slide1
Download
Skip this Video
Download Presentation
Poemas da natureza O TEMPO

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 62

Poemas da natureza O TEMPO - PowerPoint PPT Presentation


  • 133 Views
  • Uploaded on

Uxío Novoneyra. Poemas da natureza O TEMPO. REBOLEGAN as cereixas Su a Rubial. Corre o vento na erba de gadañar. Canta a cousa que non canta canta a chicharra na erba canta a erba na gadaña. / ABANICA a labrandeira no beirón da presa. A auga non pasa. Corre brilla espella. /

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about ' Poemas da natureza O TEMPO' - shelley


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
slide1

Uxío Novoneyra

Poemas da natureza

O TEMPO

slide2

REBOLEGAN as cereixas Su a Rubial.

Corre o vento na erba de gadañar.

Canta a cousa que non canta

canta a chicharra na erba

canta a erba na gadaña.

/

ABANICA a labrandeira no beirón da presa.

A auga non pasa. Corre brilla espella.

/

CHAMA a sombra.

Xa non se óin os chíos

dos paxariños

tan d’acotío sonan.

slide3

O centeo correndo ó vento

i eu quedo n’eso que un non nembra

nin esquece

de tan lene e fondo que chega.

slide4

ESTÁ o aire enfexo

n’algo que eu non vexo.

Os paxaros os prados

os eidos calados...

ENFEXO: entregado por completo.

slide5

VEO o tempo morno do Outono

Os días son tardes longas

O aire é unha cousa...

Todo ten ise xeito:

os tesos

os camiños que se van

no serán do val

os soutos

alumados d’ouro

eu quedo

ollando ó mofo...

slide6

SOUTO sin folla! Cerdeiras

roxas e bidueiras marelas!

/

DÍAS breves en que ún está sempre nunha cousa!

As bouzas verdes fóronse pondo marelas e roxas

as bouzas roxas pardecen cas choivas.

O ventosolo

no souto do outo outono.

slide7

PASA o sol lene

sobor do souto quedo que afonda

na morte longa

como se il non fora

o Pai Sol. Recenden

as derradeiras froitas refeitas.

Calan as aves que quedan.

Na tarde

todo quere ser o aire...

Cain as follas dando voltas

e fican todas ó pe da árbore.

slide8

CEMBAS d’arandeiras!

Argana da Pena Branca

baixo das matas d’abraira

entr’as pestanas da pena!

Ven dos castiñeiros

un ventiño pequeno

abalala...

slide9

INORDE a fatos pra León

nebras de verlo de ovella

cardiadas brancas e mestas.

Ollándoas altas traspor

riba das taras marelas

ún soña nas lonxes terras...

NEBRAS DE VERLO DE OVELLA: nubes en forma de guedellas de ovella. Cirrocúmulos.

slide10

O ruxir do carrozo

o ceo do fondo do pozo.

Todo sabe e deixa ver

que vai chover.

Eu sein o que oio

no souto soio

e non sein

o que sein.

slide12

CHOVE

non sein desd’onde nin pra onde...

No quedo da tarde

ollo longo nembrando choivas d’antes.

slide13

BARBAÑA barbaña...

Qué noite de lobos!

Oulan os cais nas airas.

Anda a nebra baixa

polos caborcos do souto

e polas bouzas da braña.

slide15

CHOVE nas veigas sin que se oia.

Unha tras outra

cain as follas dando voltas.

Ollando a serra calada

ún agarda

unha cousa queda e lonxana.

slide16

CHOVE xunto e miudo...

Como siga unhos días iste tempo

vai dar gusto

ver cubertas de mofo as penas

as paredes vellas

as ourelas dos ríos

i as presas

as estoldas dos muíños

os teitos

os castiñeiros xa sin folla

i as árbores todas.

slide17

NACEN as tollemerendas

polos campazos i os chaos

na Cemba da Remesqueda

no Souto de San Romao.

Cai a choiva que dá sono

no quedo serán dos prados

i eu cravo enviso os meus ollos

sin ver o que estoun ollando...

slide18

ESTO sí é chover e ventare!

Que noite pra mariñeiros e camiñantes!

Metidiño na camiña

tapadiño hastr’as orellas

sinto zapicar as beiras

entr’o vento que axubría...

slide20

“Chove

      • na casa do probe”
  • CHOVE no monte e nas viñas
  • Envolca a auga en regueiras
  • e ailí onde cain as beiras
  • baila muiñeiras miudiñas...
slide21

1

CAI a chuvia soñando

cai o espacio engaiolado.

2

CHOVE

e sólo o quedo se move.

Enviso n’algo que non deixo

teño su beirado

da cabana o xeito calado

do val na follata de freixo

o rebolo i as herbas cargadas

de pingoadas.

slide22

CHOVE pausiño pras sombras

chove pra baixo e pra riba.

O aire do sono en sono

a auga pinga que pinga...

Ven a noite polos eidos...

Vaise a tarde que nin xeme

decindo adeus con un xeito

que non sein nin se me esquece.

slide23

CHOVE maina e calada.

Veinse os fíus da auga

contra as bandas das penas...

En soutos e devesas

as pingoadas esbaran e baixan

petando de folla en folla.

Por veces

co vento a ruxidoira

medra i esvece

en ondas que ún alonga...

slide25

LOAIRAS de sol!

ventaladas d’aire

e razadas d’auga!

/

DENDE nino pequeno

voun ver sempre o ríu que ameteu

que me fai ise aceno

que sein eu.

LOAIRAS: lampos errantes de sol ou lúa, con vento e nubes espalladas.

slide27

TRONOU ventou e choveo.

Bicouse a terra co ceo.

A noite que onte caiu

sólo foi pra quen a oíu.

Ameteu o río ameteron as fontes

i os fontegallos dos montes.

Naz a auga a goforón.

Regan os prados a cachón.

Dinde nino pequeno

vou ver sempre o río que ameteu

que me fai ise aceno

que sein eu.

slide29

OLLO o ceo mouro cun medo antergo.

Torna a abella ó trobo

a anduriña cingue o voo.

Van a nebras do trono nun son agoreiro.

slide30

ANDA o vento ceibe polos eidos

con tódalas áas soltas

brúa nos castiñeiros

ripa as lousas dos teitos

i escachafoula nas portas.

ESCACHAFOULA: fai un gran ruído.

slide31

TARAS altas campas

onde o sol non pasa

esvece na hora alta!

/

MONTES do Leste

ó sol que esvece!

Mofo que eu ollo

no souto solo

cando ún quere

a cousa máis lene!

SOL QUE ESVECE: que esvaece, desaparece.

slide32

QUE é a coor do ucedo?

(Van os tesos pro Inverno).

É a serra que ó ceo se enleva?

É o ceo que baixa?

É a nebra

ou a brétema da ollada?

Non sein qué agarda a terra

qué agarda a alma.

Eu ben sein que é certa a seguranza.

Eu non sein se é certa a seguranza.

Mais

eilí onde o ollar vai e ven un xeito

hai algo certo.

Ben o soupo de nino o ollar pirmeiro.

E inda ha volver teimar a teima.

Por onde me veo esta certeza

heina volver perder e volver éla.

slide33

NEBRAS

LONGAS altas fiañas

nin quedas nin pasan

tirando das cousas non contadas

que así me paran...

NEBRA: néboa: nubes baixas (estratos)

BRÉTEMA: néboa lixeira

slide34

ZOA o vento e relumbra polas uces.

Sai o sol e súmese nas nebras.

Polos montes baixan e ruben

sombras longas esgadas e negras...

/

PASAN as nebras porriba da braña

e polo monte o sol a manchas-

Eu debruzado na presa

enviso nela.

Pasan as nebras por baixo da auga...

slide35

PASAN pasan as nebras...

Eu sinto que me deixan e me levan..

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Esta door que agarda só que a acendan!

Ise algo meu que en todo se me queda!

slide36

AGROS restrellas bouzas taros das penas

ucedos da serra pecha

cando pasan as nebras i o inverno negrea!

/

EU i o meu silencio volto pros tesos mouros no día nubro

ouvindo sólo os corvos i o vento do Inverno no souto núo.

slide37

PANOS brancos

esfiañados

da nebra

ouveando polos vales

polos soutos

i as devesas marelas

en busca dun cavorco

ou dunha valiña outa

que os acolla

i os faga acougar!

Fiañas de nebra

rubindo

e baixando

á gaiola do aire

polas serras érmedas

e polos soutos despidos

do Nadal!

slide38

FOLLA presa das rebolas!

Inverno das bouzas!

/

SOUTO dos corvos!

Pestanas d’argana!

Garolos do mofo!

Tearaña das canas!

/

UCEDO pecho!

Sombra dos tesos

ó sol do Inverno!

slide39

O ceo

o ucedo

os penedos

co cellodoInverno.

slide40

MAÑÁNSdexeada!

Espertar co día á ventan

encollerse na cama

achegar a roupa á cara

i ouvir andar tropeando pola casa.

Canta a vaca

cas astas na escada.

Canta o galo

pandeando o corpo i o canto.

slide41

XEA

Fai un frío que queima.

Pouco a pouco

érguese a terra en trempos.

O tourón os trousosos carambelos!

Cruza un lobo....

Roxe a folla nos carreiros

aló no fondo dos cousos.

slide47

TERRAS abesedas do Val d’Asnela i Os Pradairos

por Fonte Preta arriba! Pasa o sol por elas

escazurrado

ouveando polas penas...

Terras do lazdend’o outo Nadal ó Entroido!

Os trousos polas ladeiras i os carambelos nos teitos.

Terras xabreiras de Parada e Sant’Eufemia!

Xeadas brancas e negras!

Castiñeiros do Estreito!

Prados da Veiga do Couso!

Hortigois charouveas meldrascos cardios i acedas!

slide51

PENAS da Garamela

que eu ollo da cama

nas mañáns caladas

cando a raia do sol chega

ó Penedo Furado

e derrétese o pano

dos cristalesxeados!

slide52

NEVA no bico do cume

neva xa pola ladeira

neva no teito e na eira.

. . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . .

. . . . . . . . . . . . . . . . . .

Eu a ollar pro lume

i o lume a ollarme.

O lume sin queimarme

fai de min fume.

slide53

PACEN as vacas

na nabarega.

Treme a pequena

que vai co’elas.

Febreiro chove

febreiro xea

febreiro neva

neve lixeira...

slide54

DOBRAN as campás da neve.

A alma de seu gardada

tornouse inda máis calada

e nin pode nin se astreve.

Falopiña a falopiña

vai branquexando a cortiña.

Cada miniña seu sono

cada copo sua flairiña.

slide56

NEVA

e non leva

Todo o tempo a unha hora.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Cai a neve polvoriña

cai a neve a plomo

como nun ámeto pechado

cai a neve fora...

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

slide57

QUEDO nevaba.

Tra-la fiestra

deixei cair os brazos.

O espacio alumouse

e xa non cai a neve

cai o espacio...

slide59

NORDE último

das campanas da neve!

Frol do fumo!

Frol de silencio ceibe!

slide60

ESTRELAMPADA de maio

romaxe d’avelaíñas!

Embarrosada d’orvallo

flaira d’abraira á pinga!

Corpiño de bidueira

delgada e ben seguida

que ten pro vento maneiras

ollos de auga movida!

ESTRELAMPAR: escampar.

slide62

FOTOS

Adela Leiro, Mon Daporta

TEXTOS

Uxío Novoneyra

(Os eidos, Poemas de doada certeza)

Marzo de 2010

ad