Rodzicem się nie rodzimy,
Download
1 / 20

Rodzicem się nie rodzimy, Rodzicem się stajemy… Opracowały: Magdalena Głowinkowska Jadwiga Świlak - PowerPoint PPT Presentation


  • 182 Views
  • Uploaded on
  • Presentation posted in: General

Rodzicem się nie rodzimy, Rodzicem się stajemy… Opracowały: Magdalena Głowinkowska Jadwiga Świlak. Instrukcja obs ł ugi nastolatka. Jak radzić sobie z trudnymi zachowaniami dzieci w okresie dorastania. Spotkanie z rodzicami  odbyło się 12.11.2013r godz. 17.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha

Download Presentation

Rodzicem się nie rodzimy, Rodzicem się stajemy… Opracowały: Magdalena Głowinkowska Jadwiga Świlak

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Presentation Transcript


Rodzicem si nie rodzimy rodzicem si stajemy opracowa y magdalena g owinkowska jadwiga wilak

Rodzicem się nie rodzimy,

Rodzicem się stajemy…

Opracowały:

Magdalena Głowinkowska

Jadwiga Świlak


Instrukcja obs ugi nastolatka
Instrukcja obsługi nastolatka

Jak radzić sobiez trudnymi zachowaniami dzieci w okresie dorastania

Spotkanie z rodzicami  odbyło się 12.11.2013r godz. 17


Rodzicem si nie rodzimy rodzicem si stajemy opracowa y magdalena g owinkowska jadwiga wilak

narodziny dziecka dorastanie dorosłość

I etap- 11-15 lat

II etap- 16-18 lat

Jest to okres w życiu człowieka, w którym dokonuje się przeobrażenie dziecka w dorosłą osobę.

Na przestrzeni w miarę krótkiego czasu zachodzą zmiany fizyczne i psychiczne.


Rodzicem si nie rodzimy rodzicem si stajemy opracowa y magdalena g owinkowska jadwiga wilak

Zmiany fizyczne i psychiczne dorosłość

  • Zmiany w budowie ciała ( wzrost, przyrost masy, rozwój kośćca, mięśni i narządów wewnętrznych)‏

  • Rozwój narządów rozrodczych i drugorzędnych cech płciowych

  • Nadmierna wrażliwość

  • Pobudliwość układu nerwowego

  • Zachwianie równowagi procesów pobudzania- hamowania

  • Duża nerwowość, drażliwość, niepokoje

  • Męczliwość i brak opanowania


Cechy charakterystyczne
Cechy charakterystyczne dorosłość

> szukanie tożsamości

> odpowiedzialność

> świadomość

> samodzielność

> bunt

> system wartości w totalnej przebudowie


Cechy wieku dorastania
Cechy wieku dorastania dorosłość

Dorastanie to okres między 13 a 18 rokiem życia, kiedy dochodzi do wielu zmian na poziomie fizycznym i psychicznym młodego człowieka.

To wiek przemian, zmartwień i trudności z młodzieżą.

Przeżycia emocjonalne młodzieży cechuje szeroka skala doznań i reakcji, ich duża intensywność i zmienność, a także krańcowość, sprzeczność i bezprzedmiotowość.

Młodzież jest drażliwa, niespokojna, niestała.

Świat przeżyć wewnętrznych młodych ludzi jest bardzo bogaty.


Pierwsza faza dorastania 11 16 lat
Pierwsza faza dorastania 11-16 lat dorosłość

Charakteryzuje się ogólnym niezrównoważeniem emocjonalnym wyrażającym się w nadmiernej pobudliwości. Młodzi ludzie stają się drażliwi, niespokojni ruchowo. Wiele zmian hormonalnych sprawia dorastającym poważne problemy z nastrojem i emocjami.

Cechuje ich zmienność motywacji:

Dziewczęta często mają złe humory, są nadąsane, płaczliwe.

Chłopcy bywają agresywni, miewają wybuchy złości.

Niezrównoważenie młodzieży w okresie dorastania przejawia się w pewnej anarchii życia psychicznego, w chaosie przeżyć i działań w szybko po sobie następujących stanach: energia-lenistwo, radość-smutek, brawura-nieśmiałość, towarzyskość-pragnienie samotności.


Rodzicem si nie rodzimy rodzicem si stajemy opracowa y magdalena g owinkowska jadwiga wilak

W tym wiek mocno dochodzi do głosu potrzeba bycia dorosłośćakceptowanym przez grupę rówieśniczą!!!, która ma taką siłę, że często dorastający zaspokajają ją kosztem własnego “ja”. Przyjmują normy i zachowania grupy wbrew temu, co dotąd uważali za ważne i słuszne. Więź emocjonalna z dorosłymi rozluźnia się, autorytet słabnie i często może dochodzić do konfliktów.

Dzieje się to za sprawą wzrostu zdolności krytycyzmu. Dorastające dzieci, dzięki wspaniałej spostrzegawczości i umiejętności porównywania, coraz częściej zauważają liczne uchybienia w postępowaniu dorosłych.

Siłę tę wzmaga wkraczanie w okres buntu młodzieńczego!!!, który w tym wieku manifestuje się przede wszystkim podważaniem, negowaniem tego, co w procesie wychowania płynie od dorosłych. Dzieci buntują się przeciwko wartościom preferowanym przez dorosłych, przeciwko ich zasadom, nakazom, zakazom, przyjętym normom i regułom.

Buntują się po to , by w efekcie zdecydować co jest ważne w ich indywidualnym życiu, czym będą się w nim kierować.

Wzrasta potrzeba samodzielności, chęci uniezależnienia się, chodzenia własnymi drogami.


Jak stawia nastolatkom granice
Jak stawiać nastolatkom granice. dorosłość

Na kwestię samodzielności dziecka warto spojrzeć z punktu widzenia dziecka, a także zadań rodzica.

Zbyt sztywne granice są równie trudne dla nastolatka jak ich brak.

Pozwalając dziecku na działanie należy ocenić, czy mu sprosta.

Wymagania i zakazy warto komunikować z szacunkiem, opisując czemu służą.

Ważna jest konsekwencja i zaufanie.


Granice
Granice… dorosłość

zasady – granice – konsekwencje – respektowanie

Granice to inaczej normy, reguły, zasady,

czyli obszar, w którym nie dajemy na coś przyzwolenia.

Każda rodzina tworzy własny system zasad,

nakazów i zakazów.


Czego potrzebuj nasze dorastaj ce dzieci
Czego potrzebują nasze dorastające dzieci? dorosłość

Szacunku

Mądrego przywództwa

Miłości

Akceptacji

Zaufania i większej swobody

Zrozumienia

Rozmów bez krzyku

Motywowania do działania

Dostrzegania sukcesów

Słuchania

Niewpędzania w poczucie winy

Rozwiązywania problemów w cztery oczy

Konsekwencji

Niemówienia: NIGDY, WSZYSTKO, ZAWSZE


Pami taj
Pamiętaj!!! dorosłość

OCENIAJ ZACHOWANIE DZIECKA, A NIE SAMO DZIECKO!

MÓW, CO WIDZISZ…

MÓW, CO MYŚLISZ…

MÓW, CO CZUJESZ…

MÓW O SWOICH OCZEKIWANIACH.

MÓW KRÓTKO I NA TEMAT.

STAWIAJ GRANICE I RESPEKTUJ JE.


Zamiast obwinia udziel informacji
Zamiast obwiniać – udziel informacji. dorosłość

Obwinienie sprawia, że nastolatek zaczyna się bronić przed oskarżeniami, udzielanie informacji natomiast umożliwia dziecku branie odpowiedzialności za swoje postępowanie.

OBWINIANIE:

- Zniszczyłaś aparat! Jak mogłaś być tak bezmyślna?!

REAKCJA:

- Nie wiedziałam, że się zniszczy!

UDZIELENIE INFORMACJI:

- Zawsze, gdy bierzesz aparat pamiętaj o wzięciu osłonki i nie zostawiaj go nigdzie, dobrze?

REAKCJA:

- Dobrze, przepraszam.. Będę pamiętać.


Zamiast atakowa nastolatka opisz co czujesz
Zamiast atakować nastolatka dorosłośćopisz, co czujesz…

Krzyczenie i atakowanie dziecka powoduje jego zamknięcie się w sobie i zerwanie kontaktu. Opis tego, co czujemy pomaga nastolatkom w wysłuchaniu nas oraz w zareagowaniu w pomocny sposób.

ATAK:

- Jesteś nieodpowiedzialny! Nigdy nie można na Ciebie liczyć!

REAKCJA:

- Zawsze za wszystko mnie obwiniasz!

OPISANIE UCZUĆ:

- Jestem rozczarowany. Zapewniałeś mnie, że to zrobisz.

REAKCJA:

Wiem, zaraz to zrobię.


Zamiast wydawa rozkazy opisz problem
Zamiast wydawać rozkazy opisz problem… dorosłość

Rozkazy wywołują sprzeciw; gdy zakazujemy czegoś dziecku, ono często dla zasady robi na przekór. Natomiast gdy opisujemy daną sytuację, staje się ona możliwa do zaakceptowania przez nastolatka.

ROZKAZ:

- Nie wolno Ci tego dotykać!

REAKCJA:

A właśnie, że dotknę!

OPIS PROBLEMU:

To drogocenny prezent, jeśli źle go weźmiesz może Ci się wyślizgnąć i się potłuc.

REAKCJA:

Rozumiem...


Zamiast grozi i rozkazywa zaproponuj wyb r
Zamiast grozić i rozkazywać zaproponuj wybór… dorosłość

Groźba, podobnie jak rozkaz, powoduje u nastolatków działanie odwrotne od zamierzonego bądź też ponurą uległość. Wybór natomiast sprawia, że nastolatki mogą poczuć początki dorosłości oraz nabierają do nas zaufania.

GROŹBA:

- Zrobisz to, albo masz szlaban do końca tygodnia!

REAKCJA:

- Mam to gdzieś! Nic nie zrobię!

ZAPROPONOWANIE WYBORU:

- Wszyscy sprzątamy. Możesz wybrać sprzątanie garażu lub przedpokoju.

REAKCJA:

- No dobrze, biorę przedpokój.


Zamiast d ugich kaza powiedz to jednym s owem
Zamiast długich kazań dorosłośćpowiedz to jednym słowem…

Nastolatki wyłączają się, słysząc długie kazania. Krótkie przypomnienie przykuwa uwagę i pozwala łatwiej nakłonić dziecko do współpracy.

DŁUGIE KAZANIE:

- Ile razy mam Ci przypominać.. dlaczego zawsze.. wczoraj przecież.. a pamiętasz zeszły weekend.. po co to zrobiłaś...

REAKCJA:

- Mhm.. ( „bla bla bla, jasne” )‏

KRÓTKIE PRZYPOMNIENIE:

- Kochanie, Twój plecak.

REAKCJA:

- Już idę.


Zamiast wytyka to co jest le okre l swoje warto ci i lub oczekiwania
Zamiast wytykać to, co jest źle dorosłośćokreśl swoje wartości i/lub oczekiwania…

Nastolatki wyłączają się słysząc krytyczne uwagi. Kiedy rodzice mówią, czego oczekują w sposób pełen szacunku i jednoznaczny, wtedy istnieje szansa na to, że nastolatek ich wysłucha i postara się sprostać oczekiwaniom.

WYTYKANIE:

- Wiecznie krytykujesz siostrę, jesteś dla niej okropna.

REAKCJA:

- Zawsze jej bronisz!

OKREŚLANIE WARTOŚCI:

- Nie chcę, aby w naszej rodzinie jeden drugiego poniżał.

REAKCJA:

- Rozumiem.


Ka dy z nas by kiedy nastolatkiem
Każdy z nas był kiedyś nastolatkiem... dorosłość

Warto pamiętać, że bycie nastolatkiem to stan, z którego się wyrasta, a jednocześnie to trudny czas nie tylko dla rodziców, ale i dla dzieci.

Szanując je dajemy im do zrozumienia, że mogą na nas liczyć.


Literatura
Literatura dorosłość

Thomas Gordon „Wychowanie bez porażek” Instytut Wydawniczy Pax warszawa 2001

Thomas Gordon „Wychowanie bez porażek w praktyce” Instytut Wydawniczy Pax Warszawa 2004.

A. Faber, E. Mazlish „ Wyzwoleni Rodzice wyzwolone dzieci” Twoja droga do szczęśliwej rodziny Media Rodzina 2009.

A. Faber, E. Mazlish „Jak mówić do nastolatków żeby nas słuchały” „Jak słuchać żeby z nami rozmawiały” Media Rodzina 2005.

A. Faber, E. Mazlish Co powinni wiedzieć rodzice i nauczyciele „ Jak mówić żeby dzieci się uczyły w domu i szkole”. Media Rrodzina1995.


ad
  • Login