istorija komunikacionih mre a n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
Istorija komunikacionih mreža PowerPoint Presentation
Download Presentation
Istorija komunikacionih mreža

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 57

Istorija komunikacionih mreža - PowerPoint PPT Presentation


  • 212 Views
  • Uploaded on

Istorija komunikacionih mreža. Istorija komunikacionih mreža. Telefonske mreže Računarske mreže Kablovske televizijske mreže Mreže za bežični prenos. Telefonske mreže. Telefon je izumljen 1876. godine od strane američkog naučnika Alexander Grahan Bell -a

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

Istorija komunikacionih mreža


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
    Presentation Transcript
    1. Istorija komunikacionih mreža

    2. Istorija komunikacionih mreža • Telefonske mreže • Računarske mreže • Kablovske televizijske mreže • Mreže za bežični prenos

    3. Telefonske mreže • Telefon je izumljen 1876. godine od strane američkog naučnika Alexander Grahan Bell-a • 1890. godine realizovana je prva mreža - međusobno povezivanje dva (induktorska) telefona ostvarivalo se ručnom komutacijom (prevezivanjem) od strane operatora u centrali • Prenos signala je bio analogni • Korisnici su u toku razgovora sve vreme bili povezani, a raskidanje veze su vršili operatori po završetku konverzacije

    4. Telefonske mreže T - induktorski telefon; C - centrala (komutacioni čvor); A - analogni prenos

    5. Telefonske mreže • Način na koji se vrši dodela prenosne linije u tokurazgovora • Komutacijom kola - pojam "kolo" odnosi se na mogućnostprenosa jednog telefonskog razgovora duž jedne veze. • Da bi se uspostavio poziv, neophodno je bilopovezati skup kola koja spajaju dva telefonska aparata. • Modifikacijom veza operatori mogu komutirati(prespajati) kola (veze). • Komutaciju kola uvek je trebalo ostvariti na početku novog telefonskog poziva. • Operatori su kasnije (početkom prošlog veka) bili zamenjeni mehaničkim prekidačima, a 100 godinakasnije i elektronskim prekidačima (komutatorima).

    6. Telefonske mreže Telefonska mreža osamdesetih godina prošlog veka Prenosi mogu biti analogni (A) ili digitalni (D). Komutatori su elektronski, a razmena upravljačke informacije se vrši preko zajedničkog kanala za signalizaciju (Common Channel Signaling - CCS)

    7. Telefonske mreže • U komutator se ugrađuju dva tipa elektronskih interfejsa. • Prvi se naziva AD konvertor – vrši pretvaranje analognog signala u digitalni, nad signalom koji se prostire od telefona do komutatora (centrale) • Drugi interfejs se naziva DA konvertor - pretvara digitalni signal, koji se prenosi između komutatora, u analogni signal, pre nego što se on predaje od komutatora do telefona • Komutatori se realizuju kao računari • Zajednički kanal za signalizaciju – CCS - komunikaciona mreža za prenos podataka - izdvaja funkcije poziva-upravljanja od prenosa-govora • Novi servisi: čekanje-na-poziv i prosleđivanje-poziva

    8. Telefonske mreže • Važnija inovacija u telefoniji bila je - integracija govornih i signala podataka - uvođenjem integrisanih servisa u digitalnu mrežu (ISDN - Integrated Services Digital Network) • Bazični pristup - čine dva B kanala i jedan D kanal • Oba kanala, B i D, su digitalna • Svaki B kanal je bidirekcioni ili potpuni dupleks • Jedan B kanal može da podržava vezu tipa komutacija kola, servis prenosa tipa komutacija paketa (packetswitched) ili permanentnu digitalnu vezu • D kanal podržava usluge tipa komutacija-paketa

    9. Telefonske mreže

    10. Telefonske mreže • Aplikacije ISDN servisa uključuju: • komunikaciju između računara, • veoma brzi faksimil prenos, • daljinsko nadgledanje zgrada i objekata, • videotekst, • videofon male brzine prenosa. • Kod ISDN-a telefonski sistem se transformiše u mrežu koja može da prenosi informaciju u veći broj oblika, čak i pri srednjim brzinama prenosa

    11. Računarske mreže • Istorijski gledano razvoj računarskih mreža vezuje se za donošenje RS232-C standarda 1969.godine • Standard RS232-C se odnosi na prenos podataka za male brzine (do 38 kbps) i za kratka rastojanja (do 30 m) • Serijski prenos se obavlja karakter po karakter • Prenos vrši po neupredenim žicama - mogu uneti greške u prenosu zbog preslušavanja • Preslušavanje postaje veće što je brzina prenosa veća, a rastojanje duže

    12. Računarske mreže

    13. Računarske mreže • Sa ciljem da se poveća brzina kao i efikasnost prenosa 1970. godine su uvedeni standardi za sinhroni prenos • H (header) nazvan zaglavlje sadrži preambulu koja aktivira takt prijemnika i obezbeđuje da se očuva faza samo-sinhronizujućih bitova • Prijemnik koristi CRC (Cyclic Redundancy Check) bitove da verifikuje da li je paket korektno primljen

    14. Računarske mreže • Poznatiji standard za sinhroni prenos je SDLC (Synchronous Data Link Control) i na njemu bazirani HDLC (High-Level Data Link Control), LAPB (Link Access Procedure B), LAPD i LAPM • Glavna ideja SDLC-a je da se izbegne izgubljeno vreme kod RS232-C zbog razmaka u predaji između sukcesivnih karaktera • SDLC grupiše veći broj bitova u pakete • Paket je sekvenca bitova kojoj prethodi specijalni bit oblik - zaglavlje, a iza koga sledi drugi specijalni bit oblik nazvan rep (trailer)

    15. Računarske mreže • Sredinom 60-tih godina prošlog veka - predložen je metod prenosa paketa nazvan zapamti-i-prosledi (store-and-forward-packet-switching) • Računari koriste datu vezu samo kada šalju paket • Kao rezultat, iste veze se mogu koristiti od strane većeg broja privremeno aktivnih predajnika • Ovaj metod koji se zasniva na deobi veze između dve predaje naziva se statističko multipleksiranje

    16. Računarske mreže

    17. Računarske mreže • Počev od kasnih 60-tih godina prošlog veka ARPA (Advanced Research Project Agency) je počela sa promocijom i razvojem paketno-komutirajućih mreža • Kao rezultat je razvijena mreža ARPANET • Protokolima tipa ARPANET između komunikacionih inženjera su usaglašeni formati paketa kao i šeme adresiranja tako da je postalo moguće povezivati različite računare • ARPANET mreža je kasnije evoluirala u mrežu Internet

    18. Računarske mreže • Implementacija višestrukog pristupa - Ethernet • Računari se povezuju na zajednički koaksijalni kabl preko odgovarajućeg interfejsa • Kada računar A želi da preda paket računaru E, on postavlja u zaglavlje paketa izvorišnu adresu A i odredišnu adresu E i predaje paket ka kablu • Svi računari čitaju paket, ali samo računar čija je odredišna adresa specificirana u paketu prihvata paket

    19. Računarske mreže

    20. Računarske mreže • Ranih 80-tih godina prošlog veka IBM je razvio jedan metod višestrukog-pristupa nazvan Tokenring • Kod ove mreže računari su povezani na principu jednosmerne veze tipa tačka-ka-tački i koriste odgovarajuće interfejse • Kada računari nemaju da predaju informaciju, interfejs je taj koji sa zakašnjenjem od nekoliko bitova prenosi token (znak) oko prstena • Na ovaj način token cirkuliše veoma brzo kroz prsten

    21. Računarske mreže • Računar A smešta izvorišnu adresu A i odredišnu adresu E u zaglavlje paketa i predaje paket interfejsu koji čeka na token. Nakon dolaska token-a računar A umesto da prosledi token on predaje paket. • Interfejs računara E preuzima paket, dok ga ostali računari odbacuju. • Nakon što je A predao i zadnji bit paketa i sačekao da paket prođe kroz prsten, on šalje token kroz prsten (prosleđuje ga susednom računaru u prstenu). Ovo znači da samo računar koji poseduje token može da obavlja prenos .

    22. Računarske mreže • Maksimalno vreme koje računar kod Token-ring-a ili Ehternet-a treba da čeka pre nego što počne da predaje podatke za najveći broj aplikacija je malo, ali je suviše veliko za interaktivne audio ili video aplikacije • Takođe, brzina prenosa kod Token-ring-a (4 do 16 Mbps) ili 10 Mbps kod Ethernet mreža za neke multimedija aplikacije je suviše spora • Ova ograničenja su pospešila 1980 ih razvoj nove mreže - FDDI (Fiber Distributed Data Interface)

    23. Računarske mreže

    24. Računarske mreže • Brze LAN i WAN mreže koriste ATM (Asynchronous Transfer Mode) • Kod ATM-a računar predaje informaciju brzinom od 25 Mbps do 2.5 Gbps u paketima veličine 53 bajta • Paketi fiksnih dužina se nazivaju ćelije (cells) i brzo se komutiraju zahvaljujući ATM komutatorima • Zaglavlje čini adresa virtuelnog kola ili VCI (Virtual Channel Identifier), a ne izvorišna i odredišna adresa kao kod prethodnih mreža

    25. Računarske mreže

    26. Računarske mreže

    27. Kablovske televizijske mreže • Kablovska televizija - CATV (Cable Antenna Television) prvobitno je uvedena u urbanim sredinama SAD-a sa ciljem da se primi TV signal bez smetnji (prvenstveno refleksija) • Problem je rešavan na taj način što se glavna antena postavljala na nekoj visokoj zgradi, a signal se razvodio pomoću koaksijalnog kabla lokalno do svih prijemnika u okruženju • Ključne novine koje su kasnije bile uvedene u CATV odnosile su se na to što je koaksijalni kabl bio zamenjen optičkim vlaknom, zatim su uvedene tehnike za digitalnu kompresiju signala i na kraju dodatni vidovi raznih tipova servisa (usluga)

    28. Kablovske televizijske mreže

    29. Mreže za bežični prenos • Prve komercijalne radio stanice su uvedene u USA 1920. godine, a prvi komercijalni TV program počeo je sa emitovanjem 1941. godine • Emisija TV signala u boji je počela sredinom 60-tih godina prošlog veka, dok su HDTV stanice počele emitovanje 1998. godine • Svi prenosi su bili jednosmerni i tipa emisija-svima (broadcasting) • Prve javne mobilne telefonske usluge su uvedene 1946. godine u USA u 25 gradova. Ovakvi sistemi su koristili centralni predajnik koji je emitovao signal na teritoriji gradova. • Prva paketno-komutirana bežična mreža razvijena je 1971. godine na Univerzitetu u USA pod nazivom Alohanet

    30. Televizija visoke rezolucije • HDTV (High definition television) televizija visoke rezolucije • Predstavlja novi standard emitovanja TV programa koji se ne oslanja na stare, već zastarele, sisteme • Glavne odlike novog sistema su: veća rezolucija, 16:9 odnos ivica ekrana (dosadašnji 4:3), okružujući sistem zvuka, moguća implementacija servisa interaktivne televizije

    31. Televizija visoke rezolucije 4:3 16:9

    32. Inovacije kod telefonskih, računarskih, CATV mreža i mreža za bežični prenos

    33. Internet

    34. Istorijski razvoj Interneta

    35. Istorijski razvoj Interneta • Počeci Interneta trasirani su od strane ARPANET eksperimenta prvenstveno namenjen uvođenju, u to vreme, jedne nove tehnologije - paketna komutacija (packet switching) • ARPANET je postao operativan 1969. godine - povezivao je četiri paketno-komutirana čvora tipa host računar i terminale, bitskom brzinom prenosa od 50 kbps • Prve dve važne aplikacije razvijene od strane ARPANET-a bile su: • TELNET - omogućava da se korisnik jednog računara prijavi za rad na nekom drugom udaljenom računaru i • FTP - omogućava razmenu datoteka putem Internet-a

    36. Internet • Uključenje personalnih računara na Internet pomogao je razvoj tzv. “killer-applications” : • Elektronska pošta - e-mail - mehanizam prenosa poruka između različitih računara • World Wide Web - globalni hipertekstualni sistem koji koristi Internet kao transportni mehanizam • E-commerce– elektronska trgovina • Voice Portals - pristup Internetu pomoću telefona uz automatsko prepoznavanje i sintezu govora

    37. IP adrese • Mesto svakog računara svake pojedinačne mreže uključene na Internet mora biti: jedinstveno • IP adresa je obima 32-bita, a to znači da je moguće adresirati 232 = 4 294 967 296 hostova Primer: • Numerički zapis sa 4 bajta: 128.2.7.9 što odgovara binarnom zapisu: 10000000 | 00000010 | 00000111 |00001001

    38. IP adrese IP adresu čine dva polja: (a) adresa mreže (Network address, NetworkID) - identifikuje mrežu i (b) adresa računara (Host address, HostID) - identifikuje računar u okviru mreže

    39. Klase Internet adresa • Klasa Aobezbeđuje adresiranje do 128 (27) različitih mreža i do 16 777 216 (224) hostova po svakoj mreži - mali broj mreža sa velikim brojem hostova po mreži • Klasa Bomogućava adresiranje do 214 mreža i do 216 hostova po mreži - dobar kompromis između krajnjih rešenja • Klasa Cdozvoljava adresiranje do 221 mreža pri čemu svaka može da ima do 28 hostova - veliki broj mreža sa relativno malim brojem hostova

    40. IP adrese • Način zadavanja Internet adrese kao niza brojeva nije prirodan čoveku, jer je nepodesan za pamćenje imena • Uporedo sa Internet adresama uvedena su odgovarajuća simbolička imena kao npr. www.yahoo.com ili www.vps.ns.ac.yu • Analogija sa servisima koje pruža javna telefonska mreža • Telefonski imenik sadrži imena pretplatnika. Ako želimo nekom korisniku da doznamo telefonski broj mi prvo u imeniku nalazimo njegovo ime, a zatim i odgovarajući telefonski broj • Telefonski imenik, vrši preslikavanje imena korisnika (simbolička imena) u stvarni telefonski broj (aktuelna adresa) • Slična logika se koristi kod Interneta

    41. DNS - Domain Name System • Aplikacija koja omogućava preslikavanje simboličkih imena u Internet adrese i obrnuto naziva se DNS (Domain Name System) • Za svaku lokalnu mrežu uveden je DNS server koji sadrži datoteku sa imenima i Internet adresama računara te mreže • DNS serveri međusobno komuniciraju • Svaki od DNS servera može pristupiti bilo kom drugom DNS serveru sa upitima o imenima računara njegove mreže

    42. Struktura dodeljivanja imena kod Interneta • Način dodeljivanja imena kod Interneta zasniva se na korišćenju oznaka (labela) koje se razdvajaju tačkom • Primer: vps.ns.ac.yu • Organizacija imena računara u Internetu je strogo hijerarhijska i može se predstaviti stablom, u kome svakom čvoru odgovara jedna labela, jedino je koren stabla neimenovani čvor, tj. čvor bez labele labele

    43. Hijerarhijska organizacijaInterneta ● Neimenovani koren Specijalizovani domen koji se koristi prilikom preslikavanja s. imena u Internet adresu Nacionalni (geografski) domeni Domeni organizacija arpa com edu gov int mil net ae org yu ... zw ... mit yale co org ac krstarica bg . . . ns uns

    44. Resolver • Aplikacija koja želi da uspostavi komunikaciju sa računarom kome zna samo ime mora pre uspostave same veze pokrenuti program pod nazivom resolver • Resolver se obraća DNS serveru mreže na kojoj se nalazi traženi računar i kao rezultat aplikaciji vraća njegovu Internet adresu

    45. Primer rada resolver-a (prevođenje imena računara u Internet adresu) ● Neimenovani koren arpa com edu gov int mil net ae org yu ... zw ... mit yale co org ac krstarica bg . . . ns vps im

    46. TCP/IP

    47. Uvod • Mrežne tehnologije kakve su Ethernet, Token Ring i FDDI - obezbeđuju samo pouzdanu vezu između jednog i drugog čvora u istoj mreži, • Ali ne i funkcije koje se odnose na prenos podataka iz jedne mreže ka drugoj ili jednog mrežnog segmenta ka drugom • Da bi se podaci prenosili kroz mreže potrebno je koristiti adresne šeme (tehnike) koje će biti razumljive (interpretirane) za bridge, gateway i rutere • Međusobno povezivanje mreža se naziva umrežavanje (internetworking ili internet) • Svaki deo internet-a naziva se sub-mreža (subnet)

    48. Uvod • Protokol - skup pravila za korektnu razmenu podataka između dva uređaja (računara) • TCP/IP (Transmission Control Protocol and Internet Protocol) - par protokola koji omogućava da jedan deo subnet-a komunicira sa drugim • IP deo odgovara mrežnom-nivou (network-layer) OSI modela, dok TCP deo transportnom-nivou (transport-layer) • Rad ovih protokola transparentan je fizičkom-nivou i nivou-veze pa se zbog toga par TCP/IP može koristiti za rad Etherneta, FDDI ili Token Ring-a

    49. OSI i TCP/IP model

    50. TCP protokol • Sa tačke gledišta OSI modela, TCP pripada transportnom, a IP mrežnom nivou. To znači da se TCP nalazi iznad IP, tj. IP zaglavlje se uobičajeno dodaje informaciji koja se prima sa višeg nivoa (kao što su transport, sesija, prezentacija i aplikacija) • Glavni zadatak TCP-a - da obezbedi korektan i pouzdan protokol na transportnom nivou