Klasyczna teoria cn t epikur stoicyzm sceptycyzm
Download
1 / 29

KLASYCZNA TEORIA CNÓT: EPIKUR, STOICYZM, SCEPTYCYZM - PowerPoint PPT Presentation


  • 111 Views
  • Uploaded on

KLASYCZNA TEORIA CNÓT: EPIKUR, STOICYZM, SCEPTYCYZM. W późniejszym okresie rozwoju filozofii greckiej, gdy problematyka teoretyczna koncentrowała się wokół zagadnień etycznych, pojawiły się dwie ważne szkoły etyczne: epikurejska i stoicka. Epikur z Samos (341-270 p.n.e.).

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about ' KLASYCZNA TEORIA CNÓT: EPIKUR, STOICYZM, SCEPTYCYZM' - khalil


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
Klasyczna teoria cn t epikur stoicyzm sceptycyzm

KLASYCZNA TEORIA CNÓT:EPIKUR, STOICYZM, SCEPTYCYZM


W późniejszym okresie rozwoju filozofii greckiej, gdy problematyka teoretyczna koncentrowała się wokół zagadnień etycznych, pojawiły się

dwie ważne

szkoły etyczne: epikurejska i stoicka.


Epikur z Samos (341-270 p.n.e.) problematyka teoretyczna koncentrowała się wokół zagadnień etycznych, pojawiły się


Epikur z Samos (341-270 p.n.e.) problematyka teoretyczna koncentrowała się wokół zagadnień etycznych, pojawiły się głosił, iż szczęście polega na doznawaniu przyjemności, a nieszczęście na doznawaniu cierpień. Szczęście wymaga osiągnięcia cnoty, co polega na uświadomieniu sobie, iż do szczęścia wystarczy brak cierpień.

Oznacza to, że najwięcej przyjemności osiąga ten, kto ma najmniej potrzeb (tzw. stan ataraksji).


Istnieją problematyka teoretyczna koncentrowała się wokół zagadnień etycznych, pojawiły się dwa rodzaje przyjemności:

wyższe – negatywne, polegające na braku potrzeb i osiąganiu spokoju, dzięki unikaniu frustracji związanej z niemożnością zaspokojenia potrzeb, oraz

pozytywne (fizyczne i duchowe (wyższe)), związane z odczuwaniem bodźców i zmian.


Mędrzec powinien unikać potrzeb (dążyć do przyjemności negatywnych), a pomocny mu w tym ma być rozum, kierujący go ku cnocie.


Epikur, był zwolennikiem negatywnych), a pomocny mu w tym ma być rozum, kierujący go ku cnocie.

materializmu i atomizmu.

Inaczej jednak niż twórcy atomizmu Lekippos i Demokryt, twierdził, iż atomy poruszają się po torach w sposób nie w pełni zdeterminowany, to znaczy mogą zbaczać ze swego toru w sposób nieregularny (parenkliza – odchylenie).


Zmodyfikowana teoria atomistyczna pozwoliła Epikurowi uzasadnić wolność człowieka przez wskazanie jej ontologicznych (bytowych) podstaw w strukturze świata materialnego. Skoro w świecie nie wszystko jest zdeterminowane, to człowiek jest wolny i może kierować własnym życiem, by osiągnąć szczęście.


Czwórmian uzasadnić Epikura

Według Epikura człowieka nękają obawy przed:

1. niemożnością osiągnięcia szczęścia

2. cierpieniem

3. bogami

4. śmiercią.


Etyka Epikura uzasadnić nakazująca życie rozumne, cnotliwe, o ograniczonych potrzebach, pozwala osiągnąć szczęście, a wybór silnego, lecz krótkotrwałego cierpienia, pozwala unikać cierpień długich, choć mniej intensywnych.

Fizyka Epikura głosi, iż bogowie nie mieszają się do życia ludzi, zaś śmierć, póki jesteśmy nie istnieje, a gdy się pojawia, nas nie ma, czyli że śmierć nas nie dotyczy.


Stoicyzm uzasadnić

III w. p.n.e. - II w. n.e.


Zenon z uzasadnić Kition

ok. 334 p.n.e.– ok. 262 p.n.e.


Chryzyp uzasadnić

ok. 280 p.n.e.— ok. 206 p.n.e.


Lucjusz uzasadnić Anneusz Seneka

4 p.n.e. – 65 n.e.


Epiktet uzasadnić

55-135


Marek Aureliusz uzasadnić

121-180

Cesarz rzymski w latach 161-180


Stoicyzm uzasadnić (z grec. stoa poikile, malowana brama (portyk), przy której zbierali się filozofowie) to szkoła filozoficzna założona w Atenach, której początki sięgają III w. p.n.e., a koniec przypada na II w. n.e.

Założona przez Zenona z Kition, miała wielu wybitnych przedstawicieli: Chryzyp, Poseidonios, Seneka, Epiktet i cesarz rzymski Marek Aureliusz.


Wszechświat jest uzasadnić materialny, ożywiony (dzięki pneuma, czyli tchnieniu – źródłu energii), doskonały, rozumny i celowy (gdyż pneuma jest logosem, czyli rozumem kosmicznym, nadającym światu uporządkowany charakter).

Życie cnotliwe polega na wyrzeczeniu się wszystkiego, na uniezależnieniu się od okoliczności zewnętrznych.


Dzięki uzasadnić panowaniu nad sobą poprzez podporządkowanie się naturze, która jest rozumna, następuje wyzbycie się namiętności i pragnień, które sprowadzają człowieka z drogi cnoty i mędrzec osiąga stan apatheia (brak emocji).

Podporządkowanie się rozumowi daje wolność, którą ograniczają namiętności rodzące chaos w ludzkim życiu.


Stoicy podkreślali znaczenie uzasadnić intencji czynu jako cechy działania moralnego.

Odróżniali czyny zacne (łac. honesta), czyli dobre moralnie ze względu na ich intencję

od czynów słusznych (łac. recta), czyli prowadzących do pozytywnychskutkówmoralnych, lecz dokonanych z jakichś pozamoralnych motywów, np. z chęci zyskania akceptacji lub ze względu na więź uczuciową.

Immanuel Kant w XVIII w. nawiązał do tradycji stoickiej.


Stoicyzm rzymski: połączenie ideału mędrca stoickiego z ideałem obywatela rzymskiego, uczestniczącego w zyciu publicznym.

Amor patriae patriotyzm


Marek ideałem obywatela rzymskiego, uczestniczącego w Tuliusz Cyceron

106-43 p.n.e.


Wybitny mówca, prawnik, konstytucjonalista, filozof o orientacji stoickiej.

Koncepcja różnicująca:

imperium - władzę polityczną dysponującą monopolem stosowania przemocy w ramach prawa

auctoritas – władzę opartą na moralnym autorytecie (senat rzymski)

Człowiek nie jest obywatelem świata (kosmopolityzm stoicki), dążącym do mądrości i do szczęścia, lecz obywatelem rzymskim (patriotyzm).


Sceptycyzm orientacji stoickiej.


Pyrron orientacji stoickiej. z Elidy

(ok. 376 p.n.e - ok 286 p.n.e.)


- jakie są własności rzeczy? nie wiadomo orientacji stoickiej.

  • jak się zachowywać wobec rzeczy? należy stosować (epoché), czyli wstrzymywanie się od sądów i nie zabierać głosu w żadnej sprawie (afazja)

    - jakie są następstwa naszego wobec nich zachowania? epoché prowadzi do spokoju (ataraksji)


Etyka orientacji stoickiej.

Nie wiadomo, czym jest dobro.

Każdy kieruje się naturalnymi popędami i skłonnościami.


Sceptycyzm poznawczy: orientacji stoickiej.

Poznanie empiryczne (zmysłowe) niepewne., zależne od warunków podmiotowych i przedmiotowych.

Indukcja zupełna niemożliwa

Indukcja niezupełna bez wartości.


Poznanie rozumowe - orientacji stoickiej.niekonkluzywne:

Dedukcja prowadzi do regresu do nieskończoności, bo zawsze można szukać przesłanki dla danej przesłanki uzasadniającej rozumowanie (dowód).


ad