1 / 43

Pedagogika czasu wolnego

Pedagogika czasu wolnego. Mgr Iryna Bilousova. Warunki zaliczenia. Do zdobycia jest 100 pkt: 30 pkt max – test na następnych zajęciach 50 pkt max za zorganizowaną godzinę wychowawczą (30 min. przedstawienie w grupach) 20 pkt max – obecność (1 nieobecność 10 pkt, 2 nieobecności – 0 pkt)

ivo
Download Presentation

Pedagogika czasu wolnego

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author. Content is provided to you AS IS for your information and personal use only. Download presentation by click this link. While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server. During download, if you can't get a presentation, the file might be deleted by the publisher.

E N D

Presentation Transcript


  1. Pedagogika czasu wolnego Mgr Iryna Bilousova

  2. Warunki zaliczenia Do zdobycia jest 100 pkt: • 30 pkt max – test na następnych zajęciach • 50 pkt max za zorganizowaną godzinę wychowawczą (30 min. przedstawienie w grupach) • 20 pkt max – obecność (1 nieobecność 10 pkt, 2 nieobecności – 0 pkt) Projekt: złożony w formie pisemnej plan godziny wychowawczej przedstawionej na zajęciach

  3. Pedagogika Wychowanie • Pedagogika– nauka o wychowaniu, jego istocie, celach, treściach, metodach, środkach i formach organizacyjnych procesów wychowawczych. • Wychowanie – swiadomie organizowana działalność społeczna, oparta na stosunku wychowawczym między wychowankiem i wychowawcą, której celem jest wywoływanie zamierzonych zmian w osobowości wychowanka.

  4. Czaswolny Czas wolny – to czas bez obowjązków, przeznaczony na zajęcia dowolne. Pedagogika czasu wolnego (wychowanie do wczasów) tozamierzone icelowe działanie wychowawców i środowiska społecznego ukierunkowane na wywołanie trwałych zmian w osobowości wychowanka, przejawiających się rozbudzeniem zainteresowania różnymi formami wczasowania oraz internalizacji określonych potrzeb, wartości, motywacji i postaw związanych z racjonalnym (pożytecznym, rozumnym)spędzaniemczasu wolnego. Tezy: • Narastanie czasu wolnego • Zagospodarowanie czasu wolnego • Rozwój człowieka • Warunki zaspokojenia potrzeb • Ukierunkowanie wychowania

  5. Zadaniapedagogikiczasu wolnego • wychowanie człowieka do rekreacji i turystyki • kształtowanie odpowiedzialności i świadome wpływanie każdej jednostki na zdrowie własnej rodziny • wykształcenie w każdym podmiocie odpowiedzialności za stworzenie odpowiednich warunków do uprawiania kultury fizycznej • stwarzanie nowych zachowań jednostek i grup społecznych.

  6. Metody wychowania do wczasów: Metoda modelowania Zadaniowa metoda Metoda wpływu społecznego Metoda manipulowania społecznie wartościowymi wzorami

  7. Metody wychowania do wczasów . Metoda modelowania Skłanianie do wartościowego zagospodarowania czasu wolnego i kształtowanie w świadomości pożądanego modelu wczasowania przez zachęty, wskazówki i fachowe porady, oddziaływanie w sposób niezauważalny, najczęściej własnym przykładem.

  8. Metody wychowania do wczasów.Zadaniowa metoda Praktykowanie określonych wzorów wczasowania w toku uczestnictwa poprzez stawianie realnych zadań, którymi często towarzyszy rywalizacja oraz nagrody, pobudzające do aktywności.

  9. Metody wychowania do wczasów.Metoda wpływu społecznego Samodzielne przyjmowanie pewnego stylu wczasowania, zwyczajów i wzorów zachowań środowiska lokalnego, grupy rówieśniczej, albo uleganie aktualnie panującej modzie.

  10. Metody wychowania do wczasów.Metoda manipulowania społecznie wartościowymi wzorami Świadome i celowe przekształcanie istniejących wzorów wczasowania na drodze zamiany mniej wartościowych wzorów bardziej wartościowymi, eliminowanie wzorów szkodliwych.

  11. Najczęściej praktykowane formy spędzania czasu • Turystyka • Sport • Środki masowego przekazu Formyspędzania czasu wolnego o ograniczonej popularności: • Samokształcenie • Amatorstwo artystyczne • Majsterkowanie i amatorstwo techniczne • Hodowla amatorska (zwierzęta i rośliny) • Zabawy i kontakty towarzyskie • Kolekcjonerstwo • Aktywność społeczna

  12. Niewłaściwewzory spędzania czasu wolnego

  13. Subkultury młodziezowe Subkulturąnazywamy zespół symbolicznych i aksjologicznych odniesień określających odrębność danej grupy względem innych grup społecznych. Położenie grupy w relacji do władzy, autorytetów, jej status i poczucie własnej tożsamości prowadząca do wyłonienia się subkultury. • Punkowie • Anarchiści • Metalowcy • Rastafarianie (raggae) • Hipisi • Skinheadzi • Graficiarze • Rapersi • Skejci • Goci

  14. Sekty Według Słownika Języka Polskiego sekta oznacza grupę społeczną izolującą się od reszty społeczeństwa, mającą własną hierarchię wartości, zespół norm zachowania, silnie akceptującą rolę przywódcy. Destrukcyjnarola sekt: • Nieetyczne metody werbunku • Wykorzystywanie seksualne • Zmuszanie do wyczerpującej pracy • Stosowanie srodków odurzających • Stosowanie medytacji na wyczerpanie • Wywoływanie chorób depresyjnych • Pozbawianie opieki lekarskiej • Uprowadzanie dzieci członków sekty

  15. Przyczyny powstawania zjawiska „Dzieci ulicy” • Dysfunkcjonalna rodzina • Odrzucenie przez rodzinę • Niepowodzenia szkolne • Ubóstwo • Skłonności osobnicze Przyczynyprzemocy Konwergencia – grupę ludzi o wspólnych przekonaniach można łatwo pobudzić do agresji przez charyzmatycznych liderów Zarazy - efekt stada Normatywna teoria – w tłumie zachowanie naganne może się stać normą pod wpływem nastroju Wartosci towarzyskich – sumowanie nieprzyjemnych chwil stopniowo podczas meczu i wybuch.

  16. Profilaktyka Metody redukowania zachowań agresywnych • Uwalnianie nagromadzonej energii • Uwalnianie nagromadzonych emocji • Modelowanie nieagresywnych zachowań • Rozwijanie empatii • Unikanie dehumanizacji relacji międzyludzkich (obniżanie wartości czynów)

  17. Rola środowisk wychowawczych w procesie wychowania i socjalizacji w czasie wolnym

  18. Środowiskowychowawcze Środowisko wychowawcze jest częścią obiektywnego środowiska społecznego człowieka, które stwarzają osoby, grupy społeczne i instytucje pełniące zadania wychowawcze, pobudzające (zachęcające) jednostki i grupy dzieci, młodzieży, dorosłych do przyswajania wartości moralnych i zgodnych z nimi zachowań społecznych, odpowiadających ideałowi wychowawczemu społeczeństwa.

  19. Typyśrodowisk Ze względu na zamiar (intencję) oddziaływania na osobowość człowieka w procesie jego wychowania i socjalizacji rozróżniamy środowiska intencjonalne i naturalne.

  20. Intencjonalneśrodowisko Intencjonalne środowisko wychowawcze– środowisko społeczne celowo wydzielone (powołane) do oddziaływania wychowawczego na osobowość jednostki w procesie wychowania i socjalizacji oraz do organizowania tego procesu. Placówki i instytucje, w statutach (regulaminach, założeniach) których zawiera się cel wychowawczy: szkoły, związki młodzieży, kluby, świetlice, ośrodki socjalne, domy społeczne, domy kultury, uniwersytety powszechne (ludowe), domy dziecka, rodzinne domy dziecka, rodziny zastępcze, domy wczasowe, kolonie i obozy. Funkcje te pełnią także parki, ogrody jordanowskie, parki kultury i wypoczynku.

  21. Naturalneśrodowisko Naturalne środowisko wychowawcze – to ta część środowiska wychowawczego, która nie jest celowo powołana lecz pełni funkcje dydaktyczne, wychowawcze, opiekuńcze, społeczne, kulturalne, towarzyskie w sposób niezamierzony i spontaniczny. Zaliczamy tu: rodzinę, zakłady pracy, organizacje i stowarzyszenia społeczne, szpitale i sanatoria, zakłady karne, kluby sportowe.

  22. Środowisko lokalne Środowiskiem lokalnymnazywamy teren przestrzennie wydzielony wraz z mieszkańcami, wszelkimi urządzeniami i instytucjami służącymi organizacji życia zbiorowego, takimi jak kościół, szkoła, instytucje usługowe, urządzenia socjalne i rekreacyjne oraz mechanizmy regulujące zachowania pojedynczych ludzi i stosunki międzyludzkie, a więc obyczajowość, normy moralne, autorytety i wzory zachowań. Środowisko lokalne wywiera przemożny wpływ na sposoby spędzania czasu wolnego. Umożliwia wypoczynek czynny dzieci i młodzieży, ponieważ zazwyczaj dysponuje niezbędną infrastrukturą, do której należą także placówki i urządzenia jak: tereny zieleni, place zabaw i wielofunkcyjne boiska sportowe. Dużą rolę spełnia też środowisko lokalne w stosunku do dorosłych, przesądzając w znacznym stopniu o wyborze pracy zawodowej i sposobie spędzania czasu po pracy oraz w dni wolne od pracy.

  23. Edukacja permanentna i elementy andragogiki

  24. Edukacja permanentna Edukacją permanentnąnazywamy ciągłe podnoszenie kwalifikacji zawodowych, odświeżanie wiedzy i umiejętności w obrębie uzyskanej specjalności oraz nabywanie i rozwijanie gotowości i zdolności nadążania za postępem techniki i nauki.

  25. Andragogika Andragogika – dział pedagogiki zajmujący się zagadnieniami pobudzania, ukierunkowywania lub wspomagania procesów wychowania, kształcenia i samokształcenia ludzi dorosłych. 3 grupy wiekowe: wczesna dojrzałość wiek średni późna dojrzałość

  26. Dzieci - dorośli Wychowanie ludzi dorosłych polega na kształtowaniu u nich takich cech intelektu, charakteru i zdolności, które umożliwiają im lepsze, społecznie bardziej wartościowe wykonywanie zawodowych, społecznych i rodzinnych obowiązków i zadań, ułatwiając im indywidualny awans. Kształcenia i wychowanie ludzi dorosłych często przybiera formy samokształcenia i samowychowania. Różnice między wychowaniem dzieci i dorosłych.

  27. Strategie umiejętnego gospodarowania czasem wolnym

  28. Zarządzanie czasem Zarządzanie czasem jest konsekwentnym i zorientowanym na cel stosowaniem w praktyce sprawdzonych technik pracy w taki sposób, że kierowanie samym sobą i swoim otoczeniem odbywa się bez trudu, a otrzymany do dyspozycji czas jest wykorzystany sensownie i optymalnie.

  29. Główne zasady zarządzania priorytetami 8 - 10 minut dziennie wystarcza, aby bardzo dobrze przygotować się na dzień następny Planuj wieczorem – realizuj od rana …Bądź flegmatykiem w tworzeniu planów i cholerykiem w ich realizacji… (Wł. Witwicki)

  30. Główne zasady zarządzania priorytetami Priorytetyzacja (ustalanie ważności zadań) Zasada Eisenhowera – istnieją cztery kategorie rzeczy do wykonania: Zadania ważne i pilne Zadania ważne, lecz nie pilne Zadania nie ważne, lecz pilne Zadania nieistotne (mało ważne i nie pilne) Najpierw powinno się wykonywać zadania najtrudniejsze i stopniowo przechodzić do coraz łatwiejszych. Wynika to z naszej fizjologii. im dłużej jakaś czynność jest wykonywana, tym bardziej jesteśmy zmęczeni i spada nasza efektywność.

  31. Wpływ wychowania do wczasów na osobowość dziecka

  32. Osobowość Osobowość – zespół stałych właściwości i procesów psychofizycznych odróżniających jednego człowieka od innych ludzi, wpływający na organizację jego zachowania, na stałość w wyborze celów i wartości. Osobowość wewnętrzna i zewnętrzna.

  33. Temperament Temperament - sposób reagowania, jego siła i szybkość, tempo procesów psychicznych. Do temperamentu zalicza się: introwersja-ekstrawersja, impulsywność, neurotyczność, emocjonalność, reaktywność emocjonalna, towarzyskość, ruchliwość, wytrwałość, poszukiwanie doznań, potrzeba stymulacji.

  34. Inteligencja, Potrzeby i Motywacje Inteligencja - zdolność do logicznego myślenia i zachowania się w nowych sytuacjach, krytyczna ocena wyników, przystosowanie się do nowych warunków i sytuacji. Potrzeby - chęć uzupełnienia braków. Źródłem potrzeb są doświadczenia jednostki, w szczególności jej kontakty z otoczeniem społecznym, oraz biologiczna struktura organizmu. Motywacje - powody, uzasadnienia działania lub zaniechania. Warunkiem uruchomienia procesu motywacyjnego jest istnienie napięcia motywacyjnego (motywu), tym jest silniejszy im silniejszy jest motyw, bodziec. Aktywność zadaniowa i praca twórcza - potrzeba sukcesów i unikanie niepowodzeń. Kontakty z ludźmi – potrzeba afiliacji, konformizmu, władzy, oraz prospołeczna motywacja.

  35. Postawy i Wartości Postawy - pozytywny lub negatywny stosunek do jakiegoś przedmiotu, osób sytuacji. Postawy prospołeczne (pseudospołeczne) i egoistyczne. Wartości - co cenne i godne pożądania, modele kultury, normy zachowania. Wartości rozumiane w sensie składnika osobowości to pewne cechy, modele kultury, normy i wzory zachowań: obowiązek, bezinteresowność, odpowiedzialność, sprawiedliwość, sumienie, stosunek do czasu i pracy.

  36. Sylwetka wychowawcyEmpatia

  37. WYCHOWAWCACZASU WOLNEGO Co się składa na dobrego wychowawcę czasu wolnego? • KOMPETENCJE • CZYNNIKI EFEKTYWNOŚCI • MODEL OSOBOWOŚCI • CECHY UNIWERSALNE

  38. WYCHOWAWCA CZASU WOLNEGOKOMPETENCJE Umiejętności manipulowania wzorami wychowawczymi Uruchamianie adekwatnych procesów wychowawczych Musi diagnozować potrzeby wolnoczasowe i umieć ich zaspokoić. Różne placówki – różne typy wychowawców.

  39. WYCHOWAWCA CZASU WOLNEGOCZYNNIKI EFEKTYWNOŚCI Efekty wychowania do wczasów zależą od czterech czynników: Emocjonalnego zaangażowania wychowawcy Przejawiania przez niego postawy partnerskiej Stylu kierowania zespołem Sposobu zaistnienia wychowawcy w zespole Idealny wychowawca jest ufny, szanowany, udziela pomocy, zachęca do wysiłku i prawidłowo wynagradza.

  40. WYCHOWAWCA CZASU WOLNEGOMODELOSOBOWOŚCI Idealny model osobowości wychowawcy do wczasów to styl demokratyczny. Właściwości i kompetencje: Zamiłowanie do pracy z dziećmi/młodzieżą Własne hobby, pasje twórcze, co pomaga być atrakcyjnym Umiejętności przewodzenia oraz poczucie odpowiedzialności Rozległa wiedza i kultura ogólna, które są podstawą autorytetu Wysokie morale (przykład własny)

  41. WYCHOWAWCA CZASU WOLNEGOCECHY UNIWERSALNE Wysoki poziom komunikatywności Życzliwość Emocjonalna równowaga Dobre zdrowie Z poczuciem humoru Tolerancyjny Umiejący słuchać Pełen inicjatywy Umiejący znaleźć kompromis Energiczny Szczery Umiejący przyznać się do błędu, Bez uprzedzeń Stale dokształcający się

  42. EMPATIA Empatia – to uczuciowe utożsamianie się z inną osobą. Współczesna pedagogika podkreśla, że wychowanie i promowanie dojrzałości nie jest możliwe bez empatycznego wczuwania się w subiektywną sytuację wychowanka. Wychowawca, który ogranicza się jedynie do patrzenia na wychowanka poprzez pryzmat jego zewnętrznych zachowań, nie jest w stanie zbudować prawidłowo funkcjonującej więzi wychowawczej.

  43. W CZYM POMAGA EMPATIA Empatia umożliwia pokonanie głównych przeszkód w komunikacji interpersonalnej. Można spierać się o to, jak wygląda obiektywna rzeczywistość, ale nie można spierać się o to, co ktoś subiektywnie doświadcza. Słuchanie empatyczne umożliwia nawiązanie pogłębionego kontaktu z drugim człowiekiem. Wczuwanie się w myśli i przeżycia rozmówcy umożliwia poznanie jego sposobu bycia w tym świecie. Zdolność wczuwania się w świat innych osób stanowi nie tylko pozytywne doświadczenie dla tych, którzy coś o sobie mówią, ale przynosi zysk również tym, którzy potrafią empatycznie słuchać. Po pierwsze, rośnie wtedy szansa, że także oni - gdy zaczną mówić o sobie - zostaną wysłuchani i zrozumiani przez swoich współrozmówców. Po drugie, wczuwając się w sposoby myślenia, odczuwania i reagowania innych osób, słuchający nieustannie poszerza i ubogaca swój własny świat wewnętrzny.

More Related