KOMPETENCJE ZAWODOWE NAUCZYCIELA NIEZBĘDNE PODCZAS WDRAŻANIA REFORMY EDUKACJI - PowerPoint PPT Presentation

kompetencje zawodowe nauczyciela niezb dne podczas wdra ania reformy edukacji n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
KOMPETENCJE ZAWODOWE NAUCZYCIELA NIEZBĘDNE PODCZAS WDRAŻANIA REFORMY EDUKACJI PowerPoint Presentation
Download Presentation
KOMPETENCJE ZAWODOWE NAUCZYCIELA NIEZBĘDNE PODCZAS WDRAŻANIA REFORMY EDUKACJI

play fullscreen
1 / 11
KOMPETENCJE ZAWODOWE NAUCZYCIELA NIEZBĘDNE PODCZAS WDRAŻANIA REFORMY EDUKACJI
209 Views
Download Presentation
curry
Download Presentation

KOMPETENCJE ZAWODOWE NAUCZYCIELA NIEZBĘDNE PODCZAS WDRAŻANIA REFORMY EDUKACJI

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript

  1. KOMPETENCJE ZAWODOWE NAUCZYCIELA NIEZBĘDNE PODCZAS WDRAŻANIA REFORMY EDUKACJI Dr n. o kult fiz. Mirosława Śmiglewska Collegium Medicum w Bydgoszczy UMK Toruniu

  2. NAJWAZNIEJSZE POTRZEBY REFORMYpodstawa programowa to standard podstawowy dla każdego osiągalny To umiejętność (edukacja permanentna, prospekcja, autoedukacja, intelektualizacja, humanizacja, indywidualizacja): • indywidualizacji programów i pracy z uczniem • trójtorowości pracy, współpracy: uczeń -szkoła – rodzice – środowisko społeczne, budowanie wzajemnego zaufania • rozwoju predyspozycji i zainteresowań • pozytywnego stosunku do nauki i wzbudzania ciekawości poznawczej • poszanowania godności drugiej osoby i własnej • pracy z punktu widzenia jej efektywności (planowanie w ujęciu wynikowym)

  3. Nauczyciele o podejmowanychtreściach w edukacji uczniów (% z odpowiedzi)(N=233) χ2 =11,539; p=0,764; rp=0,0615 niska M. Śmiglewska Zmiana oświatowa a pedagogiczna reorientacja nauczycieli wychowania fizycznego. Między kreatywnością a zaniechaniem zawodowym. W„Rocznik naukowy” Gdańsk, 2005, t. XV, AWFiS, s.131-146.

  4. DIAGNOZA rozpoznanie • Osobnicza – rozwój fizyczny wzrost, waga,.. dojrzałość biologiczna, stan zdrowia, postawa ciała, styl uczenia, uzdolnienia, wiedza, zainteresowania, uspołecznienie, samodzielność • Grupowa – zwartość grupy, interakcje, grupy nieformalne, specjalne potrzeby, współpraca • Środowiskowa – wychowawca, rada pedagogiczna, rodzice, organizacje, samorządy, władze, tradycje, tereny, klimat

  5. PROGNOZA cele Na podstawie wyników diagnozy, określenie realistycznych celów, do których chcemy zmierzać (cele ogólne, cele szczegółowe, cele operacyjne), nakreślają nam jaki zakres treści i zadań jest najbardziej optymalny dla uczniów i spójny z podstawą programową

  6. PLANOWANIE Wymaga umiejętności tworzenia • Programu dydaktycznego i indywidualizacji wymagań • Włączenia do programu wychowawczego projektów zajęć pozalekcyjnych mających na celu uczenie spędzania czasu i wychowawcze zagospodarowanie go • Programu profilaktycznego dla potrzeb rozwojowych np. korekcji, usprawniania • Planów szczegółowych w ujęciu wynikowym (plan pracy, plan jednostki metodycznej) • Wymagań niezbędnych w systemie oceniania opartych na indywidualnych możliwościach wynikających z diagnozy i ukazujących proces indywidualnego rozwoju

  7. REALIZACJA W oparciu o: • Zasady budowy - wszechstronność, zmienność pracy mięśni, racjonalne natężenie wysiłku • Zasady doboru treści i organizacji edukacji – podmiotowość ucznia, integracja kształcenia i wychowania, łączenie teorii z praktyką, różnicowanie treści i form kształcenia, edukacja permanentna • Zasady nauczania – świadomego i aktywnego udziału, poglądowości, systematyczności prowadzącej ugruntowanego systemu zachowań, dostępności i trwałości Tok zajęć – trzy części, Formułowane cele operacyjne z zakresu: motywacji, wiadomości, umiejętności, motoryczności

  8. ANALIZA SKUTECZNOŚCI • Narzędzia diagnostyczne i zastosowanie do analizy postępu w rozwoju • Wymagania edukacyjne podstawowe, rozszerzające i dopełniające • Ocenianie poziomu osiągnięć • Wnioskowanie co do skuteczności pracy ucznia i nauczyciela Wprowadzanie zmian do planów i realizacji

  9. Zasady dotyczące motywacji motywacje pobudzają celowośćdziałania Motywacje należy wywoływać, podtrzymywać i wzmacniać • Motywacja do podejmowana zadania jest tym silniejsza im mocniejsze przekonanie, że warunki realizacji i decyzja o stawianiu zadania zależą od ucznia • Pozytywny stosunek do zadań podnosi motywację do ich podejmowania • Pozytywny stosunek do jednego z elementów zadania łatwo przenosi na całe zadanie • Pobudzenie ciekawości ucznia, umożliwiające jej zaspokojenie wzbudza motywację do działania • Motywacją jest potrzeba akceptacji społecznej • Zamiast potrzeby akceptacji, występuje potrzeba podporządkowania • Zadanie dla ucznia jest sukcesem, niewykonanie jest porażką • Motywacja wewnętrzna i motywacja zewnętrzna

  10. Indywidualizować i usamodzielniać możemy: • dając odpowiednią ilość czasu i samodzielności w podejmowaniu decyzji • sytuacyjnie uzupełniając wiadomości i umiejętności tak, aby nadać spójność i płynność w narastaniu stopnia trudności, samodzielności i odpowiedzialności • sytuacyjnie zmieniać zakres i układ zadań, ćwiczeń zgodnie możliwościami i potrzebami • wyznaczać cele indywidualne w formie konkretnych efektów – operacyjne (czynności) • dobierać metody uczenia do konkretnych potrzeb rozwojowych • trafnie wykorzystać niezbędne środki w procesie edukacji tak, aby tworzyły warunki do odkrywania, motywowania, dyskusji oraz obserwacji efektów i analizy skuteczności. Indywidualizacja zbyt sugestywna (np. jesteście słabsi to …) tworzy niebezpieczeństwo etykietowania może hamować motywacje do rozwoju oraz wiarę w duże możliwości lub je niebezpiecznie przeceniać. Indywidualizacja w grupie udaje się pod warunkiem uczenia odpowiedzialnej samodzielności.

  11. Proponowane publikacjeo kompetencjach nauczyciela wychowania fizycznego • J. Pośpiech Kodeks etyczny i przewodnik dobrej praktyki wychowania fizycznego ( dokument Europejskiego Stowarzyszenia Wychowania Fizycznego, EUPEA). W: Wychowanie fizyczne i sport szkolny w krajach europejskich.Opole 2003. • M. Śmiglewska Zmiana oświatowaa pedagogiczna reorientacja nauczycieli wychowania fizycznego. Między kreatywnością a zaniechaniem zawodowym, wyniki badań.W:Rocznik Naukowy AWFiS Gdańsk 2005