pedagogika specjalna wiadomo ci og lne n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
Pedagogika specjalna - wiadomości ogólne PowerPoint Presentation
Download Presentation
Pedagogika specjalna - wiadomości ogólne

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 58

Pedagogika specjalna - wiadomości ogólne - PowerPoint PPT Presentation


  • 314 Views
  • Uploaded on

Pedagogika specjalna - wiadomości ogólne. Dr hab. prof. AP Jolanta Zielińska. PEDAGOGIKA SPECJALNA to nauka szczegółowa pedagogiki :

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'Pedagogika specjalna - wiadomości ogólne' - cora-bailey


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
pedagogika specjalna wiadomo ci og lne

Pedagogika specjalna - wiadomości ogólne

Dr hab. prof. AP Jolanta Zielińska

slide2

PEDAGOGIKA SPECJALNA

to nauka szczegółowa pedagogiki:

o określonych zasadach i metodach pracy profilaktycznej, usprawniającej, korygującej, stymulującej i kompensacyjnej, rehabilitacyjnej, specyfice badawczej i aplikacyjnej.

slide3

Przedmiot pedagogiki specjalnej:

opieka, terapia, kształcenie i wychowanie osób z odchyleniami od normy, najczęściej mniej sprawnych lub niepełnosprawnych, bez względu na rodzaj, stopień i złożoność objawów oraz przyczyn i skutków zaistniałych anomalii, zaburzeń, trudności lub ograniczeń.

Odchylenia powyżej i poniżej normy.

slide4

Pedagogika specjalnajest nauką szczegółową pedagogiki ogólnej, jej celem jest rewalidacja osób odbiegających od wyznaczonych norm.

Odchodzenie od defektologicznego, statycznego podejścia na rzecz warunków funkcjonowania, działań wspomagających rozwój i usprawniających funkcjonowanie psychospołeczne osób objętych pomocą specjalistów, interdyscyplinarność.

slide5

Na kształt założeń naukowo-badawczych i zastosowań praktyczno-społecznych pedagogiki specjalnej wpływa:

  • odrębność i specyfika osób, którymi się zajmuje,
  • hierarchia przyjmowanych celów,
  • charakter metod działania,
  • specjalne kompetencje nauczycieli i wychowawców, zgodnie z poglądami, że „w każdym człowieku jest coś pozytywnego” i „nie należy nikogo przekreślać” [Grzegorzewska 1968].
slide6

PEDAGOGIKA SPECJALNA jako dyscyplina naukowa i dziedzina praktyki społeczno-wychowawczej- cele:

  • poprawa sytuacji psychologicznej i społecznej jednostek z różnymi odchyleniami od normy,
  • zmiana i wyrównanie szans życiowych bez względu na jednostkowe biologiczne zaburzenia oraz społeczne utrudnienia.
slide7

Czynniki powodujące odstępstwa od normy:

  • dysfunkcjonalność organizmu,
  • mniejszą sprawnością psychiczna,
  • mniejsza sprawność społeczna,
  • postać złożona.
  • UWAGI OGÓLNE:
  • I. Istotnym elementem pojęcia niepełnosprawności jest problem ograniczenia lub wręcz uniemożliwienia, przez ludzi nią dotkniętych, pełnienia ról społecznych i życiowych.
  • II. Rewalidacja społeczna ma za zadanie usunięcie lub przynajmniej ograniczenie tych niedogodności.
slide8

Cechy oddziaływań pedagogiki specjalnej:

  • ukierunkowanie na twórczego człowieka w pełnym wymiarze rozwoju jego osobowości, w sferze umysłowej, emocjonalnej, psychicznej, fizycznej i społecznej,
  • założenie znajdywania się przez człowieka w toku uświadomionego osobistego rozwoju i brania aktywnego udziału w rozwoju własnych możliwości,
  • oscylowanie przez człowieka pomiędzy bezpieczeństwem, orientacją na cel, a samorealizacją.
slide9

Specyfika badawcza i aplikacyjna pedagogiki specjalnej wynika z:

  • z celów jakie przed sobą stawia,
  • charakteru i rozległości uszkodzenia osób będących w kręgu jej zainteresowań,
  • złożoności zjawisk jakimi się zajmuje,
  • trudności w ustalaniu zarówno przyczyn jak i skutków zaistniałych odstępstw on normy.
slide10

Cel specjalny pedagogiki specjalnej:

Rewalidacja społeczna dzieci upośledzonych, chorych, oraz niedostosowanych społecznie lub w inny sposób odchylonych od normy

(Maria Grzegorzewska 1968).

Pedagogika specjalna eksponuje podmiotowość, godność, tożsamość jednostki o specjalnych potrzebach edukacyjnych, wartości stanowiących o autonomii psychicznej i społecznej.

slide11

Szczegółowe dziedziny pedagogiki specjalnej, pedagogika:

  • osób z lekkim upośledzeniem umysłowym,
  • osób z umiarkowanym, znacznym i glębokim upośledzeniem umysłowym – oligofrenopedagogika,
  • niesłyszących i niedosłyszących – surdopegagogika,
  • niewidomych i niedowidzących – tyflopedagogika,
  • dzieci głuchoniewidomych - surdotyflopeadgogika
  • osób z niesprawnością ruchową,
  • terapeutyczna dzieci przewlekle chorych,
  • osób odmiennych somatycznie,
  • osób z trudnościami w uczeniu się,
slide12

osób z zaburzeniami mowy – logopedia,

  • dzieci z autyzmem i zespołami psychozopodobnymi,
  • osób ze sprzężonymi upośledzeniami,
  • osób niedostosowanych społecznie,
  • pedagogiczne problemy funkcjonowania i opieki osób w starszym wieku,
  • dzieci zdolnych i uzdolnionych.
slide13

Pedagogika specjalna na tle pedagogiki ogólnej:

  • nie jest ani antynomiczna ani autonomiczna w stosunku do pedagogiki ogólnej,
  • dostosowuje do pedagogiki ogólnej cele, zasady i metody, zarówno w teorii badawczej, jak i praktyce edukacyjnej,
  • korzenie pedagogiki specjalnej to pedagogika ogólna, społeczna i opiekuńcza, tworzące przedzałożeniowość charakterystyczną dla działań naprawczych i kompensacyjnych.
slide14

Związki pedagogiki specjalnej z naukami pedagogicznymi

Pedagogika ogólna

Teoria nauczania

Teoria wychowania

Pedagogika opiekuńcza

Pedagogika porównawcza

Pedagogika społeczna

Pedagogika specjalna

slide15

Pedagogika ogólna i specjalna:

  • nauka teoretyczna i praktyczna,
  • nauka empiryczną i społeczną,
  • na jej system naukowy składają się zarówno założenia teoriopoznawcze, jak i praktyczno-edukacyjne.
slide16

Trzy strefy równoczesnego funkcjonowania człowieka:

  • strefa faktów: rzeczywistości psychofizycznej ucznia i jego środowiska,
  • strefa powinności: wartości i przeżyć,
  • strefa pedagogicznego działania: możliwości.

UWAGA OGÓLNA:

Połączenie wyników doświadczeń empirycznych, celowego sprawnego działania z umiejętnością stawiania hipotez, prowadzących do poznania nowych prawd i faktów.

slide18

Zakres i przedmiot zainteresowań pedagogiki specjalnej:

  • pomoc,
  • opieka,
  • edukacja,
  • rehabilitacja,
  • rewalidacja,
  • resocjalizacja.
slide19

Rys historyczny:

  • Arystoteles, podejście negatywnej selekcji,
  • 1620 rok - Juan Pablo Bonet - praca poświęcona nauczaniu głuchych,
  • Jan Amos Komeński, wielki dydaktyk, kształcenie dzieci upośledzonych umysłowo,
  • 1872 rok pod kierownictwem Jana Popłońskiego przy Instytucie Głuchych i Ociemniałychroczne seminarium dla nauczycieli dzieci niedosłyszących i głuchych,
  • 1922 rok - dzięki staraniom M. Grzegorzewskiej powołany w Warszawie Państwowy Instytut Pedagogiki Specjalnej, którego celem było kształcenie nauczycieli-wychowawców dla wszystkich dzieci, które nie mogły być objęte edukacją szkolnictwa powszechnego,
  • 1970 rok - przekształcenie PIPS w placówkę naukowo-badawczą, studia zawodowe (trzyletnie) i magisterskie uzupełniające (dwuletnie), kształcenie integracyjne,
slide20

1973 rok - wprowadzenie czteroletnich studiów magisterskich, dynamiczny rozwój,

  • 1991 rok - rozporządzenie Rady Głównej Szkolnictwa Wyższego, odebranie pedagogice specjalnej status kierunku studiów,
  • 1994 rok - decyzja uchylona, przywrócenie pedagogiki specjalnej jako kierunku studiów,
  • przełom XX i XXI wieku - Jan Pańczyk proponuje dokonanie nowelizacji kierunków kształcenia na kierunku pedagogika specjalna.
slide21

Zmiany w zakresie prowadzonych kursów i specjalizacji w obrębie pedagogiki specjalnej na przestrzeni lat

slide23

System pedagogiki specjalnej w ujęciu O. Lipkowskiego, 1984 rok

Pedagogika ogólna

Oligofrenopedagogika (gr. oligos - mały, phren -umysł) pedagogika dotycząca upośledzeń umysłowych

Surdopedagogika (łac. surdus -głuchy) - peda­gogika dotycząca upośledzeń słuchu i mowy

Pedagogika resocjalizacyjna -pedagogika traktująca o zaburzo­nym zachowaniu na tle czynników organicznych i środowiskowych

Pedagogika terapeutyczna - pedagogika dotycząca kalectw i schorzeń prze­wlekłych

Pedagogika specjalna - teoria i praktyka wycho wania jednostek upośledzonych

Tyflopedagogika (gr. typhlós - ślepy) - pedagogika dotycząca upośle­dzeń wzroku

Logopedia - dział pedagogiki specjalnej uwzględniający wady wymowy

slide24

Działy i dziedziny pedagogiki specjalnej ze względu na rodzaj odchyleń od normy:

  • pedagogika zdolnych i uzdolnionych: wybitne zdolności ogólne, uzdolnienia kierunkowe,
  • pedagogika rewalidacyjna, rehabilitacyjna: upośledzenie umysłowe, stopnie lekki, umiarkowany, znaczny, głęboki (ologofrenopedgogika), wady wzroku (tyflopedagogika), wady słuchu (surdopedagogika), sprzężone upośledzenia (głuchoniewidomych),
  • pedagogika lecznicza, terapeutyczna: choroby przewlekłe, niesprawność ruchowa, odmienność somatyczna, autyzm i zespoły psychozopodobne, starość (andragogika pedagogika dorosłych),
  • pedagogika resocjalizacyjna: niedostosowanie społeczne, aspołeczność, antyspołeczność, demoralizacja, przestępczość,
  • pedagogika korekcyjna: trudności w uczeniu, parcjalne zaburzenia rozwoju, zaburzenia mowy, zaburzenia emocjonalne.
slide25

Ujęcie systemu pedagogiki specjalnej przez Z. Sękowską, 1998 rok

Pedagogika ogólna

Pedagogika specjalna

Rehabilitacja dzieci upośledzonych umysłowo

Pomoc logopedyczna w procesie rehabilitacji

Rehabilitacja dzieci niewidomych i słabowidzących

Rehabilitacja dzieci niesłyszących i słabosłyszących

Terapia wychowawcza dzieci hospitalizowanych i niepełnosprawnych ruchowo

Kształcenie dzieci wybitnie zdolnych

Korekcja fragmentarycznych deficytów rozwojowych, utrudniających dzieciom uczenie się

Resocjalizacja młodzieży niedostosowanej społecznie

slide26

Pedagogika rewalidacyjna (za A. Hulkiem):

  • usprawnianie jednostki upośledzonej pod względem fizycznym, psychicznym, umysłowym lub (i) społecznym,
  • zapewnienie odpowiednio do wieku i możliwości, wykształcenia ogólnego oraz zawodowego.
slide27

Rewalidacja (wg.Hulka) :

  • przywrócenie sprawności uszkodzonych organów jednostki lub usprawnianiu jej funkcji,
  • przygotowanie do samodzielnego radzenia sobie w życiu codziennym,
  • przygotowanie do korzystania z różnych form kształcenia,
  • przygotowanie do wykonywania pracy,
  • stwarzanie w środowisku społecznym i otoczeniu fizycznym odpowiednich warunków do prawidłowego funkcjonowania tej jednostki.
slide28

Zadania pedagogiki rewalidacyjnej:

  • usprawnianie psychiczne, fizyczne i społeczne osób trwale poszkodowanych na zdrowiu poprzez organizowanie form kształcenia i wychowania (w tym zawodowego),
  • rehabilitacja oraz opieka nad pensjonariuszami różnych instytucji opiekuńczych.
  • UWAGA OGÓLNA:
  • Pedagogika rewalidacyjna nie może być utożsamiana z pedagogiką leczniczą ani specjalną, jest pedagogiką interdyscyplinarną, głównie ukierunkowaną na współpracę z takimi dziedzinami, jak: fizjologia, socjologia, psychologia.
slide29

Cel działań rewalidacyjnych:

  • rozwój wrodzonych właściwości fizycznych i intelektualnych osoby niepełnosprawnej,
  • stwarzanie warunków wyzwalających potencjalne możliwości jednostki,
  • ochrona przed negatywnymi skutkami, jakie niesie zaistniała wada.
  • UWAGA OGÓLNA:
  • Filozofia personalistyczna i nawiązująca do niej pedagogika dialogu podkreślająca dwuwymiarowość egzystencji człowieka, osoby nabiera szczególnego znaczenia w pedagogice rewalidacyjnej.
slide30

Andragogika specjalna:

  • zajmuje się problemami kształcenia i samokształcenia, wychowania i samowychowania młodzieży pracującej oraz osób dorosłych niepełnosprawnych lub niedostosowanych społecznie, przy uwzględnieniu ich rewalidacji i resocjalizacji.
  • Rodzaje:
  • resocjalizacyjna,
  • rewalidacyjna.
slide31

Ortopedagogika:

dziedzina specyficzna, której przedmiotem jest rewalidacja prowadzona na terenie szkoły.

Zgodnie z założeniami A. Makowskiego ortopedagogika jest dziedziną pedagogiki ogólnej, ściśle powiązaną z medycyną, psychologią, socjologią i kryminologią

Pierwotne zainteresowania ortopedagogiki: dzieci upośledzone umysłowo i niedostosowane społecznie.

Wtórne zainteresowania ortopedagogikidzieciz upośledzeniami: organów zmysłowych, narządów mowy, motorycznymi, charakterologicznymi.

slide32

Holizm:

  • całościowe traktowanie kształcenia i wychowania w ujęciu humanistycznym:
  • zaufanie możliwościom rozwojowym dziecka,
  • określenie kierunku pożądanych i możliwych zmian osobowościowych oraz społecznych,
  • indywidualizacja procesu nauczania,
  • przymus połączony ze swobodą działania,
  • wspieranie aktywności własnej, przemiany humanistycznej jako jednostki, chęci podejmowania pracy nad sobą,
  • uspołecznienie procesu uczenia się.
slide33

W preferowanym w pedagogice specjalnej podejściu badawczym zalecany jest scalony model niepełnosprawności:

  • model medyczny,
  • model społeczny.
  • MODEL MEDYCZNY: problemy jednostkowe, osobiste, z dominacją zabiegów zdrowotnych.
  • MODEL SPOŁECZNY: aspekty psychospołeczne, środowiskowe, polityczne prowadzące do zmian postaw społecznych.
slide34

DEFINICJA OSOBY NIEPEŁNOSPRAWNEJ:

Niepełnosprawną jest osoba, której stan fizyczny lub/i psychiczny trwale lub okresowo utrudnia, ogranicza lub uniemożliwia wypełnianie zadań życiowych i ról społecznych zgodnie z normami prawnymi i społecznymi.

(Ustawa z dnia 26.08.1997 r.o rehabilitacji i zatrudnieniu osoby niepełnosprawnej, Dz.U. nr123)

slide35

Międzynarodowa klasyfikacja niepełnosprawności wg. Światowej

Organizacji Zdrowia (WHO)

Niepełnosprawność

Przyczyny:Choroba, wrodzone dolegliwości lub zewnętrzne uszkodzenia (wypadki)

uszkodzenia

(Schaden)

ograniczenia funkcjonalne

(Funktionelle Einschankung)

szkody społeczne

Następstwa osobiste:

Ograniczenia:

- niezależności,

- ruchliwości,

- aktywności w czasie

wolnym,

- integracji społecznej,

- możliwości zawodowych

i innych

Następstwa rodzinne:

- wymaganie opieki,

- osłabione kontakty

interpersonalne,

- obciążenia gospodarcze

i inne

Następstwa społeczne:

- uprawnienia do opieki

społecznej (ubezpieczenia),

- zmniejszone możliwości

produkcyjne,

- osłabienie kontaktów

społecznych itp.

slide36

UWAGA OGÓLNA:

Współczesne koncepcje pedagogiki specjalnej, określają paradygmaty, wytyczających kierunek, zakres i rodzaj podejmowanych aktualnie i planowanych w przyszłości badań naukowych oraz wynikających z nich zastosowań aplikacyjnych.

  • Paradygmaty pedagogiki specjalnej (Obuchowska 1995):
  • biograficznego ujmowania niepełnosprawności w podejściu integracyjno-społecznym i dynamicznym,
  • pozytywnego myślenia i życiowego ukierunkowania osoby niepełnosprawnej poprzez skupienie się na posiadanych i nie ujawnionych możliwościach, a nie deficytach,
  • autorewalidacji, indywidualnych działań adaptacyjnych, i samorealizacyjnych, współwystępujących z metodami i strategiami zewnętrznymi,
  • pomocy pomagającemu, poprzez zastosowanie twórczych i poszukujących metod pracy nauczycieli, przezwyciężanie schematyzmu i rutyny,
slide37

podmiotowości w metodach oddziaływania, poprzez uwzględnienie metod i zasad hermeneutyki,

  • profilaktyki i integracji w rodzinie,
  • antystygmatyzacyjny, oparcie zasad pedagogicznego oddziaływania na normie funkcjonalnej, wynikającej z jednostkowych możliwości człowieka,
  • pojęciowy, dostrzeganie względności i zmienności pojęć oraz wielości rozwiązań teoretycznych dotychczasowych modeli praktyki edukacyjnej,
  • zignorowany, rzadko brany pod uwagę, gdyż związany z życiem seksualnym niepełnosprawnych,
  • bytowy, egzystencjalny, związany z prawem aktywnego udziału w życiu społeczeństwa.
slide38

Paradygmat „normalności”:

oddziaływanie na jednostkę z niepełnosprawną jest „normalnym” oddziaływaniem pedagogicznym, uwzględniającym jedynie zaistniałe w wyniku uszkodzenia utrudnienia i specyficzne potrzeby edukacyjne, przy zastosowaniu odpowiednich metod dydaktycznych i wychowawczych [Lipkowski 1984].

slide39

Interdyscyplinarność i rola nauk pomocniczych w pedagogice specjalnej:

  • szerokie i wielostronne spojrzenie oraz ogląd złożonych zagadnień i zjawisk pedagogicznych,
  • podjęcie skuteczniejszych i lepszych działań w praktyce edukacyjnej,
  • nie ograniczanie samodzielności pedagogiki specjalnej, ale pojęciowe, metodologiczne i merytoryczne wspieranie.
slide40

Uwagi ogólne o interdyscyplinarności pedagogiki specjalnej:

  • osiągnięcia pedagogiki specjalnej w dialogu z naukami pogranicza i dyscyplinami pomocniczymi,
  • interdyscyplinarność teoretyczna i metodologiczna,
  • zastosowanie zarówno w zagadnieniach dydaktycznych, jak i pozadydaktycznych,
  • nowe perspektywy i wyzwania dla tendencji integracyjno-normalizacyjnych,
  • Wynik:poprawa jakości życia osób niepełnosprawnych.
slide41

Uwaga ogólna o interdyscyplinarności pedagogiki specjalnej:

Odwołanie się do interdyscyplinarności nie stanowi odchodzenia od scjentyzmu (naukowości), ale jest symptomem zastępowania doktrynalności pedagogiki systematycznej pluralizmem koncepcji alternatywnych zarówno w teorii, jak i praktyce edukacyjnej i rehabilitacyjnej.

Wynika to z przekonania, żeosoby niepełnosprawne są zdolne do wielokierunkowych działań, a granice ich osiągania nie są do końca znane i możliwe do określenia.

slide42

Związki pedagogiki specjalnej z naukami innymi niż pedagogiczne

Aspekt biologiczny

genetyka

fizjologia

anatomia

socjologia ogólna

socjologia wychowania

Aspekt socjologiczny

Aspekt psychologiczny

psychologia ogólna

psychologia rozw.-wych.

ASPEKT PEDAGOGICZNY

Aspekt

prawny

ustawodawstwo legislacja

prawo cywilne karne

ekonomia

kształcenia

technika architektura

Aspekt ekonomiczny

Aspekt polityczny

polityka

oświatowa

polityka rodzinna

Aspekt fizjologiczny

antropologia

aksjologia (etyka)

slide43

Kognitywistyka w pedagogice specjalnej:

  • uczeń jako poszukiwacz i twórca wiedzy,
  • uczeń stawiający sobie cele, uzyskujący dane, tworzący informacje,
  • uczeń wytwarzający struktury poznawcze i w ten sposób uzyskujący wiedzę i zdobywający mądrość,
  • nauczyciel jako mentor.
slide44

Formy postępowania terapeutyczno-wychowawczego:

  • prewencja,
  • profilaktyka,
  • wspieranie, wspomaganie.
  • wczesna diagnoza,
  • wielostronna stymulacja i uaktywnianie,
  • usprawnianie,
  • korekcja,
  • kompensacja,
  • rehabilitacja.
slide45

Prewencja:

Działania prozdrowotne (szczepienia, badania okresowe), opiekuńcze (prenatalne, postnatalne), oraz edukacyjne ( dotyczące żywienia, bhp, zanieczyszczenia, zatrucia środowiska) nastawione na zapobieganie uszkodzeniom fizycznym, dysfunkcjom intelektualnym, psychicznym i narządów zmysłów (prewencja podstawowa): obejmuje tez działania zapobiegające trwałym uszkodzeniom funkcjonalnym lub trwałej niepełnosprawności (prewencja wtórna).

slide46

Profilaktyka:

Działanie zmierzające do stworzenia odpowiednich warunków rozwojowych i edukacyjnych, szczególnie dzieci i młodzieży oraz zapobiegania różnym zjawiskom, chorobom, urazom, które mogą prowadzić w konsekwencji do niepełnej sprawności organizmu lub dysfunkcji jego narządów.

slide47

Wspieranie:

Odnosi się do warunków i okoliczności w jakich nasypuje rozwój określonych zachowań człowieka, jego postaw, przekonań, stylów życia.

Wspomaganie:

Dynamizowanie, wzmacnianie czynników sprzyjających lub utrwalanie korzystnych sił, mechanizmów, tendencji.

slide48

Stymulacja (edukacja ):

Pobudzanie, wzmacnianie (fortioryzacja), wzbogacanie zainteresowań i aktywności twórczej, często ukrytych i potencjalnych zdolności umożliwiających skuteczne wypełnianie zadań życiowych.

W psychologii i pedagogice specjalnej:

Zewnętrzne oddziaływanie polegające na przyspieszaniu, doskonaleniu rozwoju oraz zachęcaniu do autorewalidacji i samorealizacji.

slide49

Usprawnianie:

Postępowanie maksymalnie rozwijające zadatki i siły biologiczne organizmu, które sa najmniej uszkodzone. Jego celem jest poprawa lub utrzymanie na zadawalającym poziomie przede wszystkim sprawności fizycznej, a szczególnie wydolności i tolerancji wysiłku.

slide50

Kompensacja:

Złożony proces uzupełniania, wyrównywania braków(substytucji) deficytów rozwojowych, narządów i przystosowania się na innej możliwej drodze. Polega on na odtwarzaniu czynności całego narządu ruchu, zmysłu lub poszczególnych jego części za pomocą środków zastępczych organizmu ludzkiego.

slide51

Rehabilitacja:

łączne i skoordynowane oddziaływanie lecznicze, pedagogiczne, społeczno-zawodowe, zmierzające do rozwinięcia lub przywrócenia u osoby trwale poszkodowanej na zdrowiu zdolności, sprawności, możliwości samodzielnego życia w społeczeństwie. Rehabilitacja jest procesem który łączy oddziaływania o różnym charakterze i zakresie, aby przywrócenie utraconych sprawności było jak najpełniejsze, możliwie wczesne i trwałe.

slide52

Rehabilitacja zawodowa:

  • część ogólnego procesu rehabilitacji,
  • udzielenie usług: poradnictwa zawodowego, szkolenia zawodowego, zatrudnienia,
  • umożliwienie uzyskania, utrzymania pracy, awansu zawodowego,
  • integracja lub reintegracja w normalne życie społeczne.
slide53

Integracja:

  • wzajemny stosunek pełno i niepełnosprawnych,
  • respektowane są te same prawa,
  • stwarzane są dla obu grup te same, identyczne warunki maksymalnego, wszechstronnego rozwoju,
  • pozwala osobie niepełnosprawnej być wśród innych,
  • ma zastosowanie do wszystkich sfer życia jednostki niepełnosprawnej: życia rodzinnego, kształcenia ogólnego, zawodowego, pracy, czasu wolnego, aktywności społecznej i politycznej.
slide54

Integracja (społeczna):

  • zespalanie się w całość wyrażające się częstością i intensywnością kontaktów oraz wspólnotą ideową.

Integracja:

  • pełna,
  • częściowa,
  • segregacja.
  • Integracja:
  • w rodzinie,
  • w grupie rówieśniczej,
  • w środowisku szkolnym (organizacyjna),
  • w społeczeństwie.
slide55

Idea integracji, czyli systemu niesegregacyjnego to przechodzenie:

  • od postaw negatywnych: brak akceptacji, dewaluacja, delegitymizacja, dehumanizacja,
  • przez niekorzystne: nadopiekuńczość, tolerancja, protekcjonizm,
  • na rzecz koegzystencji, polityki negocjacji i akceptacji.

W wieku 7-19 lat z integracyjnego kształcenia korzysta 66,81% niepełnosprawnych.

slide56

Rodzaje niepełnosprawności a formy kształcenia podstawowego i ponad podstawowego:

  • Pełna integracja:
  • chorzy 87,97%,
  • niewidomi i słabo widzący 76,81%,
  • niesłyszący i słabo słyszący 39,07%,
  • upośledzeni umysłowo w stopniu lekkim 4,54%,
  • upośledzeni umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym 0%.
slide57

Rodzaje niepełnosprawności a formy kształcenia podstawowego i ponad podstawowego:

  • Częściowa integracja:
  • chorzy 3,66%,
  • niewidomi i słabo widzący 0%,
  • niesłyszący i słabo słyszący 0%,
  • upośledzeni umysłowo w stopniu lekkim 18,85%,
  • upośledzeni umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym 0%.
slide58

Rodzaje niepełnosprawności a formy kształcenia podstawowego i ponad podstawowego:

  • Segregacja:
  • chorzy 8,37%,
  • niewidomi i słabo widzący 23,19%,
  • niesłyszący i słabo słyszący 60,93%,
  • upośledzeni umysłowo w stopniu lekkim 76,61%,
  • upośledzeni umysłowo w stopniu umiarkowanym i znacznym 100%.