nie chodzi o to by by nieomylnym lecz o to by by odpowiedzialnym n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
„Nie chodzi o to by być nieomylnym, lecz o to by być odpowiedzialnym” PowerPoint Presentation
Download Presentation
„Nie chodzi o to by być nieomylnym, lecz o to by być odpowiedzialnym”

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 37

„Nie chodzi o to by być nieomylnym, lecz o to by być odpowiedzialnym” - PowerPoint PPT Presentation


  • 129 Views
  • Uploaded on

Kształtowanie współpracy między instytucjami oświatowymi i rodziną w celu rozwijania potencjału dzieci. „Nie chodzi o to by być nieomylnym, lecz o to by być odpowiedzialnym”.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about '„Nie chodzi o to by być nieomylnym, lecz o to by być odpowiedzialnym”' - fola


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
nie chodzi o to by by nieomylnym lecz o to by by odpowiedzialnym
Kształtowanie współpracy między instytucjami oświatowymi i rodziną w celu rozwijania potencjału dzieci„Nie chodzi o to by być nieomylnym, lecz o to by być odpowiedzialnym”
slide2

W pakiecie nowych rozporządzeń z 17 listopada 2010 r. regulujących sposób organizacji kształcenia i wychowania dzieci i młodzieży ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi kluczowym jest to, mówiące o zasadach udzielania i organizacji pomocy psychologiczno – pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach.

W rozporządzeniu tym wskazano na 2 czynności stanowiące filary wsparcia uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi:

rozpoznawanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz rozpoznawanie jego indywidualnych możliwości psychofizycznych i

zaspokajanie indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia, odpowiednio do jego możliwości psychologicznych.

mo na wyr ni dwa rodzaje wsparcia uczni w ze specjalnymi potrzebami
Można wyróżnić dwa rodzaje wsparcia uczniów ze specjalnymi potrzebami:

wsparcie w nauce – wymaga od szkoły kompetencji, odpowiedzialności w realizowaniu potrzeb ucznia, środków do dyspozycji, przegotowania merytorycznego nauczycieli, wreszcie procedur współpracy szkoły z rodzicami, specjalistów z nauczycielami przedmiotowymi itp.,

wsparcie samego ucznia – wymaga nieco innych działań, dotyczą one tworzenia pewnego kontekstu, który powinien zakładać dbałość o relacje w duchu wzajemnego poszanowania praw do tolerancji.

slide4

według aktualnych danych polska szkoła nie wspiera wystarczająco uczniów uzdolnionych – cechuje ją małe zróżnicowanie oferty w ramach systemu, szkoły i klasy, co ogranicza możliwość dostosowania sposobu i programu uczenia do potrzeb i talentów ucznia.

WAŻNE!

Nowe rozwiązania prawne związane z organizacją i udzielaniem pomocy psychologiczno – pedagogicznej (w tym – wprowadzenie w przedszkolach, szkołach i w placówkach nowej formy wsparcia: zajęć rozwijających uzdolnienia) stwarzają możliwość indywidualizacji procesu kształcenia uczniów uzdolnionych. Trzeba zwrócić szczególną uwagę, aby tej szansy nie zmarnować.

W październiku br. powstał Międzyporadniany Zespół ds. Dziecka Zdolnego, który opracowuje procedurę badań sondażowych do identyfikacji uzdolnień dzieci.

slide5
Pomoc psychologiczno-pedagogiczna

W rozporządzeniu mówiącym o zasadach udzielania i organizacji pomocy psychologiczno – pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach, w par.2 ust. 1 pkt 1-11 zawarto przykładowy katalog specjalnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych. Zaznaczyć należy, że lista skatalogowanych specjalnych potrzeb ma charakter otwarty, co oznacza, że to co wymieniono powinno być w I rzędzie identyfikowane, ale nie zwalnia to pracowników szkoły i poradni z obowiązku obserwacji uczniów pod kątem indywidualnych potrzeb, które mogą się pojawiać

slide6

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana

uczniowi w przedszkolu, szkole i placówce polega

na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb

rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz rozpoznawaniu

indywidualnych możliwości psychofizycznych

ucznia, wynikających w szczególności z:

niepełnosprawności;

niedostosowania społecznego;

zagrożenia niedostosowaniem społecznym;

szczególnych uzdolnień;

specyficznych trudności w uczeniu się;

zaburzeń komunikacji językowej;

choroby przewlekłej;

sytuacji kryzysowych lub traumatycznych;

niepowodzeń edukacyjnych;

slide7

zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego, kontaktami środowiskowymi;

trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.

Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana w przedszkolu, szkole i placówce rodzicom uczniów i nauczycielom polega na wspieraniu rodziców i nauczycieli w:

rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz

rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu zwiększania efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów.

slide8

choroby przewlekłej

niepełnosprawności

niepełnosprawności sprzężonych

sytuacji kryzysowych lub traumatycznych

niedostosowania społecznego

zagrożenia niedostosowaniem społecznym

Potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz indywidualne możliwości psychofizyczne ucznia, wynikające w szczególności z:

niepowodzeń edukacyjnych

szczególnych uzdolnień

zaniedbań środowiskowych

specyficznych trudności w uczeniu się

trudności adaptacyjnych

zaburzeń komunikacji językowej

slide9

Uczniowie niedostosowani społecznie lub zagrożeni niedostosowaniemspołecznym przejawiają zachowania budzące niepokój ze względu na konsekwencje społeczne. Są to tzw. zachowania antagonistyczno-destruktywne, będące wyrazem konfliktu jednostki ze społeczeństwem. Negatywnymi konsekwencjami tych zachowań w skali makrospołecznej są zaburzenia funkcjonowania systemu społecznego np. dezorganizacja społeczna, natomiast w skali mikrospołecznej – zagrożenia bezpieczeństwa fizycznego i psychicznego poszczególnych dzieci i młodzieży. Zachowaniom tym przypisuje się negatywne oceny społeczne oraz obwarowuje zakazami i sankcjami.

  • Uczniowie zagrożeni niedostosowaniem społecznym cechują się powtarzającymi się i utrwalonymi wzorcami zachowańdyssocjalnych, agresywnych lub buntowniczych, które mogą doprowadzić do przekroczeń norm społecznych i oczekiwań dla danego wieku
  • Uczniowie niedostosowani społecznie pozostają w wyraźnej opozycji do wartości społecznych oraz norm obyczajowych, moralnych i prawnych, a skutkiem ich zachowań jest szeroko rozumiana destrukcja istniejącego ładu społecznego.
slide10

Kształcenie uczniów zagrożonych niedostosowaniem społecznym jest organizowane w szkołach specjalnych w szczególności w młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, w których nieletni są umieszczani na podstawie postanowienia sądu albo na wniosek rodzica, na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, wydanego przez publiczną poradnię psychologiczno-pedagogiczną, w tym poradnię specjalistyczną, ze względu na zagrożenie niedostosowaniem społecznym.

  • Kształcenie uczniów niedostosowanych społecznie jest organizowane w szkołach specjalnych w szczególności w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych, w których nieletni są umieszczani na podstawie postanowienia sądu.
  • Uczniowie niedostosowani społecznie i zagrożeni niedostosowaniem społecznym w przypadku, gdy nie są kształceni w szkołach specjalnych zorganizowanych w młodzieżowych ośrodkach wychowawczych lub młodzieżowych ośrodkach socjoterapii, mają możliwość pobierania nauki w szkołach ogólnodostępnych, w tym w szkołach obwodowych, położonych najbliżej miejsca zamieszkania.
slide11
Spośród wielu wyznaczników jakości nowego modelu organizacji pomocy psychologiczno – pedagogicznej najważniejsze to:
  • indywidualizacja pracy z uczniami, która realizowana jest na obowiązkowych i dodatkowych zajęciach,
  • pomoc bliżej ucznia - wspieranie ucznia w środowisku jego nauczania i wychowania,
  • pomoc bliżej rodzica – wspieranie rodziców podnoszące ich umiejętności wychowawcze co zwiększa efektywność pomocy psychologiczno – pedagogicznej dla uczniów,
  • pomoc bliżej nauczyciela – wspieranie nauczycieli ukierunkowane na doskonalenie ich kompetencji potrzebnych do skutecznej pomocy uczniom ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi,
  • partnerstwo – sieć podmiotów współpracujących na rzecz zwiększania efektywności pomocy udzielanej uczniowi:
  • przedszkole – szkoła – rodzice – poradnia – placówki doskonalenia nauczycieli – inne instytucje działające na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży.
slide12

Uwaga!

  • Indywidualizacja to proces wybiórczy stosowany zawsze, kiedy jest konieczny, a nie zawsze kiedy jest możliwy.

Stosowanie tej zasady powinno dotyczyć tylko zajęć angażujących funkcje, które są u ucznia ograniczone lub zaburzone. Natomiast podczas innych zajęć uczeń ze specjalnymi potrzebami powinien być traktowany dokładnie jak inni koledzy

  • Rozwój osobowy nauczyciela - przeniesienie punktu ciężkości z kompetencji instrumentalnych na doskonalenie w ww. zakresie.

W odbiorze i interpretacji informacji o problemach ucznia liczy się wrażliwość i empatia nauczyciela, który powinien nie tylko posiadać wiedzę o potrzebach i możliwościach konkretnego dziecka, ale także odczuwać jego problemy i rozumieć ich przyczyny, aby szukać najskuteczniejszych sposobów zaspokajania istniejących potrzeb.

slide13

Informacje o potencjale i problemach uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi powinno się czerpać z różnych źródeł, np. z:

informacji zawartych w orzeczeniu lub opinii poradni psychologiczno – pedagogicznej,

obserwacji prowadzonych przez nauczyciela w przedszkolu, w szkole czy w placówce,

rozmów i wywiadów prowadzonych z rodzicami lub opiekunami prawnymi,

informacji nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i specjalistów pracujących z dzieckiem,

analizy pracy dziecka,

analizy oceny opisowej ucznia,

literatury (książki, artykuły w prasie specjalistycznej),

uznanych portali internetowych,

stron internetowych i publikacji organizacji społecznych i innych instytucji działających na rzecz rodziny, dzieci i młodzieży, m. in.: centrum pomocy rodzinie, ośrodków interwencji kryzysowej, ośrodków pomocy społecznej, świetlic socjoterapeutycznych i środowiskowych itp.

dzia ania wynikaj ce z regulacji prawnych obowi zuj ce przedszkola szko y i poradnie to
Działania wynikające z regulacji prawnych, obowiązujące przedszkola, szkoły i poradnie to:
  • obserwacja pedagogiczna
  • diagnoza
  • wspomaganie uczniów, rodziców i nauczycieli
  • terapia dzieci, młodzieży i ich rodzin
  • pomoc dzieciom i młodzieży w wyborze kierunku kształcenia i zawodu
  • działalność profilaktyczna
  • działalność interwencyjna i mediacyjna
  • działalność informacyjno – szkoleniowa
szko a
Szkoła

Szkoła to instytucja, gdzie nauczyciele wychowują nauczając (edukacja z łac.educatio = wychowanie, wykształcenie) i uczestniczą w życiu społeczności szkolnej, tworząc jej klimat, „kulturę”, na którą składają się: wartości, normy, wzory zachowań, które choć często nie są zapisane w żadnych dokumentach i bywa, że nie zdajemy sobie sprawy z ich istnienia, to jednak mają ogromny wpływ na funkcjonowanie szkoły.

poradnia
Poradnia

Poradnia psychologiczno pedagogiczna to instytucja oświatowa wspomagająca prawidłowy rozwój psychofizyczny dzieci i młodzieży.

Jej główne zadania to:

  • świadczenie fachowych, specjalistycznych usług w zakresie diagnozy, terapii i profilaktyki,
  • profesjonalna pomocw określonych trudnościach dziecka
  • pomoc uczniom w wyborze kierunku kształcenia i zawodu
  • udzielenie dzieciom i młodzieży, ich rodzicom lub opiekunom, nauczycielom i wychowawcom, pomocy psychologicznej, pedagogicznej, logopedycznej.
slide17

Co to jest klimat, duch, kultura szkoły i poradni?

  • To nawiązanie przez nauczycieli, specjalistów, rodziców i uczniów relacji osobowych. Relacje te są szczególnie ważne w odniesieniu do tych bardzo zdolnych jak i tych, którzy przeżywają różnego rodzaju trudności. Bardzo potrzebują zrozumienia i akceptacji, wsparcia i dania czasu na poradzenie sobie z nimi.
  • To sposób w jaki traktujemy rodziców i uczniów (i odwrotnie), jak też sposób odnoszenia się uczniów do siebie nawzajem. Stanowi to podstawowy warunek wychowania.
tworzenie dobrego klimatu wok ucznia przez wsp prac
Tworzenie dobrego klimatu wokół ucznia przez współpracę

Współpraca rodziny, szkoły i poradni pozwala na:

  • udoskonalenie funkcjonowania każdego z ww. ogniw,
  • wprowadzanie zmian wzmacniających,
  • uzyskiwanie lepszych wyników w realizacji podejmowanych zadań,
  • odczuwanie satysfakcji, poczucia sukcesu,
  • dobre samopoczucie, czyli zadowolenie z siebie i innych.
co oznacza wsp praca rodziny szko y i poradni na rzecz wspierania uczni w
Co oznacza współpraca rodziny, szkoły i poradni na rzecz wspierania uczniów?

Jest ona połączeniem wysiłków prowadzących do zrealizowania założonego celu, jakim jest wspieranie uczniów w stawaniu się odpowiedzialnymi osobami.

Współpraca pozwala na osiągnięcie celu:

  • szybciej,
  • łatwiej niż w pojedynkę,
  • z pogłębieniem relacji między podmiotami działającymi razem,
  • z podziałem pracy stosownie do posiadanej wiedzy, umiejętności, możliwości i zgodnie z regulacjami prawnymi,
  • z poczuciem wspólnoty.
obszary wsp pracy
Obszary współpracy
  • Dydaktyka: szkoła i poradnia dostrzega problemy w nauce dziecka
  • Wychowanie: nieprawidłowe formy zachowań - od wycofania do agresji
  • Profilaktyka: działania podejmowane w celu zapobiegania powstaniu problemów w obu obszarach
zasady efektywnej wsp pracy mi dzy partnerami
Zasady efektywnej współpracy między partnerami:
  • stwarzanie atmosfery wzajemnego zaufania,
  • posiadanie wiedzy dotyczącej zasobów
  • podejmowanie kroków rozwijających posiadane zasoby (np. szkolenie rad pedagogicznych, warsztaty w szkole i w poradni np. ADHD czy brak wychowania, dla zespołu nauczycieli uczących danego ucznia, dla rodziców mających problemy z dzieckiem w wieku dorastania, szkoły dla rodziców - będące treningiem umiejętności wychowawczych, coaching dla nauczycieli i pedagogów – rozwijanie kompetencji emocjonalnych i społecznych)
  • dostrzeganie etapowych sukcesów (nie zawsze wszystko idzie sprawnie od początku, nie od razu widać oczekiwane zmiany),
  • założenie, że mogą się zdarzyć niepowodzenia lub potknięcia,
  • zastanowienie (wyobrażenie sobie, próba przewidzenia), co ewentualnie może się nie udać i jakie podjąć wtedy środki zaradcze,
  • dbanie o systematyczny i sprawny przepływ informacji , szczególnie w konkretnych sytuacjach dot. pojedynczego ucznia,
  • wzajemne przekazywanie na bieżąco informacji pojawiających się na uznanych portalach, a mających duży wpływ na pracę nad rozwojem potencjałów uczniów.
dialog pomi dzy poradni a szko ma miejsce w wczas gdy
Dialog pomiędzy poradnią a szkołą ma miejsce wówczas gdy:
  • Współpraca opiera się na dwustronnej wymianie informacji
  • Nauczyciel i pracownik poradni postrzegany jest jako osoba przyjazna dziecku, godna zaufania, kompetentna
  • Obydwie strony okazują sobie szacunek i zrozumienie
  • Przestrzegane są ustalenia odnośnie priorytetów wzajemnej współpracy
  • Dopuszcza się ustalenie na bieżąco wzajemnych oczekiwań wobec nowych sytuacji

Efektywna współpraca zależy od umiejętności komunikacyjnych, możliwości empatycznych, inteligencji emocjonalnej, osobowości, chęci kooperacji, zrozumienia drugiej osoby, zaangażowania w problem, obiektywizmu.

oczekiwania szko y w obszarze wsp pracy z poradni
Oczekiwania szkoły w obszarze współpracy z poradnią

Szkoła oczekuje od poradni:

  • prowadzenia badań diagnostycznych i badań sondażowych (profilaktycznych),
  • opracowania opinii wraz ze wskazówkami (opinia po badaniach: jasna, zrozumiała)
  • określania właściwych form pomocy oraz warunków przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów
  • prowadzenia pracy postdiagnostycznej
  • koordynowania i inicjowania wspólnych działań szkoły, poradni i domu
  • pomocy w organizacji szkoleń doskonalących umiejętności dydaktyczno- wychowawcze
  • prowadzenia grup wsparcia dla nauczycieli oraz pedagogów i psychologów szkolnych
  • orzekania o potrzebie kształcenia specjalnego i nauczania indywidualnego.
slide24
W poradniach są organizowane i działają zespoły orzekające, które pracują w oparciu o następujące uregulowania prawne
  • Ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.).
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie szczegółowych zasad działania publicznych poradni psychologiczno – pedagogicznych, w tym publicznych poradni specjalistycznych
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie orzeczeń i opinii wydawanych przez zespoły orzekające działające w publicznych poradniach psychologiczno – pedagogicznych (Dz. U. z 2008 roku Nr 173 poz. 1072).
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 18 września 2008 r. w sprawie sposobu i trybu organizowania indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego i indywidualnego nauczania dzieci i młodzieży (Dz. U. z 2006 r. Nr 175, poz. 1086).
  • Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 4 kwietnia 2005 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. (Dz. U. z 2005 r. Nr 68, poz. 587).
procedura dzia ania zespo u orzekaj cego
Procedura działania zespołu orzekającego
  • zespoły powołuje dyrektor poradni,
  • w skład zespołu wchodzą: przewodniczący (dyrektor lub upoważniona przez niego osoba), psycholog, pedagog oraz lekarz, oraz inni specjaliści, jeżeli ich udział w pracach zespołu jest niezbędny,
  • zespoły wydają orzeczenia oraz opinie na wniosek rodziców, prawnych opiekunów dziecka,
  • wnioskodawca dołącza do wniosku dokumentację uzasadniającą wniosek (opinie specjalistów, zaświadczenia, wyniki obserwacji, badań psychologicznych, pedagogicznych i lekarskich),
  • jeżeli wniosek dotyczy wydania orzeczenia o potrzebie indywidualnego przygotowania przedszkolnego albo indywidualnego nauczania – wnioskodawca dołącza do wniosku zaświadczenie o stanie zdrowia dziecka, w którym lekarz określa: okres - nie krótszy niż 30 dni, rozpoznanie choroby, zakres w jakim uczeń może brać udział w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych,
zespo y orzekaj ce wydaj orzeczenia
Zespoły orzekające wydają orzeczenia:
  • orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej oraz niedostosowanej społecznie, wymagającej stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy,
  • orzeczenia o potrzebie indywidualnego obowiązkowego rocznego przygotowania przedszkolnego, zwanego „indywidualnym przygotowaniem przedszkolnym” dla dzieci, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do przedszkola lub oddziału przedszkolnego zorganizowanego w szkole podstawowej, zwanego dalej przedszkolem,
  • orzeczenia o potrzebie indywidualnego nauczania dla dzieci i młodzieży, których stan zdrowia uniemożliwia lub znacznie utrudnia uczęszczanie do szkoły,
  • orzeczenia o potrzebie zajęć rewalidacyjno – wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim,
  • opinie o potrzebie wczesnego wspomagania rozwoju dziecka od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki w szkole.
orzeczenie o potrzebie kszta cenia specjalnego wydaje si z uwagi na
Orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydaje się z uwagi na:
  • upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim,
  • upośledzenie umysłowe w stopniu umiarkowanym lub znacznym,
  • niepełnosprawność ruchową, w tym afazję
  • niepełnosprawności sprzężone,
  • niedostosowanie społeczne,
  • zagrożenie niedostosowaniem społecznym,

Orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego oraz indywidualnego nauczania dzieci niewidomych i słabo widzących, dzieci nie słyszących i słabo słyszących oraz dzieci z autyzmem w tym z Zespołem Aspergera wydaje poradnia wskazana przez kuratora oświaty za zgodą organu prowadzącego(w Krakowie jest to OWPP przy ul. Półkole)

Orzeka się również potrzebę zajęć rewalidacyjno – wychowawczych dla dzieci i młodzieży upośledzonych umysłowo w stopniu głębokim.

ucze niepe nosprawny oraz ucze niedostosowany spo ecznie
Uczeń niepełnosprawny oraz uczeń niedostosowany społecznie

W rozumieniu przepisów oświatowych – jest to uczeń posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego wydane przez ZESPÓŁ ORZEKAJĄCY, działający w publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej.

Organizacja kształcenia specjalnego

  • Kształceniem specjalnym obejmuje się dzieci i młodzież (.........) wymagające stosowania specjalnej organizacji nauki i metod pracy.
  • Kształcenie to może być prowadzone w formie nauki w szkołach ogólnodostępnych, szkołach lub oddziałach integracyjnych, szkołach lub oddziałach specjalnych i ośrodkach.
oczekiwania poradni w obszarze wsp pracy ze szko
Oczekiwania poradni w obszarze współpracy ze szkołą.
  • Poradnia oczekuje od szkoły:
  • przedstawienia obszernej informacji o funkcjonowaniu dziecka w szkole, jego mocnych i słabych stronach , (informacja kompatybilna z problemem z jakim zgłasza się dziecko, posiadająca znamiona dokumentu, zgodne z ustaleniami wypracowanymi przez szkołę i poradnię na danym terenie )
  • informacja ta powinna zawierać dane o formach pomocy udzielonej dziecku i rodzinie na terenie szkoły i poza nią oraz efektywności tych działań.
  • wykorzystanie informacji wynikających z diagnozy w celu:
    • realizacji zaleceń dotyczących organizacji procesu kształcenia,
    • dostosowania wymagań i oceniania do aktualnych potrzeb i możliwości psychofizycznych dziecka,
    • wspomagania funkcjonowania dziecka w szkole,
    • pracy postdiagnostycznej w formie zajęć indywidualnych i profilaktycznych.
zmiany pojawianie si ich jest nieuniknione
Zmiany – pojawianie się ich jest nieuniknione
  • zmiany w sobie i innych mogą powodować wystąpienie oporu (konieczne są wtedy tzw. bąble zmiany);
  • zmiany należy zacząć od siebie (dobry wglądw siebie, dobre rozumienie własnych stanów emocjonalnych, faktu, że wszystkie uczucia są równie ważne, że emocje same w sobie są neutralne, zobaczenie i rozumienie jak faktycznie traktuję innych: uczniów, rodziców, kolegów z pracy, pracowników innych instytucji);
  • „umocowanie” nowych norm, zasad bywa czasem długotrwałym i żmudnym procesem;
co dobrze by oby zmieni
Co dobrze byłoby zmienić?
  • więcej cenić się nawzajem za to kim jesteśmy, a nie tylko za to co czynimy,
  • przekierunkować swoje nastawienie z dominacji na realizacji zadań, gdzie liczy się tylko skuteczność i efektywność, na dominację bycia z uczniem i jego problemami, gdzie liczy się dobro dziecka;
  • odebrać wiodącą rolę „cywilizacji rywalizacji”, gdzie pragnienie sukcesu, uzyskanie prestiżu biorą górę nad współczuciem, poczuciem więzi i wspólnoty;
  • dążyć do wychowawczego sukcesu przez współdziałanie czyli uczenie
    • dzielenia się osiągnięciami
    • konieczności kompromisu
    • szacunku dla potrzeb innych
  • pomagać uczniom
    • słuchać emocji i uczuć
    • umieć je nazywać
    • panować nad nimi i kierować sposobami ich wyrażania
  • nie dopuszczać do niszczenia więzi, bez nich nie ma szans na wychowanie wrażliwych ludzi
r d em wi zi s
Źródłem więzi są:
  • wspólne przeżycia,
  • wspólne doświadczenia,
  • współdziałanie w realizowaniu celów czy wartości.

W czym wyraża się więź?

  • w zrozumieniu,
  • w rozsądnej tolerancji wobec siebie nawzajem,
  • w poczuciu odpowiedzialności za siebie,
  • w zaangażowaniu,
  • w poczuciu bezpieczeństwa przynależności do wspólnoty.
co j buduje
Co ją buduje?
  • akceptacja – dostrzeganie pozytywnych cech u ucznia, wspieranie w ich rozwijaniu;
  • otwartość – autentyczność w relacjach z drugą osobą (uczeń, rodzic, współpracownik), bycie sobą, brak maski;
  • zaangażowanie – współtworzenie szkolnej rzeczywistości przez współpracę z wszystkimi działającymi na rzecz dziecka przez budowanie odpowiedniej atmosfery;
  • podobny system wartości
  • sposób komunikowania – ważna jakość!, uwaga! używanie słów oceniających lub co gorsze poniżających – narusza dobrą komunikację
czego nale y unika
Czego należy unikać?
  • próśb i błagań,
  • pytań „dlaczego”,
  • robienia wyrzutów,
  • ignorowania,
  • wrogości (zniewag, gróźb, kar, oskarżeń),
  • niewypełniania zapowiedzi (jeśli..., wówczas...),
  • przemocy fizycznej.
co warto robi
Co warto robić?
  • skupiać się na tym co dobre u ucznia przez:
    • dodawanie odwagi, zachęcanie,
    • chwalenie
    • uwaga: chwalimy starania i osiągnięcia, nie charakter i osobowość, chwalimy opisowo, nie porównujemy do nikogo, chwalimy tego jednego, jedynego ucznia.
    • mówienie o własnych uczuciach
  • informować – o swoich (nauczyciela) potrzebach – uczniowie czują się traktowani poważnie;
  • mówić – jasno, jakiego konkretnego zachowania oczekujemy i używać przy tym sformułowań pozytywnych np. przestań rozmawiać zamiast nie gadaj!
  • używać - komunikatu „ja” gdy uczeń postępuje nadal nieodpowiednio (słyszę rozmowy, złości mnie to co robicie);
  • traktować - konflikty i problemy jako okazję do zmiany i pogłębiania kontaktów;
co b dzie efektem zmian
Co będzie efektem zmian?
  • wychowywanie, a nie tylko mówienie o wychowaniu,
  • realizowanie wartości, a nie debatowanie o nich,
  • akceptowanie i szanowanie uczniów i rodziców, tak by tego doświadczali codziennie.
dzi kuj za uwag

Opracowała:

Małgorzata Piec

Dyrektor Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej nr 3 w Krakowie

DZIĘKUJĘ ZA UWAGĘ