odruch miotatyczny na rozci ganie l.
Download
Skip this Video
Loading SlideShow in 5 Seconds..
Odruch miotatyczny na rozciąganie PowerPoint Presentation
Download Presentation
Odruch miotatyczny na rozciąganie

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 37

Odruch miotatyczny na rozciąganie - PowerPoint PPT Presentation


  • 1261 Views
  • Uploaded on

Odruch miotatyczny na rozciąganie. Odruchy mięśniowe i skórne.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'Odruch miotatyczny na rozciąganie' - Rita


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
odruchy mi niowe i sk rne
Odruchy mięśniowe i skórne

Badanie obwodów odruchów. Porównanie odpowiedzi w aksonie motoneuronu w rdzeniu kręgowym na stymulację włókna wrzecionka mięśniowego (włókna przewodzące szybkie) i włókna czuciowego skóry (włókna przewodzące wolne + droga polisynaptyczna).

po czenia monosynaptycze i polisynaptyczne
Połączenia monosynaptycze i polisynaptyczne

neuron pobudzający

neuron hamujący

A. Badanie obwodów odruchów. B. Porównanie odpowiedzi w aksonie motoneuronu w rdzeniu kręgowym na stymulację wychodzących włókien mięśniowych.

  • Wnioski:
  • - aferenty Ia tworzą drogę pobudzającą monosynaptyczną z własnymi motoneuronami i dwusynaptyczna hamującą droge z motoneuronami antagonistycznymi
  • aferenty II tworzą dwusynaptyczną pobudzającą drogę ze własnymi motorneuronami.
odruchy rdzeniowe i wy sze
Odruchy rdzeniowe i wyższe

Bodźce czuciowe wyzwalają refleksy poprzez obwody rdzenia i dłuższe obwody wyższe. Krótkie napięcie mięśnia kciuka powoduje szybką odpowiedź M1 w rozciąganym mięśniu i wolniejszą odpowiedź M2 biorącą się z obwodu zawierającego korę motoryczną.

koordynacja odruch w
Koordynacja odruchów

Hamujące interneurony koordynują odruchy.

A. Ia interneuron umożliwia koordynację mięśnia przeciwstawnego pojedynczym sygnałem. Dodatkowo, otrzymuje on wyjścia z obwodów wyższych dzięki czemu sygnał zstępujący aktywujący jedną grupę mięśni, automatycznie rozluźnia grupę przeciwstawną. Inne wejścia zstępujące tworzą połączenia hamujące i pobudzające, zwiększając możliwości kontroli.

B. Komórki Renshawa tworzą hamowanie zwrotne z motoneuronami. Umożliwia to regulację pobudzenia motoneronów i stabilizację ich częstości odpalania.Wejścia zstępujące modulujące pobudzenie komórek Renshawa modulują pobudliwość motoneuronów w stawie.

mody ruchowe i specjalizacje organ w
Mody ruchowe i specjalizacje organów

Coelenterata– jamochłony, coelom – jama wypełniona płynem, annelid worms - pierścienice, molluscs – mięczaki, arthropods – stawonogi, vertebrates - kręgowce

neuronalne sk adowe system w motorycznych
Neuronalne składowe systemów motorycznych

Główne komponenty większości systemów motorycznych: mięśnie, oscylator (aktywność rytmiczna) i ośrodki kontroli ruchu

centralne generatory wzorca
Centralne generatory wzorca

Centralny generator wzorca – mechanizm neuronalny generacji rytmicznych i skoordynowanych impulsów do motoneuronów

Podstawowe typu generatorów rytmu. Oznaczenia: D – driver, E – extensor motoneuron, F – flexor motoneuron, I – interneuron, P – pacemaker (generator rytmu).

cgw u bezkr gowc w limak morski
CGW u bezkręgowców - ślimak morski

DSI – dorsal swim interneuron

C2 – cerebral cells

VSI – ventral swim interneurons

I2 - interneurons

Dorsal – grzbietowy

Ventral - brzuszny

T – synapsy pobudzające

- synapsy hamujące

  • Pływanie rozpoczyna stymulacja sensoryczna komórek DSI
  • DSI hamuje VSI
  • Zarazem DSI pobudza C2
  • C2 pobudza VSI. Odpowiedź VIS jest opóźniona w wyniku hamowania przez DSI (VSI-A) lub aktywacji przejściowego prądu potasowego IA (VSI-B)
  • Odpalanie VSI hamuje C2
  • 5A Oraz hamuje DSI

Tritonia festiva

p ywanie u kr gowc w min g
Pływanie u kręgowców - minóg

Minóg w trakcie pływania wykonuje falujące ruchy. Skurcz po prawej stronie powoduje wygięcie ciała w prawo, po lewej – w lewo. Fala skurczu rozchodzi się od głowy do ogona po obu stronach ciała. Fale po każdej stronie są względem siebie przesunięte w fazie.

Układ pływania u minoga składa się z wyższych ośrodków w pniu mózgu i segmentów w części rdzeniowej. Każdy segment tworzy CGW. Podczas pływania sieci CGW są aktywowane przez system siatkowo-rdzeniowy (reticulospinal system). Najbardziej pobudliwe generatory wzorca znajdują się w przednim odcinku, co powoduje rozchodzenie się skurczu od przodu do tyłu. Połączenie pomiędzy segmentami zapewniają koordynację i opóźnienia (lag) pomiędzy kolejnymi CGW. Opóźnienie determinuje prędkość ruchu.

segmentowy obw d cgw u minoga
Segmentowy obwód CGW u minoga

MN – motoneurony, interneurony pobudzające (E), interneurony hamujące (L, I), pień mózgu pobudza wszystkie te elementy. Aktywność w każdym segmencie jest inicjowana poprzez pobudzenie z systemu siatkowo-rdzeniowego. Pobudzenie receptora NMDA powoduje aktywacja prądów Na+/Ca2+. Napływ Ca2+ wywołuje repolaryzacje poprzez IK(Ca). Pobudzenie receptora kainate/AMPA przyśpiesza cykl. Neurony pobudzające (E) pobudzają motoneurony oraz aktywują interneurony hamujące (L, I). Aksony interneuronów I hamują aktywność wszystkich komórek w kontralateralnej stronie segmentu, zapewniając przesuniecie w fazie aktywności po obu stronach o 180o.

od p ywania do chodzenia
Od pływania do chodzenia

Pływanie ryby

Chodzenie salamandry.

Nogi u płazów wyewoluowały z płetw u ryb. Poruszanie po lądzie odbywa się poprzez wyciągnięcie, podparcie i nacisk kończyn na podłoże w koordynacji z pływającymi ruchami ciała.

i biegania u jaszczurki
..i biegania u jaszczurki

U płazów i gadów nogi zamocowane są bocznie (stabilność). U ptaków i ssaków – od dołu (prędkość). Niektóre gady mogą poruszać się bardzo szybko. Bazyliszek (basilisk lizard) osiąga prędkość 20 km/h (krok dwunożny)

bieganie po wodzie
Bieganie po wodzie

Bieganie jaszczurki Basiliscus plumifrons po wodzie - analiza metodą DPIV (digital particle image velocimetry). S. Tonia Hsieh and George V. LauderRunning on water: Three-dimensional force generation by basilisk lizards. PNAS 2004;101;16784-16788

kroki

Stopa uniesiona

Stopa na ziemi

Kroki

Porównanie kroków karalucha i kota.

kroki cd
Kroki cd

Cykl kroku kota składa się z dwóch faz – zamachu i podparcia. Dolne przebiegi pokazują aktywność mięśni.

rdzeniowe mechanizmy chodzenia
Rdzeniowe mechanizmy chodzenia

Zapis elektromiogramu (EMG) z mięśni kota w stanie normalnym (A) i po przecięciu połączeń z mózgiem (B). Wzorzec podstawowy jest zachowany lecz staje się mniej stabilny i łatwo ustaje.

rdzeniowe mechanizmy chodzenia22
Rdzeniowe mechanizmy chodzenia

Centralny generator wzorca generujący chodzenie u kota jest typu ‘half-center’ i zlokalizowany jest w rdzeniu.

pole motoryczne motoneuron pool
Pole motoryczne (motoneuron pool)

Aksony komórek

sensorycznych

Ułamkowe porcje pola motorycznego

Pole motoryczne

Pole motoryczne (pojęcie wprowadzone przez Charlesa Sherringtona) – dendryty i ciała komórkek ruchowych (motoneuronów)unerwiających jeden mięsień (linia przerywana). Linia ciągła - aksony komórek sensorycznych a i b oraz odpowiednie pola ich progu pobudzenia. W wyniku zachodzenia na siebie pól motoneuronów, jednoczesna aktywacja a i b nie daje liniowego sumowania aktywności pól.

aktywacja mi ni regu a rozmiaru
Aktywacja mięśni - reguła rozmiaru

Opór wejściowy - kabel półnieskończony:

Reguła rozmiaru. A. Trzy reprezentatywne motoneurony o rosnących rozmiarach. B. Elektrotoniczne modele neuronu (soma + kabel dendrytyczny) i aktywacja komórek identycznym wpływającym prądem synaptycznym. C. Wypływ prądu powoduje zmianę napięcia na błonie proporcjonalną do oporu wejściowego. Największa zmiana napięcia powstaje w komórkach najmniejszych. Komórki najmniejsze mają najmniejsza prędkość przewodzenia, a komórki największe, największą.

trzy rodzaje jednostek motorycznych
Trzy rodzaje jednostek motorycznych

Mięśnie szkieletowe

Motoneurony

Jednostki motoryczne

rekrutacja jednostek ruchowych
Rekrutacja jednostek ruchowych

Zależność pomiędzy regułą rozmiaru a zachowaniem ruchowym. A. Trzy rodzaje motoneuronów otrzymują dwa rodzaje pobudzenia. Wejście A ma większą wydajność dla małych komórek (reguła rozmiaru), a wejście B ma dużą wydajność dla największych komórek. B. Rekrutacja motoneuronów w wyniku zwiększania pobudzenia typu A leży u podstaw zmian zachowania ruchowego od stania do galopu. Ekstremalna siła mięśnia np. podczas skoku jest rozwijana w wyniku pobudzenia typu B największych motoneuronów.

choroby jednostek motorycznych
Choroby jednostek motorycznych

Miastenie – zaburzenia transmisji złącza nerwowo-mięśniowego.

Miastenia Lamberta-Eatona – wytwarzane są autoprzeciwciała przeciw kanałom Ca2+, co zmniejsza ilość kanałów Ca2+ i ilość uwalnianej ACh (efekty presynaptyczny).

Miastenia gravis – wytwarzane są autoprzeciwciała przeciw cholinergicznym receptorom nikotynowym nAChR (efekty postsynaptyczny).

Dystrofie mięśniowe – zmiany we włóknach mięśniowych.

Dystrofia Duchenne’a – choroba związana z recesywnym chromosomem X. Białko cytoszkieletu (dystrofina) ulega zniekształceniu lub zanikowi. Włókna mięśniowe są słabe i ulegają uszkodzeniu przy normalnie działających siłach. Szybko produkowane nowe włókna przypominają włókna mięśniowe płodu – są małe i nie przewodzą wydajnie potencjałów czynnościowych.

Porażenie wiotkie - uszkodzenie nerwów obwodowych zawierających motoneurony. Nieużywanie mięśni prowadzi do ich zaniku (atrofia). Naprawa nerwu, może prowadzić do odzyskania utraconych funkcji.

hierarchiczna struktura organizacji kontroli ruchu pocz tki
Hierarchiczna struktura organizacji kontroli ruchu - początki

Piętra kontroli ruchu wg. Jacksona:

Płat czołowy

John Hughlings Jackson (1835 - 1911)

Na podstawie obserwacji pacjentów epileptycznych opracował koncepcję poziomów kontroli ruchów. Niższe poziomy kontrolują ruchy automatyczne, wyższe – ruchy zamierzone. Wyższe poziomy kontrolują też niższe poziomy poprzez hamowanie lub pobudzanie. Gdy wyższa funkcja jest uszkodzona, niższe poziomy ulegają ‘wyzwoleniu’ spod kontroli, co prowadzi do hyperaktywności.

Kora mózgowa wzdłuż bruzdy Rolanda

Rdzeń kręgowy i pień mózgu

hierarchiczna struktura organizacji kontroli ruchu
Hierarchiczna struktura organizacji kontroli ruchu

Układy motoryczne mają trzy poziomy kontroli – rdzeń kręgowy, pień mózgu i przodomózgowie. Wszystkie trzy poziomy układu motorycznego dostają wejścia sensoryczne i są dodatkowo pod wpływem dwóch struktur podkorowych – zwojów podstawy i móżdżku.

hierarchiczna struktura organizacji kontroli ruchu32
Hierarchiczna struktura organizacji kontroli ruchu
  • Aparat rdzeniowy kontrolowany poprzez motoryczne obszary kory i pnia mózgu (poziom środkowy Jacksona).
  • Kora i pień mózgu kontrolowane poprzez różne obszary (np. móżdżek, zwoje podstawy), a nie tylko przez korę przednią.
  • Kontrola nie jest stricte hierarchiczna (np. drogi równoległe, nie tylko szeregowe).
  • Połączenia zwrotne, również do najwyższego poziomu.
dwa rodzaje kontroli
Dwa rodzaje kontroli
  • W układzie z kontrolą zwrotną, sygnał z sensora jest porównywany z sygnałem odniesienia. Różnica jest przekazywana do kontrolera i wywołuje odpowiednią reakcje mięśni.
  • Kontrola torująca opiera się na informacji otrzymanej przed aktywacją sensora kontroli zwrotnej. Mechanizm ma zasadnicze znaczenie dla ruchów szybkich.
dwa rodzaje kontroli34
Dwa rodzaje kontroli
  • Układ eksperymentalny łapania piłki.
  • Średnia odpowiedź człowieka łapiącego piłkę puszczoną z 0.8 m. Zapisy od góry do dołu pokazują: kąt łokcia, kąt nadgarstka, zapis EMG z bicepsa, tricepsa, flexor carpi radialis (FCR)i extensor carpi radialis (ECR). Widoczna aktywacja mięśni zarówno przed, jak i po, złapaniu piłki.
kontrola ruchu o rodki pnia m zgu
Kontrola ruchu – ośrodki pnia mózgu

Przyśrodkowe i boczne drogi zstępujące z pnia mózgu kontrolują różne grupy neuronów i mięśni. A. Głównymi składowymi drogi przyśrodkowej są droga siatkowo-rdzeniowa, boczna i przyśrodkowa droga przedsionkowo-rdzeniowa i droga pokrywkowo-rdzeniowa. Szlaki te dochodzą do części brzusznej rdzenia kręgowego i kontrolują mięśnie tułowia (postura). B. Główną składową drogi bocznej jest droga czerwienno-rdzeniowa zaczynająca się w wielkokomórkowej części jądra czerwiennego. Droga czerwienno-rdzeniowa opada w kontralateralnej kolumnie grzbietowej i dochodzi do części grzbietowej rdzenia kręgowego unerwiając motoneurony dystalnych (dalszych) części kończyn (manipulacja).

o rodki pnia m zgu inicjuj lokomocj i kontroluj jej pr dko
Ośrodki pnia mózgu inicjują lokomocję i kontrolują jej prędkość

Wzrost pobudzenia elektrycznego przyłożonego do mesencephalic locomotor region (MLR) u kotów z przeciętym połączeniem do kory mózgowej, zmienia krok i prędkość chodu. W miarę wzrostu prędkości, tylne łapy zmieniają krok z naprzemiennego na równoczesne zgięcia i wyprosty.

kontrola chodzenia trzy o rodki pnia m zgu
Kontrola chodzenia - trzy ośrodki pnia mózgu

Aktywność neuronów w trzech ośrodkach pnia mózgu podczas chodzenia. A. Komórki siatkowato – rdzeniowe zwiększają odpalanie w fazie zginania. Usunięcie móżdżku znacznie redukuje tę aktywność – spada napięcie mięśni koordynacja kończyn. B. Aktywność neuronów przedsionkowo-rdzeniowych osiąga maksimum w fazie podparcia. C. Aktywność neuronów czerwienno -rdzeniowych osiąga maksimum w fazie zgięcia. Wniosek: ośrodki pnia mózgu kontrolują generatory rdzenia kręgowego poprzez i) ogólną aktywację i ii) modulowaną aktywność torującą poszczególne fazy kroku