Różne aspekty samotności.
Download
1 / 13

Różne aspekty samotności. Rozważ problem, wykorzystując przykłady z literatury. - PowerPoint PPT Presentation


  • 83 Views
  • Uploaded on

Różne aspekty samotności. Rozważ problem, wykorzystując przykłady z literatury. L3i/11.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about ' Różne aspekty samotności. Rozważ problem, wykorzystując przykłady z literatury.' - senalda-banderas


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript

Różne aspekty samotności.

Rozważ problem, wykorzystując

przykłady z literatury.

L3i/11


Samotność to odmiana cierpienia, które dotyka duszę. Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców.

Samotność jest jednym z ludzkich doświadczeń, wzbogacającego każdego z nas. Tylko w samotności przychodzi bowiem czas na głębszą refleksje nad światem, życiem i samym sobą.


Samotność Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców.

Pablo Picasoo, Portret JaimeSabartesa (1901)


Jacques Brenner, francuski autor Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców. Historii literatury, twierdził, że prawdziwi pisarze pracują zawsze samotnie. Literatura bowiem to wszelkie osamotnienie, lecz równocześnie – jeden z najskuteczniejszych sposobów ucieczki przed nim.


niezrozumianego artysty Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców.

rodzaj skazania

w chwili śmierci

we dwoje

SAMOTNOŚĆ

w tłumie

samotność jednostki

samotność narodów


SAMOTNOŚĆ JAKO ŚWIADOMY WYBÓR DROGI Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców. ŻYCIOWEJ

Legenda o świętym Aleksym

Samotność bohatera średniowiecznej legendy polega na odsunięciu się od świata i ludzi i wybraniu życia ascety. Święty Aleksy poświęca się rozmyślaniom o Bogu. Może zatem jego samotność nie jest tak dotkliwa, a towarzystwo Stwórcy wypełnia pustkę?


SAMOTNOŚĆ JAKO ŚWIADOMY WYBÓR DROGI Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców. ŻYCIOWEJ

Bolesław Prus, Lalka

Stary subiekt Rzecki przemierza życie samotnie. W jego burzliwej biografii nie było miejsca na miłość: najpierw brał udział w Wiośnie Ludów, następnie zajął się pracą w sklepie Wokulskiego. Sens życia odnajdzie, pomagając Stachowi, którego traktuje jak syna.


SAMOTNOŚĆ JAKO ŚWIADOMY WYBÓR DROGI Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców. ŻYCIOWEJ

Stefan Żeromski, Ludzie bezdomni

Tomasz Judym jest przekonany, że tylko w samotności uda mu się zrealizować ideę naprawy świata. Odrzuca zatem miłość do Joasi:

Nie mogę mieć ani ojca, ani matki, ani żony, ani jednej rzeczy, którą bym przycisnął do serca z miłością, dopóki z oblicza ziemi nie znikną podłe zmory.


BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców.

Biblia, Nowy Testament

Chrystus doświadcza samotności w chwili głoszenia prawdy, której ludzie nie przyjmują. Podążają za nim, gdy czyni cuda, na słowo pozostają głusi. Jest tez samotny – jak każdy z nas – w chwili śmierci. Umierając wypowiada słowa:

Ojcze mój, ojcze, czemuś mnie opuścił?

Granicę między życiem i śmiercią każdy musi przekroczyć w samotności.


BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców.

Jan Kochanowski, Treny

W trenach ukazana jest samotność ojca, filozofa, poety, chrześcijanina w obliczu śmierci dziecka. Bóg, któremu tak ufał, stał się Nieznajomym wrogiem i nie wsparł go w chwili nieszczęścia, a mądrość – cnota, której pochwałę wcześniej głosi, okazała się nieprzydatna.

Poeta pozostał sam z

odwiecznym pytaniem o sens

śmierci.


BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców.

Maria Kuncewiczowa, Cudzoziemka

Róża, bohaterka powieści, czuje się samotna i niedowartościowana. Nie znalazła spełnienia w miłości, zaprzepaściła talent muzyczny. Swoje nieuświadomione kompleksy odreagowuje, niszcząc psychicznie swoich najbliższych.


BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców.

Albert Camus, Dżuma

Tarrou twierdzi, że skazał się na straszliwą samotność i obcość świata:

Kiedy nie zgodziłem się zabijać (tzn. gdy znalazłem się poza jakąkolwiek ideologią) skazałem się na ostateczne wygnanie.

Bernard Rieux boleśnie odczuwa rozłąkę z żoną przebywającą poza Oranem, wiernie jednak trwa na posterunku lekarza i spełnia swój ludzki i lekarski obowiązek. W końcu jego żona umiera i bohater zostaje sam.


BOHATEROWIE SKAZANI NA SAMOTNOŚĆ Człowiek jako istota społeczna rzadko wybiera samotność jako sposób na życie, częściej zostaje na nią skazany przez los. W literaturze spotykamy różne odmiany samotności: samotność doświadczana we dwoje lub przeżywana wśród tłumu, osamotnieniu niezrozumiałych artystów – geniuszy, samotność odrzuconych dzieci i starców.

Tadeusz Borowski, Opowiadania

Borowski opowiada o samotności więźniów obozów koncentracyjnych skazanych na wspólny los – na jednakowo podłe życie. Każdy więzień walczy samotnie o przetrwanie. Ową samotność potęguje fakt, że świat potęguje fakt, że świat patrzy z obojętnością na ich los.


ad