1 / 22

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Analiza SWOT

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Analiza SWOT. WARSZAWA 22 maja 2013 r. Priorytet 1. Ułatwianie transferu wiedzy i innowacji w rolnictwie, leśnictwie i na obszarach wiejskich. CELE SZCZEGÓŁOWE: a) zwiększanie innowacyjności i bazy wiedzy na obszarach wiejskich,

geneva
Download Presentation

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi Analiza SWOT

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author. Content is provided to you AS IS for your information and personal use only. Download presentation by click this link. While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server. During download, if you can't get a presentation, the file might be deleted by the publisher.

E N D

Presentation Transcript


  1. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju WsiAnaliza SWOT WARSZAWA 22 maja 2013 r.

  2. Priorytet 1. Ułatwianie transferu wiedzy i innowacji w rolnictwie, leśnictwie i na obszarach wiejskich CELE SZCZEGÓŁOWE: a) zwiększanie innowacyjności i bazy wiedzy na obszarach wiejskich, b) wzmacnianie powiązań między rolnictwem i leśnictwem a badaniami i innowacją, c) promowanie uczenia się przez całe życie oraz szkolenia zawodowego w sektorach rolnym i leśnym.

  3. MOCNE STRONY Rosnący poziom aspiracji edukacyjnych i wykształcenia ludności wiejskiej Duża i wewnętrznie zróżnicowana grupa potencjalnych odbiorców usług szkoleniowych i doradczych, w tym rolników i uczestników łańcucha żywnościowego Ukształtowana grupa instytutów naukowych i ośrodków akademickich mogących przekazywać wiedzę i dostarczać nowych rozwiązań Doradztwo rolnicze, w tym publiczne, o ukształtowanej strukturze i potencjale dalszego rozwoju

  4. SŁABE STRONY Nadal niski poziom wykształcenia ludności wiejskiej, w tym rolników Niewystarczająca świadomość potrzeby stałego doskonalenia wiedzy i innowacyjności wśród rolników Niewystarczająca podaż szkoleń odpowiadających specyficznym potrzebom różnych grup odbiorców Brak wykształconych mechanizmów współpracy i transferu wiedzy z sektora naukowego do doradztwa i sfery rolnictwa Słabość mechanizmów wiążących pracę sfery naukowej z zapotrzebowaniem odbiorców i niewystarczająca podaż rozwiązań innowacyjnych Słaby przepływ wiedzy i innowacji pomiędzy producentami rolnymi i w łańcuchu żywnościowym Duże zróżnicowanie i obniżający się poziom innowacyjności sektora

  5. SZANSE Rosnące zapotrzebowanie na wiedzę i innowacje w związku z wyzwaniami stojącymi przed sektorem rolnym, zwłaszcza w aspekcie jego konkurencyjności, wzmocnienia łańcucha żywnościowego oraz środowiska i klimatu Wzrost kompetencji i umiejętności oraz rozwój współpracy podmiotów w łańcuchu transferu wiedzy (instytucje badawcze, edukacyjne, doradcy odbiorcy) Doskonalenie komunikacji i kanałów przekazywania wiedzy (narzędzi transferu wiedzy i innowacji) Szersze wykorzystanie praktyk zawodowych Wykorzystanie rozwiązań zagranicznych Rozwój form kształcenia ustawicznego Wysoki potencjał instytutów i uczelni oraz organizacji rolniczych

  6. ZAGROŻENIA Brak rozwiązań na miarę wyzwań lub niedostosowanie oferty sektora naukowo – badawczego i edukacyjnego do potrzeb odbiorców Zbyt niski w stosunku do potrzeb poziom finansowania zadań z zakresu badań, transferu wiedzy i współpracy Niewystarczające kompetencje zawodowe kadr doradczych i zahamowanie wdrażania nowych rozwiązań w sektorze Niedostosowanie mechanizmów i zakresu transferu wiedzy do potrzeb sfery rolnictwa Niewystarczający poziom wiedzy i umiejętności rolników, spadek innowacyjności

  7. Priorytet 2. Poprawa konkurencyjności wszystkich sektorów rolnictwa i zwiększenie rentowności gospodarstw rolnych. CELE SZCZEGÓŁOWE: a) Ułatwianie restrukturyzacji gospodarstw rolnych stojących przed poważnymi problemami strukturalnymi, a szczególnie gospodarstw rolnych o niskim poziomie uczestnictwa w rynku, gospodarstw rolnych prowadzących działalność o charakterze rynkowym w określonych sektorach i gospodarstw wymagających zróżnicowania produkcji rolnej, b) ułatwienie wymiany pokoleń w sektorze rolnym.

  8. MOCNE STRONY Duże zasoby uprawnej ziemi. Duże zasoby względnie taniej siły roboczej na obszarach wiejskich. Niskie koszty pracy w porównaniu z krajami Europy Zachodniej. Dobra jakość produktów rolnych. Rosnąca specjalizacja regionalna. Koncentracja w istotnych sektorach produkcji (mleka, zboża, owoce i warzywa, mięso). Rosnący udział osób z wykształceniem rolniczym, w tym wyższym. Korzystna struktura wiekowa właścicieli gospodarstw

  9. SŁABE STRONY Duża liczba gospodarstw o małym potencjale produkcyjnym i niskiej specjalizacji. Słabe warunki agroklimatyczne w niektórych regionach (duży udział gleb słabych i zakwaszonych, niedobór wody itp). Niska przeciętna produktywność w sektorze rolnym. Ograniczona ilość kapitału w gospodarstwach. Ukryte i długotrwałe bezrobocie na obszarach wiejskich. Mała podaż produktów lokalnych. Ograniczone możliwości przekształcania się gospodarstw o wysokiej specjalizacji. Wysokie zużycie obiektów inwentarskich i wyposażenia technicznego. Malejące przewagi komparatywne w zakresie cen i kosztów pracy. Obniżająca się konkurencyjność produkcji zwierzęcej (trzoda chlewna, bydło, owce). Mała liczba innowacyjnych rozwiązań w rolnictwie w zakresie ochrony środowiska i przeciwdziałania zmianom klimatycznym. Słabo wykształceni prowadzący gospodarstwa. Mała liczba następców a także mała liczba młodych osób przejmujących gospodarstwa. Migracja młodych osób z obszarów wiejskich.

  10. SZANSE Duży rynek wewnętrzny. Wzrost siły nabywczej konsumentów w Polsce. Globalny wzrost zapotrzebowania na żywność. Pozytywny wizerunek produktów wśród konsumentów wewnętrznych. Rozwój rynków niszowych produktów lokalnych, regionalnych, tradycyjnych i ekologicznych oraz produkowanych w ramach „systemów jakości”. Stale rosnące standardy produkcji – poprawa jakości produktów i rozwój zrównoważony rolnictwa Nowe technologie poprawiające produktywność, pozytywnie wpływające na ochronę środowiska i zmiany klimatu, poprawiające jakość produktu. Rosnące zapotrzebowanie na energię (wykorzystanie biomasy). Silne przetwórstwo. Gotowość ośrodków- naukowo badawczych do współpracy z rolnikami. Poprawa warunków życia na obszarach wiejskich.

  11. ZAGROŻENIA Globalizacja . Import tańszej żywności. Postępująca urbanizacja – przekształcenie ziemi rolnej na tereny budowlane. Ograniczenia w produkcji w związku z rosnącymi wymogami ochrony środowiska w rolnictwie. Depopulacja i pogorszenie struktury demograficznej na obszarach wiejskich, w regionach. Pogłębiający się deficyt wody. Nasilenie negatywnych skutków zmian klimatu (m. in. deficyt wody).

  12. Priorytet 3. Poprawa organizacji łańcucha żywnościowego i promowanie zarządzania ryzykiem w rolnictwie CELE SZCZEGÓŁOWE: a) lepsze zintegrowanie głównych producentów z łańcuchem żywnościowym poprzez systemy jakości, promocję na rynkach lokalnych, krótkie cykle dostaw, grupy producentów i organizacje międzybranżowe; b) wspieranie zarządzania ryzykiem w gospodarstwach rolnych.

  13. MOCNE STRONY Wiele małych i średnich gospodarstw o rosnącej specjalizacji. Zaufanie konsumentów do produktów z małych gospodarstw, szczególnie oferowanych bezpośrednio przez rolnika. Przetwórstwo rolno - spożywcze jako główny odbiorca produktów rolnych. Duży potencjał do działania rolników, większe wykorzystanie Internetu. Popyt na produkty wysokiej jakości (światowy i krajowy). Duży rynek wewnętrzny. Rosnąca integracja pozioma producentów. Istniejące targowiska. Istnienie systemu ubezpieczeń

  14. SŁABE STRONY Niewystarczający poziom zorganizowania rolników i małe zainteresowanie współpracą. Słaba integracja łańcucha żywnościowego. Niewchodzenie rolników w dalsze fazy łańcucha żywnościowego (bariery organizacyjne, prawne, finansowe). Trudności ze zbytem produktów rolnych i lokalnej żywności małych gospodarstw. Słabo rozwinięte alternatywne kanały zbytu. Niska koncentracja podaży surowców rolnych i niewystarczające dopasowanie surowców do potrzeb przetwórstwa. Zbyt mały potencjał rozwojowy MŚP, słaby dostęp do kapitału, know how, kontakty z dużymi sieciami handlowymi. Nieliczne funkcjonujące systemy jakości. Zbyt wysokie koszty inwestycji w lokalne przetwórstwo i dystrybucję, zbyt wysoki poziom kontroli procesów produkcji. Mała powszechność ubezpieczeń. Wycofanie wielu instrumentów stabilizujących rynki rolne. Niechęć i brak wiedzy oraz niewystarczające środki do ubezpieczania się od ryzyk przez rolników. Brak danych o dochodach rolników. Brak działań prewencyjnych. Słaby system monitorowania zjawisk.

  15. SZANSE Lepsza integracja producentów z przetwórstwem. Mocniejsza pozycja MŚP w stosunku do handlu w tym wzrost eksportu. Wzrost potencjału MŚP (odbiór produkcji rolnej i tworzenie miejsc pracy). Wzrost produkcji wysokojakościowej, lokalnego przetwórstwa. Powstanie nowych, krótszych łańcuchów żywnościowych. Lepsze zorganizowanie producentów i wprowadzanie produktów do obrotu. Lokalny marketing i promocja produktów w tym poprzez grupy, spółdzielnie i systemy jakości. Lepsza informacja rynkowa. Możliwość szkoleń i współpracy i wymiany doświadczeń. Stabilne, powtarzalne, duże partie produktów rolnych. Lokalne rynki korzystne dla klimatu poprzez zmniejszenie transportu. Rozwój bazy wiedzy w zakresie organizacji i funkcjonowania łańcucha żywnościowego, rozwoju innowacyjnych produktów i profesjonalnej promocji. Edukacja rolników dotycząca zarządzania ryzykiem. Wprowadzanie nowych instrumentów. Wprowadzanie i rozpowszechnianie innowacyjnych systemów zapobiegania szkodom.

  16. ZAGROŻENIA Dekoniunktura. Spadek popytu na produkty droższe, wysokojakościowe. Konkurencja ze strony importowanej żywności w tym wysokiej jakości. Dalsza koncentracja sektora handlu. Przyzwyczajenie konsumentów do „szybkich” zakupów w dużych sieciach. Niska znajomość i zainteresowanie produktami lokalnymi i wysokojakościowymi. Utrata stabilnej bazy surowcowej. Duża konkurencja pomiędzy MŚP. Coraz częstsze występowanie sytuacji kryzysowych (zwłaszcza związanych ze zmianami klimatu). Spadek produkcji rolnej w wyniku kryzysów, klęsk żywiołowych i katastrof.

  17. Priorytet 6. Zwiększenie włączenia społecznego, ograniczanie ubóstwa i promowanie rozwoju gospodarczego na obszarach wiejskich. CELE SZCZEGÓŁOWE: a) ułatwianie różnicowania działalności, zakładania nowych małych przedsiębiorstw i tworzenie miejsc pracy; b) wspieranie lokalnego rozwoju na obszarach wiejskich; c) zwiększanie dostępności technologii informacyjno-komunikacyjnych (TIK) na obszarach wiejskich oraz podnoszenie poziomu korzystania z nich i poprawianie ich jakości.

  18. MOCNE STRONY Duże zasoby pracy na obszarach wiejskich. Niskie koszty pracy i prowadzenia działalności gospodarczej. Wysokie walory kulturowe, środowiskowe i turystyczne obszarów wiejskich. Silne więzi społeczne w ramach społeczności lokalnych.

  19. SŁABE STRONY Niskie kwalifikacje mieszkańców obszarów wiejskich. Wysokie bezrobocie i niskie dochody ludności wiejskiej. Niska mobilność zawodowa mieszkańców obszarów wiejskich. Wysoki poziom zagrożenia ubóstwem. Słabo rozwinięta infrastruktura techniczna i społeczna. Ograniczenia budżetowe samorządów lokalnych oraz brak prywatnego kapitału inwestycyjnego.

  20. SZANSE Zwiększenie możliwości zatrudnienia poza rolnictwem w miejscu zamieszkania lub poza nim. Rozwój infrastruktury technicznej i społecznej na obszarach wiejskich. Aktywizacja mieszkańców obszarów wiejskich, podniesienie ich kwalifikacji i umiejętności. Rozwój mikro i małych przedsiębiorstw na obszarach wiejskich. Upowszechnienie wykorzystania Internetu w prowadzeniu działalności gospodarczej, pracy na odległość i jako źródła informacji.

  21. ZAGROŻENIA Pogłębiające się różnice w poziomie rozwoju między miastem a wsią. Postępująca migracja z obszarów wiejskich szczególnie kobiet, osób młodych i wysoko wykwalifikowanych. Spadek przedsiębiorczości i liczby miejsc pracy.

  22. Dziękuję za uwagę

More Related