Brytyjskie media elektroniczne
Download
1 / 22

BRYTYJSKIE MEDIA ELEKTRONICZNE - PowerPoint PPT Presentation


  • 128 Views
  • Uploaded on

BRYTYJSKIE MEDIA ELEKTRONICZNE. MEDIA PUBLICZNE. British Broadcasting Company. BBC przyjmowana za modelową dla formy mediów publicznych, powstała w 1922 r., utworzona przez Pocztę Brytyjską, jako spółka producentów radioodbiorników

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about 'BRYTYJSKIE MEDIA ELEKTRONICZNE' - venus


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript

British broadcasting company
British Broadcasting Company

  • BBC przyjmowana za modelową dla formy mediów publicznych, powstała w 1922 r., utworzona przez Pocztę Brytyjską, jako spółka producentów radioodbiorników

  • W 1927 r. stała się na podstawie Karty Królewskiej, która chroni ją przed polityczną ingerencją rządu, korporacją

  • Zarządcy zostali zobowiązani do do realizacji interesów publicznych; podstawą było utworzenie takiego zarządu, który pośredniczyłby między nadawcą a rządem

  • Podstawy pod funkcjonowanie BBC położył jej pierwszy dyrektor J. Reith; on też ustalił cztery zasady nazywane filarami, które miały regulować działanie mediów publicznych:

  • Solidne źródła finansowania

  • Idea służby publicznej

  • Monopol (w przypadku Wielkiej Brytanii utrzymał się tylko do 1954 r.)

  • Poczucie moralnej odpowiedzialności


  • Ideą powstania BBC było kulturalne i intelektualne oświecenie publiczności; cele edukacji miały być wyznaczane przez przedstawicieli elit

  • Po II wojnie światowej idee związane z radiem przeniesiono do telewizji – BBC stała się dla Brytyjczyków rodzajem wewnętrznej dyplomacji, promującej kulturę, wprowadzającej standard języka angielskiego zwaną „BBC English”, bazującej na ideach i obyczajach klasy średniej

  • Wprowadzony przez J Reitha abonament miał być powszechnym podatkiem umożliwiającym dotarcie z przystępnym i wyważonym programem do wszystkich obywateli

  • Reith chciał uniknąć uzależnienia mediów od państwa oraz przemysłu i finansjery – jednak teraz rosną koszty nowych technologii i zakupu programów, rośnie konkurencja; rozważa się nawet prywatyzację BBC; coraz częściej ujawniają się konflikty polityczne (obsadzanie stanowiska dyrektora)

  • Monopol mediów publicznych był możliwy tylko przy współpracy państwa


  • Rządy brytyjskie określały i określają ramy, w jakich działa BBC, sposób finansowania, liczbę nadawanych kanałów, uwarunkowania techniczne; mają także prawo weta wobec programów telewizyjnych

  • Na strukturę zarządzania składa się Rada Gubernatorów, której 12 członków (z różnych organizacji, instytucji, partii), powołuje królowa (symbolizuje niezależność) i jej Rada na wniosek premiera; kadencja trwa 5 lat

  • Rada Królewska składa się zaś z polityków reprezentujących różne partie polityczne

  • Rada Gubernatorów współpracuje z Radą Dyrektorów (organ zarządzający) oraz z Ogólną Radą Doradczą (podobne rady również na poziomie regionalnym)

  • Wybór Partii Pracy w 1997 r. i jej reelekcja w 2001 r. nie zmieniły wiele w polityce medialnej prowadzonej wcześniej przez 18 lat przez Konserwatystów

  • Stawia się na gospodarkę wolnorynkową mającą zapełnić pluralizm treści poprzez wypełnianie nisz i różnych segmentów; to pozwoliło nie tylko na formowanie się i rozrost konglomeratów skupiających różne media ale i prywatyzację wielu narodowych wydarzeń medialnych, jak np. ważne wydarzenia sportowe


  • W odniesieniu do doświadczeń BBC sformułowanych zostało 8 zasad telewizji publicznej:

  • Dostępność pod względem geograficznym

  • Uwzględnianie potrzeb i gustów wszystkich widzów

  • Uwzględnianie praw i interesów mniejszości

  • Uwzględnianie narodowej tożsamości poczucia wspólnoty odbiorców

  • Oddzielenie od interesów wynikających z praw własności i od polityki rządów

  • Jedna technologia nadawania programów odpowiadająca wszystkim odbiorcom

  • Współzawodnictwo w jakości, a nie w ilości programów

  • Przyjęcie przez telewizję publiczną roli przewodnika dla stacji prywatnych, a nie czynnika je ograniczającego


  • W ostatnich latach BBC zostało podzielone na część komercyjną (m.in. BBC Worldwide) i niekomercyjną

  • Działalność komercyjna BBC jest powodem skarg jej prywatnych konkurentów

  • Komercjalizowanie się BBC zostało zasygnalizowane po raz pierwszy w raporcie Komisji Peacocka pracującej nad reformą BBC w 1986 r.

  • W 1994 r. konserwatywny rząd Margaret Thatcher decyduje, że BBC powinno rozbudować swą działalność rozumianą jako służba publiczna w kraju, a za granicą działać jako nadawca komercyjny

  • BBC stała się narodowym nadawcą publicznym i międzynarodowym nadawcą komercyjnym

  • W 1996 r. przyjęta została nowa Karta regulująca działanie BBC jako nadawcy publicznego


  • Cyfryzację telewizji rozpoczęto w 1998 r. (1996) komercyjną (m.in. BBC Worldwide) i niekomercyjną

  • Zakończenie nadawania analogowego rząd planuje na 2010 r.

  • 98% Brytyjczyków korzystało z usług BBC każdego miesiąca w latach 2003/2004

  • W latach 2000-2001 kanały telewizyjne BBC1 i BBC2 osiągnęły łącznie 40% udziału w widowni (osobno odpowiednio 26,8% i 11%)

  • BBC Radio na początku roku 2001 miało 52% całej publiczności

  • Mimo tego w Wielkiej Brytanii sektor komercyjnych mediów audio-wizualnych jest bardzo znaczący i dobrze się rozwija

  • Za przetrwaniem BBC jako nadawcy publicznego przemawiał moc twórcza i żywotność jej działów produkcji, skupienie się producentów na tworzeniu programów odpowiadających idei służby publicznej oraz fakt, że brytyjska publiczność została „wyuczona” akceptacji dla programów mediów publicznych


Telewizja
TELEWIZJA komercyjną (m.in. BBC Worldwide) i niekomercyjną

  • BBC One

  • BBC Two

  • BBC Three

  • BBC Four

  • CBBC

  • CBeebies

  • BBC News 24

  • BBC Parliament

  • Interactive TV


Radio
RADIO komercyjną (m.in. BBC Worldwide) i niekomercyjną

  • Radio 1

  • 1Xtra

  • Radio 2

  • Radio 3

  • Radio 4

  • Five Live

  • Five Live Sports Extra

  • 6 Music

  • BBC 7

  • Asian Network


Na wiecie
NA ŚWIECIE komercyjną (m.in. BBC Worldwide) i niekomercyjną

  • BBC World Service43 radio language services(finansowane przez rząd brytyjski)

  • BBC America

  • BBC Canada

  • BBC Food

  • BBC Kids (Canada)

  • BBC Prime

  • BBC World

  • Animal Planet

  • People+Arts

  • UKTV

  • UKTV (Australia)(oddzielne komercyjne przedsięwzięcia, których zyski pomagają finansować służbę publiczną BBC)


Abonament
ABONAMENT komercyjną (m.in. BBC Worldwide) i niekomercyjną

  • BBC należy dziś do niewielu stacji, które nadal nie nadają reklam, a utrzymują się z opłat widzów i dotacji państwowych

  • Roczny abonament ustalony przez rząd wynosi 121 funtów

  • Nie płacą osoby powyżej 75 roku życia, niewidomi połowę

  • Za telewizję czarno-białą wynosi 40-50 funtów


Podzia abonamentu
PODZIAŁ ABONAMENTU komercyjną (m.in. BBC Worldwide) i niekomercyjną

  • ·BBC One £3.37

  • ·BBC Two £1.45

  • ·Digital television channels £0.98

  • ·Transmission and collection costs £0.98

  • ·BBC Radio 1, 2, 3, 4 and Five Live £0.99

  • ·Digital radio stations £0.08

  • ·Nations & English Regions television £0.90

  • ·Local radio £0.61

  • ·bbc.co.uk £0.31

  • Total £9.67


Media komercyjne
MEDIA KOMERCYJNE komercyjną (m.in. BBC Worldwide) i niekomercyjną


Telewizja1
TELEWIZJA komercyjną (m.in. BBC Worldwide) i niekomercyjną

  • Największą konkurencją dla BBC jest sieć Channel 3 znana jako Independent Television (ITV). 15 regionalnych koncesji zapewnia serwisy lokalne i ogólnokrajowe. Dodatkowo GMTV nadaje serwis śniadaniowy

  • Udział ITV w rynku wynosił w latach 2000-2001 niewiele poniżej 29%

  • Od złagodzenia prawa własności w mediach przez rząd w 1996 r. sieć Channel 3 jest zdominowana przez dwa koncerny: Carlton i Grenada (kontrolują lub posiadają 12 koncesji i docierają do ponad 100% gospodarstw – w Londynie zachodzą na siebie dwaj nadawcy Channel 3)


  • Channel 4 ma charakter częściowo publiczny, zaspokaja zainteresowania mniejszości co także zwiększa dochód poprzez reklamy (istnieje oddzielny czwarty kanał w Walii, S4C, który jest finansowany częściowo z reklam, a częściowo przez państwo; nadaje programy w prime-time w języku walijskim)

  • Channel 4 przyciąga ok. 10% publiczności

  • Channel 4 jest raczej nadawcą niż producentem programów i wspiera niezależną produkcję.

  • Od lat 90. BBC i ITV muszą kupować 25% swoich programów od niezależnych producentów. Ok. 1/5 najpopularniejszych programów jest produkcją niezależną.


  • Piąty kanał naziemny rozpoczął nadawanie w kwietniu 1997 r. Pokrywa ok. 80% kraju i w latach 2000-2001 miała udział w rynku5,7%

  • Ma charakter komercyjny, utrzymuje się z reklam

  • W sumie przynajmniej 90% populacji ogląda programy nadawane drogą naziemną.Nawet w domach z telewizją kablową i satelitarną niecałe 2/3 czasu poświęca się tym kanałom


Telewizja kablowa
TELEWIZJA KABLOWA r. Pokrywa ok. 80% kraju i w latach 2000-2001 miała udział w rynku5,7%

  • Dociera do ok. 9 mln odbiorców, ale to tylko ¼ grupy docelowej

  • Zdominowana przez dwóch dostawców: NTL i Telewest

  • Razem z TV satelitarną osiąga 15-16% widowni

  • Najpopularniejszy kanał QVC, ma widownię na poziomie 3 mln (najpopularniejsze opery mydlane na kanałach naziemnych przyciągają ok. 15-16 mln)


Telewizja satelitarna
TELEWIZJA SATELITARNA r. Pokrywa ok. 80% kraju i w latach 2000-2001 miała udział w rynku5,7%

  • BSkyB kontrolowana przez Rupert Murdoch's News International

  • Oferuje ok. 200 kanałów

  • W 2001 r. ponad 5,5 mln odbiorców, 30% więcej niż rok wcześniej

  • Publiczność poszczególnych kanałów niewielka

  • Sky TV, oferująca kilka kanałów, przyciąga tylko ok. 5% krajowej widowni


Radio1
RADIO r. Pokrywa ok. 80% kraju i w latach 2000-2001 miała udział w rynku5,7%

  • W ciągu dnia jest najpopularniejszym medium

  • Dociera do 92% mieszkańców

  • Radio komercyjne rozwija się dynamicznie od 1996 roku

  • Oprócz 5 kanałów BBC istnieje 3 ogólnokrajowych nadawców komercyjnych (plus czwarty nadający z Irlandii)

  • BBC nadaje też radio regionalne dla Szkocji, Walii i Irlandii Płn. Oraz w ważniejszych miastach poza Londynem

  • Przyznano ok. 250 koncesji dla lokalnych stacji komercyjnych


  • 19 stacji nadaje przez satelitę i 15 przez kabel r. Pokrywa ok. 80% kraju i w latach 2000-2001 miała udział w rynku5,7%

  • Zwykle słuchacz ma do wyboru ok. 15 stacji (w Londynie 24)

  • Radio komercyjne jest kontrolowane przez 15 grup, w tym 8 najsilniejszych kontrolujących większość z 70 koncesjonowanych stacji

  • Serwisy krajowe BBC docierają do dwa razy większej grupy odbiorców niż ogólnokrajowe stacje komercyjne i mają 40% publiczności przy 8% stacji komercyjnych

  • Lokalne stacje komercyjne są jednak 3 razy popularniejsze niż lokalne odłamy BBC


  • Sytuacja na rynku nie jest dla słuchaczy satysfakcjonująca w związku z brakiem wyraźnej różnorodności. Dlatego zwłaszcza na terenach silnie zurbanizowanych nadaje wiele stacji pirackich.

  • Wpływ radia jest oceniany przez rząd za dwukrotnie słabszy, niż innych mediów w związku z muzycznym formatowaniem stacji


R d a informacji
ŹRÓDŁA INFORMACJI w związku z brakiem wyraźnej różnorodności. Dlatego zwłaszcza na terenach silnie zurbanizowanych nadaje wiele stacji pirackich.

  • Informacje są zapewniane głównie przez BBC News and Independent Television News/Independent Radio News w Londynie, wzbogacane przez niewielką ilość wiadomości lokalnych i regionalnych. Każda stacja telewizyjna (poza GMTV, która korzysta z Reuters’a) i ponad 90% stacji radiowych korzysta z tych źródeł


ad