analiza por wnawcza metody projekt w i metaplanu n.
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
Analiza porównawcza metody projektów i metaplanu PowerPoint Presentation
Download Presentation
Analiza porównawcza metody projektów i metaplanu

Loading in 2 Seconds...

  share
play fullscreen
1 / 18
Download Presentation

Analiza porównawcza metody projektów i metaplanu - PowerPoint PPT Presentation

oceana
286 Views
Download Presentation

Analiza porównawcza metody projektów i metaplanu

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript

  1. Analiza porównawcza metody projektów i metaplanu PRACA ZALICZENIOWA Anita Piotrowska Pedagogika Plastyka i technika w szkole podstawowej i gimnazjum Rok I Semestr II

  2. METAPLAN • To metoda dyskusji, która polega na tym, że uczestnicy tworzą wspólnie plakat, będący graficznym skrótem całej debaty. Tę metodę można wykorzystać zarówno w małych grupach, jak i większych zespołach.

  3. Zasady tworzenia metaplanu: Pole plakatu musi być podzielone na obszary: • Opis aktualnego stanu: Jak jest?

  4. Informacje o stanie idealnym Jak być powinno?

  5. Informacje dotyczące przyczyn rozbieżności między stanem aktualnym a idealnym Dlaczego nie jest tak, jak powinno być?

  6. Myśli, które powinny posłużyć jako bodziec do dalszego działania Wnioski!

  7. Temat pracy zapisujemy w chmurce  Temat!

  8. Jak to wygląda? • Nauczyciel zapisuje temat w chmurce • Uczniowie dostają flamastry i karty z narysowanymi figurami oraz pytaniami • Uczestnicy zapisują swoje myśli w formie krótkich zdań do przygotowanych pól • Odbywa się prezentacja wypisanych plakatów • Wszystkie prace łączy się w całość, a następnie omawia • Plakat może służyć do dalszej pracy

  9. METODA PROJEKTU • To metoda nauczania, która pozwala na dzielenie materiału nauczania na serię małych projektów, inaczej zadań do zrealizowania przez grupę uczniów. Wykonując określone wcześniej założenia uczniowie zdobywają wiedzę i doświadczenie, a następnie dzielą się z nią z rówieśnikami, prezentując efekty swojej pracy.

  10. Która metoda jest lepsza?

  11. Każda z metod ma swoje wady i zalety  • Istotą tej prezentacji jest analiza, porównanie i zebranie wniosków i spostrzeżeń, które pozwolą wybrać nauczycielom odpowiednią dla danej grupy uczniów metodę nauczania.

  12. METAPLAN ZALETY • UCZY WSPÓŁPRACY • PRZYGOTOWUJE DO PRACY BADAWCZEJ, M. IN. MATURALNEJ, LICENCJACKIEJ, MAGISTERSKIEJ • UCZY ZWIĘZŁEGO FORMUŁOWANIA MYŚLI • WZBUDZA ZAANGAŻOWANIE CZŁONKÓW GRUPY • POZWALA NA SWOBODNE WYPOWIADANIE SIĘ WSZYSTKICH UCZESTNIKÓW • UCZY PLANOWANIA • ZWIĘKSZA EFEKTYWNOŚĆ PRACY • DAJE MOŻLIWOŚĆ PORÓWNYWANIA SPOSTRZEŻEŃ • UMOŻLIWIA ROZDZIELENIE ZADAŃ DLA POSZCZEGÓLNYCH GRUP • PORZĄDKUJE UZYSKANĄ WIEDZĘ • UCZY ODPOWIEDZIALNOŚCI • POZWALA NA WIZUALIZACJĘ WYNIKÓW DEBATY • ROZWIJA UMIEJĘTNOŚĆ LOGICZNEGO MYŚLENIA I CZYTANIA ZE ZROZUMIENIEM • UCZY ANALIZOWANIA I PORZĄDKOWANIA INFORMACJI • PRZYCIĄGA UWAGĘ NOWOCZESNYM UJĘCIEM ZAGADNIENIA WADY • PRZYNOSI ZAGROŻENIE ZRZUCANIA ODPOWIEDZIALNOŚCI ZA REZULTATY PRACY NA LIDERA GRUPY • PRZYCZYNIA SIĘ DO MYŚLENIA SCHEMATAMI, BEZ DOGŁĘBNEGO WNIKANIA W ISTOTĘ SPRAWY • OGRANICZA MOŻLIWOŚĆ DŁUŻSZEJ WYPOWIEDZI NA ZADANY TEMAT • NIEESTETYCZNE WYKONANIE NISZCZY EFEKT KOŃCOWY

  13. METODA PROJEKTU ZALETY • UCZY SAMODZIELNOŚCI • PRZYNOSI ROZWIĄZANIA PRAKTYCZNE I TEORETYCZNE • UCZY DOPILNOWYWANIA USTALONYCH TERMINÓW I ORAGANIZACJI PRACY • UCZY WSPÓPRACOWANIA W ZESPOLE • KSZTAŁTUJE TWÓRCZE MYŚLENIE • ROZWIJA UMIEJĘTNOŚĆ KORZYSTANIA Z RÓŻNYCH ŹRÓDEŁ WIEDZY • ŁĄCZY TREŚCI Z RÓŻNYCH PRZEDMIOTÓW NAUCZANYCH W SZKOLE • DAJE MOŻLIWOŚĆ WŁASNEJ INICJATYWY • UCZY OCENIANIA PRACY WŁASNEJ I CZŁONKÓW GRUPY • UCZNIOWIE UCZĄ SIĘ PREZENTOWANIA WŁASNEJ WIEDZY, KSZTAŁTUJĄ UMIEJĘTNOŚĆ PUBLICZNEGO WYPOWIADANIA SIĘ WADY • DŁUGI OKRES REALIZACJI • MOŻLIWY NIERÓWNY PODZIAŁ OBOWIĄZKÓW • TRUDNOŚCI Z DOPASOWANIEM TEMATU PRACY DO MOŻLIWOŚCI GRUPY • CZASOCHŁONNY DLA NAUCZYCIELA • NIEWSPÓŁMIEROŚĆ EFEKTU DO WYSIŁKU • NIEUMIEJĘTNOŚĆ PREZENTACJI PRZYGOTOWANYCH MATERIAŁÓW NIWECZY EFEKT FINALNY • MOŻE PROWADZIĆ DO SKUPIENIA SIĘ NP. NA OPRAWIE PLASTYCZNEJ PROJEKTU ZAMIAST NA JEGO ZAWARTOŚCI MERYTORYCZNEJ

  14. Którą z metod wybrać?

  15. Porównajmy, co możemy uzyskać wybierając przedstawione metody nauczania 

  16. PORÓWNANIE METAPLAN • Wybierz, jeśli nie dysponujesz wystarczającymi źródłami (zapleczem informacyjnym) • Zdecydowanie wybierz, jeśli chcesz ciekawego efektu w krótkim czasie • Nie jest odpowiedni dla uczniów, którzy stawiają na swobodę twórczą i możliwość stworzenia własnej koncepcji pracy • Idealny w celu powtórzenia przyswojonego wcześniej materiału • Nie daje możliwości przedstawienia praktycznego zastosowania danych koncepcji i pomysłów • Nie kładzie tak dużego nacisku na prezentację pracy • Wybierz, kiedy zależy Ci na urozmaiceniu zajęć, zaangażowaniu uczniów w pracę grupową • Metaplan jest prostszy w realizacji, składa się z mniejszej liczby etapów PROJEKT • Wybierz, jeśli masz do zaoferowania uczniom odpowiednie źródła informacji • Nie wybieraj, jeśli masz mało czasu • Idealny dla uczniów ambitnych, którzy mogą wykazać się własną inicjatywą i zaangażowaniem w tworzenie koncepcji pracy • Metoda sprawdza się jako możliwość zapoznania uczniów z ciekawym zagadnieniem ponadprogramowym • Daje uczniom możliwość działań praktycznych • Dobra metoda w celu rozwijania umiejętności publicznego występowania • Wybierz, kiedy zależy Ci na urozmaiceniu zajęć, zaangażowaniu uczniów w pracę grupową • Metoda projektu jest większym wyzwaniem, z uwagi na poprzedzające przygotowania, m.in. opracowanie instrukcji (cele, standardy, zasady wykonania), podział zadań, zawarcie kontraktu z uczniami (m.in. zobowiązania i termin)

  17. Pamiętaj! Korzystaj z szerokich możliwości uatrakcyjniania swoich zajęć z uczniami, sprawiając tym samym, że praca stanie się dla Ciebie przyjemnością  Powodzenia!

  18. Źródła: • http://www.nkjosieradz.pl/pub/met.pdf • http://www.gm37.krakow.pl/grafika/metaplan_metoda_aktywizujaca.pdf • http://www.medyk.lbl.pl/pub/6.pdf • H. Hamer „Nowoczesne uczenie się…”, VEDA, Warszawa, 1999