slide1 n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
Technologie Internetu wykład 10: XSLT, XPointer, XLink Piotr Habela PowerPoint Presentation
Download Presentation
Technologie Internetu wykład 10: XSLT, XPointer, XLink Piotr Habela

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 34

Technologie Internetu wykład 10: XSLT, XPointer, XLink Piotr Habela - PowerPoint PPT Presentation


  • 96 Views
  • Uploaded on

Technologie Internetu wykład 10: XSLT, XPointer, XLink Piotr Habela Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych. W poprzednim odcinku…. XML Schema istotnie rozszerza możliwości DTD: Wszelkie ograniczenia z DTD wyrażalne w XML Schema; Znacznie bogatszy i rozszerzalny system typów;

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'Technologie Internetu wykład 10: XSLT, XPointer, XLink Piotr Habela' - ranae


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
slide1
Technologie Internetu

wykład 10:XSLT, XPointer, XLink

Piotr Habela

Polsko-Japońska Wyższa Szkoła Technik Komputerowych

1

w poprzednim odcinku
W poprzednim odcinku…
  • XML Schema istotnie rozszerza możliwości DTD:
    • Wszelkie ograniczenia z DTD wyrażalne w XML Schema;
    • Znacznie bogatszy i rozszerzalny system typów;
    • W połączeniu z ograniczeniami unikalności pozwala to na bardziej precyzyjną kontrolę strukturalnej poprawności dokumentu;
    • XML Schema jest odrębną specyfikacją; brak zgodności „w dół”;
  • XPath:
    • Język deklaratywny służący wskazywaniu elementów, atrybutów, lub całych fragmentów dokumentu XML;
    • Nie tylko adresowanie konkretnego miejsca: wyrażenia kierunków – osie (axes) oraz predykaty pozwalają selekcjonować pojedynczą ścieżką wiele miejsc, co nawiązuje niejako do funkcjonalności języka zapytań;
    • Potraktowanie dokumentu jako hierarchii węzłów wnosi pewne ograniczenia.

2

plan wyk adu
Plan wykładu
  • XPath – przypomnienie.
  • XSL (eXtensible Stylesheet Language) - wprowadzenie:
    • Koncepcja transformacji XSL;
    • Budowa wzorców XSLT;
    • Środki programistyczne dostępne w XSLT.
  • XPointer – rozszerzenie możliwości XPath.
  • XLink – budowa odnośników pomiędzy zasobami.

3

xpath przypomnienie
XPath - przypomnienie
  • Ścieżka sformułowana w języku XPath:
    • Opiera się na tzw. osiach (axes): np. child, parent, descentand-or-self itd., pozwalających z dowolnego miejsca dokumentu nawigować do dowolnego innego miejsca;
    • Każdy krok ścieżki zawęża obszar poszukiwań;
    • Może być globalna lub względna wobec aktualnego kontekstu;
    • Dla najważniejszych wyrażeń określono zapis skrócony.
  • Istnieje możliwość selekcjonowania elementów, atrybutów, instrukcji przetwarzania czy zawartości tekstowej.

4

xsl charakterystyka
XSL - charakterystyka
  • Zakładane przez XML oczyszczenie informacji z zawartości związanej z prezentacją pozostawia otwartym problem wizualizacji takich dokumentów.
  • W celu realizacji niezbędnych przekształceń powstał język XSL (eXtensible Stylesheet Language). Swego rodzaju protoplastą tego mechanizmu były kaskadowe arkusze stylów (CSS), jednak realizacja języka XSL jest odmienna.
  • W ramach tego standardu powstały specyfikacje:
    • XSLT (XSL Transformations);
    • XSL FO (XSL Formating Objects);
  • XSLT określany jako język o charakterze deklaratywnym, oparty na regułach przekształceń (rule-based). Język przekształceń drzew XML.

6

koncepcja j zyka xslt
Koncepcja języka XSLT
  • Scenariusze przetwarzania:
    • zmiana struktury dokumentu XML;
    • utworzenie arkusza XSLT do przetwarzania innych dokumentów;
    • obudowanie danych z pliku XML informacjami o sposobie prezentacji.
  • Przetwarzania dokumentów w oparciu o wzorce służą programy określane jako procesory XSLT.
  • XSLT – koncepcja realizacji przekształceń:

Dokument XML + Dokument XSLT => Dokument wynikowy

  • Użyteczność tego scenariusza dla wizualizacji dokumentu XML wymaga, aby zawierał on odwołanie do dokumentu XSLT:

<?xml version=”1.0” ?><?xml-stylesheet type=”text/xsl” href=”naszArkusz.xsl” ?>

7

dokument wzorca xslt
Dokument wzorca XSLT
  • Określa zakresy przeszukiwania; wskazania zawartości do przetworzenia za pomocą XPath.
  • Definiuje sposób przekształcenia poszczególnych rodzajów wyszukanej zawartości.
  • Budowa dokumentu:
    • elementem-korzeniem jest xsl:stylesheet;
    • przestrzeń nazwowa specyfikacji:xmlns:xsl = ”http://www.w3.org/1999/XSL/Transform”;
    • budowa znacznika otwierającego:

<xsl:stylesheet xmlns:xsl="http://www.w3.org/1999/XSL/Transform" version="1.0">

  • Z kolei element nie prefiksowany przestrzenią xsl jest przekazywany bez interpretacji do dokumentu wyjściowego. Tym sposobem można np. aplikować znaczniki HTML.

8

element szablonu xsl template
Element szablonu (xsl:template)
  • Przekształcenia są aplikowane w oparciu o element xsl:template:
    • atrybut match tego elementu zawiera wzorzec (pattern) zawartości, która ma być przetwarzana, przedstawiony w języku XPath.
    • alternatywnie może zostać użyty atrybut name, zawierający dowolną nazwę, służącą do uruchomienia danego szablonu (template) poleceniem xsl:call-template;
    • wnetrze elementu xsl:template określa sposób przetwarzania:

<xsl:template match=”//szukaneElementy”>

.. sposób przetwarzania ..

</xsl:template>

  • Często pierwszy element xsl:template odwołuje się do całego dokumentu (tj. używa match=”/”) i zawiera wywołania innych, zdefiniowanych dalej szablonów.

9

konstruowanie dokumentu wynikowego 1
Konstruowanie dokumentu wynikowego (1)
  • Reguły transformacji umożliwiają wstawianie do dokumentu wynikowego wartości z dokumentu źródłowego, wyselekcjonowanej wyrażeniem XPath.
  • Służy temu element xsl:value-of, z atrybutem select, zawierającym wyrażenie XPath.
  • Można również wstawiać wyniki obliczeń, tj. rezultaty funkcji wywołanych w kontekście wyrażenia XPath. Np. stosując funkcję count(node-set), zwracamy tu syntetyczne dane w postaci liczby książek ocenionych na 3,5 oraz na 4.

<?xml version="1.0"?><xsl:stylesheet xmlns:xsl="http://www.w3.org/1999/XSL/Transform" version="1.0">    <xsl:template match="/">        <p>Review of 3.5 = <xsl:value-of select="count(books/book[review=3.5])"/></p>        <p>Review of 4 = <xsl:value-of select="count(books/book[review=4])"/></p>    </xsl:template></xsl:stylesheet>

10

konstruowanie dokumentu wynikowego 2
Konstruowanie dokumentu wynikowego (2)
  • Przewidziano możliwość numerowania wyprowadzanych danych:

<xsl:number value="position()"/>

  • Kolejnym kluczowym elementem występującym zwykle wewnątrz głównego wzorca jest zastosowanie wzorców do wyselekcjonowanej zawartości:

<xsl:apply-templates />

  • Atrybut select określa lokalizacje, do których mają zostać zastosowane zdefiniowane w arkuszu szablony. Brak tego atrybutu spowoduje zastosowanie szablonów do elementów zawartych bezpośrednio w elemencie stanowiącym bieżący kontekst.
  • Umieszczenie tego polecenia w powyższej postaci (bez atrybutu) we wszystkich wprowadzonych wzorcach pozwala na „bezkontekstowe” przetworzenie zawartości w zależności od rodzaju elementu.
  • Np. <xsl:template match="tytul">

<p><font face="verdana" color="steelblue" size="3">

<xsl:apply-templates />

</font></p> </xsl:template>

11

przekazywanie zawarto ci bez przetwarzania
Przekazywanie zawartości bez przetwarzania
  • Chcąc uniknąć przetwarzania zawartości elementów danego rodzaju, możemy zamiast <xsl:apply-templates /> zastosować: <xsl:value-of select=”.” /> celem wyprowadzenia samej (nieprzetworzonej) zawartości (bez znaczników) albo: <xsl:value-of select=”./text()” /> dla zwrócenia tylko bezpośrednio zawartego tekstu.
  • Efektywnie, obok instrukcji value-of, apply-templates oraz bezpośredniego wpisywania zawartości do wzorca, do budowania zawartości elementu docelowego można użyć jeszcze:
    • <xsl:copy>- umieszczenie wskazanego elementu w całości w strukturze wynikowej;
    • <xsl:copy-of>- umieszczenie wskazanego elementu w całości w strukturze wynikowej wraz z jego przodkami i atrybutami.

12

instrukcja p tli oraz instrukcja warunkowa
Instrukcja pętli oraz instrukcja warunkowa
  • Kolejne przetworzenie wszystkich wyselekcjonowanych elementów możemy uzyskać stosując instrukcję <xsl:for-each select=”sciezka” />. Np. <xsl:for-each select="lista/osoba"> … </xsl:for-each>
  • Umożliwia to przetwarzanie o charakterze proceduralnym, niezbędne w sytuacjach, gdy np. trzeba zreorganizować układ elementów w dokumencie docelowym.
  • Instrukcja warunkowa xsl:if: jej zawartość jest przetwarzana, jeśli wyrażenie w atrybucie test zwróci:
    • niepusty zbiór węzłów;
    • niepusty łańcuch tekstowy;
    • lub liczbę różną od zera.
  • Składnia: <xsl:if test=”wyrażenie logiczne”>.. Zawartość warunkowa ..</xsl:if>

13

instrukcja wielokrotnego wyboru
Instrukcja wielokrotnego wyboru
  • Uzupełnia funkcjonalność instrukcji if (która nie posiada segmentu else).
  • Oparta na elemencie xsl:choose.
  • Układ instrukcji znany z Javy (instrukcja switch):

<xsl:choose>    <xsl:when test=”warunek”> zawartość jeśli spełniony    </xsl:when>…

    <xsl:otherwise>zawartość gdy żaden z powyższych nie spełniony </xsl:otherwise></xsl:choose>

14

wstawianie atrybut w oraz sortowanie
Wstawianie atrybutów oraz sortowanie
  • Wstawianie atrybutu do elementu wyjściowego:

<naszEl> <xsl:attribute name=„nazwaAtr"> <xsl:value-of select="@istniejacyAtr" /> </xsl:attribute> </naszEl>

Jeżeli atrybut nie jest wstawiany w oparciu o instrukcję wyboru, można użyć formy skróconej (tzw. attribute template). Np. <img src="{@lokalizacjaPliku}" />

Ponadto można konstruować elementy <xsl:element>, komentarze <xsl:comment> oraz instrukcje przetwarzania <xsl:processing-instruction>

  • Sortowanie zawartości:
    • realizowane przy zastosowaniu elementu xsl:sort;
    • element ten może się pojawić wyłącznie w ciele elementu apply-templates albo wewnątrz instrukcji xsl:for-each.
    • Posiada następującą deklarację, przy czym domyślnym typem danych dla sortowania jest text:

<xsl:sort   select = wyrażenie-stringdata-type = { "text" | "number" | Qname }order = { "ascending" | "descending" }case-order = { "upper-first" | "lower-first" }lang = { kod języka }/> 

15

zmienne w xslt
Zmienne w XSLT
  • Zmienne deklaruje się przy użyciu elementu xsl:variable:

<xsl:variable    name = ”nazwa” select =”wyrażenie” </xsl:variable>

  • Użyteczne dla wprowadzania powtarzających się danych oraz dla zapamiętania określonego kontekstu.
  • Mogą przechowywać zbiór węzłów albo łańcuch tekstowy.
  • Odwołania do tak zadeklarowanych zmiennych w innych wyrażeniach select: poprzez poprzedzenie nazwy zmiennej symbolem dolara „$”.
  • Zmenna może być globalna (zadeklarowana ponad deklaracjami szablonów) albo lokalna (zadeklarowana wewnątrz danego szablonu).
  • Podobne właściwości posiadają parametry: <xsl:param>:
    • Ograniczenia na miejsce występowania;
    • instrukcje xsl:apply-templates oraz xsl:call-template mogą przekazywać wartości do wzorców;

16

wo anie funkcji ze skrypt w
Wołanie funkcji ze skryptów
  • Rozszerzenie dostarczane przez Microsoft umożliwia wołanie funkcji napisanych w VBScript lub JavaScript;
  • Deklaracja funkcji wymaga zadeklarowania odpowiedniej przestrzeni nazwowej:

<?xml version="1.0" ?><xsl:stylesheet xsl="http://www.w3.org/1999/XSL/Transform"   xmlns:msxsl="urn:schemas-microsoft-com:xslt"   xmlns:naszeFunkcje="http://firma.com/przestrzenNazw"   version= "1.0">

  • Deklaracja funkcji:

<msxsl:script language="VBScript" implements-prefix=„naszeFunkcje"><![CDATA[tutaj kod funkcji ]]> </msxsl:script>

  • Wołanie funkcji:

<xsl:value-of select=„naszeFunkcje:xyz"/> 

17

wo anie nazwanych szablon w
Wołanie nazwanych szablonów
  • Szablony nazwane wraz z obsługą parametrów dostarczają udogodnień programowania proceduralnego:
  • Można zdefiniować nazwany szablon wraz z oczekiwanymi przezeń parametrami:

<xsl:template name="formatowanieZawartosci">

<xsl:param name="naszParametr"/>Budowa struktury wynikowej w oparciu o $naszParametr…

</xsl:template>

  • Następnie wywołujemy wzorzec w odpowiednim kontekście, przekazując parametry:

<xsl:for-each select="/naszDok/naszElement">

<xsl:call-template name="formatowanieZawartosci">

<xsl:with-param name="naszParametr" select="./*"/>

</xsl:call-template></xsl:for-each>

18

j zyk xpointer1
Język XPointer
  • Stanowi rozszerzenie języka XPath.
  • Uzupełnia system adresów URI używanych w XLink (zob. dalej).
  • Pozwala oznaczać i wskazywać fragmenty dokumentów XML.
  • Może traktować dokument zarówno jako drzewo węzłów (jak XPath), lub jako ciąg znaków (w treści elementów), pozwalając wskazywać jego podciągi.
  • Wprowadza dwa specjalne typy wskaźników:
    • punkt (point) w dokumencie XML;
    • zakres (range) pomiędzy punktami końcowymi (mogącymi się znajdować w różnych elementach);
  • Rozróżnia się także (używając środków XPath) węzły (node) i elementy (element).

20

wskazania element w dokumentu xml
Wskazania elementów dokumentu XML
  • Odwołanie za pomocą identyfikatora: jeśli określony element posiada atrybut typu ID, to można się doń odwołać poprzez wartość tego identyfikatora: xpointer(id(”a1234”)) albo z zewnątrz, następująco konstruując URI: http://firma.com/dokument.xml#a1234
  • Obok tradycyjnego wskazywania poprzez nazwę, stosuje się skróty XPath – tzw. sekwencję dzieci (child sequence).
    • Każdy krok ścieżki oznacza tu zejście o jeden poziom w hierarchii węzłów i wybranie na danym poziomie n-tego kolejnego podelementu.
    • Np. xpointer(/*[1]/*[3]/*[2]) oznacza wybranie z elementu-korzenia trzeciego z jego elementów potomnych, z tego zaś drugiego z kolei jego elementu potomnego.

21

poj cie punktu i zakresu w xpointer
Pojęcie punktu i zakresu w XPointer
  • XPointer wprowadza pojęcie punktu (point):
  • Punkt początkowy (danego elementu) umiejscowiony jest tuż po znaczniku początkowym:

xpointer(start-point(//sprawozdanie))

  • Z kolei jeśli chcemy wskazać początek całego dokumentu:

xpointer(start-point(/))

  • Analogicznie, funkcja end-point(ścieżka) wskazuje na punkt końcowy, tj. miejsce tuż przed znacznikiem końcowym danego elementu;
  • Zakres w oparciu o wytyczające go elementy:

xpointer(range(//uczelnia/wydzial[1])) -> obejmuje fragment (lub fragmenty) dokumentu włącznie ze znacznikami wyznaczającymi podane elementy.

  • Punkty można wyznaczać też w oparciu o zakres:

xpointer(start-point(range(//uczelnia/wydzial[1])))

22

zakresy w oparciu o zadany ci g znak w
Zakresy w oparciu o zadany ciąg znaków
  • Funkcja o sygnaturze:string-range(location-set, string, number?, number?)
  • Drugi z argumentów stanowi wzorzec wyszukiwania.
  • Np. xpointer(string-range(//sprawozdanie/zakup,”oprogr”))
  • Opcjonalne parametry liczbowe określają pierwszy znak zakresu (względem miejsca odnalezienia wzorca) oraz długość zakresu (domyślnie jest to długość wzorca).
  • Interesującą właściwością jest to, że dla spójnego zbioru miejsc przeszukiwana zawartość tekstowa traktowana jest jako ciągła, tj. z pominięciem znaczników.

23

zakres poprzez podanie miejsc pocz tku i ko ca
Zakres poprzez podanie miejsc początku i końca
  • Wykonana w odpowiednim kontekście funkcja range-to(location-set) zwróci zakres rozciągający się od kontekstu jej wywołania do podanej jako parametr lokalizacji.
  • Np. xpointer(id( ”sprawozd03”)/range-to(id(”sprawozd08”)))
  • Wariantem tej funkcji jest range-inside(location-set).Różni się ona wykluczeniem z wynikowego zakresu wyznaczających jego granice miejsc.
  • Wszystkie wspomniane tu funkcje zwracają rezultat typu „zbiór miejsc” (location-set).

24

wskazania wzgl dne
Wskazania względne
  • Funkcja here() pozwala na budowanie wskazań względnych. Zwraca ona element, w którym umieszczono dane wyrażenie XPointer.
  • Np. xpointer(here()/../following::zamowienie[1]) umieszczone w podelemencie elementu „zamowienie”, wskaże na następny element „zamowienie”.

25

xlink charakterystyka
XLink - charakterystyka
  • XLink (XML Linking Language) rozszerza koncepcję odsyłaczy HTML. Zastosowanie języka: łączenie dowolnych zasobów sieci Internet.
  • Samodzielna specyfikacja (tj. nie objęta XML v. 1.0). Wymaga zatem zadeklarowania przestrzeni nazwowej: http://www.w3.org/1999/xlink, opatrywanej zwykle słowem kluczowym xlink.
  • Pokonuje następujące ograniczenia odsyłaczy HTML:
    • brak możliwości oznaczenia charakteru odnośnika;
    • mają charakter binarny (łączą jedynie pary dokumentów: źródłowy i docelowy);
    • są zawarte w dokumencie źródłowym (nie mogą być przechowywane zewnętrznie);
    • problemem jest aktualizacja;
    • mogą wskazywać dokumenty lub punkty w dokumentach, ale nie np. elementy dokumentu XML.

27

odsy acze proste xlink
Odsyłacze proste XLink
  • Rozszerzenie odsyłaczy języka HTML;
  • Podobnie jak one, są osadzane w dokumencie źródłowym;
  • Punkt docelowy opisywany poprzez adres URI;
  • Wyróżniane atrybutem xlink:type=”simple”; np.

<odsylacz xlink:href =”http://www.firma.com/dokument.htm” xlink:type=”simple”>

  • Możliwość wskazywania konkretnych elementów dokumentu XML (lokalnego lub zewnętrznego):
    • przy użyciu wartości jego identyfikatora: do URI dołączamy ”#wartoscIdentyfikatora”, tj. np. xlink:href=”#rozdzial_1”;
    • bez użycia identyfikatora: korzystając ze środków języka XPath, ew. XPointer; np. <odsylacz xmlns:xlink= ”http://www.w3c.org/2000/xlink” xlink:type=”simple” xlink:href=”http://firma.com/dokument.xml#xpointer(//sprawozdanie/zamowienia[4])” />

28

odsy acze rozszerzone extended i ich sk adowe
Odsyłacze rozszerzone (extended) i ich składowe
  • Wielokierunkowość – poprzez możliwość przechowywania odesłań do wielu miejsc;
  • Możliwość określania ról poszczególnych powiązań odsyłacza;
  • Wyróżniane atrybutem xlink:type=”complex”;
  • Dostępne są następujące podelementy:
    • Wskaźnik (locator), określający lokację zewnętrznych (w stosunku do samego odsyłacza a niekoniecznie do dokumentu) zasobów;
    • Zasób (resource), określający lokalne zasoby. Musi zawierać w sobie inne elementy XML, stanowiące opisywany przezeń zasób.
    • Łuk (arc), określający połączenia nawigacyjne pomiędzy zasobami;
    • Tytuł (title), określający czytelną dla człowieka nazwę.
  • Powyższe podelementy mogą występować samodzielnie albo wewnątrz odsyłacza complex.

29

atrybuty opisuj ce odsy acze
Atrybuty opisujące odsyłacze
  • type – określa typ odsyłacza;
  • href – identyfikuje zasób wskazywany przez odsyłacz. Może to być adres względny lub bezwzględny.
  • role – podaje URI zawierający opis roli zasobu wskazywanego przez dany odsyłacz;
  • arcrole – podaje URI zawierający opis roli samego łuku łączącego zasoby;
  • show, actuate – sposób prezentacji i przetwarzania połączonych zasobów;
  • label – deklaruje etykietę, która może zostać wykorzystana przy definiowaniu połączeń pomiędzy zasobami;
  • from, to – służą definiowaniu powiązań pomiędzy elementami w oparciu o ich etykiety;
  • title – czytelna dla człowieka nazwa odnośnika podana w postaci atrybutu.

Jak wspomniano wyżej, title może być również podawany jako podelement.

Ta nadmiarowość została wprowadzona z myślą o umożliwieniu umieszczania

wielu tytułów (np. w różnych wersjach językowych) dla danego odnośnika.

30

okre lanie przej pomi dzy zasobami
Określanie przejść pomiędzy zasobami
  • Wskazywane przez odnośnik (resource lub locator) mogą być łączone łukami (arc), określającymi przewidziane przejścia nawigacyjne pomiędzy elementami;
  • W tym celu odnośniki opatruje się wartościami atrybutu etykiety (label).
  • W przeciwieństwie do identyfikatorów elementów, taka konstrukcja umożliwia zdefiniowanie przejść pomiędzy wieloma parami elementów za pomocą deklaracji jednego łuku (np. rozdział-> spis treści).
  • Pominięcie elementu to i / lub from powoduje dalsze rozszerzenie deklaracji łuku na odpowiednio połączenia do wszystkich i / lub od wszystkich zdefiniowanych odsyłaczami zasobów.
  • Przypomnijmy: rola samego łuku może być opisana poprzez lokalizację podaną atrybutem xlink:arcrole. Pozwala to niejako określić klasę danego łuku i wykorzystać tę informację do grupowania przy prezentacji zasobów.

31

odsy acze rozszerzone
Odsyłacze rozszerzone
  • Identyfikowane typem: xlink:type=”extended”;
  • Mogą zawierać wewnątrz odsyłacze zasobów (resource), odnośniki (locator), łuki (arc).
  • Tworzą bazę odsyłaczy, umieszczaną zwykle w odrębnym pliku.
  • W ramach odsyłaczy rozszerzonych łuki mogą łączyć jedynie lokalnie zdefiniowane zasoby.
  • Zewnętrzne bazy odsyłaczy
    • określane jako out-of-line links, w przeciwieństwie do tradycyjnych odsyłaczy zwanych inline links;
    • koncepcja redukuje problem aktualizacji odsyłaczy: zestawienia odnośników na dany temat mogą zostać „wyciągnięte przed nawias” i przechowywane w jednym miejscu.

32

okre lanie sposobu zachowania si odsy aczy
Określanie sposobu zachowania się odsyłaczy
  • Atrybut show określa sposób wyświetlania wskazywanego zasobu:
    • new: w nowym oknie/ramce;
    • replace: zastąpienie aktualnie prezentowanej treści;
    • embed: wstawienie treści odsyłacza w dokument;
    • other: informacja o sposobie wyświetlania umieszczona gdzie indziej;
    • none: brak informacji o sposobie wyświetlania.
  • Atrybut actuate określa sposób aktywowania formularza:
    • onLoad – przy ładowaniu dokumentu źródłowego;
    • onRequest – w przypadku wybrania przez użytkownika;
    • other – sposób aktywacji określony w innym miejscu;
    • none – sposób aktywacji nie został określony.

33

deklarowanie odsy aczy wbudowanych w dokument
Deklarowanie odsyłaczy wbudowanych w dokument
  • Jeśli definiujemy typ dokumentu, to umieszczane w nim odsyłacze (jako określonego rodzaju elementy z właściwymi im atrybutami) należy uwzględnić w stosownym DTD, jeśli jest stosowany.
  • Atrybuty odsyłaczy definiujemy w DTD jako wartości typu CDATA.
  • Przewidziane specyfikacją wartości atrybutów show oraz actuate można podać jako wyliczenie.
  • Można nałożyć dodatkowe ograniczenia, jeśli np. nie przewidujemy wykorzystywania jakiejś właściwości XLink w dokumencie.

34