorosłej; podporządkowywać się dyscyplinie; wykonywać obowiązki; rozumieć proste sytuacje społeczne; znać zasady społeczne i podporządkowywać się im; akceptować, że osoba dorosła nie zawsze jest do dyspozycji dziecka; nie reagować agresywnie ani zbyt emocjonalnie w obliczu trudności, niepowodzeń; mieć poczucie przynależności do grupy; być zdolne do porównywania siebie z innymi, co jest podstawą samooceny i jednym z głównych czynników motywacyjnych w życiu człowieka.

  15. Co zrobić, jeśli dziecko nie jest gotowe do pójścia do szkoły? W przypadku rozpoznania braku gotowości do nauki już na początku klasy 0 wystarczy objąć dziecko w domu i/lub w przedszkolu dodatkowymi ćwiczeniami stymulującymi opóźnione sfery rozwoju. Jeżeli jednak deficyty rozwojowe zostaną odkryte późno lub są bardzo nasilone (obejmują wiele sfer), wskazanie jest odroczenie obowiązku szkolnego u dziecka. Odroczenie obowiązku szkolnego służy wyłącznie dobru dziecka, dając mu szansę na nadrobienie zaległości i uniknięcie wielu problemów i upokorzeń w trakcie wieloletniej nauki w szkole!

  16. skutki braku gotowości szkolnej Część spośród dzieci ma tak duże trudności w opanowaniu materiału, że w wyniku doznawanych niepowodzeń: u niektórych powstaje ogromny lęk przed porażką, co z czasem przekształca się w nerwicę szkolną; ciągłe niepowodzenia wywołują stan napięcia psychicznego, które najłatwiej rozładować poprzez agresję; u dzieci, u których występują braki w zakresie umiejętności percepcyjnych, występuje zagrożone wystąpieniem specyficznych trudności w uczeniu się pisania, czytania i/lub matematyki. Są to dzieci z grupy ryzyka dysleksji i dyskalkulii; u niektórych brak dojrzałości emocjonalnej może powodować, że dziecko nie będzie potrafiło włączyć się do grupy, będzie wycofane lub przeciwnie, agresywne, nadpobudliwe.

  17. PRAKTYCZNE WSKAZÓWKI • nigdy nie wolno straszyć dziecka szkołą i nauczycielami; • dziecko powinno się cieszyć, że idzie do szkoły; • powinno uczestniczyć w zakupach przyborów szkolnych, wybrać to, co mu się podoba; • wcześniej przygotujmy biurko, półkę na książki i przybory szkolne, stałe miejsce do pracy; • należy pamiętać, że dla prawidłowego rozwoju dziecka potrzebne są odpowiednie warunki: ład, spokój i pogodna atmosfera w domu; • utrzymanie kontaktu emocjonalnego z dzieckiem; • stopniowe wdrażanie go do podejmowania stałych obowiązków domowych • wdrażanie do samodzielności, obowiązkowości i punktualności; • zapewnienie kontaktów z rówieśnikami;

  18. DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ