1 / 13

Duszpasterstwo służby zdrowia w Polsce: poszukiwanie nowych sposobów służby Kraków, 17 marca 2010.

Duszpasterstwo służby zdrowia w Polsce: poszukiwanie nowych sposobów służby Kraków, 17 marca 2010. Ks. dr Piotr Krakowiak SAC, Krajowy Duszpasterz Hospicjów; www.hospicja.pl, p.krakowiak@hospicja.pl. CO JUŻ MAMY: Regulacje dotyczące kapelanii służby zdrowia:.

race
Download Presentation

Duszpasterstwo służby zdrowia w Polsce: poszukiwanie nowych sposobów służby Kraków, 17 marca 2010.

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author. Content is provided to you AS IS for your information and personal use only. Download presentation by click this link. While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server. During download, if you can't get a presentation, the file might be deleted by the publisher.

E N D

Presentation Transcript


  1. Duszpasterstwo służby zdrowia w Polsce: poszukiwanie nowych sposobów służby Kraków, 17 marca 2010. Ks. dr Piotr Krakowiak SAC, Krajowy Duszpasterz Hospicjów; www.hospicja.pl, p.krakowiak@hospicja.pl

  2. CO JUŻ MAMY: Regulacje dotyczące kapelanii służby zdrowia: 1981; Instrukcja Ministra Zdrowia w sprawie zapewnienia posług religijnych chorym przebywającym w ośrodkach resortu zdrowia i opieki społecznej (DzU 1981 nr9,35, § 1-6.) 1989; Ustawa o stosunku Państwa do Kościoła katolickiego(DzU1989, nr29,154) 1993; Konkordat między Stolicą Apostolską i RP (Dz. U. 1998 nr 51,318, 5 i 17.) 1998; Częstochowa, Krajowe Duszpasterstwo Służby Zdrowia; Status kapelana w zakładach leczniczych i domach opieki społecznej (projekt!) PRAWA KAPELANA: nienormowanyczas pracy kapelana (30-40 godzin w tygodniu); 500 łóżek cały etat, powyżej 500 łóżek dodatkowy duchowny na etacie lub części etatu; miejsce do celebracji; współpraca z zespołem; OBOWIĄZKI KAPELANA: sprawowanie mszy św. i innych sakramentów, dwukrotne obchodzenie zakładu: raz z komunią; po raz drugi-rozmowy, spowiedż, spotkania indywidualne; spotkania i wykłady dla personelu medycznego; troska o kaplicę, bibliotekę i informacje, księgi sakramentów; troska o zespół (za: W służbie życiu, red. J. Jachimczak, Kraków 2003, 281nn) od 1998: PROŚBY O STATUS PRAWNY KAPELANII SŁUŻBY ZDROWIA W POLSCE

  3. I Międzynarodowe spotkanie z „Ministrem Zdrowia” z Watykanu, Ministrem Zdrowia RP i kapelanami – Gdańsk 1999 rok 1999; Gdańsk, Krajowe Duszpasterstwo Hospicjów; Ogólnopolskie warsztaty Kapelanów Duszpasterstwa Służby Zdrowia, Apostolstwa Chorych i Hospicjów; Abp W. Ziółek: „Trudna reforma lecznictwa w Polsce spowodowała, że zespół ds. duszpasterstwa służby zdrowia podjął się wysiłków zorganizowania międzynarodowego spotkania, by przyjrzeć się problemom i potrzebom księży kapelanów w szpitalach i innych miejscach opieki nad chorymi” Goście: Abp J. Lozzano Barragan, Minister Zdrowia RP, Franciszka Cegielska, Wykładowcy z USA, Włoch, Niemiec, Polski; 80 kapelanów diecezjalnych i zakonnych. DOKUMENT KOŃCOWY: Duszpasterstwo służby zdrowia w Polsce; osiągnięcia i wyzwania, Dutkiewicz E., Krakowiak P. (red.), Gdańsk 1999. Od 1999; Gdańsk, Warsztaty Formacji Pastoralno-Klinicznej (FPK) dla studentów ostatnich lat WSD diecezjalnych i zakonnych; Tygodniowe warsztaty prowadzone według amerykańskiego modelu CPE i włoskiego modelu Cappelania ospedaliera; 80 godzin: wykłady, praktyki kliniczne, analiza przypadków, spotkania indywidualne; ponad 100 diakonów i kleryków, chętnych do podjęcia pracy w kapelanii służby zdrowia; prowadzący warsztaty: ks. dr Piotr Krakowiak;kilku „absolwentów” warsztatów FPK pracuje obecnie jako kapelani służby zdrowia (szpitale, hospicja)

  4. Ważniejsze działania edukacyjne i szkoleniowe dla kapelanów służby zdrowia w Polsce 2004-2006; Lublin KUL; podyplomowe studia z teologii pastoralnej dla duszpasterzy opieki paliatywno-hospicyjnej;ks. Prof. Mirosław Kalinowski, Katedra Opieki Społecznej Paliatywnej i Hospicyjnej KUL. Studium 2-letnie (cztery semestry): wykłady: 100 godzin; praktyki, warsztaty, treningi, konwersatoria: 200 godzin; Studium ukończyło złożeniem prac dyplomowych i egzaminem końcowym 23 duchownych, (w większości pracują w hospicjach) 2009; Lublin: KUL, Kamilianie, Instytut Praw Pacjenta i Edukacji Zdrowotnej; Podyplomowe (3 semstralne) studia dla kapelanów: nabór w 2009 roku nie uzyskał minimalnej liczby 20 kandydatów i studia się nie rozpoczęły; kolejny nabór w 2010 roku; szczegóły na temat studiów podyplomowych na: www.kul.pl 2009; Kraków, inicjatywa Bonifratrów- 400 lecie przybycia Zakonu do Polski; patronat bp Stefana Regmunta, Przewodniczącego Zespołu ds. Duszpasterstwa Służby Zdrowia przy KEP; Debata z udziałem ekspertów z kraju i zza granicy; (Materiały konferencyjne – Medycyna Praktyczna 2010) 2009-2010 spotkania grupy roboczej Szkoły Kapelanii Św. Jana Bożego 17 marca 2010 roku: Wielowymiarowość Formacji dla Potrzeb Kapelanii w Służbie Zdrowia – doświadczenia i dylematy

  5. Badania przygotowań do pracy w służbie zdrowia w Polsce-1999 P.Krakowiak; Do wychowawców WSD: 60 ankiet; 30 odpowiedzi (50%), 1999 (Gdańsk): BADANIE SKIEROWANE DO WYCHOWAWCÓW WSD W POLSCE Pozytywy:W większości WSD w Polsce istnieją elementy formacji przygotowującej do posługi w duszpasterstwie służby zdrowia; niesystematyczne, związane z potrzebami środowiska; praktyki pomocne dla studentów, ale mało skuteczne, bo nie analizowane. Braki: zdefiniowanej formacji do służby zdrowia, integrującej wykłady i zajęcia praktyczne przy łóżku chorego; omawiania powstałych w czasie praktyk i spotkań z chorymi problemów i dylematów; brak podręcznika i innych pomocy dydaktycznych; Rozwiązanie: Systematyczna i omawiana z osobami nadzorującymi formację praktyka z chorymi, może we właściwy sposób przygotować przyszłych duszpasterzy do podjęcia odpowiedzialnej pracy w środowisku służby zdrowia.

  6. Badania wśród kapelanów służby zdrowia w 1998 roku Badania ankietowe wśród 110 kapelanów szpitalnych z całej Polski.Za:T Wielebski (UKSW), 1998 Predyspozycje osobowe kapelanów w ich ocenie własnej: 9,9% predyspozycje osobowościowe są właściwie oceniane przez przełożonych 26,4% władze kościelne nie kierują do pracy w szpitalach osób z odpowiednim przygotowaniem i charyzmatem. 64,5% z trafnością przydzielenia osób do pracy kapelana „bywa różnie”. Szpital jako jedyne/dzielone miejsce pracy: 55,5 % polskich kapelanów szpitalnych pracuje wyłącznie w szpitalach. 44,5% kapelanów szpitalnych w Polsce jest obciążonych dodatkowymi obowiązkami duszpasterskimi, takimi jak bycie proboszczem, wikariuszem, katechetą szkolnym, duszpasterzem parafialnym, przełożonym lub funkcyjnym w domu zakonnym, itp. 26,4% słabe 9.9 % właściwe 64,5% „jest różnie” 44,5% nie 55,5% tak Szpital – jedyne miejsce pracy? Predyspozycje osobowe wg kapelanów

  7. Wywiadyz diakonami WSD- : 2007-2009 za:J. Binnebesel ,WSEZ, Łódź • Stan przygotowania do pracy w służbie zdrowia po skończeniu WSD • 39 osób nie czuło się przygotowanych do pracy w kapelanii służby zdrowia • 1 osoba czuła się dobrze przygotowana (odbyte praktyki w hospicjum) • Zainteresowanie pracą kapelana służby zdrowia wśród diakonów WSD • 2 osoby z 40 chciałoby być kapelanami po święceniach (5%) • 22 osoby - jak przełożeni „każą” będą pracować w służbie zdrowia (55%) • 6 osób stwierdziło, że zrobią wszystko żeby nigdy nie być kapelanami (15%) • 10 osób nie udzieliło odpowiedzi na to pytanie (25%) 1 osoba czuła się przygotowana 39 nie gotowych

  8. CO DZISIAJ SĄDZĄ KAPELANI SŁUŻBY ZDROWIA W POLSCE? P. Krakowiak; Ankieta wśród kapelanów służby zdrowia: do 15.03.2010 nadesłano ponad 90 odpowiedzi: Statut, status i kształcenie specjalistyczne dla kapelanów służby zdrowia:

  9. CZEGO OCZEKUJĄ KAPELANI PO STUDIACH PODYPLOMOWYCH? P. Krakowiak; Ankieta wśród kapelanów służby zdrowia, 2010 Po specjalizacji w formie studiów podyplomowych kapelan powinien:

  10. DLACZEGO KAPELANI NIE SZKOLĄ SIĘ I NIE STUDIUJĄ? P. Krakowiak; Ankieta wśród kapelanów służby zdrowia, 2010 Kapelani nie korzystali dotychczas ze szkoleń i studiów podyplomowych z powodu:

  11. Z CZEGO KAPELANI SŁUŻBY ZDROWIA CHCIELIBY KORZYSTAĆ? P. Krakowiak; Ankieta wśród kapelanów służby zdrowia, 2010 Formacja permanentna dla kapelanów w Polsce powinna zawierać:

  12. Co zrobić, aby prowadzone od lat działania na rzecz kapelanii służby zdrowia w Polsce przyniosły potrzebne zmiany? • promocja pracy kapelana służby zdrowia w WSD i regularne spotkania informacyjne z kapelanami i duszpasterzami (zainteresowanie wśród alumnów!) • Nowe środki przekazywania wiedzy: strona internetowa kapelanii służby zdrowia, publikacje popolarno-naukowe, wymiana doświadczeń międzynarodowych • otwarcie kapelanii szpitalnej w Polsce na asystentów pastoralnych (osoby zakonne, świeccy) oraz wolontariuszy wspierających kapelana służby zdrowia • wydanie podręcznika na temat kapelanii służby zdrowia – dla studentów WSD, teologii i nauk humanistycznych związanych z pomocą człowiekowi: dla kapelanów i dla świeckich asystentów pastoralnych • zintegrowanie działań szkoleniowych i edukacyjnych w Polsce: KUL, Kraków, Gdańsk, ośrodki teologiczne i humanistyczne; połączenie z praktyką kliniczną • statut kapelana służby zdrowia, w którym byłaby „ścieżka kariery” i rozwoju oraz uznanie wysiłku włożonego w specjalizacje i szkolenia • dobre wykorzystanie „zasobów ludzkich” które posiada Kościół w Polsce w zakresie duszpasterstwa służby zdrowia (absolwenci Camillianum, doświadczenie międzynarodowe, doświadczeni praktycy)

  13. Obraz idealnego kapelana według badań wśród pacjentów: (za: T. Wielebski, 1998) Jakie cechy kapelanów szpitalnych są najbardziej cenione przez chorych? cierpliwość, wyrozumiałość, komunikatywność, umiejętność prowadzenia rozmów z chorymi oraz umacniania w wierze, kulturę osobistą, inteligencję, tolerancję, oddanie Bogu, dyspozycyjność i punktualność, ciepło wewnętrzne, sumienność, pogodne usposobienie, skromność, szczerość, gorliwość i poświęcenie, spokój, głęboką wiarę, uprzejmość, prawdomówność. IDEAŁY Z PEWNOŚCIĄ TRUDNE DO SPEŁNIENIA ALE NIE TRACIMY NADZIEI -) dziękuję za uwagę!

More Related