choroby prionowe l.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
Choroby prionowe PowerPoint Presentation
Download Presentation
Choroby prionowe

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 57

Choroby prionowe - PowerPoint PPT Presentation


  • 906 Views
  • Uploaded on

Choroby prionowe. Anna Gójska. Choroby prionowe (=pasażowalne encefalopatie gąbczaste = TSE):. Ludzkie: - Kuru - Choroba Creutzfelda-Jakoba : samoistna (sporadyczna) = sCJD przepasażowna (jatrogenna) = jCJD rodzinna = fCJD wariant CJD = vCJD

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'Choroby prionowe' - albert


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
choroby prionowe

Choroby prionowe

Anna Gójska

choroby prionowe pasa owalne encefalopatie g bczaste tse
Choroby prionowe (=pasażowalne encefalopatie gąbczaste = TSE):
  • Ludzkie:

- Kuru

- Choroba Creutzfelda-Jakoba :

samoistna (sporadyczna) = sCJD

przepasażowna (jatrogenna) = jCJD

rodzinna = fCJD

wariant CJD = vCJD

- Choroba Gerstmanna-Sträusslera-

Scheinkera (GSS)

- Śmiertelna rodzinna bezsenność (FFI)

(- Rodzinna postępująca glioza podkorowa)

(- Zespół Alpersa)

slide3
Wszystkie powyższe choroby zawsze kończą się śmiercią !!!

Leczenie jest wyłącznie objawowe.

slide4
Zwierzęce:

- scrapie ( owce, kozy, muflony)

- encefalopatia gąbczasta bydła (choroba szalonych krów, BSE) i jej odpowiedniki dla: antylop i kotowatych

- przewlekła choroba wyniszczająca jeleni i łosi ( w USA)

- pasażowalna encefalopatia norek

- encefalopatia gąbczasta kotów (domowych)

t o historyczne
Tło historyczne
  • < 1730 r.- Wlk. Brytania – znano scrapie = rickets, goggles
  • 1936 r. – Cuille i Chelle dowiedli zakaźnego

charakteru scrapie

  • 1957 r. – D.C.Gajdusek (Nobel 1976r.) odkrywa

pierwsze przypadki kuru

  • 1966 r. – przepasażownie kuru na szympansy
  • 1968 r. – przepasażowanie CJD na naczelne
  • 1982 r. – sformułowanie hipotezy prionu – B.S. Prusiner ( wcześniejsza hipoteza –

„wirus powolny” )

  • 1986 r. – odkrycie FFI
etiopatogeneza
Etiopatogeneza

PRION= proteinaceous infectious particle

= PrP

  • wykryty w 1982
  • białko (sialoglikoproteina),

- 2 izofromy:

PrPc – izoforma komórkowa (prawidłowa)

PrPSc – izofroma „scrapie” (infekcyjna)

- zamienne symbole: PrPres, PrPd, Sc

- wszechobecne w świecie zwierząt

  • gen kodujący = PRNP ( u człowieka ), chr. 20
prp c
PrPc
  • 253 aminokwasy
  • występuje w wielu tkankach organizmu
  • 22 aminokwasy N-końcowe – służą za sygnał peptydowy dla translokacji białka przez błonę
  • fragment C-końcowy tworzy 3 helisy α i 2 krótkie przeciwrównoległe nici β
  • jest przyczepione do powierzchni komórki za pomocą kotwicy glikozylofofatydyloinozytolowej (GPI), znajdującej się na końcu C łańcucha
  • ma 2 miejsca N-glikozylacji: Asp 181 i 197 (nieobowiązkowe)
prp c8
PrPc
  • produkowane w ER, przechodzi przez aparat Golgiego (modyfikacje potranslacyjne), na zewnętrznej powierzchni komórki przyczepione za pomocą GPI
  • niektóre cząsteczki stale krążą między powierzchnią komórki a szlakiem endocytozy (60 min -1 cykl)

– miejsce konwersji do PrPSc

  • niektóre cząsteczki (<10%) lokalizują się przezbłonowo, wystając na zewnątrz:

N-końcem = NtmPrP

C-końcem = CtmPrP

ctm prp
CtmPrP
  • mutacje (transgeniczne myszy) w zakresie odcinka przezbłonowego - wzrost odsetka CtmPrP nawet do 20-30%

rozwój choroby neurodegeneracyjnej podobnej do scrapie BEZ obecności PrPSc

!!!

udział w patogenezie PrPSc (?)

prp c10
PrPc
  • okres półtrwania = 5 h
  • 10% nowo utworzonych cząsteczek – degradacja w cytozolu

- udział w patogenezie PrPSc (?)

zaburzenia proteasomów

akumulacja zagregowanych, nie glikolizowanych postaci PrP, wykazujących cechy PrPSc

prp c funkcje biologiczne
PrPc – funkcje biologiczne (?)
  • homeostaza wapnia
  • regulacja presynaptycznych stężeń miedzi
  • aktywność i lokalizacja neuronalnej syntazy NO (nNOS)
  • transmisja sygnałów na powierzchni komórki
  • adhezja komórek
prp sc
PrPSc
  • PrP33-35Sc ma ►identyczne z PrP33-35c:

sekwencję aminokwasową

kotwicę fosfatydyloinozytolową

ulega identycznym modyfikacjom

potranslacyjnym

►zupełnie różne :

właściwości fizyko-chemiczne

1. jest częściowo oporne na działanie proteinazy K – z PrP33-35Sc powstaje „rdzeń” = PrP27-30, który tworzy SAP (scrapie-associated fibrills) lubinaczej „prion rods”

prp sc13
PrPSc

2. ma konformację głównie β-kartki (PrPc – trzy α-helisy i dwie β-kartki)

Konwersja PrPc do PrPSc następuje po ponownym wejściu cząsteczki do komórki poprzez jamkowte domeny lub wyłożone klatryną zagłębienia.

ALE JAK ?!!!

hipotezy konwersji i propagacji prp
Hipotezy konwersji i propagacji PrP
  • model polimeryzacji ( tworzenie się ziaren – ośrodków agregacji powodujących zmianę konformacji kolejnych cząsteczek PrPc)
  • hipoteza szablon – pomocnik (template-assistance) / hipoteza heterodimerów (PrPc wiąże się z PrPSc lub nieprawidłowo sfałdowaną PrP*(heterodimer), zostaje przeksztcone do PrPSc – powstaje homodimer, który się rozłącza aby utworzyć kolejne heterodimery)
  • model pośredni (nieco zmienione cząsteczki tworzą niestabilną formę przejściową, która jest następnie stabilizowana poprzez interakcje między cząsteczkowe )
mechanizmy neurotoksyczno ci prion w
Mechanizmy neurotoksyczności prionów (?)
  • indukcja apoptozy

- hipoteza uzyskania funkcji → akumulacja PrPSc jest pośrednio (np. aktywacja mikrogleju przez PrPSc)/ bezpośrednio (tworzenie CtmPrP i zmiana właściwości błony) toksyczna dla neuronu

- hipoteza utracenia funkcji→ zamiana izoformy PrPc na PrPSc powoduje zmniejszenie ilości funkcjonalnego PrPc(spadek odporności na stres oksydacyjny)

  • zaburzenie glikozylacji PrP
  • zaburzenia metabolizmu PrP (tworzenie się CtmPrP / nieprawidłowa aktywność chaperonów / cząsteczki RNA stymulujące amplifikację PrPres / neurotoksyczny wpływ akumulacji cytosolowej formy PrP)
genetyka chor b prionowych
Genetyka chorób prionowych
  • ekspresja genu PrP (PRNP u człowieka) jest ściśle regulowana ,ale nie wzrasta znacznie w przypadku chorób prionowych
  • ekspresja jest konstytutywna, ale najsilniej wyrażona w mózgu, słabiej w sercu i płucach, najsłabiej w śledzionie
  • obecność przynajmniej jednego allelu jest niezbędna dla możliwości zaistnienia choroby
  • polimorfizm – podatność na choroby prionowe
  • mutacje – wrodzone choroby prionowe
slide17
Mutacje
  • jak dotąd wykryto ponad 20 mutacji punktowych i kilka insercji,
  • hipotezy wpływu mutacji na rozwój choroby:
  • destabilizacja α-helisy i jej podatność na przekształcenie do nici β
  • mutacja ułatwia interakcję między PrPc a PrPSc
slide18
Polimorfizm
  • kodon 129 – zależność między genotypem a : - podatnością na sporadyczne i jatrogenne formy chorób prionowych

- ekspresją fenotypu w przypadku jednoczesnego zaistnienia mutacji w obrębie genu PRPN

- w kaukaskiej populacji dominuje genotyp

heterozygotyczny :129 Met Val – „chroniący” (50%)

- genotypy „podatności”: 129 Met Met (38%)

129 Val Val (12%)

- wszystkie przypadki vCJD – 129Met Met !!!

  • (nadekspresja genu PRNP spowodowana polimorfizmem regionu promotorowego – sCJD)
  • (polimorfizm w zakresie innych genów (doppel), poza PRNP – szczególnie w przypadku postaci sporadycznych (?) )
doppel
Doppel
  • jest białkiem (179 aa.) kodowanym przez gen PRND, zlokalizowanym 16 kb za genem PRNP
  • gen PRND także wykazuje polimorfizm – związek poszczególnych gentypów ze zmianami neurodegeneracyjnymi -?
  • 25% sekwencji aminokwasów identyczna z PrPc
  • funkcje – regulator funkcji akrosomów i męskiej gametogenezy
  • u dojrzałych myszy znajduje się w sercu, gruczole mlekowym, śledzionie, jądrach i tylko w niewielkich ilościach w mózgu
  • nie ma właściwości wzmagania propagacji PrPSc
shadoo
Shadoo
  • białko podobne do PrP, zbudowane z 130-150 aa.
  • kodowane przez gen SPRN, zlokalizowanym : 10q 26.3, ma 2 egzony
  • zasugerowano, iż odpowiedzialne jest za maskowanie fenotypowe ablacji genu PRNP, poprzez przejmowanie funkcji PrP (myszy)
patomorfologia
Patomorfologia
  • neuropatologiczny wyznacznik:

zmiany gąbczaste

( zmiany mikrotorbielkowate albo zlewające się wakuole w neuropilu, zmiany mogą być rozlane lub ogniskowe, głównie w strukturach korowych i podkorowych, w mniejszym stopniu w pniu mózgu,

→w móżdżku – typowe zmiany w warstwie drobinowej

- utrata neuronów w warstwie ziarnistej )

W przypadku niektórych TSE zmiany gąbczaste mogą być skąpe lub nie występować (postacie wrodzone – GSS i FFI)

patomorfologia22
Patomorfologia
  • utrata neuronów
  • najbardziej narażone jest podgrupa neuronów GABA ergicznych
  • względnie niezmienione pozostają hipokamp i zakręt zębaty (ale homozygoty 129Val Val są bardziej podatne na degenerację w tych obszarach!)
  • mikro – i astroglioza (niekiedy nawet w postaci reakcji gemistocytarnej)
patomorfologia23
Patomorfologia
  • złogi PrPSc
  • wykrywane immunohistochemicznie lub za pomocą Western-blott, w postaci:
  • nieregularne/ periwakuolarne otaczające zmiany gąbczaste
  • rozlane synaptyczne
  • okołoneuronalne
  • typu plaki – jednordzeniowe (kuru)

- wielordzeniowe (GSS)

- mogą się tworzyć także w rdzeniu, w nerwach obwodowych i poza OUN (w mięśniach szkieletowych), w otoczeniu komórek dendrytycznych i makrofagów w ścianach naczyń

patomorfologia24
Patomorfologia
  • PrPSc w badaniach immunoreaktywnych – standard dla definitywnej diagnozy TSE
  • szczególnie w móżdżku – różnicowanie poszczególnych podtypów danej choroby (sCJD)
  • immunorektywność PrP obserwowano także wewnątrz neuronów:

- typ rozlany *

- duże wtręty cytoplazmatyczne w rozdętych

neuronach

- liczne małe wtręty cytoplazmatyczne (genetyczne TSE)

- somato-synaptyczne

slide25
Kuru
  • pierwsza choroba neurodegeneracyjna określona jako pasażowalna encefalopatia gąbczasta, po raz pierwszy opisana przez Gadjuska w 1957r.
  • dotyczyła jedynie członków plemienia Fore zamieszkujących w Górach Wschodnich (Eastern Highlands) Papua Nowej Gwinei (i tych plemion, które łączyły się z Fore przez małżeństwa)
slide26
„kuru” w języku Fore = drżeć z zimna / gorączki
  • choroba dotyczyła prawie wyłącznie kobiet i dzieci, mężczyźni chorowali rzadko
  • choroba szerzyła się poprzez obrzędy endokanibalistyczne (spożywanie ciała swoich krewnych jako część rytuału pogrzebowego; lub … po prostu dla mięsa – obserwacje Shirley Lindebaum)
  • wg. członków Fore, kuru było efektem czarnoksięstwa – czarnoksiężnik był brutalnie zabijany w czasie obrzędu = tukabu; większość „złych magów” stanowili mężczyźni – wyrównanie „niedoboru” kobiet zdziesiątkowanych przez chorobę
obraz kliniczny
obraz kliniczny
  • zawsze śmiertelna ataksja móżdżkowa, której towarzyszą: drżenie, ruchy mimowolne o typie pląsawiczych/atetotycznych oraz nietrzymanie moczu i kału
  • 3 fazy:
  • chory jeszcze chodzi
  • chory może siedzieć
  • terminalna

+ okres prodromalny: bóle głowy i kończyn (stawów), brzucha i utrata masy ciała,

slide28
- chód staje się niepewny, przechodzi w nasiloną ataksję i abazję

- delikatne drżenie w obrębie tułowia → „drżenie z zimna”, potem chwianie

- próby utrzymania równowagi –

kurczowe przytrzymywanie się gruntu

za pomocą szponowato zgiętych palców

stóp

- może pojawić się poziomy oczopląs

- odruch podeszwowy zawsze zgięciowy

- klonus rzepki (zawsze obecny), ew.

klonus stopy

slide29
2.- zaczyna się gdy pacjent nie jest w stanie chodzić bez trwałego podparcia, kończy się gdy nie jest w stanie siedzieć bez podparcia

- postępowanie objawów: niestabilność postawy, nasilona ataksja, grubofaliste drżenie, dyzartria

3. – pacjent całkowicie unieruchomiony

- nie trzyma moczu i kału

- pojawia się ciężka dysfazja

-NIE występuje otępienie

slide30
obraz kliniczny bardzo jednolity, zmiany w mózgu – zmienność nasilenia
  • brak jest otępienia lub pojawia się w bardzo zaawansowanych stadiach (podobnie jak w jCJD i vCJD), ale:

- prymitywne odruchy : ssania, gryzienia, chwytny

- zmiany nastroju (od euforii do depresji)

- przymusowy śmiech lub płacz („śmiejąca się śmierć”)

neuropatologia
neuropatologia

makroskopowo:

  • niektóre mózgi były obrzęknięte a opony przekrwione

mikroskopowo:

  • zmiany głównie w móżdżku, jądrach mostu, wzgórzu i rdzeniu
  • głębsze warstwy kory bardziej zmienione
  • liczne neurony obkurczone i hiperchromatyczne lub blade z rozproszoną substancją Nissla / wakuolami cytoplazmatycznymi
  • prążkowie: - niektóre neurony – „wygryzione przez mole” (daleko posunięta wakuolizacja)

- neuronofagia

slide32
móżdżek: - struktury torpedy i „pustych

koszyków” w warstwie

komórek Purkinje’go

- kilka neuronów dwujądrzastych

- najbardziej zmienione chorobowo:

robak i płat kłaczkowo-grudkowy

  • rdzeń przedłużony: - najbardziej zmienione –

jądra przedsionkowe i jądro

klinowate

  • rdzeń: zmiany głównie w drogach korowo-rdzeniowych i

rdzeniowo-móżdżkowych

slide33
rozlana proliferacja astro- i mikrogleju – rozety
  • plaki kuru (najwięcej w warstwie ziarnistej móżdżku, jądrach podstawy, wzgórzu i korze mózgu)
  • złogi PrPd w okolicy synaps i okołoneuronalnie (w największym stopniu- substantia gelatinosa rdzenia)
  • zmiany gąbczaste (warstwy III-V kory zakrętu obręczy, płatów potylicowych, kory węchowej, wyspy i zakrętu hipokampa; pokrywa, jądro ogoniaste, móżdżek, rdzeń przedłużony)
choroba creutzfelda jakoba
Choroba Creutzfelda-Jakoba

samoistna (sporadyczna) = sCJD

przepasażowna (jatrogenna) = jCJD

rodzinna = fCJD

wariant CJD = vCJD

epidemiologia scjd i fcjd
epidemiologia (sCJD i fCJD)
  • 0,5 -1 / 1 mln populacji ogólnej
  • średni wiek zachorowania : 65 lat
  • występuje na całym świecie
  • fCJD = 10-15% sCJD
  • neuropatologia
  • zmiany gąbczaste ( wakuole) w głębokich warstwach kory
  • zaniki neuronów
  • nasilona reakcja astrocytarna – gemistocytarna
  • w 10-15% przypadków – blaszki kuru
  • akumulacja PrP – złogi synaptyczne oraz okołoneuronalne i periwakuolarne
obraz kliniczny36
obraz kliniczny
  • triada objawów: otępienie

mioklonie

typowy zapis EEG

występuje w ok. 70% przypadków

slide37
objawy prodromalne (ok.30% chorych):

- osłabienie, zaburzenia snu (bezsenność, rzadziej nadmierna senność) i jedzenia

- w 20% choroba zaczyna się nagle

- 2/3 pacjentów – zaburzenia zachowania i deterioracja intelektualna

- 2/3 pacjentów – zaburzenia neurologiczne: zab. chodu, podwójne widzenie, utrata wzroku, hemianopsja;

- bóle i zawroty głowy, objawy czuciowe, mimowolne ruchy choreoataktyczne, palinopsje

slide38
rozwój choroby:

- postępujący deficyt neurologiczny: objawy pozapiramidowe i móżdżkowe dominują nad piramidowymi

- możliwy: ubytek wszystkich rodzajów czucia jednej połowy ciała, zespół Korsakowa

- otępienie (100%)

- mioklonie (80%)

- typowy zapis EEG (90%) (periodycznie występujące fale wolne i ostre)

slide39
- nerwy gałkoruchowe (rzadziej): objaw Parinaud, porażenie nadjądrowe, izolowane porażenia n.VI, rozszerzenie/zwężenie źrenicy

- objawy czuciowe : różne parestezje, ośrodkowe zaburzenia słuchowe, smakowe, węchowe

  • możliwe wszystkie rodzaje drgawek, w tym epilepsia partialis continua
  • objawy autonomiczne: zaburzenia apetytu, sfery seksualnej, menstruacji, nawracające epizody nadciśnienia / nadmiernego pocenia się
slide40
choroba kończy się śmiercią w ciągu roku u 90% chorych
  • 5% przeżywa do 2 lat
  • 5% to przypadki o powolnym przebiegu
badania dodatkowe
badania dodatkowe
  • PMR – podwyższone stężenie białka 14-3-3 i niekiey podwyższony poziom IgG i oligoklonalnego IgG
  • TK – brak zmian
  • MRI – sygnał prawidłowy/ hipo-/hiperintensywny w obrębie prążkowia i wzgórza; obraz może ewoluować: narastanie hiperintensywności w miarę postępu choroby
  • PET – rozlany / ogniskowy hipometabolizm w płacie skroniowym
  • SPECT – ogniskowy spadek perfuzji znacznika
molekularna klasyfikacja cjd
Molekularna klasyfikacja CJD
  • w zależności od polimorfizmu kodonu 129 PRNP (129Met lub 129Val) – 6 podtypów CJD
  • każdy z podtypów posiada swoje charakterystyczne cechy patomorfologiczne
  • MM1 = klasyczna CJD,(60-70%, w początkowej fazie jednostronne objawy, mioklonie, typowy zapis)
  • MV2 = ataktyczna CJD (15%)
  • VV1 (1%, otępienie, brak typowego zapisu)
slide43
jCJD
  • materiał zakaźny: hormon wzrostu (113), gonadotropiny (5)→okres inkubacji:ok.15 lat, zesp.ataktyczny z później dołączającym otępieniem; opona twarda (82), rogówka (3)→1,5-6 lat; zabiegi neurochirurgiczne (4), elektrody stereotaktyczne (2)→kilkanaście miesięcy, klasyczna CJD
  • wśród chorych wyraźnie więcej homozygot kodonu 129
slide44
vCJD
  • nowa postać CJD, zdefiniowana w 1996r.
  • jest wynikiem przepasażowania encefalopatii gąbczastej bydła (BSE) na człowieka
  • średni wiek zachorowania: 26 lat (19-41lat)
  • przebieg choroby: 12 miesięcy (7,5-23 mies.)
obraz kliniczny45
obraz kliniczny
  • zaburzenia zachowania (lęk, agresja) jako objawy prodromalne
  • ciągłe dyzestezje i ból w stopach utrzymujący się przez cały okres choroby
  • ataksja (wcześnie)
  • otępienie (późno)
  • BRAK typowego EEG
patomorfologia46
patomorfologia
  • liczne blaszki amyloidowe otoczone wianuszkiem wakuoli (florid palques) – kora mózgu, możdżku, jądra kresomózgowia, wzgórze, podwzgórze
  • ale również bardzo liczne blaszki kuru i wielordzeniowe, różnej wielkości
  • bezpostaciowe złogi PrP okołokomórkowe i wokół wakuoli w korze mózgu i móżdżku
slide47
nasilone zmiany gąbczaste
  • okołoneuronalne i aksonalne depozyty PrP w jądrze ogoniastym i skorupie
  • zaznaczona astrocytoza i utrata neuronów w tylnych jądrach wzgórza i śródmózgowiu
  • akumulacja PrPres w ośrodkach rozmnażania tkanki limfatycznej całego organizmu
  • molekularnie : WSZYSTKIE przypadki

129Met Met

badania dodatkowe48
badania dodatkowe
  • MRI : hiperintensywny sygnał w regionie poduszki i tylnego wzgórza (80-90%)
slide49
BSE
  • epidemia:

- początek końca epidemii w Wlk. Brytanii

- podobnie większość krajów europejskich, Izrael i Japonia zaraz potem

- Płn. Ameryka – początek epidemii

miertelna rodzinna bezsenno ffi
Śmiertelna rodzinna bezsenność (FFI)
  • została opisana w przypadku jednej 6-pokoleniowej rodziny przez Lugaresi i wsp.
  • początek 37 – 61 r.ż.
  • trwa średnio 13 miesięcy (7- 25 miesięcy)
  • M = K
obraz kliniczny51
obraz kliniczny
  • szybko postępująca bezsenność
  • zaburzenia autonomiczne: nadmierna potliwość, podwyższona temperatura ciała, ↑ AS, nadciśnienie
  • zaburzenia endokrynologiczne: zniesienie dobowego rytmu wydzielania GH, stale ↑[ kortyzol ], ↓[ ACTH ] + brak wahań ich rytmu dobowego
  • ataksja
  • mioklonie
  • objawy piramidowe
  • demencja
badania dodatkowe52
badania dodatkowe
  • TK i MRI – brak odchyleń
  • PET – wyraźny hipometabolizm w obrębie wzgórza
  • EEG – całkowicie monomorficzny wolny zapis, szybkie przechodzenie od zapisu typowego dla stanu czuwania do zdesynchronizowanego EEG podobnego do fazy REM
slide53
przypadki o krótkim przebiegu:

- zniesienie typowych faz snu, a pojawianie się krótkich (15-30 sek.) faz snu REM, bez atonii (chory gestykuluje, wydaje dźwięki bez znaczenia, niekiedy bardziej złożone czynności) zaburzeniami oddychania

  • przypadki o długim przebiegu:

- wyraźne skrócenie obu faz snu (REM i nREM), potem spadek aktywności wrzecion sennych postepujące zwolnienie zapisu aż do fali theta

choroba gerstmanna str usslera scheinkera gss
Choroba Gerstmanna-Sträusslera- Scheinkera (GSS)
  • choroba znana przez psychiatrów od 1911r.
  • po raz pierwszy opisana w 1928 r. (Gerstmann), potem w 1936 r. przez Gerstmanna, Sträusslera i Scheinkera
  • choroba dziedziczna
  • niezwykle heterogenna w obrazie klinicznym (w zależności od mutacji w genotypie PRNP)
  • cecha wspólna : blaszki wielordzeniowe
slide55
102Leu i 129Met – ataksja, dyzartria, obj. piramidowo-pozapiramidowe, później otępienie
  • 117Val– odmiana telencefaliczna: ataksja, otępienie, objawy poza- i piramidowe
  • 105Leu – spastyczna parapareza, potem tetrapareza i otępienie, trwa 12 lat!
  • 217Glu – zaburzenia psychiczne, zespół otępienny, ataksja
slide56
145STOP i 129Met – zesp. otępienny przypominający chorobę Alzheimera
  • 198Ser i 129Val– GSS + zwyrodnienie neurofibrylarne (ch. Alzheimera); obajwy wczesne: zaburzenia pamięci, niezgrabny chód, zesp. otępienny, sztywność pozapiramidowa, zaburzenia ruchów gałek ocznych (100%), rozwój choroby: zesp. otępienny z obj. pozapiramidowymi; ewolucja choroby – kilka-12 lat

- chorzy z 198Ser129Val Val – pierwsze objawy choroby 10 lat wcześniej niż heterozygoty !!!