1 / 152

FAKULTET ZA MENADŽMENT HERCEG NOVI

FAKULTET ZA MENADŽMENT HERCEG NOVI. FINANSIJSKO RAČUNOVODSTVO. Osnovna literatura. FINANSIJSKO RAČUNOVODSTVO Kata Škarić – Jovanović Ekonomski fakultet, Beograd, 2010. Osnovne aktivnosti. Prisustvo 5 Seminarski rad 10 Kolokvijumi – I i II 20+20 Završni ispit 45.

Download Presentation

FAKULTET ZA MENADŽMENT HERCEG NOVI

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author. Content is provided to you AS IS for your information and personal use only. Download presentation by click this link. While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server. During download, if you can't get a presentation, the file might be deleted by the publisher.

E N D

Presentation Transcript


  1. FAKULTET ZA MENADŽMENT HERCEG NOVI FINANSIJSKO RAČUNOVODSTVO

  2. Osnovna literatura FINANSIJSKO RAČUNOVODSTVO Kata Škarić – Jovanović Ekonomski fakultet, Beograd, 2010.

  3. Osnovne aktivnosti • Prisustvo 5 • Seminarski rad 10 • Kolokvijumi – I i II 20+20 • Završni ispit 45

  4. OSNOVNI PRINCIPI SISTEMA DVOJNOG KNJIGOVODSTVA • Osnove sistema dvojnog knjigovodstva • Računovodstvena načela • Uticaj ekonomskih promjena na imovinu preduzeća • Raščlanjivanje bilansa na račune • Globalna procedura u knjigovodstvu • Principi urednog knjigovodstva • Graške u knjigovodstvu • Kontni okvir.

  5. Osnove sistema dvojnog knjigovodstva Upravljanje (odlučivanje) preduzećem treba zasnivati na blagovremenim, potpunim i adekvatnim informacijama. Računovodstvo pruža informativnu podršku menadžmentu – stoga se smatra podfunkcijom upravljačke funkcije.

  6. Pojam i zadaci računovodstva RAČUNOVODSTVO predstavlja sve postupke či je zadatak količinsko i vrijednosno obuhvatanje i kontrola svih tokova novca i učinaka koji nastanu u preduzeću.

  7. ZADACI računovodstva • Interni • Dokumentovanost i kontrola poslovanja • Pružanje upravljačkih informacija • Eksterni • Polaganje računa i informisanje o finansijskom i prinosnom položaju preduzeća (na osnovu zakonske obaveze ili dobrovoljno) – poreskim organima, kreditorima, akcionarima, zaposlenima...

  8. STRUKTURA računovodstva: • Knjigovdstvo sa bilansom • Obračun troškova i rezultata • Računovodstvena analiza i planiranje • Računovodstveni nadzor. Ova računovodstvena područaja su međusobno povezana, dijelom koriste iste podatke, ali u različite svrhe.

  9. Finansijsko računovodstvo – ispunjava informatine zahtjeve eksternih korisnika Upravljačko računovodstvo – zadovoljava potrebe za informacijama uprave preduzeća.

  10. Pojam, ciljevi i zadaci knjigovodstva KNJIGOVODSTVO je računska osnova računovodstva – ono obezbjeđuje podatke koji se na različite načine primjenjuju u ostalim djelovima računovodstva.

  11. CILJEVI knjigovodstva (izvode se iz ciljeva preduzeća) Osnovni: • Utvrđivanje rezultata poslovanja (dobitak/gubitak) za određeni period • Utvrđivanje stanja imovine, obaveza i sopstvenog kapitala na određeni dan Ostali: • Pružanje podataka za kontrolu rada lica koja rukuju pojedinim djelovima imovine • Pružanje podataka za planiranje razultata poslovanja, stanja imovine i priliva i odliva novca • Pružanje podataka za kontrolu izvršenjaplanskih veličina.

  12. ZADACI knjigovodstva • Prikupljanje • Provjera • Klasifikacija (reklasifikacija) • Bilježenje (evidentiranje) • Čuvanje podataka • Izvještavanje o nastalim poslovnim događajima.

  13. Predmet knjigovodstva PREDMET knjigovodstva je imovina preduzeća, odnosno promjene koje se na njoj događaju. Knjigovodstvo se bavi poslovnim događajima koji mijenjaju visinu i/ili strukturu imovine i kapitala preduzeća.

  14. Imovinu preduzeća čine sva sredstva koja preduzeće koristi radi ostvarenja svojih ciljeva. Bruto = ukupna imovina preduzeća. Neto = imovina finansirana iz sopstvenog kapitala. Neto imovina = bruto imavina – obaveze.

  15. Imovina – oblik u kom se javlja • Stvari, prava, novac Imovina – svrha u koju se koristi • Poslovna, neposlovna Poslovna imovina (N-R-P-R1-N1) • Osnovna ili stalna (oprema, objekti...) • Obrtna (zalihe, potraživanja, gotovina).

  16. Kapital (izvori imovine) • Sopstveni kapital ili kapital vlasnika – trajno raspoloživ • Pozajmljeni kapital ili kapital povjerilaca – obaveza sa utvrđenim rokom dospijeća.

  17. Imovina preduzeća

  18. AKTIVA – imovina posmatrana prema obliku u kojem se javlja (stvari, prava, novac). PASIVA – imovina posmatrana prema vlasništvu tj. izvorima iz kojih potiče (sopstveni i pozajmljeni kapital).

  19. Aktiva i pasiva predstavljaju dva aspekta posmatranja jedne te iste imovine preduzeća – stoga, između ukupne aktive i ukupne pasive mora postojati KVANTITATIVNA JEDNAKOST.

  20. BILANS stanja – finansijski izvještaj u kojem se prikazuje imovina preduzeća na određeni dan sa aspekta oblika i izvora.

  21. II. Računovodstvena načela • Načelo dvostranog obuhvatanja poslovnih promjena • Načelo poslovne jedinice • Načelo kontinuiteta poslovanja • Načelo novčanog mjerila • Načalo istorijskog troška • Načelo uzročnosti • Načelo opreznosti.

  22. RAČUNOVODSTVENA NAČELA su pravila razvijena od strane računovodstvene teorije i prakse sračunata na jasno definisanje računovodstvenih kategorija. Računovodstvene kategorije • Imovina • Obaveze • Kapital • Rashodi • Prihodi.

  23. Načelo dvostranog obuhvatanja poslovnih promjena Svaka ekonomska promjena tangira dva osamostaljena imovinska dijela – i stoga se DVA PUTA BILJEŽI. Dvojno knjigovodstvo – uvažava dualnost u obuhvatanju ekonomskih promjena.

  24. Ekonomske promjene s obzirom na njihovo djelovanje na cjelinu imovine preduzeća: • Uzrokuju povećanje nekog ekonomskog oblika (aktive) i povećanje u istom iznosu nekog od izvora sredstava (pasive) • Uzrokuju smanjenje nekog od oblika aktive i smanjenje u istom iznosu nekog od izvora sredstava • Uzrokuju povećanje jednog i smanjenje drugog oblika sredstava za isti iznos • Uzrokuju povećanje jednog i smanjenje drugog izvora sredstava za isti iznos.

  25. Načelo poslovne jedinice NAČELO POSLOVNE JEDINICE je zahtijev da se imovina uložena u poslovanje obuhvata odvojeno od ostale imovine vlasnika i povjerilaca i da se uspješnost upravljanja tom imovinom kontroliše putem rezultata.

  26. Računovodstvene cjeline se formiraju radi kontrole uspješnosti upravljanja poslovanjem. Preduzeće može biti jedna računovodstvena cjelina ili se u okviru njega mogu formirati i uže računovodstvene cjeline (što obično zavisi od veličine i složenosti njegovog poslovanja).

  27. Kao uže računovodstvene cjeline u okviru jednog preduzeća se mogu formirati: • Mjesta troškova – formiraju se sa ciljem kontrole troškova • Profitni centri – formiraju se od relativno samostalnih organizaciono i tehnološki zaokruženih djelova preduzeća – mjera uspješnosti: visina ostvarenog profita • Investicioni centri – mjera uspješnosti: stopa prinosa na uloženi kapital.

  28. Načelo kontinuiteta poslovanja Preduzeća nastoje kontinuirano poslovati – going concern princip (izuzev onih osnovanih za jednokratan posao). Kontinuirano poslovanje i potreba kontrole poslovanja su nametnuli potrebu utvrđivanja periodičnog rezultata – kao dijela totalnog rezultata (na kraju postojanja).

  29. Načelo novčanog mjerila NAČELO NOVČANOG MJERILA ili NAČELO NOVČANOG IZRAŽAVANJA je zahtjev da se sve računovodstvene kategorije i promjene na njima izražavaju u novcu. Korišćenje novca kao zajedničkog mjerila je uslovljeno heterogenošću oblika u kojima se imovina javlja i transakcija koje na njoj nastaju.

  30. STABILNOST NOVCA je osnovna pretpostavka od koje knjigovodstvo polazi pri njegovom korišćenju kao zajedničke mjere. Ukoliko novčana jedinica, u kojoj se iskazuju računovodstvene kategorije, iz perioda u period nema istu kupovnu snagu – ISKAZNA MOĆ PODATAKA koje knjigovodstvo pruža se narušava (razvijeni su računovodstveni postupci koji ispravljaju monetarne poremećaje).

  31. Načelo istorijskog troška NAČELO ISTORIJSKOG ili STVARNOG TROŠKA je zahtjev da se imovina u knjigovodstvu vodi i u bilansu iskazuje u visini novčanog izdatka učinjenog radi njenog sticanja. Stoga se imovina stečena kupovinom vodi po nabavnoj cijeni a sopstveni učinci po cijeni koštanja.

  32. Osnovna vrijednost primjene stvarnog troška je objektivnost podataka. Iskazna moć knjigovodstvenih podataka se smanjuje ako ne postoji čvrsta veza između knjigovodstvene i tržišne vrijednosti imovine. Kada je dnevnu vrijednost – fer vrijednost moguće pouzdano utvrditi (hartije od vrijednosti kotirane na berzi) ona se koristi u računovodstvu.

  33. Načelo uzročnosti NAČELO UZROČNOSTI zahtijeva da obračunskom periodu za koji se utvrđuje rezultat budu zaračunati svi prihodi i rashodi koji su u njemu nastali nezavisno od toga da li i kada su prihodi naplaćeni, a rashodi plaćeni. Smatra se da su prihodi i rashodi nastali u onom obračunskom periodu u kome su realizovani učinci preduzeća.

  34. Tokovi rentabiliteta (rashodi i prihodi) se ne podudaraju sa novčanim tokovima (isplate i naplate) – vremenski a time i kvantitativno. Primanja i izdaci koji se dogode u jednom obračunskom periodu, mogu se odnositi na taj, predhodni ili budući obračunski period.

  35. Načelo opreznosti NAČELO OPREZNOSTI zahtjeva da se imovina preduzeća i obračunati periodični rezultat oprezno odmjere, tj. treba izbjeći precjenjivanje imovine i iskazivanje precijenjenog periodičnog rezultata.

  36. Da bi se obezbijedilo oprezno odmjeravanje imovine preduzeća princip opreznosti nalaže pravila: • Aktiva, djelovi imovine preduzeća, može se procjenjivati najviše po nabavnoj vrijednosti, odnosno cijeni koštanja • Pasiva, odnosno obaveze moraju se procijeniti najmanje u visini nabavne vrijednosti.

  37. Precjenjivanje periodičnog rezultata treba biti onemogućeno poštovanjem: • Principa realizacije – preduzeće može prikazati samo rezultate koji su potvrđeni kroz realizaciju na tržištu • Principa impariteta – gubici moraju biti priznati ako su nastali bez obzira na to što nijesu tržišno verifikovani(realizovani) Oprezno odmjereni rezultati obuhvataju = samo realizovane dobitke – realizovane i nastale a nerealizovne gubitke.

  38. III. Uticaj ekonomskih promjena na imovinu preduzeća Ekonomske promjene – bilansne promjene = poslovni događaji koji mijenjaju visinu i/ili sastav imovine preduzeća.

  39. OSNOVNE grupe ekonovmskih promjena (s obzirom na djelovanje na cjelinu imovine preduzeća): • Povećavaju aktivu i pasivu za isti iznos • Smanjuju aktivu i pasivu za isti iznos • Mijenjaju sastav aktive • Mijenjaju sastav pasive.

  40. Povećanje aktive i pasive za isti iznos može nastati usled: • Povećanja uloga vlasnika (+ novac + sopstveni kapital) • Zaduženja kod povjerilaca (+ novac + obaveze) • Prihoda – sva povaćanja imovine (aktive) proistekla iz poslovanja a bez obaveze vraćanja (+ novac + sopstveni kapital).

  41. Smanjenje aktive i pasive za isti iznos može nastati usled: • Snanjena uloga vlasnika (- novac – sopstveni kapital) • Razduženja kod povjerilaca (- novac – obaveze) • Rashoda – sva smanjenja aktive proistekla iz poslovanja bez mogućnosti naknade (- novac – sopstveni kapital).

  42. Promjena sastava (strukture) aktive – njena visina ostaje ista, a pasiva nije tangirana, (jedan oblik imovine se pretvara u drugi) napr: • Kupovina zaliha za gotovo (+ zalihe – novac) • Naplata potraživanja od kupaca (+ novac – potraživanja) • Završentak proizvodnje gotovih proizvoda (+ gotovi proizvodi – proizvodnja u toku)

  43. Promjena sastava (strukture) pasive – njena visina ostaje ista a aktiva nije tangirana (smanjuje se jedna vrsta obaveza a povećava druga za isti iznos) napr: • Pretvaranje kratkoročnog kredita u dugoročni (+ dugoročni kredit – kratkorčni kredit)

  44. IV. Raščlanjivanje bilansa na račune RAČUN je dvostrani pregled u kojem se obuhvataju sve ekonomske promjene koje se odnose na jednu bilansnu poziciju i to tako da se povećanja obuhvataju odvojeno od smanjena.

  45. GLAVNA KNJIGA – sistematska evidencija ekonomskih promjena – bilans u kretanju – sastoji se od računa stanja i računa uspjeha.

  46. AKTIVNI I PASIVNI RAČUNI (računi stanja, stalni računi, realni računi) – čine pozicije bilansa stanja – nastaju njegovim raščlanjivanjem – evidentiraju imovinu po oblicima i izvorima – postoje dok i postoji i preduzeće • RAČUNI PRIHODA I RASHODA (računi uspjeha, obračunski računi, nominalni računi) – predstavljaju pozicije bilansa uspjeha – nastaju otvaranjem kod pojave prihoda i rashoda (nemaju početno stanje) – namjenjeni su utvrđivanju rezultata poslovanja za određeni obračunski period, posle čega se gase.

  47. Jednostrani račun

  48. Račun u obliku slova “T”

  49. RAŠČLANJIVANJE bilansa na račune se vrši pretvaranjem svake bilansne pozicije u jedan račun. Aktivni računi – nastaju raščlanjivanjem aktive (stanje i promjene različitih oblika imovine) Pasivni računi – nastaju raščlanjivanjem pasive (stanje i promjene sopstvenog kapitala i obaveza).

More Related