Redagowanie tekstu
Download
1 / 23

REDAGOWANIE TEKSTU - PowerPoint PPT Presentation


  • 212 Views
  • Uploaded on

REDAGOWANIE TEKSTU. Opracowała: Iwona Kowalik Luty 2006 r. STOSOWANIE WLAŚCIWEGO KROJU PISMA. Krój pisma jest charakterystycznym obrazem pisma drukarskiego o jednolitych cechach. Wśród podstawowych krojów wyróżniamy: bezszeryowe, szeryfowe i „pisanki”.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about ' REDAGOWANIE TEKSTU' - becca


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
Redagowanie tekstu

REDAGOWANIE TEKSTU

Opracowała: Iwona Kowalik

Luty 2006 r.


Stosowanie wla ciwego kroju pisma
STOSOWANIE WLAŚCIWEGO KROJU PISMA

Krój pisma jest charakterystycznym obrazem pisma drukarskiego o jednolitych cechach. Wśród podstawowych krojów wyróżniamy: bezszeryowe, szeryfowe i „pisanki”.


Oto przykłady krojów bezszeryfowych:

Czcionka ( Arial),

Czcionka (Tahoma)

Krojów tych używa się do podpisów, przypisów, tytułów, czyli tych elementów, które powinny się odróżniać od zasadniczego tekstu. Czcionki te są bardziej czytelne, są więc zalecane także do używania w prezentacjach i na stronach WWW.


Przykład krojów szyfrowych:

Czcionka (Times New Roman),

Czcionka (Book Antiqua),

Czcionka (Courier New)

Tych krojów używamy do składu gazet i książek. Korzystamy z nich przy pisaniu notatek, wypracowań, które zamierzamy drukować, ponieważ przy niewielkich rozmiarach liter są one bardziej czytelne.


„Pisanki” przypominają pismo odręczne. Nie jest wygodne dla czytelnika, lecz nadaje tekstowi niepowtarzalny, osobisty charakter. Korzysta się z tego kroju pisma przy tworzeniu dyplomów, podziękowań itp. Przykłady „pisanki”:

Czcionka (Monotype Corsiva),

Czcionka (Cataneo),

Czcionka (ParkAvenue),


Wyróżniamy także czcionki specjalne, m.in.

Symbole – czcionka zawierająca litery greckiego alfabetu i symbole matematyczne: a, s m u l D d

Wingdings – czcionka zawierająca rózne ozdobniki: r , m k l f u p w


W jednym dokumencie powinny być stosowane co najwyżej trzy kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci do elementów dekoracyjnych.


Atrybuty tekstu
ATRYBUTY TEKSTU kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci

Używa się następujących atrybutów tekstu:

  • Pogrubienia: czcionka

  • Pochylenia, czyli kursywy: czcionka

  • Podkreślenia: czcionka

  • Przekreślenia: czcionka

  • Wersaliki ( czyli wielkie litery): CZCIONKA


Wielkość znaków określa się w punktach. kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci 1 pkt = 1/72 cala =0,325 mm

Pismo 10 – punktowe (garmond), stosowane jest najczęściej w gazetach, pismo 12-punktowe (cycero) w książkach. Podczas pisania wypracowań powinno stosować się pismo 12 lub 14 – punktowe.


Formatowanie tekstu
FORMATOWANIE TEKSTU kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci

Formatowanie to ustalanie parametrów czcionek, czyli kroju, atrybutów, wielkości i kolorów), wyrównywanie tekstu (justowanie, centrowanie, dosuwanie do lewego lub prawego marginesu), ustalanie odstępu między wersami oraz wielkości wcięć.


  • Wyrównywanie do lewej strony stosujemy przy wyliczaniu.

  • Centrowanie stosujemy do tytułów i nagłówków.


Nie nale y
NIE NALEŻY: kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci

Naciskać klawisza Enter na końcu każdego wiersza tekstu – powoduje to tworzenie się nowego akapitu.

Uniemożliwia to także justowanie tekstu utworzonego z wierszy, z których każdy jest oddzielnym akapitem


Naciśnięcie klawisza kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci Enter powoduje wstawienie znacznika akapitu , który należy do znaków specjalnych, tzw. „znaków białych”. Zaliczamy do nich np. spacje, spacje twarde, znak tabulacji, twardy podział wiersza i twardy podział strony.


Przyk ad b dnego zastosowania klawisza enter
Przykład błędnego zastosowania klawisza ENTER: kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci

Powyższy tekst pisano czcionką 12- punktową i wiersz zakończono naciśnięciem klawisza ENTER.

Po zmianie czcionki na 16-punktową otrzymano następujący tekst:


Twardy podzia wiersza
TWARDY PODZIAŁ WIERSZA kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci

W ramach jednego akapitu trzeba niekiedy kontynuować pisanie od nowego wiersza. Stosuje się wtedy tzw. Twardy podział wiersza, poprzez jednoczesne naciśnięcie klawiszy SHIFT+ENTER. Po włączeniu opcji pokazującej wszystkie znaki pojawi się .

Znak ten także należy do znaków białych.


Nie nale y1
NIE NALEŻY: kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci

  • Stawiać spacji przed znakami interpunkcyjnymi, lecz po nich.

  • Oddzielać spacjami tekstu w nawiasach od znaków ( i ).

  • Używać spacji do wyrównywania tekstu w wierszu – do tego celu używa się tabulatory, suwaki na linijce lub twarde spacje


Spacje
SPACJE kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci

Spacji używa się do rozdzielania wyrazów, nie powinno się jej stosować do rozmieszczania tekstu w wierszu.

Formatowanie tekstu z użyciem spacji sprawia problemy podczas zmiany parametrów tekstu.


Wci cia
WCIĘCIA kroje pisma, np. jeden do głównego tekstu, drugi do tytułów, trzeci

Wcięcie wyznacza odległość tekstu od marginesów. Może też określać odległość, na jaką tekst wychodzi poza marginesy.

W prawidłowo zredagowanym tekście akapit powinien być wyróżniony wcięciem pierwszego wiersza. Najlepiej wykonać je za pomocą suwaka na linijce lub w opcji Format/Akapit.



Tabulatory
TABULATORY jego fragmencie.

Tabulator wyznacza pozycję w wierszu, do której przesunie się kursor tekstowy i tekst zapisany po jego prawej stronie.

Tabulator stosuje się do przesuwania tekstu w określone miejsce wiersza ( głównie do umieszczania tekstu w kolumnach, gdy nie stosuje się tabeli.


Po naciśnięciu klawisza TAB wprowadzany jest znak tabulacji, a tekst zostaje przesunięty do miejsca określonego przez tabulator.


Tabulator są widoczne na linijce. Tabulator domyślny jest widoczny jako małe odcinki pod skalą linijki. Tabulatory specjalne: prawy i dziesiętny stosuje się głównie do poprawnego wyrównania liczb w kolumnach, zaś lewy i środkowy – głównie do tekstów.

Nie powinno się wykonywać pierwszego wiersza akapitu klawiszem TAB.


Twarda spacja
TWARDA SPACJA widoczny jako małe odcinki pod skalą linijki. Tabulatory specjalne: prawy i dziesiętny stosuje się głównie

Spacja twarda, inaczej zwana łączącą lub nierozdzielającą, trwale łączy dwa znaki lub ciągi znaków. Przy podziale wiersza edytor ich nie rozdziela i traktuje jako jeden wyraz. Twarda spacja powstaje przez jednoczesne naciśnięcie klawiszy Shift+Enter+Spacja.

Spacje te stosuje się w przypadku spójników pozostawionych na końcu wiersza, przy zapisie tytułów naukowych, dat, liczb z jednostkami itp., aby uniknąc ich rozdzielenia na dwa wiersze,.


ad