ocena stanu odporno ci owad w n.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
OCENA STANU ODPORNO?CI OWADÓW PowerPoint Presentation
Download Presentation
OCENA STANU ODPORNO?CI OWADÓW

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 70

OCENA STANU ODPORNO?CI OWADÓW - PowerPoint PPT Presentation


  • 256 Views
  • Uploaded on

OCENA STANU ODPORNOŚCI OWADÓW. Marek Chmielewski. ODPORNOŚĆ.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'OCENA STANU ODPORNO?CI OWADÓW' - anka


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
odporno
ODPORNOŚĆ
  • Wrodzona lub nabyta niewrażliwość, względnie zmniejszona podatność organizmu, na czynniki szkodliwe identyfikowane jako „nie własne” (non-self), uwarunkowana genetyczną konstytucją ustroju oraz szeregiem mechanizmów obronnych natury komórkowej i humoralnej.
odporno przeciwzaka na
ODPORNOŚĆ PRZECIWZAKAŹNA
  • organizmu na choroby wywołane przez drobnoustroje. Odczyny obronne powodują likwidację, unieszkodliwienie lub zniszczenie patogenu.

W rozważaniach nad odpornością bezkręgowców, obydwie definicje są wykorzystywane, niekiedy wzajemnie się uzupełniają.

mechanizmy wsp lne dla wielu grup zwierz t
MECHANIZMY WSPÓLNE DLA WIELU GRUP ZWIERZĄT
  • Rozpoznanie self or non self
  • Fagocytoza
  • Aktywność bakteriobójcza enzymów lizosomalnych fagocytów
  • Aktywnośc typu lizozymu lub lysozyme-like
  • Obecność substancji przekaźnikowych (cytokiny, chemokiny)
charakterystyka odporno ci bezkr gowc w
CHARAKTERYSTYKA ODPORNOŚCI BEZKRĘGOWCÓW
  • nie jest związana z limfocytami B, T i Ig
  • baza materialna (immunocyty, ciało

tłuszczowe)

  • pojawia się szybko (godziny, dni)
  • trwa krótko
  • odporność nabyta nie występuje u wszystkich

grup

  • wyjątkowo cechuje się swoistością
  • z reguły brak pamięci immunologicznej
mechanizmy odporno ci bezkr gowc w
MECHANIZMY ODPORNOŚCI BEZKRĘGOWCÓW

wspólne dla wszystkich grup

         charakterystyczne dla większości bezkręgowców

charakterystyczne dla typu lub gromady bezkręgowców

slide7

W wyniku:

  • zakażeń wirusowych i bakteryjnych
  • inwazji pasożytniczych
  • pod wpływem stresu (temperaturowy, pokarmowy, socjobiologiczny)
  • ulega zaburzeniu odporność wewnętrzna owadów uwarunkowana działaniem humoralnych i komórkowych mechanizmów odporności.
  • Zaburzenia odporności mogą zostać spowodowane również:
  • stosowaniem pewnych leków
  • nieodpowiednimi sposobami ich aplikacji
slide8

ODPORNOŚĆ PRZECIWZAKAZNA

Fizjologiczna(wrodzona)

Nabyta (indukowana)

  • Przeciwzakaźne bariery anatomiczno-fizjologiczne
  • Odporność sekrecyjna
  • Odporność behawioralna
  • Mechanizmy odporności wewnętrznej

Cekropiny

Attacyny

Cecropin like-substances

Apidycyny

Abacyna

slide9

PRZECIWZAKAŹNE BARIERY ANATOMICZNO-FIZJOLOGICZNE

  • Okrywa ciała
  • Układ tchawkowy
  • Bariery przeciwzakaźne przewodu pokarmowego
  • Mechanizmy odporności przeciwzakaźnej przedżołądka
  • Mechanizmy środowiska biochemicznego jelita środkowego
  • Antybioza i kompetycja bakteryjna
  • Błona perytroficzna jelita
  • Ściana jelita środkowego
slide10

Odporność sekrecyjna

  • Mleczko pszczele
  • Kit pszczeli (propolis)
  • Układ antybiotyczny miodu
  • Układ antybiotyczny nektaru
  • Układ antybiotyczny pyłku

Odporność behawioralna

  • Wykrywanie chorych i martwych osobników, usuwanie z ula, czyszczenie plastrów (hygenic behaviour) 2 recesywne geny
  • Oczyszczanie (cleanining behaviour) – samooczyszczania (self cleaning), taniec oczyszczający (grooming dance) i oczyszczania grupowe (group cleaning)
  • Rójka
  • Mechanizmy chrponiące czerw przed zakażeniem
slide11

Mechanizmy odporności wewnętrznej

KOMÓRKOWE

HUMORALNE

FAGOCYTOZA

INKAPSULACJA

NODULACJA

Lizozym

Układ fenylooksydazy

Lektyny

Humoralna inkapsulacja

Aktywność zbliżona do dopełniacza

KOAGULACJA HEMOLIMFY

MELANIZACJA KRWI

lizozym
Lizozym
  • Muramidaza, N-acetylomuramylhydrolaza (EC.3.2.1.1.7) - eznym rozkładający wiązania endo beta (1—4) pomiędzy kwasem N-acetylomuraminowym i N-acetyloglu-kozaminą ściany komórkowej bakterii gram dodatnich.
  • Lizozym jest białkiem zasadowym o punkcie izoelektrycznym 10,5—1,0 i ma­sie cząsteczkowej około 15 000 stabilnym w kwaśnym pH w wyższych temnpratu-rach, a ulegającym inaktywacji w zasadowym pH.
lizozym1
Lizozym
  • Powoduje on lizę zawiesiny Micrococcus lysodeikticus z następowym uwalnianiem cukrów redukujących i aminokwasów.
  • Enzym ten działa przeciwbakteryjnie na bakterie gram dodatnie takie jak: M. lysodeikticus, Sarcina lutea i Bacillus subtilis
lizozym2
Lizozym
  • Fizjologiczny poziom lizozymu wynosi w hemolimfie larw Apis mellifera od 5,0 do 10,0 (ug/ml) poczwarek i imago od 5,0 do 25,0 ug/ml). Ten niski wrodzony poziom lizozymu wzrasta kilkakrotnie po zakażeniach i pod wpływem działania stresu, osiągając maksymalne wartości po 24-48 godzinach.
lizozym3
Lizozym
  • Uważa się, że u owadów lizozym jest jednym z głównych czynników odporności humoralnej o działaniu bakteriobójczym. Jest on syntetyzowany de novo w ciele tłuszczowym. U owadów holometabolicznych lizozym współdziała z cekropinami i atacynami w likwidacji zakażeń bakteryjnych. Ze względu na fakt, że poziom lizozymu jest pewnym odzwierciedleniem stanu odporności humoralnej owadów, określanie jego aktywności jest wykorzystywane w ocenie stanu odporności.
okre lanie aktywno ci lizozymu metod biologiczn
Określanie aktywności lizozymu metodą biologiczną
  • Próbki hemolimfy (5 ug) dodaje się do 25 ug płynu fizjologicznego zawiera­jącego kryształek fenylotiomocznika, a następnie wkrapla się do baseników wyciętych w żelu agarozowym w ilości 7,5 ug.
okre lanie aktywno ci lizozymu metod biologiczn1
Określanie aktywności lizozymu metodą biologiczną
  • Żel sporządza się dodając do 9 ml buforu Sorensena (0,062 M, pH 6,4) zawiesinę o składzie: 1 ml buforu Sorensena, 75 mg zliofilizowanych komórek Mi-crococcus lysodeikticus i 300 mg oxytetracykliny, dokładnie roztartą.
okre lanie aktywno ci lizozymu metod biologiczn2
Określanie aktywności lizozymu metodą biologiczną
  • Następnie do tak uzyskanego roztworu, po ogrzaniu dodaje się 0,1 g agarozy i wylewa na płytki (grubość żelu 2,5—3,0 mm). Po zestaleniu żelu wycina się baseniki o pojemności 7,5 µg. Płytki z wypełnionymi basenikami inkubuje się w 28°C przez 24 godziny.
okre lanie aktywno ci lizozymu metod biologiczn3
Określanie aktywności lizozymu metodą biologiczną
  • Aktywność lizozymu ocenia się z krzywej regresji na podstawie wielkości strefy przejaśnienia (bakteriolizy) mnożąc uzyskane wyniki przez 6 (współczynnik rozcieńczenia hemolimfy).
okre lanie aktywno ci lizozymu metod biologiczn4
Określanie aktywności lizozymu metodą biologiczną
  • Krzywą regresji sporządza się dla następujących stężeń lizozymu: 15,62; 7,81; 3,9; 1,8; 0,9; 0,45; 0,22 (yg lizozymu białka jaja kurzego/ /mililitr), odcinając na osi x stężenie lizozymu w µg/ml zaś na osi y średnią strefy bakteriolizy w milimetrach.
hemolimfa
Hemolimfa

Złożona z osocza i hemocytów nie bierze udziału w wymianie gazowej:

  • Rezerwuar wody
  • Środek transportu dla składników pokarmowych i produktów przemiany materii
  • Hormonu i enzymy
  • Działa buforująco
  • Warunkuje turgor ciała,
  • procesy krzepnięcia krwi i reparacji ran
  • Odtoksycznia wiele związków biologicznie czynnych
hemolimfa1
Hemolimfa
  • Jest środowiskiem dla hemocytów, polipeptydów i białek odpowiedzialnych za odporność komórkową i humoralną
hemolimfa2
Hemolimfa
  • Stanowi od 25 do 30 % masy ciała, np.. 116 µl u poczwarki robotnic z brązowymi oczami i 160 ml u poczwarki trutnia, 30 – 40 µl u świeżo wygryzionych pszczół, 19 u pszczół ulowych i 16 µl u zbieraczek.
  • Ciężar właściwy:

Robotnica 1,038 – 1,045

Truteń 1,050

Matka 1,051

hemolimfa3
Hemolimfa

Odczyn zbliżony do obojętnego :

Czerw – 6,77 do 6,93

Imago – 6,7

Zdolność buforująca bardzo niska nieznacznie przekracza zdolność buforyjącą wody

hemolimfa4
Hemolimfa

Zmienny skład w zależności od:

  • Wieku,
  • Grupy osobniczej (kasty)
  • Płci
  • Stadium rozwojego
  • Diety
  • Głodzenia
hemolimfa5
Hemolimfa

Zdrowie

choroba

Profil białek hemolimfy

THC

DHC

Egzoproteinazy bakteryjne

Egzoproteinazy pasożytnicze

Leki

hemolimfa pobieranie
Hemolimfa - pobieranie
  • Czerw (larwy)– ostrożnie wyjąć z komórki plastra, położyć na szkiełko podstawowe, naciąć naskórek (np. b. cienka igła) i pobierać mikropipetą
  • Przedpoczwarki, poczwarki i dorosłe – dekapitacja i lekkie uciśnięcie tułowia
  • Poczwarki i imago – zatoka grzbietowa, między 3 a 4 tergitem odwłoka po stronie grzbietowej
hemolimfa rozmaz
Hemolimfa - rozmaz
  • Po pobraniu do kapilary przenosi się na szkiełko podstawowe
  • Rozmaz krawędzią nakrywkowego
  • Schnie w temperaturze pokojowej
  • Szkiełka odtłuszczane w mieszaninie 96% etanolu i eteru do narkozy (1:1)
hemolimfa barwienie
Hemolimfa - barwienie
  • Wyschnięty preparat zalewa się 2-3 ml barwnika Wrighta na 1 minutę
  • Dodaje się identyczną objętość buforu fosforanowego (KH2PO4 – 3, 315 g, Na HPO – 1,28 g, woda destylowana – 500,00 ml, miesza się do pojawienia się metalicznego połysku na powierzchni barwnika z buforem
  • Po 2-3 minutach od dodania buforu powierzchnię preparatu zmywa się szybko wodą bieżącą
  • Uwaga! Nadmierne zmywanie odbarwia preparat
  • Wysuszyć i oglądać pod imersją przy pow. co najmniej 700 x.
hemocyty
Hemocyty
  • Wywodzą się z mezodermy zarodka
  • Równowaga pomiędzy pojawianiem się nowych i zamieraniem starych
  • Równowaga pomiędzy hemocytami krążącymi a osiadłymi senssile haemocytes)
hemocyty1
Hemocyty
  • Wywodzą się z komórki pnia (stem cell) prohemocytu (podstawowa komórka hemolimfy)
  • Prohemocyty skupione wzdłuż przedniego odcinka grzbietowego naczynia krwionośnego wykształcają plazmatocyty i (?) komórki sferyczne
  • Rozplem i diferencjacja hemocytów w hemolimfie głównie przez podziały mitotyczne związane z rozowojem osobniczym, tuż przed kolejną zmianą stadium wzrosta THC (obserwowane również u imago)
hemocyty2
Hemocyty

Układ endokrynalny owada (głównie ekdyson)

Wzajemne stosunki pomiędzy typami hemocytów

Wielkość indeksu mitotycznego

Przechodzenie z narządów hemopoetycznych do hemolimfy

Mobilizacja komórek osiadłych

hemocyty cia o t uszczowe
Hemocyty – Ciało tłuszczowe
  • Pochodzenia mezodermalnego
  • Wielkość zmienna wraz z rozwojem larwalnym – najwięcej komórek u larw 2 – 3 dniowych
  • U pszczoły dorosłej jest cienką warstewka wyściełającą od wewnątrz ścianę odwłoka(zatoka krwionośna grzbietowa i brzuszna)
hemocyty cia o t uszczowe1
Hemocyty – Ciało tłuszczowe

prohemocyt

plazmatocyt

Komórka sferyczna

Komorka ziarnista

cystosyt

hemocyty identyfikacja
Hemocyty - identyfikacja

Klasyfikacje:

  • Jonesa (1962) – 9 typów hemocytów
  • Ville i Vecchi (1966) - 8 typów
  • Gilliam i Shimanuki (1971) – 7 typów obecnych w hemolimfie i 2 typy komórek pnia – enocyty i komórki perikardialne
proleukocyt 3 4 6 0
PROLEUKOCYT3,4 - 6,0 µ

Jądro: jasnoniebieskie Cytoplazma: niebieska

neutrofil 3 0 7 0
Neutrofil3,0 – 7,0 µ

Jadro: ciemnoniebieskie ziarniste Cytoplazma: niewidoczna

eozynofil 3 0 6 0
Eozynofil 3,0 – 6,0 µ

Jądro: ciemnoczerwone ziarniste Cytoplazma: jasnoróżowa

bazofil 2 0 4 5
Bazofil 2,0 – 4,5 µ

Jądro: ciemnopurpurowa Cytoplazma: praktycznie niewidoczna

leukocyt normalny 3 0 7 0
Leukocyt normalny 3,0 – 7,0 µ

Jądro: ciemnoczerwone ziarniste Cytoplazma: niebieska

pyknoleukocyt 12 18 x 2 5 7 5
Pyknoleukocyt12-18 x 2,5- 7,5 µ

Jądro: ciemnoczerwone ziarniste Cytoplazma: lekko różowa

hialinocyt 7 11 x 3 5 7 0
Hialinocyt7 – 11 x 3,5 – 7,0 µ

Jądro: ciemnoczerwone ziarniste Cytoplazma: lekko różowa

reakcje mi dzy kom rkami immunoreaktywnymi
Reakcje między komórkami immunoreaktywnymi

Owady – hemokiny przekaźnikami informacji między immunocytami

  • TNF (czynnik martwicy nowotworów – reguluje niekóre odczyny immunologiczne
  • TNF wspólnie z gallizyną 2 kontroluje utrzymanie integralności ciała owada (wzrost, zranienia)
  • Gallizyna 2 wraz z plazmatocytami współdziała:
  • w fagocytowaniu uszkodzonych komórek ciała
  • w gojeniu ran i tworzeniu nowych tkanek
model aktywno ci hemokin owada
Model aktywności hemokin owada

zakażenie

  • Aktywność
  • Lizozymu
  • Układu oksydazy polifenolowej
  • Odczyny komórkowe
  • Adherencja
  • 2.Fagocytoza
  • Nodulacja

hemocyty

Aktywowane hemocyty

Regulacja

Kontrola nowotworzenia

Przebudowa tkanek

Uszkadzanie komórek

HEMOKINY

Ciało tłuszczowe

Po;ipeptydy i białka bakteriobójcze

rola hemocyta ziarnistego owada
Rola hemocyta ziarnistego owada

Apidycyny

bakteriocydia

Lizozym - bakteriocydia

Fagocytoza

Nodulacja i inkapsulacja

Koagulogeny

Krzepnięcie hemolimfy

Profenylooksydaza

rozpoznawanie

Lektyny

rozpoznawanie

fagocytoza
Fagocytoza
  • Fagocytoza jest to proces, polegający na pochłanianiu, niszczeniu lub sekwestracji substancji obcych dla: organizmu owada, które przedostały się do jego hemocelu. U owadów przebiega ona w kilku etapach: chemotaksja, adherencja, pochłanianie i trawienie.
fagocytoza1
Fagocytoza
  • Stanowi ona jeden z głównych mechanizmów komórkowego ramienia odporności owadów, w którym zaangażowane są wyspecjalizowane komórki krwi owadów.
fagocytoza2
Fagocytoza
  • Fagocytoza ulega zwiększeniu w początkowych fazach zakażenia, wybitnie spada w niektórych inwazjach pasożytniczych, np. w przebiegu warozy.
  • Wgląd w aktywność fagocytarną hemocytów daje indeks fagocytarny, który wskazuje na średnią liczbę bakterii pochłoniętych przez 1 hemocyt obdarzony zdolnością fagocytarną. Określanie wartości indeksu fagocytarnego wykorzystuje się powszechnie w ocenie efektywności komórkowego ramienia odporności owadów.
fagocytoza3
Fagocytoza

Najstarszy filogenetycznie mechanizm obronny reprezentowany przez wyspecjalizowane komórki krwi i niektóre komórki osiadłe - fagocyty

  • wychwytywanie
  • niszczenie

obcych materiałów

fagocytoza4
Fagocytoza

U owadów wyróżniono cztery typy reakcji fagocytarnych (Metalnikow i Chorine, 1929)

1. calkowity brak lub słabą fagocytoze

(f. nieefektywna jako odczyn obronny)

2. fagocytoza tylko w początkowym okresie zakażenia i jej stopniowe zanikanie

3. Brak f. na początku zakażenia i jej stopniowy rozwój w miarę postępów zakażenia

4. Silna i efektywną f. na takim samym poziomie przez cały okres zakażenia

fagocytoza u pszcz
Fagocytoza u pszczół
  • Plazmatocyty
  • Hemocyty ziarniste (granulocyty)
  • Fagocytozę u A. mellifera wspomaga nodulacja i inkapsulacja
  • „intensywana” współpraca z humoralnymi odczynami obronnymi prowadząca do oczyszczenia hemocelu (clearance) z drobnoutsrojów (przede wszystkim bakterii)
  • Skuteczna w zakażeniach bakteryjnych do momentu przekroczenia charakterystycznych ilośći bakterii dla danej postaci rozwojowej (lub gatunku owada). Dla pszczoły nie przekracza zapewne 1000 komórek/µl hemolimfy
okre lanie warto ci indeksu fagocytarnego
Określanie wartości indeksu fagocytarnego
  • Do probówki Eppendorfa lub silikonowanej probówki szklanej pobiera się około 5 µl krwi czerwia lub pszczoły. Krew od czerwia uzyskuje się poprzez nakłucie pipetą miarową oskórka, natomiast od pszczoły z zatoki okołosercowej.
okre lanie warto ci indeksu fagocytarnego1
Określanie wartości indeksu fagocytarnego
  • Następnie dodaje się do probówki identyczną objętości 18-godzinnej hodowli bulionowej komórek Sarcina lutea przemytej 2—3-razy jałowym płynem fizjologicznym o końcowym stężeniu ok. 3 x 105 komórek/ml. Mieszaninę wstawia się na 15—30 minut do termostatu o temperaturze 22—24°C, okresowo wstrząsając.
okre lanie warto ci indeksu fagocytarnego2
Określanie wartości indeksu fagocytarnego
  • Na odtłuszczonym szkiełku podstawowym sporządza się gruby rozmaz i barwi go po wyschnięciu błękitem metylenowym lub fuksyną zasadową przez okres 15—20 minut.
okre lanie warto ci indeksu fagocytarnego3
Określanie wartości indeksu fagocytarnego
  • Preparat ogląda się pod obiektywem immersyjnym i oblicza się ilość pochłoniętych komórek S. lutea przez 50 hemocytów.
  • Z tych danych oblicza się średnią ilość bakterii pochłoniętą przez 1 hemocyt(indeks fagocytarny).
nodulacja
Nodulacja
  • Przekroczenie granicznej „pojemności” fagocytozy uruchamia nodulację, bardziej złożony proces komórkowy wspomagający fagocytozę.
  • W najprostszej formie: otoczenie fagocytujących (albo już rozpadłych hemocytów kilkoma warstwami komórek krwi z równoczesnym odłożeniem melaniny
nodulacja1
Nodulacja

Typowy guzek składa się z:

W centrum

  • Z ziarnistych nieuszkodzonych lub/i zabitych hemocytów
  • Skupisk bakterii
  • Matrixu
  • Melaniny

Na zewnątrz:

  • Kilka warstw spłaszczonych hemocytów

Stanowi to dobra izolację bakterii od hemolimfy owada

nodulacja2
Nodulacja
  • Guzki unoszone są z prądem krwi
  • Guzki osadzają się na powierzchni narządów zewnętrznych owada
  • Otaczane są twory o wymiarach poniżej 10 µm
  • Im zjadliwsze bakterie tym guzki większe a czas ich tworzenia krótszy
nodulacja3
Nodulacja

Proces wielostopniowy:

Bezpośredni kontakt subst. obcej z ziarnistym hemocytem aktywuje hemocyt powodując degranulację ziarnistości cytoplazmatycznych

Zaktywowany hemocyt wydziela substancje hemotaktyczne przyciągające plazmatocyty (ew. inne kom. krwi) w okolicę aktywnego hemocyta. Zwiększa się adhezyjność

Skupiska fagocytujących hemocytów, rozpadłych hemocytów, agregatów bakterii, uwolnionych składników cytoplazmy hemocytów

Melanizacja guzka jest następstwem aktywacji układu oksydazy polifenolowej przez produkty rozpadu aktywnych w nodulacji hemocytów

nodulacja u pszczo y miodnej
Nodulacja u pszczoły miodnej
  • Wspomaga fagocytoze przy sepsach bakteryjnych w jamie ciała
  • Nodulowane bywają spory Nosema apis
  • Niewykluczona nodulacja zarodników niektórych grzybów
inkapsulacja
Inkapsulacja

Tworzenie otoczki jest komórkowym rzadziej humoralnym odczynem obronnym

  • Komórkowa:
  • Gdy cząstka substancji obcej za duża do sfagocytowania, powstaje otoczka z kilku a nawet kilkudziesięciu hemocytów

Z reguły o średnicy większej niż 10 µm

inkapsulacja1
Inkapsulacja

Z reguły o średnicy większej niż 10 µm

Konidia,

Strzepki grzybów

Pasożyty i ich jaja

Większe skupiska bakterii

Upostaciowane większe twory

W inkapsulacji humoralnej otoczkę tworzy wartswa melaniny

inkapsulacja2
Inkapsulacja

Dwa typy otoczek:

Typu ribesia – wiele warstw hemocytów bez melanizacji lub jest m. słaba

Typu balteata – jedynie kilka warstw hemocytów ale jest silnie zmelanizowana

inkapsulacja3
Inkapsulacja

Dotyczy najczęściej pasożytów i przejawia się :

  • brak odczynu obronnego, przy b. dobrej adaptacji pasożyta do gospodarza (pasożyt rozwija się w jamie ciała gospodarza)
  • Brak reakcji hemocytarnej, ale z z osłabieniem lub zahamowanie wzrostu pasożyta
  • Odczynom komórkowych ulegają wyłącznie osłabione i martwe pasożyty
  • Odczyn obronny ograniczony do określonego stadium rozwojowego pasożyta
  • Dotyczy żywych pasożytów i polega na tworzeniu nacieków hemocytarnych w niektórych miejscach ciała pasożyta
  • Powstawanie typowych otoczek zarówno wokół żywych (pasożyty, skupiska bakterii jak i martwych (zabite jaja, znekrotyzowane pasożyty) obiektów
inkaspulacja u pszczo y
Inkaspulacja u pszczoły

Dotyczy:

  • Zarodników mikrosporidiów (N. apis)
  • Hurmaczków
  • Niekiedy wiciowców (Leptomonas apis)

Przy niewielkim porażeniu z reguły skuteczna

krzepni cie krwi i gojenie ran
Krzepnięcie krwi i gojenie ran

Przyczyny urazów:

  • Mechaniczne
  • Ataki pasożytów zewnętrznych (V.destructor)
  • Inwazje pasożytów wewnętrznych Nosema apis, Leptomonas apis, Leidyana apis, Epigregarinastammeri, Acarapis woodi i inne Acarapis
  • Ataki drapieżców (Meloe variegatus, barciela-Trichodes apiarus, wachlarki-Stylops mellite, muchy – Physocphala vittata lub larw Senotainia tricuspis)
krzepni cie krwi i gojenie ran1
Krzepnięcie krwi i gojenie ran
  • Ubytki krwi niewielkie
  • Koagulacja krwi:
  • Wypełnienie rany szybko krzepnąca hemolimfą „czop” – kilka sekund
  • Odczyn hemocytarny – naciek granulocytów i plazmatocytów, adhezję między sobą i do brzegów rany oraz różnicowanie części hemocytów i tworzenie filopoidiów
krzepni cie krwi i gojenie ran2
Krzepnięcie krwi i gojenie ran
  • Pojawia się skrzep w formie siatki z białek uwalnianych z hemocytów, materiału niebiałkowego i hemocytów
  • Natychmiast po zranieniu zasklepianie
  • Naciek komórkowy po 1 minucie (granulocyty i plazmatocyty)
  • Czynniki zranienia (injury factors)
  • Mobilizacja hemocytów osiadłych, szybka mitoza i wzrost ich liczby
gojenie rany
Gojenie rany

Wieloetepowo

Uszkodzone i martwe tkanki, bakterie usuwane w fagocytozie

Hemocyty nagromadzone w ranie różnicują się w formy podobne do fibroblastów

Na osnowie skrzepu formuje się nowy nabłonek

Plazmatocyty tworzą nabłonek rzekomy na który nasuwa się nabłonek właściwy.

Stowarzyszony wzrost syntezy w ciele tłuszczowym białek hemolimfy (polipeptydy o działaniu przeciwbakteryjnym).