slide1 n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
„Integracja sensoryczna a trudności w uczeniu się. PowerPoint Presentation
Download Presentation
„Integracja sensoryczna a trudności w uczeniu się.

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 21

„Integracja sensoryczna a trudności w uczeniu się. - PowerPoint PPT Presentation


  • 157 Views
  • Uploaded on

Centrum Diagnostyki i Terapii IN CORPORE 40-750 Częstochowa, ul. Kutnowska 4 tel. +48 608 371 277 czestochowa@centrumincorpore.pl. „Integracja sensoryczna a trudności w uczeniu się. Jak rozumieć trudne zachowania u dzieci i pomagać im w szkole/przedszkolu? ”. Plan wystąpienia:.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about '„Integracja sensoryczna a trudności w uczeniu się.' - casey-guy


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
slide1

Centrum Diagnostyki i TerapiiIN CORPORE40-750 Częstochowa, ul. Kutnowska 4 tel. +48 608 371 277 czestochowa@centrumincorpore.pl

slide2
„Integracja sensoryczna a trudności w uczeniu się.

Jak rozumieć trudne zachowania u dzieci i pomagać im w szkole/przedszkolu? ”

plan wyst pienia
Plan wystąpienia:
  • Metoda integracji sensorycznej – podstawowe informacje.
  • Charakterystyka układów zmysłowych, dysfunkcje mogące wystąpić w ich obrębie.
  • Wskazówki i propozycje dla nauczycieli uczących dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego.
  • Gdzie szukać pomocy? Kto może skierować dziecko na diagnozę?
metoda integracji sensorycznej podstawowe informacje
Metoda integracji sensorycznej – podstawowe informacje.
  • Twórcą metody Integracji Sensorycznej jest dr A. Jean Ayrespracownik naukowy Uniwersytetu Południowo-Kalifornijskiego w Los Angeles.
  • Do Polski metoda SI trafiła w 1993 r. a jej rozpowszechnieniem zajęła się jedna z pierwszych współpracownic dr A. Jean Ayres - Violet F. Maas.
  • Termin integracja sensoryczna określa prawidłową organizację wrażeń sensorycznych (bodźców) napływających przez receptory. Oznacza to, że mózg, otrzymując informacje ze wszystkich zmysłów  dokonuje ich rozpoznania, segregowania i interpretacji oraz integruje je z wcześniejszymi doświadczeniami.
  • Jeśli występują zaburzenia w odbiorze i integrowaniu bodźców zmysłowych to będą pojawiać się dysfunkcje w rozwoju poznawczym, motorycznym oraz zachowaniu dziecka.
  • Celem terapii SI jest poprawa jakości przesyłania i organizacji informacji sensorycznej, tj. tego co jest odbierane przez różne zmysły naszego organizmu.
metoda integracji sensorycznej podstawowe informacje1
Metoda integracji sensorycznej – podstawowe informacje.

Zaburzenia SI spowodowane są przede wszystkim niedojrzałością pierwotnych systemów zmysłowych:

  • układu dotykowego,
  • układu przedsionkowego,
  • układu proprioceptywnego.

Zaburzenia SI mogą wynikać także ze znacznego ograniczenia lub niedoboru bodźców zmysłowych w pierwszym okresie życia.

Podłożem dysfunkcji procesów SI są też mikrouszkodzenia korowe lub opóźnienia rozwoju psychoruchowego dziecka .

niekt re objawy zaburze integracji sensorycznej
Niektóre objawy zaburzeń integracji sensorycznej:
  • opóźnienie lub inne zaburzenia integracji odruchów,
  • podwrażliwość lub nadwrażliwość na dotyk, ruch, działanie siły grawitacji, hałas, bodźce słuchowe i wzrokowe,
  • trudności z przekraczaniem linii środkowej ciała,
  • trudności z odtwarzaniem bodźców wzrokowych,słuchowych, ruchowych,
  • problemy słuchowo-ruchowe,
  • problemy dotykowo-ruchowe,
  • problemy słuchowo-przedsionkowe,
  • problemy węchowo-pamięciowe,
  • hiperaktywność,

10. hipoaktywność(słaba lub brak tolerancji na określony rodzaj ruchu, niepewność podczas poruszania się, niechęć do karuzeli i huśtawek na placu zabaw)

11. problem z koncentracją uwagi,

12. nadpobudliwość emocjonalna,

13. obniżony poziom koordynacji wzrokowo-ruchowej,

14. niezdarność ruchowa,

15. zaburzenia mowy,

16. problemy w kontaktach społecznych,

17. problemy z pisaniem, czytaniem, rysowaniem,

18. trudności z samoobsługą,

19. niska samoocena.

uk ad przedsionkowy zmys r wnowagi jego praca jest nie wiadoma nie anga uje my lenia
Układ przedsionkowy – zmysł równowagi. Jego praca jest nieświadoma, nie angażuje myślenia.

NADREAKTYWNOŚĆ – „O NIE!”

  • Energiczny ruch lub możliwość, że dziecko może zostać pobudzone powoduje w nim lęk,
  • dziecko reaguje bardzo emocjonalnie, czasem staje się nadmiernie pobudzone,
  • mózg dziecka nie potrafi regulować wrażeń ruchu,
  • jego system przedsionkowy jest przeładowany.

Dwa rodzaje nadreaktywności:

1. nietolerancja na ruch: zła reakcja na ruch liniowy i obrotowy, choroba lokomocyjna, dziecko unika jazdy na rowerze, huśtawek, zjeżdżalni, chodzenia po ulicy, nie może patrzeć na inne kręcące się dzieci, może mieć mdłości, bóle głowy i żołądka, może szybko się męczyć;

2. niepewność grawitacyjna: dziecko czuje się bezradne gdy jego stopy nie czują podłoża, jest to nadmierny niepokój i strach przed upadkiem, są to reakcje negatywne nawet podczas wstawania, ruch nie jest przyjemny, dziecko reaguje walką lub ucieczką.

PODREAKTYWNOŚĆ – „ NO I CO Z TEGO?”

  • Nie ma reakcji negatywnych na ruch,
  • dziecko nie zauważa ruchu,
  • w niemowlęctwie bardzo grzeczne,
  • nie ma popędu do aktywności, nie poszukuje ruchu, a jak już zacznie często nie może przestać,
  • dziecko nie zważa na upadek, nie wyciąga rąk i nóg, często ma siniaki.
uk ad przedsionkowy zmys r wnowagi jego praca jest nie wiadoma nie anga uje my lenia1
Układ przedsionkowy – zmysł równowagi. Jego praca jest nieświadoma, nie angażuje myślenia.

POSZUKIWANIE PRZEDSIONKOWE – „WIĘCEJ!”

  • Ruch który nas satysfakcjonuje, nie jest dla takiego dziecko wystarczający,
  • duża tolerancja na ruch,
  • podejmuje dużo energicznych działań by się zaspokoić,
  • lubi pozycję do góry nogami, staje na głowie,
  • zeskakuje, wdrapuje się wszędzie i po wszystkim, biega ,
  • uwielbia kołysanie, huśtanie, kręcenie,
  • dziecko może siedząc kręcić głową, kręcić się na krześle obrotowym,
  • szybko przechodzi od jednej aktywności w drugą, czas koncentracji jest krótki nawet podczas zajęć które lubi,
  • dziecko porusza się nieostrożnie, bez dobrej koordynacji.
uk ad dotykowy ma du y wp yw na fizyczne psychiczne i emocjonalne zachowanie
Układ dotykowy Ma duży wpływ na fizyczne, psychiczne i emocjonalne zachowanie.

NADREAKTYWNOŚĆ – „O NIE!”

  • Dziecko jest nadwrażliwe na dotyk,
  • reaguje negatywnie na niespodziewany lekki dotyk, ale także na ten na który może się przygotować,
  • dotyk jest dla niego niekomfortowy, niepokojący, przerażający,
  • reaguje przesadnie, może się mocować, może chcieć uciec, bić się, krzyczeć, nawet gdy ktoś znajduje się zbyt blisko,
  • może unikać malowania farbami przy pomocy rąk, unikać kontaktu ze zwierzętami i innymi ludźmi,
  • dziecko może być bierne, unikać niektórych ludzi i przedmiotów,
  • boi się, unika kąpieli,
  • dziecko unika jakiegoś rodzaju dotyku, a drugiego poszukuje (unika często pocałunków, lekkiego dotyku, ale uwielbia mocne uściski),
  • dziecko ma tylko wybraną listę osób, które mogą go dotykać,
  • często lubi coś trzymać w dłoni lub buzi.

PODREAKTYWNOŚĆ – „NUDA”

  • dziecko lekceważy dotyk,nawet ten bolesny,
  • nie reaguje na dotyk na tyle skutecznie by się obronić,
  • czasem nawet nie zdaje sobie sprawy, że jest dotykany.

POSZUKIWANIE SENSORYCZNE – „WIĘCEJ!”

  • Dziecko potrzebuje więcej mocnych ucisków, więcej kontaktów,
  • może wszystko dotykać, „przebiegać” rękami meble, ściany,
  • bierze wszystko do rąk, nawet to co się do tego nie nadaje, np. gorąca świeca,
  • intensywnie i impulsywnie poszukuje szczególnego rodzaju powierzchni i faktur, które dla innych są nieprzyjemne,
  • często napycha buzię jedzeniem, podchodzi zbyt blisko do innych osób, wpada na nie, obłapuje,
  • uwielbia brudzące zabawy,
  • często wpada w kłopoty, zaśmieca salę lekcyjną, dziecko nie potrafi wyjaśnić swojego zachowania, jest nierozumiane.
uk ad dotykowy ma du y wp yw na fizyczne psychiczne i emocjonalne zachowanie1
Układ dotykowy Ma duży wpływ na fizyczne, psychiczne i emocjonalne zachowanie.

KOMBINACJA SENSORYCZNA

- lubię to, nienawidzę tamtego,

- może reagować podreaktywnością, jak i nadwrażliwością,

- w jednej chwili akceptuje dane wrażenie (np. czesanie włosów), a za chwilę już nie.

slide12

Układ proprioceptywny.Przetwarzanie wrażeń odbieranych przez mięśnie, skórę i stawy. Niemal zawsze towarzyszą problemy z układem dotykowym i przedsionkowym.

NADREAKTYWNOŚĆ – „O NIE!”

  • Dziecko może unikać rozciągania i kurczenia mięśni,
  • jest sztywne, napięte, nieskoordynowane, ma słabą świadomość ciała,
  • unika np. skakania na jednej nodze, biegania, pokonywania przeszkód, przewrotów,
  • nie chce uczestniczyć w rytmice, udawać zwierząt, ćwiczyć na w-f,
  • jest niespokojne podczas aktywnego, ale i pasywnego ruchu,
  • może wybrzydzać podczas jedzenia (trudności z silnym, skoordynowanym żuciem).

PODREAKTYWNOŚĆ – „NUDA”

  • Nie ma wewnętrznego popędu do ruchu i zabawy,
  • dziecko potrzebuje stabilizacji, np. podczas pisania,
  • słaba świadomość ciała, niezdarne podczas zabaw klockami, nie zważa na to, że jest długo w jakiejś pozycji,
  • może mieć kłopoty z ustawieniem ciała do ubrania się, nie przeszkadza mu, że ktoś porusza jego ciałem,
  • do zorganizowania potrzebna mu ciężka praca.

POSZUKIWANIE PROPRIOCEPTYWNE – „WIĘCEJ”

  • Dziecko takie ciągle na kogoś wpada, o kogoś się obija,
  • pragnie aktywności, pchania, ciągnięcia, rzuca się przed siebie, ląduje na brzuchu,
  • uderza o ściany, ludzi, stoły,
  • uwielbia uciski, ściskanie, naciskanie, przepychanki,
  • może gryźć, kopać, bić – często postrzegane jako agresywne,
  • czasem samo dostarcza sobie stymulacji, np. gryzie własną skórę, uderza głową o ścianę.
u k ad s uchowy
Układ słuchowy
  • Działanie układów zmysłowych, tzw. „wyższego rzędu” – słuchowego i wzrokowego jest stymulowane przez bodźce sensoryczne płynące z dotyku, propriocepcjii przedsionka.
  • Nieprawidłowości w uchu zewnętrznym lub środkowym można skutecznie leczyć, jeśli zostały w porę wykryte. Natomiast dysfunkcje i uszkodzenia w uchu wewnętrznym, pniu mózgu i mózgu powodują zwykle nieodwracalne uszkodzenia.
  • Wśród uczniów klas 0-3 o prawidłowym poziomie słuchu, ale z trudnościami w rozwoju mowy i w uczeniu się obserwuje się problemy z przetwarzaniem bodźców słuchowych.
  • Z badań Instytutu Fizjologii i Patologii Słuchu (2008) wynika, że 2-3% populacji dzieci z trudnościami szkolnymi ma centralne zaburzenia słuchu.
uk ad s uchowy
Układ słuchowy

CAPD – Centralne Zaburzenia Przetwarzania Słuchowego

Charakterystyczne objawy to trudności w zakresie:

  • lokalizowania i różnicowania dźwięków z otoczenia,
  • rozumienia złożonych poleceń,
  • pamięci i uwagi słuchowej,
  • koncentracji uwagi na wypowiedziach ustnych,
  • wrażliwości na muzykę,
  • rozumienia mowy w hałasie,
  • rozpoznawania i umiejętności odtwarzania struktur dźwiękowych,
  • integracji słuchowo-wzrokowej, słuchowo-ruchowej,
  • koordynacji międzypółkulowej.

* U dzieci z problemami w uczeniu się dysfunkcje w systemie przedsionkowym są często przyczyną zaburzeń słuchowo-językowych.

uk ad wzrokowy
Układ wzrokowy

Symptomy zaburzeń w rozwoju widzenia:

  • manipulowanie przedmiotami bez kontroli wzroku,
  • brak zainteresowania układankami, małymi zabawkami,
  • opóźniony rozwój ruchowy, trudności w samoobsłudze,
  • unikanie gier i zabaw ruchowych,
  • trudności w poruszaniu się po schodach,
  • brak płynnych, śledzących ruchów oczu,
  • ustawianie książki, zeszytu pod różnym kątem,
  • przechylanie głowy, tułowia na jedną stronę,
  • niski poziom koncentracji i uwagi wzrokowej,
  • zasłanianie lub mrużenie jednego oka,
  • wolne tempo przepisywania z tablicy,
  • liczne, niestałe błędy w przepisywaniu,
  • problemy z oceną odległości,
  • nienazywanie kolorów,
  • słaba orientacja w przestrzeni,
  • pochylanie liter, nie trzymanie się liniatury.
wskaz wki i propozycje dla nauczycieli ucz cych dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego
Wskazówki i propozycje dla nauczycieli uczących dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego.

Uczeń z CAPD:

  • zmniejszanie akustyki pomieszczeń poprzez stosowanie wykładzin, grubych zasłon w oknach,
  • formułowanie poleceń w sposób prosty, jednoznaczny, unikać zdań złożonych,
  • uprzedzanie o zmianach natężenia i rodzaju dźwięków w najbliższym otoczeniu,
  • zachęcanie do używania zatyczek do uszu,
  • słuchanie muzyki poprzez słuchawki,
  • wspieranie komunikatów gestem.

Uczeń z nadwrażliwościami:

  • ścisła współpraca z terapeutą, rodzicami, nauczycielami,
  • wmiarę możliwości przeorganizować otoczenie (we współpracy z terapeutą),
  • zwracać uwagę na ilość bodźców wokół dziecka, obserwować jego zachowanie, wygląd (zblednięcie, torsje, bóle głowy),
  • pomagać w wyciszaniu się, dostarczać potrzebnych bodźców.
wskaz wki i propozycje dla nauczycieli ucz cych dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego1
Wskazówki i propozycje dla nauczycieli uczących dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego.

Uczeń z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi:

  • wiele dzieci z nadpobudliwością psychoruchową ujawnia nadwrażliwość sensoryczną w zakresie jednego lub kilku zmysłów, często występuje obronność dotykowa,
  • otoczenie dziecka powinno być właściwie zorganizowane, jak najbardziej spokojne, bez nadmiaru bodźców,
  • oświetlenie klas powinno być umiarkowane, nie nazbyt jasne,
  • temperatura powinna być neutralna,
  • należy unikać korzystania ze sprzętu, który wzmaga impulsywność i pobudza aktywność dziecka,
  • należy zachęcać dziecko by wykonywało czynności wolniej, zachowywało się ciszej, uczyło się kontroli,
  • dawać uczniowi pozytywne bodźce, unikać kar, system kar i nagród musi być jednolity w domu, szkole i na terapii,
  • jeżeli dziecko przyjmuje leki bacznie obserwować jego zachowanie, wszelkie zmiany sygnalizować rodzicom,
  • kontrolujemy co dziecko pije i je.
wskaz wki i propozycje dla nauczycieli ucz cych dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego2
Wskazówki i propozycje dla nauczycieli uczących dzieci z zaburzeniami przetwarzania sensorycznego.

Uczeń z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi:

  • jeśli jest to możliwe, miejsce gdzie uczeń siedzi, powinno być tak usytuowane by siedział w pierwszym rzędzie (by nie widział innych dzieci i czegoś przed sobą co mogłoby go rozpraszać),
  • telefony komórkowe, dodatkowe przybory, książki, plakaty na ścianach są również bardzo rozpraszające,
  • siedzenie i krzesło powinno być dostosowane do wielkości ucznia (stopy płasko na podłodze, biodra przylegają do oparcia, postawa wyprostowana, prawe przedramię swobodnie spoczywa na stoliku) – odpowiednia pozycja wpływa na posturalną i bilateralną integrację obydwu stron ciała,
  • jeśli to możliwe, uczeń powinien pracować przez krótki czas, stopniowo wydłużając go z tygodnia na tydzień,
  • w przerwach dziecko potrzebuje rozciągania, przejścia się, itp.,
  • czasem tacy uczniowie sami robią hałas, choć sami tego nie tolerują (należy kontrolować poziom hałasu),
  • zasłony, tablice korkowe, wykładziny koło ławki ucznia pomogą w kontroli bodźców dźwiękowych,
  • ważny jest spokojny, modulowany głos nauczyciela,
  • w niektórych przypadkach noszenie stoperów pomaga osłabić odczuwanie hałasu,
  • niektórym nadaktywnym dzieciom przeszkadza ruch osób i przedmiotów wokół nich,
  • pomagać w zaplanowaniu i organizowaniu pracy (uczeń może mieć dobry pomysł na 6, ale nie wie jak zacząć, co jest mu potrzebne, tworzy bałagan wokół siebie).
refleksje
Refleksje
  • Niektórzy rodzice i nauczyciele są zbyt wymagający wobec dziecka, które stara się czegoś nauczyć. Każda osoba pracuje zgodnie z własnymi możliwościami, jeżeli jest mu potrzeba więcej czasu, aby się czegoś nauczyć – dajmy mu to.
  • Integracja sensoryczna nie jest lekarstwem na wszystko. Może poprawić uczenie się i sprawić by było ono łatwiejsze.
  • Im wcześniej zostaną rozpoznane deficyty, tym lepsze będą efekty terapii.
  • Aby mózg dziecka pracował prawidłowo, musi otrzymywać bodźce z 3 podstawowych systemów zmysłowych na równi z bodźcami wzrokowymi, słuchowymi, węchowymi i smakowymi.
  • Każdy z nas ma różny poziom integracji sensorycznej.
  • Pamiętajmy, że zachowanie ucznia to emocje, ale przede wszystkim zależy ono od przebiegu procesów neurofizjologicznych.
  • Niektóre badania podają, że od 15% do 45% populacji ma niezidentyfikowane problemy, które wpływają na możliwości ruchowe, uczenie się oraz rozwój emocjonalny i zachowanie.
  • Pewne deficyty SI mogą być bardzo subtelne, ale nie mówmy: „on na pewno z tego wyrośnie”, „ja też wolno czytałem”, „gdyby chciał, to by to robił”.
slide21

Violet F. Maas „Uczenie się przez zmysły” , WSiP 1998 r.

  • Violet F. Maas „ Integracja Sensoryczna a neuronauka – od narodzin do starości”, Fundacja Innowacja i Wyższa Szkoła Społeczno-Ekonomiczna 2007 r.
  • Bożenna Odowska-Szlachcic „Terapia integracji sensorycznej” zeszyt 1 i zeszyt 2, wyd. HARMONIA 2012 r.
  • Carol Stock Kranowitz „ Nie – zgrane dziecko. Zaburzenia przetwarzania sensorycznego – diagnoza i postępowanie” wyd. HARMONIA 2012 r.
  • www.integracjasensoryczna.org.pl- Polskie Towarzystwo Integracji Sensorycznej
  • www.pstis.pl – Polskie Stowarzyszenie Terapeutów Integracji Sensorycznej
  • http://www.centrumincorpore.pl/