interna 2014 zatrucia alkoholami n.
Download
Skip this Video
Download Presentation
INTERNA 2014 Zatrucia alkoholami

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 53

INTERNA 2014 Zatrucia alkoholami - PowerPoint PPT Presentation


  • 138 Views
  • Uploaded on

INTERNA 2014 Zatrucia alkoholami. lek. med. Tomasz Kłopotowski. Toksykologia alkoholi. Alkohole związki organiczne zawierające jedną lub więcej grup hydroksylowych – OH połączonych z atomem węgla w hybrydyzacji sp 3. Toksykologia alkoholi. C 1 - C 3 ciecze rozpuszczalne w wodzie

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'INTERNA 2014 Zatrucia alkoholami' - lois-pratt


Download Now An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
interna 2014 zatrucia alkoholami

INTERNA 2014Zatrucia alkoholami

lek. med. Tomasz Kłopotowski

toksykologia alkoholi
Toksykologia alkoholi

Alkohole

związki organiczne zawierające jedną

lub więcej grup hydroksylowych – OH

połączonych z atomem węgla w hybrydyzacji sp3

toksykologia alkoholi1
Toksykologia alkoholi

C1 - C3 ciecze rozpuszczalne w wodzie

C4 – C11 ciecze oleiste

powyżej C11 ciała stałe

toksykologia alkoholi2
Toksykologia alkoholi

Alkohol Toksyczność

  • metylowy CH3–OH 0,8x
  • etylowy C2H5–OH 1,0x
  • izopropylowy (CH3)2–CH-OH 2,0x
  • n-propylowy CH3-(CH2)2-OH 2,5x
  • izobutylowy (CH3)2-CH-CH2-OH 5,5x
  • n-butylowy CH3-(CH2)3-OH 16,5x
  • izoamylowy (CH3)2-CH-(CH2)3-OH 19,2x
  • n-amylowy CH3-(CH2)4-OH 33,2x
alkohol etylowy etanol
Alkohol etylowy - etanol

Etanol jest bezbarwną, wodnista cieczą

o charakterystycznym zapachu i ostrym, palącym smaku

alkohol etylowy etanol1
Alkohol etylowy - etanol

Zastosowanie

  • napój spożywczy – używka – za napój alkoholowy uznaje się napój przygotowany do spożycia zawierający powyżej 1,5% etanolu

- wyroby spirytusowe – powyżej 35%,

- wina – około 11 – 12%

- piwa – około 5%;

  • w syntezie związków chemicznych;
  • jako rozpuszczalnik farb i lakierów;
  • jako środek odkażający;
  • jako odczynnik chemiczny;
  • w przemyśle spożywczym, kosmetycznym, farmaceutycznym.
alkohol etylowy etanol2
Alkohol etylowy - etanol

Kinetyka:

  • bardzo szybko wchłania się z przewodu pokarmowego – poprzez błonę śluzową jamy ustnej, żołądka i górnego odcinka przewodu pokarmowego – 50% wchłania się w ciągu 15 minut – większość w ciągu 60 minut od spożycia;
  • wchłania się poprzez skórę, drogi oddechowe;
  • szczytowe stężenie we krwi po 1 – 3 godzinach od spożycia
alkohol etylowy etanol3
Alkohol etylowy - etanol
  • Metabolizm:

80 – 90% metalizowanego jest w wątrobie z szybkością 100-125mg/kg m.c./godz

W przemianach biorą udział:

1a.dehydrogenazy alkoholowe (ADH);

1b. MEOS – mikrosomalnyukład utleniania alkoholu etylowego;

1c. katalaza

alkohol etylowy etanol4
Alkohol etylowy - etanol

etanol aldehyd octowy kwas octowy

2. dehydrogenaza aldehydowa

aldehyd octowy kwas octowy

3.utlenianie pozawątrobowe

kwas octowy H2O i CO2

alkohol etylowy etanol5
Alkohol etylowy - etanol

Metabolizm:

  • 2 – 10 % wydalane jest w postaci niezmienionej
  • kilka procent wydalane jest z powietrzem wydechowym

Toksyczność:

  • W stężonym roztworze działanie miejscowo drażniące
  • OUN – działanie depresyjne prawdopodobnie przez układGABA-ergiczny
  • Hipoglikemia wskutek hamowania glukoneogenezy w wątrobie
alkohol etylowy etanol6
Alkohol etylowy - etanol

Dawka toksyczna:

70 – 100 ml (1-1,5ml/kg m.c.)

czystego alkoholu

Dawka śmiertelna:

5 – 8g / kg m.c.

dla dzieci – 3g / kg m.c.

alkohol etylowy etanol7
Alkohol etylowy - etanol

Okresy zatrucia w przebiegu zatrucia etanolem:

okres pobudzenia

okres senności

okres śpiączki

alkohol etylowy etanol8
Alkohol etylowy - etanol
  • 0,1‰-0,5‰ – pierwsze zaburzenia zachowania, objawy niespecyficzne;
  • 0,5‰-1,0‰ – osłabienie ostrości wzroku i adaptacji do ciemności; polepszenie samopoczucia z osłabieniem krytycyzmu;
  • 1,0‰-1,5‰ – euforia, wydłużenie czasu reakcji – częste wypadki komunikacyjne; zniesienie czynności hamujących kory mózgu; nadmierna pewność siebie; skłonność do awantur i kłótni
alkohol etylowy etanol9
Alkohol etylowy - etanol
  • 1,5 ‰-2,0 ‰ – brak krytycyzmu, zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej;
  • 2,0 ‰-2,5 ‰ – stan upojenia ze znacznymi zaburzeniami równowagi;
  • 2,5 ‰-3,0 ‰ – silne zaburzenia równowagi i koordynacji ruchowej, zamroczenie alkoholowe;
  • 3,0 ‰-3,5 ‰ – ciężkie zatrucie ze śpiączką, zaburzeniami krążeniowo – oddechowymi, drgawkami;
  • stężenia powyżej 3,5 ‰ uznawane są za śmiertelne
alkohol etylowy etanol10
Alkohol etylowy - etanol

Badania dodatkowe:

  • etanol we krwi,
  • gazometria (niewydolność oddechowa ?),
  • glikemia,
  • diastazy,
  • próby wątrobowe i nerkowe,
  • morfologia.
alkohol etylowy etanol11
Alkohol etylowy - etanol

etanol endogenny – do 0,05‰ we krwi

stan po użyciu alkoholu – 0,2 ‰ do 0,5 ‰ we krwi

- 0,1 do 0,25g/dm3w powietrzu

stan nietrzeźwości – powyżej 0,5 ‰

- powyżej 0,25g/dm3w powietrzu

alkohol etylowy etanol12
Alkohol etylowy - etanol

Leczenie:

  • zabezpieczenie podstawowych czynności życiowych;
  • płukanie żołądka do 1 godziny od zatrucia (przy spożyciu dawki niebezpiecznej);
  • postępowanie zgodnie z zasadami intensywnej terapii;
  • diureza osmotyczna w oparciu o hipertoniczne roztwory glukozy;
  • wyrównywanie zaburzeń gospodarki kwasowo – zasadowej;
alkohol etylowy etanol13
Alkohol etylowy - etanol

Leczenie:

  • Nalokson – Narcan;
  • HD – przy stężeniach powyżej 5‰ + stan chorego;
  • W okresie pobudzenia psychoruchowego – leki sedatywne;
  • W razie wystąpienia objawów abstynenckich z majaczeniem drżennym – Heminevrin, witaminy z grupy B1, B2, B6, PP.
alkohol metylowy
Alkohol metylowy

Postać:

bezbarwna, łatwopalna ciecz o zapachu etanolu

Zastosowanie:

  • środek zapobiegający zamarzaniu;
  • rozpuszczalnik farb, lakierów, politury;
  • donor grup metylowych – CH3;
  • środek w płynach do szyb;
  • dodatek do benzyny
alkohol metylowy1
Alkohol metylowy

Kinetyka:

bardzo szybko wchłania się z przewodu pokarmowego,

oraz przez skórę i drogi oddechowe.

szczytowe stężenie we krwi osiąga po 30 – 60 minutach

alkohol metylowy2
Alkohol metylowy

Metabolizm:

metabolizuje się kilkukrotnie wolniej od etanolu w wątrobie

metanol aldehyd mrówkowy

1a. dehydrogenazy alkoholowe – ADH,

1b. układ MEOS – MicrosomalAlcoholOxidizing System

1c. katalaza

alkohol metylowy3
Alkohol metylowy

aldehyd mrówkowy kwas mrówkowy

2a. dehydrogenazy alkoholowe – ADH,

2b. oksydaza aldehydowa,

2c. katalaza,

2d. peroksydaza

2e. dehydrogenaza mrówczanowa

alkohol metylowy4
Alkohol metylowy

CO2 + H2O

kwas mrówkowy

mrówczany

Głównym czynnikiem toksycznym są:

kwas mrówkowy i mrówczany

alkohol metylowy5
Alkohol metylowy

Metabolizm:

  • 3 – 5 % wydalany jest w postaci niezmienionej;
  • 12% - wydalane jest z powietrzem wydechowym
  • T1/2 – 14 – 20 godzin – w ciężkim zatruciu do 30 godzin
  • Podawanie alkoholu wydłuża T1/2 do 36 godzin,
  • HD skraca T1/2 do kilku godzin
alkohol metylowy6
Alkohol metylowy

Toksyczność:

  • działanie miejscowo drażniące,
  • OUN – działanie depresyjne,
  • możliwość OZT,
  • nieodwracalne uszkodzenie nerwów wzrokowych – aldehyd mrówkowy,
  • ciężka kwasica metaboliczna – kwas mrówkowy, mleczany powstałe w wyniku beztlenowej glikolizy.
alkohol metylowy7
Alkohol metylowy

Dawka śmiertelna:

30 – 150ml

Trwała ślepota:

10ml

Objawy zatrucia pojawiają się w czasie od kilkudziesięciu minut do kilkudziesięciu godzin

Jednoczesne spożycie etanolu zmniejsza toksyczność metanolu

alkohol metylowy8
Alkohol metylowy

Fazy zatrucia metanolem:

faza narkotyczna

faza kwasicza

faza uszkodzeń narządowych

alkohol metylowy9
Alkohol metylowy

Objawy zatrucia metanolem:

  • początkowo podobne do objawów upojenia alkoholowego, dodatkowo – nudności, wymioty, bóle brzucha;
  • bóle głowy, zaburzenia widzenia, zaburzenia mowy, śpiączka;
  • kwasica metaboliczna;
  • objawy pozapiramidowe;
  • drgawki, zaburzenia oddychania, hipotonia, tachykardia;
  • cechy uszkodzenia wątroby i nerek, mioglobinuria, oliguria, anuria,
  • ślepota – uszkodzenie nerwów wzrokowych, może pozostać jedynie poczucie światła.
alkohol metylowy10
Alkohol metylowy

ciężkość stanu klinicznego zależy od stopnia

kwasicy metabolicznej

alkohol metylowy11
Alkohol metylowy

Badania:

Stężenie metanolu we krwi:

  • dopuszczalne – do 20mg/dl (0,2‰);
  • toksyczne – powyżej 50mg/dl (0,5‰)
  • śmiertelne - powyżej 150mg/dl (1,5‰)
alkohol metylowy12
Alkohol metylowy

W przebiegu zatrucia metanolem konieczne monitorowanie:

  • stężenia metanolu,
  • gospodarki kwasowo-zasadowej,
  • gospodarki wodno-elektrolitowej – diureza,
  • EKG,
  • poziomu diastaz,
  • prób wątrobowo – nerkowych,
  • morfologii i układu krzepnięcia,
  • badania dna oczu (!)
alkohol metylowy13
Alkohol metylowy

Głównym celem leczenia jest:

usunięcie alkoholu metylowego i jego metabolitów, zapobiegnięcie zwiększania i zwalczania powstałej

kwasicy metabolicznej

alkohol metylowy14
Alkohol metylowy

Leczenie:

  • płukanie żołądka – wartość ograniczona – do 30 minut
  • postępowanie objawowe zgodnie z zasadami intensywnej terapii:

- tlenoterapia, intubacja, oddech zastępczy,

- nawadnianie dożylne – glukoza, elektrolity, płyny osmotycznie czynne, aminy presyjne,

- zapobieganie i wyrównywanie kwasicy metabolicznej

- leczenie drgawek

- podawanie etanolu

- HD

alkohol metylowy15
Alkohol metylowy

Wyrównywanie kwasicy metabolicznej

wzór Astrupa:

ilość 8,4% NaHCO3 – BE x ciężar ciała x 1/3

alkohol metylowy16
Alkohol metylowy

Odtrutki w zatruciu metanolem:

  • etanol podawany dożylnie lub doustnie,
  • 4 – metylpirazol (4-MP) – Fomepizol – blokuje ADH

15mg/kg m.c we wlewie i.v., a następnie 10mg/kg m.c. czterokrotnie co 12 godzin

alkohol metylowy17
Alkohol metylowy

Podawanie etanolu – stężenie etanolu powinno wynosić:

1,0‰ – 1,5 ‰

- dożylnie (10% roztwór):

7,6 – 10 ml/kg m.c. w ciągu 30 minut a następnie;

  • u alkoholika – 1,95 ml/kg m.c./godzinę,
  • u niepijącego – 0,83 ml/kg m.c./godzinę

- doustnie (40% roztwór):

1,5 – 2,0 ml/kg m.c. w ciągu 30 minut a następnie

  • u alkoholika 0,41 ml/kg m.c./godzinę,
  • U niepijącego – 0,29 mg/kg m.c./godzinę
alkohol metylowy18
Alkohol metylowy

Wskazania do HD:

  • stężenie metanolu we krwi powyżej 50mg/dl tj. >0,5‰,
  • kwasica metaboliczna ze stężeniem wodorowęglanów poniżej 12 mmol/l,
  • trudna do wyrównania kwasica metaboliczna,
  • uszkodzenie nerwów wzrokowych
alkohol metylowy19
Alkohol metylowy

Rokowanie w zatruciu metanolem zależy od:

  • ilości wypitego metanolu,
  • czasu od chwili zatrucia do rozpoczęcia leczenia,
  • stopnia kwasicy metabolicznej i czasu jej trwania,
  • intensywności i możliwości terapeutycznych
glikol etylenowy
Glikol etylenowy

najprostszy alkohol polihydroksylowy – diol

najbardziej toksyczny z alkoholi dwuwodorotlenowych

Postać:

bezbarwna ciecz, przypominająca syrop, o zapachu alkoholu i słodkawym smaku

glikol etylenowy1
Glikol etylenowy

Zastosowanie:

  • rozpuszczalnik,
  • składnik płynów do chłodnic i systemów chłodniczych,
  • składnik płynów hydraulicznych (m.in. płynów hamulcowych),
  • dostępny w roztworach 95%
glikol etylenowy2
Glikol etylenowy

Kinetyka:

bardzo szybko wchłania się z przewodu pokarmowego

Metabolizm:

metabolizowany w wątrobie z udziałem dehydrogenazy alkoholowej

glikol etylenowy aldehyd glikolowy

glikol etylenowy3
Glikol etylenowy

aldehyd glikolowy kwas glikolowy

kwas glioksalowy

kwas szczawiowy

glikol etylenowy4
Glikol etylenowy

Głównymi czynnikami toksycznymi są:

  • kwas glikolowy
  • kwas glioksalowy
  • kwas szczawiowy

22% wydalane jest z moczem w postaci niezmienionej

T1/2 – 3 godziny

- podanie etanolu wydłuża T1/2 do 17 godzin

- podanie 4-metylpyrazolu wydłuża T1/2 do 14 godzin

glikol etylenowy5
Glikol etylenowy

Toksyczność:

  • OUN – działanie depresyjne
  • ciężka kwasica metaboliczna

bezpośredni efekt cytotoksyczny

  • uszkodzenie nerek
  • wytrącanie się kryształów szczawianu wapnia w kanalikach nerkowych
  • hipokalcemia
glikol etylenowy6
Glikol etylenowy

dawka toksyczna:

30 – 50 ml

dawka śmiertelna:

około 100 ml – 1,4 ml/kg m.c.

glikol etylenowy7
Glikol etylenowy

Fazy zatrucia glikolem etylenowym:

1. 30 min – 12 godz. od zatrucia

  • narkotyczne działanie na OUN,
  • rozpoczyna się i szybko narasta kwasica metaboliczna

2. - objawy niewydolności układu oddechowego i krążenia

- narastanie objawów ze strony OUN – obrzęk mózgu, obrzęk siatkówki, napady padaczkowe,

3. – narastanie niewydolności nerek,

- toksyczne uszkodzenie wątroby,

- hemoliza wewnątrznaczyniowa,

- zaburzenia hematologiczne + zespół DIC

glikol etylenowy8
Glikol etylenowy

Badania:

- stężenie glikolu etylenowego we krwi i w moczu

stężenie bardzo toksyczne we krwi - powyżej 50mg/dl

  • gazometria (!!!),
  • elektrolity – Na+, Cl-, Ca++,
  • glikemia,
  • kreatynina, mocznik,
  • próby wątrobowe,
  • morfologia, stopień hemolizy,
  • układ krzepnięcia
  • BOM
glikol etylenowy9
Glikol etylenowy

Leczenie:

  • płukanie żołądka,
  • zapewnienie pełnej wydolności układu oddechowego i krążenia,
  • zwalczanie kwasicy metabolicznej poprzez:

- intensywną diurezę osmotyczną z alkalizacją – 2,8% NaHCO3,

- pulsy 8,4% NaHCO3 po wyliczeniu zapotrzebowania wg wzoru Astrupa,

glikol etylenowy10
Glikol etylenowy
  • wyrównywanie zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej,
  • podawanie etanolu lub 4MP,
  • HD - glikol etylenowy - we krwi powyżej 50mg/dl,

- w moczu powyżej 100mg/dl

głęboka, trudna do wyrównania kwasica metaboliczna

glikol etylenowy11
Glikol etylenowy

Rokowanie jest uzależnione od:

  • ilości wypitego glikolu etylenowego,
  • czasu jaki upłynął od zatrucia do rozpoczęcia leczenia,
  • stopnia kwasicy metabolicznej,
  • stopnia uszkodzenia nerek,
  • intensywności leczenia.