1 / 14

PROGNOZOWANIE W TURYSTYCE

Jamajka. PROGNOZOWANIE W TURYSTYCE. Zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne. Problemy prognozowania. Prognozowanie przyszłego poziomu intensywności ruchu turystycznego powinno opierać się w pierwszym rzędzie na poznaniu trendów długofalowych.

jadyn
Download Presentation

PROGNOZOWANIE W TURYSTYCE

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author. Content is provided to you AS IS for your information and personal use only. Download presentation by click this link. While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server. During download, if you can't get a presentation, the file might be deleted by the publisher.

E N D

Presentation Transcript


  1. Jamajka PROGNOZOWANIE W TURYSTYCE Zagospodarowanie turystyczne i rekreacyjne

  2. Problemy prognozowania • Prognozowanie przyszłego poziomu intensywności ruchu turystycznego powinno opierać się w pierwszym rzędzie na poznaniu trendów długofalowych. • Rozpoznawanie trendów ma duże znaczenie, gdyż osoby, które wcześniej rozpoczęły właściwą działalność usługową, nastawioną n potrzeby turystów, osiągają zwykle większy zysk niż ci, którzy tę działalność podejmują później. • Ryzykowna może się okazać opieszałość w zmianie profilu świadczonych usług, gdy rynek dotąd świadczonych usług chyli się ku upadkowi.

  3. Wiedza o rynku • Wiedza o rynku opiera się na informacjach o sytuacji gospodarczej kraju, na informacjach branżowych oraz na informacjach zebranych przez własną firmę. • W pierwszym rzędzie należy rozpoznać czynniki rozwojowe turystyki w Polsce, następnie najważniejsze makrotrendy wpływające na popyt w turystyce. Uzyskane informacje należy podbudować badaniami grup motywacyjnych i przyporządkować im preferowane formy ruchu turystycznego.

  4. Najczęściej przyjmuje się orientacyjne określenie wzrostu ruchu turystycznego w miejscowościach o określonej randze krajoznawczej na podstawie: • Oceny aktualnych wielkości i trendów rozwojowych ruchu turystycznego w danej miejscowości; • Przewidywania w skali kraju, przeciętnie 2,5-krotnego wzrostu ruchu turystycznego w miejscowościach o bardzo wysokiej randze krajoznawczej, zaś 2-krotnego wzrostu w miejscowościach pozostałych; • Celowego dążenia do zwiększenia wielkości ruchu turystycznego w stosunku do wynikającego z przeciętnego wzrostu krajowego w miejscowościach o szczególnych predyspozycjach dla rozwoju funkcji krajoznawczej; • Świadomego ograniczenia rozmiarów ruchu turystycznego w miejscowościach o przekroczonych optymalnych wartościach pojemności turystycznej lub bliskich osiągnięcia tych wartości. • Wyniki powyższych analiz stanowią podstawę do ogólnego programowania elementów zagospodarowania turystycznego, przy czym strukturę bazy przewidywanej należy kształtować w proporcji do struktury ruchu turystycznego.

  5. Rodzaje prognoz: • W zależności od oczekiwanego wyniku oceny końcowej przyjmuje się: 1. Prognozy czasowe: • krótkofalowe; • długofalowe. 2. Prognozy ilościowe: • dynamika wzrostu liczby turystów; • dynamika wzrostu ilości dochodu osiąganego z turystyki; 3. Prognozy jakościowe: • preferencje rodzaju usług turystycznych; • preferencje rodzaju zagospodarowania turystycznego. Ogólny zarys koncepcji rozwoju turystyki w kraju wymaga prognozowania długofalowego.

  6. Metody prognozowania: • Metody intuicyjne - pozwalają na subiektywną ocenę potrzeb w zakresie usług turystycznych. Opierają się najczęściej na prowadzeniu obserwacji rynku. Wnioski z przeprowadzonych obserwacji uzupełniane są zbiorem doświadczeń fachowych prowadzącego obserwację. Tą metodą można dokonywać prognoz krótkofalowych, dotyczących niewielkiego obszaru działania firmy turystycznej. • Metody ekstrapolacji– to badania obiektywne czynników kształtujących rodzaj i wielkość popytu na usługi turystyczne. Badania przeprowadza się zgodnie z zasadami marketingu, wykorzystując dane statystyczne i wyniki badań ankietowych. Metody te mogą być stosowane w prognozowaniu długofalowym.

  7. Metody prognozowania: • Metody komparatywne – pozwalają na ocenę zjawisk związanych z ruchem turystycznym. Wyniki tej oceny porównuje się wzorem lub poprzednio zmierzonymi wartościami. Pozwalają na badanie i określenie związków zachodzących między zjawiskami występującymi w różnych krajach, np. motywy uprawiania różnych form turystyki w różnych krajach.

  8. Badania ruchu turystycznego • Badania ruchu turystycznego powinny dostarczać informacji, na których można oprzeć przewidywania. Najważniejsze to: • Trendy występujące w turystyce ustalane na podstawie danych statystycznych. • Trendy w gospodarce – mające bezpośredni wpływ na możliwości nabywcze klientów. • Działalność konkurencji – zmiany produktu lub taktyki. • Analiza sprzedaży – jeden z najważniejszych wskaźników.

  9. Skutki gospodarcze ruchu turystycznego: • Większy udział dochodów związanych z ruchem turystycznym w budżecie kraju. • Wyrównanie poziomu gospodarczego między obszarami przemysłowymi i nieuprzemysłowionymi. • Zwiększenie liczby miejsc pracy, szczególnie dla młodych ludzi na obszarach zagrożonych dużym bezrobociem. • Wzrost dochodów ludności zamieszkującej regiony atrakcyjne turystycznie. • Kreowanie wartości – zmiana postaw na proekologiczne, przenoszonych na działania i decyzje podejmowane w życiu gospodarczym i politycznym.

  10. Skutki gospodarcze ruchu turystycznego • Wg. badań ankietowych przeprowadzonych w Austrii – mniejsza liczba urodzin i przedłużenie życia mieszkańców powoduje wzrost (o 46%) udziału ludzi starszych w ruchu turystycznym. Wzrastający poziom dochodów stymuluje turystykę ogólnie, natomiast wzrost poziomu wykształcenia zwiększa zapotrzebowania na turystykę poznawczą. • Jak wynika z powyższych badań, daje się zauważyć również zjawiska negatywne, np. • Mniej podróżujących ludzi młodych, • Zmiany kursu walut, • Wzrost nacjonalizmu lokalnego, stąd opozycja do obcokrajowców.

  11. TRENDY W TURYSTYCE WYSTĘPUJĄCE NA ŚWIECIE • Trend do podróży przerywanych – kilka razy w roku na krótko, rzadziej podejmuje sie dłuższe letnie pobyty. • Trend do krótkich pobytów – 2 lub 3 razy do roku pobyt świąteczny. • Trend do wycieczek na łono natury. • Trend do zróżnicowania grup – podróże w celach kulturalnych, ludzie o podobnych upodobaniach wyjeżdżają razem. • Trend do dowolnego kształtowania czasu podróży – już nie tylko lipiec i sierpień, ale cały rok i w dowolnych strefach klimatycznych.

  12. W przemyśle turystycznym obowiązują następujące zasady marketingu: • Badania rynku należy zacząć od rozpoznania potrzeb motywujących do uprawiania określonych form ruchu turystycznego. • Potrzeby, jakie zgładza turysta w zakresie miejscowości oraz zagospodarowania turystycznego powodować będą rozwój infrastruktury regionu i miejscowości. • Znajomość wartości walorów turystycznych poszczególnych regionów kraju, ich atrakcyjności w różnych porach roku. • Opracowanie koncepcji rozwoju ruchu turystycznego dla kraju, regionu, miejscowości. • Obserwacja konkurencji. • Wprowadzenie projektu w życie - wejście na rynek, poprzedzone reklamą i akcją promocyjną.

  13. Źródła polskiej statystyki: • Dane statystyczne ogłaszane w publikacjach GUS. • Wyniki badań ankietowych opinii społecznej ogłaszane przez Instytut Turystyki, a także różne ośrodki badań opinii społecznej. • Wyniki badań aktywności turystycznej gospodarstw domowych wykonywanych prze GUS. • Wyniki badań sondażowych wykonywanych przez Instytut Turystyki.

  14. Działania promocyjne • Na rynku krajowym, w ramach promocji turystyki, należy przyjąć zasadę współpracy z regionami i województwami poprzez: • Wspieranie działań realizowanych bezpośrednio na rynku konsumenta; • Promowanie konkurencyjnych dla rynków zagranicznych produktów turystycznych, które mogą się przyczynić do wzrostu uczestnictwa w turystyce krajowej; • Promowanie obszarów i miejscowości atrakcyjnych dla ruchu turystycznego, stanowiących zachętę dla odwiedzin; • Promowanie obszarów o walorach turystycznych cechujących się dużym bezrobociem.

More Related