slide1 n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
Witam Państwa na wykładzie z podstaw mikroekonomii, :)… PowerPoint Presentation
Download Presentation
Witam Państwa na wykładzie z podstaw mikroekonomii, :)…

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 82

Witam Państwa na wykładzie z podstaw mikroekonomii, :)… - PowerPoint PPT Presentation


  • 90 Views
  • Uploaded on

Witam Państwa na wykładzie z podstaw mikroekonomii, :)…. KONSUMENT. Omówimy po kolei: 1. MOŻLIWOŚCI KONSUMENTA, 2. CHĘCI KONSUMENTA 3. DECYZJĘ KONSUMENTA O TYM, KTÓRY ZESTAW (KO-SZYK) KUPOWANYCH DÓBR JEST NAJLEPSZY. MOŻLIWOŚCI KONSUMENTA. Niech:

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'Witam Państwa na wykładzie z podstaw mikroekonomii, :)…' - pomona


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
slide3

Omówimy po kolei:

1. MOŻLIWOŚCI KONSUMENTA,

2. CHĘCI KONSUMENTA

3. DECYZJĘ KONSUMENTA O TYM, KTÓRY ZESTAW (KO-SZYK) KUPOWANYCH DÓBR JEST NAJLEPSZY.

slide5

Niech:

  • Konsument ma do czynienia tylko z 2 dobrami (X, Y).
slide6

Niech:

1. Konsument ma do czynienia tylko z 2 dobrami (X, Y).

2. Dobro X kosztuje 2 za jednostkę.

slide7

Niech:

1. Konsument ma do czynienia tylko z 2 dobrami (X, Y).

2. Dobro X kosztuje 2 za jednostkę.

3. Dobro Y kosztuje 4 za jednostkę.

slide8

Niech:

1. Konsument ma do czynienia tylko z 2 dobrami (X, Y).

2. Dobro X kosztuje 2 za jednostkę.

3. Dobro Y kosztuje 4 za jednostkę.

4. Dochód konsumenta wynosi 20.

slide10

LINIA OGRANICZENIA BUDŻETOWEGO pokazuje najlepsze (największe) koszyki dobr, które może nabyć konsument, rozporzą-dzający określonym dochodem.

slide11

LINIA OGRANICZENIA BUDŻETOWEGO pokazuje najlepsze (największe) koszyki dobr, które może nabyć konsument, rozporzą-dzający określonym dochodem.

Punkty LINII OGRANICZENIA BUDŻETOWEGO wskazują mak-symalną możliwą do nabycia ilość jednego dobra przy danej ku-pionej ilości drugiego dobra.

slide16

Zakładamy, że „racjonalny” konsument:

1. Zachowuje się logicznie i maksymalizuje zadowolenie („użyteczność”, ang. utility) z kupowanego koszyka dóbr.

slide17

Zakładamy, że „racjonalny” konsument:

1. Zachowuje się logicznie i maksymalizuje zadowolenie („użyteczność”, ang. utility) z kupowanego koszyka dóbr.

2. Dostrzega i ocenia wszystkie koszyki dóbr.

slide18

Zakładamy, że „racjonalny” konsument:

1. Zachowuje się logicznie i maksymalizuje zadowolenie („użyteczność”, ang. utility) z kupowanego koszyka dóbr.

2. Dostrzega i ocenia wszystkie koszyki dóbr.

3. Woli więcej, a nie mniej dóbr.

slide19

Zakładamy, że „racjonalny” konsument:

1. Zachowuje się logicznie i maksymalizuje zadowolenie („użyteczność”, ang. utility) z kupowanego koszyka dóbr.

2. Dostrzega i ocenia wszystkie koszyki dóbr.

3. Woli więcej, a nie mniej dóbr.

slide20

W tej sytuacji gusty kosumenta będziemy opisywać FUNK-CJAMI UŻYTECZNOŚCI i MAPAMI GUSTÓW konsu-menta.

slide21

FUNKCJA UŻYTECZNOŚCI jest to reguła, która koszykom dóbr przyporządkowuje tym większe liczby (WSKAŹNIKI UŻYTECZNOŚCI), im wyżej ocenia je konsument.

slide22

Przykłady FUNKCJI UŻYTECZNOŚCI:

U(x, y) = x + y

A: (5, 8)

B: (14, 0)

slide23

„MAPA” GUSTÓW KONSUMENTA składa się z KRZY-WYCH OBOJĘTNOŚCI” (na prawdziwej mapie ich odpo-wiednikiem są POZIOMICE).

Na KRZYWEJ (LINII) OBOJĘTNOŚCI leżą punk- ty, odpowiadające koszykom dóbr O RÓWNEJ UŻYTECZNOŚCI.

slide25

Przykład:

Powiedzmy, że dla kogoś o gustach: U(x, y) = x + y chcemy znaleźć krzywą obojętności, czyli zbiór koszyków (x, y) o wskaźniku użyteczności: U(x, y)= 3.

Skoro:

U(x, y) = x + y

U(x, y) = 3

x + y = 3, więc: y = -x + 3.

Spełniające równanie „y = -x + 3” koszyki dóbr mają taki sam wskaźnik użyteczności 3.

slide26

x + y = 3, więc: y = -x + 3.

U(x, y) = x + y

U(x, y) = 3

Różnym poziomom wskaźnika użyteczności U(x, y) odpowia-dają różne krzywe obojętności.

slide27

Linie U1, U2, U3, U4 to przykłady linii obojętności. Na każdej z nich leżą punkty odpowiadające koszykom dóbr o równej użyteczności. Jednak koszyki dobr z różnych linii obojętności mają różne wskaźniki użyteczności.

slide28

Założenia o „racjonalności” konsumenta , a „mapa gustów” konsumenta

Przypominam. „Racjonalny” konsument:

1. Zachowuje się logicznie i maksymalizuje zadowolenie

(„użyteczność”) z kupowanego koszyka dóbr.

2. Dostrzega i ocenia wszystkie koszyki dóbr.

3. Woli więcej, a nie mniej dóbr.

slide29

PO PIERWSZE, to, że konsument zachowuje się logicznie i maksymalizuje zadowolenie („użyteczność”) z kupowanego koszyka dóbr stanowi warunek istnienia krzywych obojęt-ności i złożonej z nich „mapy gustów” konsumenta.

slide30

A>B

B>C

C>A

A? Nie: C!

B? Nie: A!

C? Nie: B!

Konsument, który nie zachowuje się logicznie, nie jest w sta-nie zmaksymalizować swego zadowolenia („użyteczności”). Nie istnieje wtedy „mapa” gustów tego konsumenta, na któ-rej można by wskazać najlepszy koszyk dóbr.

slide31

PO DRUGIE, skoro konsument dostrzega i ocenia wszystkie koszyki dóbr, to na „mapie” jego gustów nie ma „białych plam”.

slide32

PO TRZECIE, skoro konsument „woli więcej, nie mniej, to:

1. Linie obojętności są NACHYLONE UJEMNIE.

2. Linie obojętności NIE PRZECINAJĄ SIĘ.

3. Liniom obojętności BARDZIEJ ODDALONYM od począt-ku układu współrzędnych ODPOWIADAJĄ WIĘKSZE PO-ZIOMY UŻYTECZNOŚCI.

slide33

Skoro konsument „woli więcej, nie mniej, to:

1. Linie obojętności są NACHYLONE UJEMNIE.

slide34

Skoro konsument „woli więcej, nie mniej, to:

1. Linie obojętności są NACHYLONE UJEMNIE.

2. Linie obojętności NIE PRZECINAJĄ SIĘ.

slide35

Skoro konsument „woli więcej, nie mniej, to:

1. Linie obojętności są NACHYLONE UJEMNIE.

2. Linie obojętności NIE PRZECINAJĄ SIĘ.

3. Liniom obojętności BARDZIEJ ODDALONYM od po-czątku układu współrzędnych ODPOWIADAJĄ WIĘKSZE POZIOMY UŻYTECZNOŚCI.

slide36

A teraz wzbogacimy zestaw założeń o osobowości naszego konsumenta, aby opis jego zachowań lepiej odpowiadał rze-czywistości. OTO NOWE ZAŁOŻENIE:

Konsument ceni to, czego ma mało, a lekceważy to, czego ma dużo.

slide37

Spełnienie warunku, że konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo, WYMAGA, ABY NA RYSUNKU KRZYWE OBOJĘTNOŚCI BYŁY „WYPUKŁE” (W KIERUNKU POCZĄTKU UKŁADU WSPÓŁRZĘDNYCH).

slide38

Spełnienie warunku, że konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo, wymaga, aby na rysunku krzywe obojętności były „wypukłe” (w kie-runku początku układu współrzędnych).

ΔY > ΔY’ !

slide39

Spełnienie warunku, że konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo, wymaga, aby na rysunku krzywe obojętności były „wypukłe” (w kie-runku początku układu współrzędnych).

slide40

Spełnienie warunku, że konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo, wymaga, aby na rysunku krzywe obojętności były „wypukłe” (w kie-runku początku układu współrzędnych).

ΔY = ΔY’ !

slide41

Spełnienie warunku, że konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo, wymaga, aby na rysunku krzywe obojętności były „wypukłe” (w kie-runku początku układu współrzędnych).

slide42

Spełnienie warunku, że konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo, wymaga, aby KRAŃCOWA STOPA SUBSTYTUCJI DOBRA Y DOB-REM X MALAŁA.

slide43

KRAŃCOWA STOPA SUBSTYTUCJI dobra Y dobrem X, ∆Y1/∆X1, jest to stosunek porcji dobra Y, z której konsument musi zrezygnować, aby niewielka dodatkowa porcja dobra X nie zmieniła oceny jego koszyka, do tej właśnie porcji dobra X.

slide46

Pomyśl o takiej oto sytuacji:

1.

∆X1, ∆X2, ∆X3 …

∆X1 = ∆X2 = ∆X3 …

2.

∆Y1, ∆Y2, ∆Y3 …

∆Y1 > ∆Y2 > ∆Y3 …

slide47

Pomyśl o takiej oto sytuacji:

1.

∆X1, ∆X2, ∆X3 …

∆X1 = ∆X2 = ∆X3 …

2.

∆Y1, ∆Y2, ∆Y3 …

∆Y1 > ∆Y2 > ∆Y3 …

Co powiesz o ilorazach:

∆Y1/∆X1 , ∆Y2/∆X2 , ∆Y3/∆X3 … ???

slide48

Pomyśl o takiej oto sytuacji:

1.

∆X1, ∆X2, ∆X3 …

∆X1 = ∆X2 = ∆X3 …

2.

∆Y1, ∆Y2, ∆Y3 …

∆Y1 > ∆Y2 > ∆Y3 …

One MALEJĄ!

∆Y1/∆X1 > ∆Y2/∆X2 > ∆Y3/∆X3 …

slide49

Zauważ, że krańcowa stopa substytucji dobra Y dobrem X, ∆Y1/∆X1, maleje w miarę wzrostu ilości dobra X i spadku ilości dobra Y w koszyku. (Dokładniej: maleje jej wartość bezwzględna).

slide50

Okazuje się, że te TRZY ZDANIA:

1. „Konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo”;

slide51

Okazuje się, że te TRZY ZDANIA:

1. „Konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo”;

2. „Krzywe obojętności są wypukłe w kierunku początku uk-ładu współrzędnych”;

slide52

Okazuje się, że te TRZY ZDANIA:

1. „Konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo”;

2. „Krzywe obojętności są wypukłe w kierunku początku uk-ładu współrzędnych”;

3. „Krańcowa stopa substytucji maleje w miarę wzrostu ilości dobra X i spadku ilości dobra Y”

slide53

Okazuje się, że te TRZY ZDANIA:

1. „Konsument wysoko ocenia dobra, których ma mało, nisko zaś te, których ma dużo”;

2. „Krzywe obojętności są wypukłe w kierunku początku uk-ładu współrzędnych”;

3. „Krańcowa stopa substytucji maleje w miarę wzrostu ilości dobra X i spadku ilości dobra Y”

NAZYWAJĄ TEN SAM STAN RZECZY.

slide54

Pomyślmy teraz o nachyleniu „wypukłych” krzywych obojęt-ności („poziomic zadowolenia”) i o krańcowej stopie substy-tucji…

slide55

Nachylenie krzywej obojętności a krańcowa stopa substytucji

a) Nachylenie krzywej obojętności

slide56

Nachylenie krzywej obojętności a krańcowa stopa substytucji

a) Nachylenie krzywej obojętności

b) Krańcowa stopa substytucji

slide57

Nachylenie krzywej obojętności a krańcowa stopa substytucji

a) Nachylenie krzywej obojętności

b) Krańcowa stopa substytucji

slide58

b) Krańcowa stopa substytucji

Krańcowa stopie substytucji jest miarą nachylenia krzywej obojętności w konkretnym punkcie tej krzywej (czyli dla konkretnego koszyka dóbr posiadanego przez konsumenta, o którego krzywą obojętności chodzi).

slide60

OPTYMALNY KOSZYK DÓBR odpowiada takiemu punk-towi na linii ograniczenia budżetowego, w którym jest ona STYCZNA do krzywej obojętności!

slide62

Punkt równowagi konsumenta

Punkt (koszyk), dla którego ta styczność zachodzi, czyli ko-szyk, w którym: Px/Py = ∆Y/∆X, musi być optymalny, bo pun-kty (koszyki, w których: Px/Py ≠ ∆Y/∆X, nie są optymalne!

slide63

Punkt równowagi konsumenta

Punkt (koszyk), dla którego ta styczność zachodzi, czyli ko-szyk, w którym: Px/Py = ∆Y/∆X, musi być optymalny, bo pun-kty (koszyki, w których: Px/Py ≠ ∆Y/∆X, nie są optymalne!

Jeśli: Px/Py ≠ ∆Y/∆X, to: Px●∆X ≠ Py●∆Y. Wtedy albo:

a) Px●∆X > Py●∆Y

albo:

b) Px●∆X < Py●∆Y.

slide69

A teraz analizie poddajmy wpływ zmiany ceny dobra na za-chowanie konsument.

Wzrost ceny zwykle powoduje spadek zapotrzebowania...

slide71

Nazwa „dobra Giffena” pochodzi od nazwiska Roberta Gif-fena, brytyjskiego ekonomisty, który w XIX w. badał popyt na mięso i chleb najuboższych rodzin irlandzkich. Istnienie tych dóbr nie zostało udowodnione empirycznie.

slide72

Aby lepiej zrozumieć reakcje zapotrzbowania na dobro na zmiany ceny tego dobra (a także fenomen dóbr Giffena) roz-różnimy teraz EFEKT SUBSTYTUCYJNY oraz EFEKT DOCHODOWY zmiany ceny.

slide73

Po zmianie ceny dobra zmiana popytu konsumenta zachodzi zarówno NA SKUTEK ZMIANY RELACJI CEN nabywa-nych dóbr, jak i NA SKUTEK ZMIANY REALNEGO DO-CHODU konsumenta.

slide74

Zmianę popytu konsumenta zachodzącą WYŁĄCZNIE pod wpływem zmiany relacji cen nabywanych dóbr nazywamy EFEKTEM SUBSTYTUCYJNYM zmiany ceny.

slide76

Zmianę popytu konsumenta spowodowaną WYŁĄCZNIE przez wywołaną ruchem ceny zmianę jego realnego dochodu nazywamy EFEKTEM DOCHODOWYM zmiany ceny.

slide79

ZADANIE

Dochód konsumenta, który nie oszczędza, wynosi 120, cena X wy-nosi 8, a cena Y równa się 12. a) Narysuj LOB tego konsumenta.

slide80

Dochód konsumenta, który nie oszczędza, wynosi 120, cena X wyno-si 8, a cena Y równa się 12. a) Narysuj LOB tego konsumenta.

a) LOB została przedstawiona na rysunku. Współrzędne punktów L i N znajdujemy, dzieląc dochód konsumenta przez ceny dóbr (L: 120/8=15; N: 120:12=10). Nachylenie LOB jest równe 0N/0L, czyli odpowiada relacji cen dóbr X i Y (0N/0L=10/15=2/3).

slide81

Dochód konsumenta, który nie oszczędza, wynosi 120, cena X wyno-si 8, a cena Y równa się 12. a) Narysuj LOB tego konsumenta.

a) LOB została przedstawiona na rysunku. Współrzędne punktów L i N znajdujemy, dzieląc dochód konsumenta przez ceny dóbr (L: 120/8=15; N: 120:12=10). Nachylenie LOB jest równe 0N/0L, czyli odpowiada relacji cen dóbr X i Y (0N/0L=10/15=2/3).

b) Gusty konsumenta są takie, że w przypadku Xefekt substytucyj-ny podwyżki ceny dobra X ma odwrotny kierunek niż efekt docho-dowy i jest od niego słabszy. Narysuj tę sytuację. Co powiesz o X?

slide82

b) Gusty konsumenta są takie, że w przypadku Xefekt substytucyj-ny podwyżki ceny dobra X ma odwrotny kierunek niż efekt docho-dowy i jest od niego słabszy. Narysuj tę sytuację. Co powiesz o X?

X jest dobrem niższego rzędu. Efekt substytucyjny jest dla tego dobra skierowany odwrotnie niż dochodowy. Po wzroście ceny X pod wpływem efektu substytucyjnego popyt na X maleje (z XE do XB), a wskutek efektu dochodowego – wzrasta (z XB do XE’). X to dobro Giffena, bo efekt substytucyjny jest słabszy niż dochodowy. Wzrost ceny zwiększa zapotrzebowanie na to dobro (przejście z E do E’).