CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ - PowerPoint PPT Presentation

centrum edukacji ekonomiczno handlowej n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ PowerPoint Presentation
Download Presentation
CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ

play fullscreen
1 / 40
CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ
126 Views
Download Presentation
monisha
Download Presentation

CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript

  1. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Już w okresie międzywojennym, • w gmachu szkoły powszechnej przy ulicy • Sobieskiego powstały szkoły o charakterze • ekonomicznym: • "Zawodowa Szkoła Dokształcająca Przemysłowa„ i • "Zawodowa Szkoła Dokształcająca Kupiecka". • Nazwy szkół zmieniały się kilkakrotnie. • W styczniu 1933 roku nastąpiło ich połączenie • i utworzono:

  2. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • „ Zawodową Szkołę • Dokształcającą • Przemysłową i Kupiecką". • Dnia 4 lutego 1934 roku ustalono ostateczną nazwę, która brzmiała: "Publiczna Szkoła Dokształcająca Zawodowa Przemysłowa i Handlowa". • Pod taką nazwą szkoła przetrwała do 1939 roku.

  3. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Nauka trwała 3 lata i zajęcia odbywały się 3 razy w tygodniu. • W latach 1923 - 39 uczęszczało do niej ogółem 4982 uczniów. Placówka • znajdowała się na utrzymaniu magistratu, który był jej właścicielem. • Mimo braku własnego budynku i skromnego budżetu szkoła rozwijała się bardzo • dobrze. Było to zasługą jej kierowników. Funkcję tę sprawowali: • Franciszek Krupop, Klemens Rajtar, Henryk Wójcik, Henryk Kój. • Szkoła ta kształciła dobrych fachowców. • O absolwentach "Dokształcającej Szkoły Kupieckiej" pisała "Polska Zachodnia": • [...] "Zajmowali oni odpowiedzialne miejsca w urzędach i przedsiębiorstwach • przemysłowo - handlowych. Pracowali najczęściej w działach rachuby, • korespondencji, zakupów, sprzedaży i magazynów. „ [...]

  4. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Po II wojnie światowej rozpoczął się proces odbudowywania, • bądź tworzenia od podstaw różnego typu szkół zawodowych w Tarnowskich • Górach. • W 1945 roku reaktywowano prywatną jednoroczną "Szkołę Przysposobienia • Handlowego Izby Przemysłowo - Handlowej w Katowicach" z siedzibą przy ulicy • Sobieskiego. • Kierownikiem szkoły został Maksymilian Burek. Przed wojną szkoła ta mieściła • się przy ulicy Zamkowej, korzystała jednak z pomieszczeń "Dokształcającej • Szkoły Przemysłowej i Handlowej". • l września 1950 roku decyzją Dyrekcji Okręgowej Szkolnictwa Zawodowego w • Katowicach, powołano na jej miejsce "Technikum Administracyjno - • Gospodarcze w Tarnowskich Górach", które realizowało 3 letni cykl kształcenia • w 2 klasach pierwszych.

  5. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Jednocześnie powstał Wydział dla Pracujących. • Rok szkolny 1951/52 okazał się rokiem przełomowym w historii • szkoły. • Dyrekcja Okręgowa Szkolnictwa Zawodowego • wyraziła zgodę na przekształcenie "Technikum • Administracyjno - Gospodarczego" • w "Technikum Finansowe" podległe Ministerstwu Finansów. • Szkoła ta dała początek późniejszemu Zespołowi Szkół • Ekonomicznych.

  6. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Dwa lata później o mało nie doszło do likwidacji szkoły, bowiem • w wyniku aresztowania i procesu grupy młodzieży • "zorganizowanej w tajną, antystalinowską organizację" • i wyroków skazujących, które otrzymali, szkoła postawiona została • w stan likwidacji. • Nowy etap historii szkoły rozpoczął się jednak 1 września 1957 roku, kiedy • pod presją środowiska i rodziców (po licznych delegacjach • do Warszawy) Ministerstwo Oświaty podjęło decyzję o rozwoju szkoły • i nadaniu jej nazwy "Technikum Ekonomiczne". • Pierwszym dyrektorem tej szkoły był Władysław Kozak. • W 1955 roku wobec przeniesienia się dyrektora Kozaka do Poznania • funkcję tę objęła Julia Nycz.

  7. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ Dyrektorzy szkoły od 1951 do 1979 mgr Władysław Kozak mgr Julia Nycz mgr Czesław Michalczyk

  8. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ Dyrektorzy szkoły od 1982 do 2007 mgr Irena Świgost mgr Krystyna Biedal mgr Elżbieta Susek

  9. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ Dyrektor szkoły od 2007roku Dr Joanna Stomska

  10. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Mimo dużych trudności lokalowych (szkoła posiadała zaledwie 3 sale • lekcyjne, świetlicę i jedno pomieszczenie wydzielone na sekretariat, • dyrekcję i pokój nauczycielski), prowadzone były w latach 1954-56 kursy • księgowości na zlecenie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego, • a od 1 września 1956 roku kursy pisania na maszynie Stowarzyszenia • Stenografów i Maszynistek. • Do 31 grudnia 1956 roku szkoła podlegała Ministerstwu Finansów • a z dniem 1 września 1957 roku przekazano ją Ministerstwu Oświaty.

  11. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Rok 1957 był rokiem niezwykle ważnym dla Technikum • Ekonomicznego – rozpoczął się bowiem planowy rozwój tej • placówki. • 5-letni cykl kształcenia w zakresie technikum objął na razie tylko • młodzież klas pierwszych. Kształcenie dorosłych zorganizowano • też w zakresie pierwszej klasy Technikum dla Pracujących. • Utworzono również dwie klasy pierwsze Zasadniczej Szkoły • Handlowej dla Pracujących. • Tym sposobem powstała odrębna placówka tj. Zasadnicza Szkoła • Handlowa mająca wspólną siedzibę i wspólną dyrekcję z Technikum • Ekonomicznym.

  12. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • W 1959 roku w związku z rozwojem szkoły zastępcą dyrektora został • Czesław Michalczyk. • Najpoważniejszym problemem były nadal warunki lokalowe. Zajęcia • odbywały się od godz. 8 do 20. W 1961 roku było już jednak 10 • pomieszczeń lekcyjnych wobec 5 w 1958 roku. W 1979 roku szkoła • dysponowała 14 salami lekcyjnymi, bowiem w latach 1975-77 • przeprowadzono adaptację piwnicy. • W tych latach przeprowadzono również kapitalny remont budynku, • który przyniósł poważną poprawę warunków nauki. Urządzono • klasopracownie (fizyczną, chemiczną, geograficzno – historyczną , • języka polskiego, języka rosyjskiego, matematyczną i przedmiotów • zawodowych).

  13. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • W 1980 roku utworzono przy pomocy Kuratorium Oświaty i • Wychowania w Katowicach nową pracownię pisania na • maszynie, która należała wówczas do najlepszych tego typu • pracowni w województwie. Rozwój szkoły to przede wszystkim • przemiany w zakresie typów i specjalności kształcenia. Potrzeby • regionu spowodowały, że przy Technikum Ekonomicznym • powstał nowy oddział o nazwie "Wiejski Obrót Towarowy". Trzyletni • cykl kształcenia objął młodzież kończącą szkołę przysposobienia • rolniczego. Klasy tego typu istniały w latach • 1966/67 do 1969/70. Decyzją KOiW od l września 1970 roku • Zasadnicza Szkoła Handlowa została przekształcona w • Zasadniczą Szkołę Handlową Dokształcającą, w której 3 razy w tygodniu • kształci się młodocianych pracowników handlu posiadających status • pracownika - ucznia.

  14. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • W latach 70 - tych zaczęto w Polsce tworzyć nowy typ szkół - licea • zawodowe. Z dniem l września 1975 roku otwarto w Tarnowskich Górach • Liceum Zawodowe o specjalności "sprzedawca - magazynier", a w trzy • lata później klasę "pracownik administracyjno - biurowy". • 30 kwietnia 1975 roku decyzją KOiW utworzono zbiorczy zakład szkolny • pod nazwą "Zespół Szkół Ekonomicznych w Tarnowskich Górach". • W jego skład weszły: • Liceum Ekonomiczne z Wydziałem dla Pracujących, Zasadnicza Szkoła • Handlowa Dokształcająca oraz wspomniane wyżej licea zawodowe. • Pokaźny, 20 letni dorobek szkoły został zaprezentowany podczas • uroczystości wręczenia sztandaru ufundowanego przez • Komitet Rodzicielski i Komitet Opiekuńczy. W uroczystości tej brał udział • ówczesny wojewoda katowicki, członek Rady Państwa – • gen. Jerzy Ziętek.

  15. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Przygotowano wystawę osiągnięć szkoły i bardzo bogatą część • artystyczną w wykonaniu młodzieży należącej do szkolnych zespołów • artystycznych. • Kolejny etap przemian w szkole nastąpił w 1980 roku - wobec • powolnej likwidacji Wydziału dla Pracujących przy szkole utworzono filię • Centrum Kształcenia Ustawicznego Ekonomistów w Chorzowie, która • istniała do 1999 roku. • Potrzeby gospodarcze i społeczne regionu powodowały, że kształcono • w szkole techników rachunkowości, finansów i rachunkowości oraz • techników o specjalności "ekonomika i organizacja przedsiębiorstw". • Wydział dla Pracujących kształcił przede wszystkim w specjalności • "ekonomika i organizacja przedsiębiorstw handlowych„.

  16. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Uzupełnieniem procesu dydaktycznego w zakresie przedmiotów • zawodowych były również dodatkowe kwalifikacje, które uczennice • klas LZ i LE uzyskiwały w pisaniu na maszynie. • Od roku 1982/83 corocznie 90-100% absolwentek uzyskuje • międzynarodowe dyplomy weryfikacyjne maszynistek. • Stowarzyszenie Stenografów i Maszynistek oddział Katowice na • podstawie prac egzaminacyjnych nadaje tytuły młodszych • maszynistek, maszynistek a nawet starszych maszynistek. • Wynikiem wysokiego poziomu w kształceniu pracowników • administracyjno-biurowych są nie tylko dyplomy maszynistek, ale • również wielokrotne sukcesy uczennic w ogólnopolskim konkursie • pisania na maszynie w latach 80 i 90.

  17. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Uczennice szkoły sięgały także po laury w olimpiadach • ekonomicznych. Dzięki temu w 1986 roku powierzono szkole organizację • wojewódzkiej olimpiady ekonomicznej. • W latach 90-tych szkoła cieszy się coraz większym powodzeniem. • Corocznie na jedno miejsce w klasie pierwszej liceum ekonomicznego o • specjalności "finanse i rachunkowość" przypada 3-4 kandydatów. • Nie mniejszym zainteresowaniem cieszą się pozostałe oddziały, które • kształcą "pracowników administracyjno - biurowych" i "sprzedawców„. • W Liceum Ekonomicznym i Liceum Zawodowym obowiązywał 4 letni • cykl kształcenia. W 1999 roku otwarto pierwszą klasę 5 - letniego Liceum • Ekonomicznego o specjalności "szeroki profil". • Duże zainteresowanie szkołą powoduje, że budynek "pęka w szwach" a • warunki lokalowe pozostają od lat niezmienione.

  18. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Już w 1986 roku podczas wizytacji szkoły przez Naczelnika Wydziału • Kształcenia i Opieki Szkolnictwa Zawodowego KOiW Józefa Cierpiała • zapadły wstępne postanowienia dotyczące budowy nowego obiektu • szkolnego dla ZSE. Zamierzenia te nigdy nie zostały jednak • zrealizowane. Mimo, że w chwili obecnej nie ma planów budowy • nowego obiektu dla ZSE, szkoła sporo zyskała dzięki gruntownemu • remontowi, jaki miał miejsce w roku szkolnym 2000/2001. Ponadto szkoła • wzbogaciła się o nową pracownię przedmiotów zawodowych z • zapleczem informatycznym. Oprócz tego posiada odrębną • pracownię informatyczną, matematyczną, polonistyczną, historyczną, • fizyczną, geograficzną oraz pisania na maszynie.

  19. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Integralna częścią procesu dydaktycznego były i są praktyki • zawodowe w przedsiębiorstwach i instytucjach, które obowiązywały • uczniów pionu LE i LZ w wymiarze jednego miesiąca w kl. II lub III, • natomiast uczniowie ZSH i LZ o specjalności "sprzedawca" odbywali • praktyki w placówkach handlowych 1-2-3 razy w tygodniu na przemian • z lekcjami w szkole. • W latach 1957-70 praktyka uczniów ZSH odbywała się w szkole, • utworzono w tym celu pracownię wyposażoną w niezbędny sprzęt. • Tam również odbywały się zajęcia koła dekoracyjnego. • Szkoła bowiem przez wiele lat brała udział w konkursach liternictwa • i reklamy.

  20. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Pod kierownictwem prof. Wiktora Krupopa uczennice osiągały wiele • sukcesów np. w latach 1961/62 i 1962/63 uzyskały I lokatę w kraju w • „Konkursie okien wystawowych”. Wielokrotnie również uczennice ZSH • pod opieką prof. Heleny Pietruszki wygrywały konkurs • "Młody uczeń – sprawny sprzedawca". • Do tych chlubnych tradycji szkoła powróciła w ostatnich latach • zdobywając czołowe lokaty w wojewódzkiej olimpiadzie wiedzy o • handlu. • W chwili obecnej uczniowie odbywają praktyki wyłącznie poza szkołą. • Nad prawidłowym przebiegiem praktyk czuwa kierownik praktycznej • nauki zawodu mgr Urszula Myrcik.

  21. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • W 2002 roku szkoła • uzyskała nazwę • Centrum Edukacji • Ekonomiczno - Handlowej. • W tym samym roku ogłoszono • konkurs na znak szkoły, w • wyniku którego wyłoniono logo • CEE-H.

  22. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • W roku szkolnym 2004/2005 oraz 2005/2006 za • wdrożenie • „Systemu Zarządzania Jakością i Zapewniania Jakości” • w obszarach: • „ Wychowanie i opieka” • oraz • „Koncepcja pracy szkoły” • Centrum Edukacji Ekonomiczno-Handlowej • otrzymało z rąk Kuratora Oświaty dwa Certyfikaty Jakości:

  23. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ

  24. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ • Dzięki owocnej • współpracy z • Górnośląską Wyższą • Szkołą Przedsiębiorczości • w Chorzowie od 2006 roku • Centrum Edukacji • Ekonomiczno - Handlowej • zostało objęte • patronatem tej uczelni.

  25. Ekonomik we wspomnieniach absolwentów, obecnych nauczycieli tej szkoły. Pani Agnieszka Mazurkiewicz, pani Natalia Napieralska oraz pani Gabriela Piech – nauczyciele przedmiotów zawodowych są absolwentami tutejszej szkoły. Jak wspominają swoje szkolne lata?

  26. Wspomnienia absolwentów NATALIA NAPIERALSKA „Ekonomik” to dla mnie nie tylko szkoła... od 1991 roku jestem z nim nieprzerwanie związana.

  27. Wspomnienia mgr Natalii Napieralskiej KL IA LE 1991/92 KL IIA LE 1992/1993

  28. Wspomnienia mgr Natalii Napieralskiej Naukę w Technikum Ekonomicznym zaczęłam, kiedy dyrektorem była Pani mgr Irena Świgost, a w szkole nie było nawet jednego komputera. (Tak młodzieży - kiedyś były takie czasy). Po roku obowiązki dyrektora przejęła Pani mgr Krystyna Biedal, która uczyła w mojej klasie języka polskiego. Nauczycieli wspominam ciepło i z szacunkiem, podobnie jak większość moich koleżanek i kolegów.

  29. Wspomnienia mgr Natalii Napieralskiej KL IIIA 1993/94 Pani Dyrektor KRYSTYNA BIEDAL

  30. Wspomnienia mgr Natalii Napieralskiej Miło wspominam także różnego rodzaju uroczystości, począwszy od pasowania na ucznia, przez otrzęsiny i akademie okolicznościowe, skończywszy na wycieczkach szkolnych. One pozwalały nam czuć się pełnoprawnymi członkami społeczności „Ekonomika”

  31. Wspomnienia mgr Natalii Napieralskiej Oczywiście szkoła wiązała się dla nas również ze stresem. Do tej pory widok maszyny do pisania kojarzy mi się z podkładką wiszącą na szyi, zasłaniającą klawisze i z tępymi nożyczkami do obcinania zbyt długich paznokci.

  32. Wspomnienia mgr Natalii Napieralskiej To, że teraz mogę pracować tutaj jako nauczyciel jest dla mnie bardzo ważne. Jeszcze bardziej potrafię docenić pracę moich profesorów. Grono, które zastałam po latach jest równie mocno zaangażowane w sprawy szkoły i uczniów. Może właśnie dzięki pracy wcześniejszej kadry.

  33. Wspomnienia mgr Gabrieli Piech Gabriela Piech – uczennica Zespołu Szkół Ekonomicznych w Tarnowskich Górach w latach 1975-1979. Dyrektorem szkoły była Pani mgr Julia Nycz, a zastępcą dyrektora Pan mgr Czesław Michalczyk . SIWY GABRIELA 8.03.1976 T. GÓRY L5

  34. Wspomnienia mgr Gabrieli Piech Była to typowa szkoła żeńska. Nazywano nas „Juliankami”(od imienia Dyrektorki szkoły). Symbolem szkoły w tamtych czasach były granatowe fartuszki z białym kołnierzykiem i tarczą na ramieniu. Nauka odbywała się przez sześć dni w tygodniu, w szkole panowała dyscyplina, uczniowie systematycznie przygotowywali się do lekcji i rzadko opuszczali zajęcia szkolne. W życiu społeczności szkolnej nie brakowało akcentów patriotycznych np. Obowiązkowo uczestniczyłyśmy w pochodach pierwszomajowych.

  35. Wspomnienia mgr Gabrieli Piech Nasza klasa inspirowana przez wychowawcę, nieżyjącego Pana mgr Ignacego Bienia stworzyła zespół wokalno- muzyczny, który często występował na akademiach szkolnych. Śpiewałyśmy i grałyśmy na instrumentach muzycznych. Ponadto co roku wyjeżdżałyśmy na obóz przysposobienia obronnego do Lublińca. SIWY GABRIELA 8.03.1976 T. GÓRY L5

  36. Wspomnienia mgr Gabrieli Piech Przez trzy letnie tygodnie chodziłyśmy w wojskowych mundurach, a nasi przełożeni próbowali zaszczepić w nas dyscyplinę wojskową. Z tym okresem wiążę wiele sympatycznych wspomnień.

  37. Wspomnienia pani Agnieszki Mazurkiewicz • Jestem absolwentką „Ekonomika”, a aktualnie Centrum Edukacji Ekonomiczno – Handlowej w Tarnowskich Górach. 1998 – 2001 to lata, w których byłam uczennicą • tejże szkoły. Bardzo miło i przyjemnie i z pewnym sentymentem wspominam • czas spędzony w tej szkole.

  38. Wspomnienia pani Agnieszki Mazurkiewicz • Wychowawcą mojej klasy była Pani Elżbieta Kandzia, która potrafiła • zawsze w naszej klasie zachować odpowiednią dyscyplinę. Starała się • byśmy swoje oceny poprawiały i uzyskiwały w ten sposób odpowiednie • wyniki. Bardzo miło wspominam wielu pedagogów, z którymi aktualnie • mam przyjemność spotkania się w pokoju nauczycielskim. • Największą zgrozę i strach, który do dzisiaj wspominamy razem z • koleżankami – wzbudzała Pani mgr Barbara Kaczmarek, nauczyciel • matematyki. Jak dziś pamiętam i wspominam lekcje, na których • panowała zupełna cisza. • Teraz po latach bardzo miło i przyjemnie wspominamy chwile spędzone • na zajęciach prowadzonych przez Panią mgr Barbarę Kaczmarek.

  39. Wspomnienia pani Agnieszki Mazurkiewicz • Mogę powiedzieć z pełnym przekonaniem, że szkoła • przygotowała mnie do kontynuacji nauki i otwarła • możliwość edukacji na wymarzonych studiach. Obecnie • kończę studia magisterskie na Akademii Ekonomicznej w Katowicach • na kierunku Ekonomii. • Mając możliwość i korzystając z okazji chciałam również • wspomnieć wielu nauczycieli i podziękować im za trud nauki • m.in. obecną Panią dyrektor dr J. Stomską, Panią mgr H. Miarkę, • mgr K. Krawczuk, mgr T. Brol, mgr T. Sekułę, mgr G. Piech, • mgr J. Winszczyk, mgr A. Adamczyka, mgr B. Kaczmarek, • mgr A. Bednarka, mgr E. Susek, którym serdecznie dziękuję za • przekazaną wiedzę i mile spędzone cztery lata nauki w murach tejże • szkoły.

  40. CENTRUM EDUKACJI EKONOMICZNO-HANDLOWEJ GRONO PEDGOGICZNE EKONOMIKA ROK 2007