usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym
Download
Skip this Video
Download Presentation
Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym

Loading in 2 Seconds...

play fullscreen
1 / 53

Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym - PowerPoint PPT Presentation


  • 144 Views
  • Uploaded on

Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym. mgr Elżbieta Laskowska Klinika Rehabilitacji Dziecięcej UDSK w Białymstoku.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about ' Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym' - nellie


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym

Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym

mgr Elżbieta Laskowska

Klinika Rehabilitacji Dziecięcej

UDSK w Białymstoku

slide2

Rehabilitacja dzieci po zabiegach kardiochirurgicznych jest działaniem kompleksowym, uwzględniającym równolegle rehabilitację leczniczą, pedagogiczną, zawodową i społeczną

sta e elementy rehabilitacji kardiologicznej
Stałe elementy rehabilitacji kardiologicznej:
  • ocena stanu klinicznego chorego,
  • optymalizacja leczenia farmakologicznego,
  • rehabilitacja psychospołeczna,
  • modyfikacja stylu życia,
  • edukacja pacjentów i ich rodzin,
  • monitorowanie efektów kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej.
kompleksowa rehabilitacja kardiologiczna to proces kt ry nale y
Kompleksowa rehabilitacja kardiologiczna to proces, który należy:
  • wdrążać bezzwłocznie,
  • kontynuować w sposób ciągły,
  • prowadzić wieloetapowo,
  • dostosować do indywidualnych potrzeb chorego w zależności od jego stanu klinicznego,
  • prowadzić w sposób akceptowany przez pacjenta i jego otoczenie.
cele rehabilitacji kardiologicznej w okresie przedoperacyjnym
Cele rehabilitacji kardiologicznej w okresie przedoperacyjnym:
  • edukacja i psychoedukacja pacjenta;
  • zapobieganie niekorzystnym skutkom hipokinezy;
  • zmniejszenie ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz ze strony układu oddechowego;
  • nauka ćwiczeń stosowanych po zabiegu operacyjnym;
  • zwiększenie ruchomości klatki piersiowej.
metody kinezyterapii w okresie przedoperacyjnym
Metody kinezyterapii w okresie przedoperacyjnym
  • Nauka ćwiczeń oddechowych wszystkimi torami (przeponowym, dolnożebrowym, górnożebrowym).
  • Nauka ćwiczeń efektywnego kaszlu.
  • Nauka ćwiczeń nasilonego wdechu i wydechu.
  • Nauka ćwiczeń przeciwzakrzepowych.
  • Wykonywanie ćwiczeń ogólnousprawniających.
  • Pozycje drenażowe.
  • Metoda Vojty.
  • Metoda NDT Bobath.
cele wicze oddechowych
Cele ćwiczeń oddechowych
  • Utrzymanie prawidłowej wentylacji płuc.
  • Zwiększenie ruchomości klatki piersiowej i przepony.
  • Zwiększenie siły mięśni oddechowych.
  • Pobudzenie do efektywnego kaszlu.
technika prawid owego oddychania
Technika prawidłowego oddychania
  • Polega na mniejszym angażowaniu do pracy głównych mięśni oddechowych (mięśni żebrowych), a większym udziale przepony.
  • Podczas wydechu rozszerzają się jedynie dolne partie płuc, cześć górna klatki piersiowej nie pracuje, brzuch wypychany jest na zewnątrz.
  • Powietrze nabierane jest nosem w tempie na raz, dwa, a wypuszczane ustami trzy, cztery, pięć.
slide10
Pozycja wyjściowa:

Leżenie tyłem. Nogi ugięte, stopy oparte na podłodze. Jedna dłoń leży na klatce piersiowej, druga dłoń na brzuchu

Ruch:

Wdech nosem – dłoń na brzuchu unosi się a następnie wydech ustami – brzuch opada, a dłoń na klatce leży nieruchomo

Oddziaływanie:

Wzmacnianie mięśni oddechowych

slide11
Pozycja wyjściowa:

Leżenie tyłem. Nogi ugięte, stopy oparte na podłodze. Jedna dłoń leży na klatce piersiowej, druga dłoń na brzuchu

Ruch:

Wdech nosem – dłoń na brzuchu unosi się a następnie wydech ustami –dłoń na brzuchu uciska brzuch, wspomagając wydech

Oddziaływanie:

Wzmacnianie mięśni oddechowych

slide12

Pacjent uczony jest oddychania torem górno- i dolnożebrowym ze wspomaganiem ruchami kończyn górnych oraz sprzyja to oswojeniu się z ruchem pomimo rany mostka a także zachęca do większej aktywności.

slide16

1. Chorzy zazwyczaj oddychają płytko, aby uniknąć męczącego kaszlu – powoduje to niedostateczną wentylację płuc.

2. Chory powinien wykonywać głęboki wdech nosem, a następnie wydłużony wydech z kilkoma głębokimi odruchami kaszlowym.

3. Celem jest mechaniczne przesuwanie wydzieliny w kierunku większych oskrzeli, tchawicy i górnych dróg oddechowych.

metodyka efektywnego kaszlu
Metodyka efektywnego kaszlu
  • Kaszel najczęściej wykonywany jest w tzw. „pozycji woźnicy” - jest to siad z pochyleniem tułowia ku przodowi, umożliwiający rozluźnienie mięśni.
  • Miejsce stabilizacji jest zależne od rodzaju zabiegu i dostępu operacyjnego.
metodyka efektywnego kaszlu1
Metodyka efektywnego kaszlu
  • Zaleca się kilkakrotnie w ciągu dnia w kilku seriach, stosując do trzech powtórzeń w każdej.
  • Wykonujemy serię 3-4 bezpośrednio po sobie następujących kaszlnięć w trakcie wydechu.
  • Należy zawsze pamiętać, aby kaszlący pacjent miał przy sobie ligninę lub chusteczki, w które będzie mógł odkrztuszać odrywającą się wydzielinę.
sposoby stabilizacji rany pooperacyjnej
Sposoby stabilizacji rany pooperacyjnej
  • Pacjent podczas kaszlu powinien stabilizować przyszłą ranę, przytrzymując jej brzegi rękoma, ręcznikiem i jednocześnie starając się zbliżać je do siebie bez nadmiernego dociskania dłoni do powierzchni skóry.
  • Ułożenie dłoni pod pachami , jeśli rana będzie przebiegała w linii pośrodkowej mostka.
  • Stosowanie pasa stabilizującego, zwłaszcza u osób z silnym , uporczywym kaszlem oraz nadwagą.
slide23

Ćwiczenia z oporowaniem faz oddechowych, czy to wdechu czy wydechu są możliwe np. dzięki odpowiedniej pozycji ułożeniowej, środowiska wodnego, rąk terapeuty, przyborów (woreczki z piaskiem), zmniejszenia drogi wydechowej (wydech przez słomkę).

  • W leżeniu tyłem utrudniony jest wdech, a w staniu wydech
slide24
Pozycja wyjściowa:

Leżenie tyłem. Nogi ugięte, stopy oparte na podłodze. Ręce w pozycji „skrzydełek” leżą na podłodze. Na brzuchu leży woreczek z piaskiem.

Ruch:

Wdech nosem z uwypukleniem obciążonego woreczkiem brzucha, wydech ustami –brzuch z woreczkiem opada.

Oddziaływanie:

Wzmacnianie mięśni oddechowych.

slide25
Pozycja wyjściowa:

Klęk przodem do stołu. Na stole stoi naczynie z wodą. W wodzie zanurzona słomka.

Ruch:

Wdmuchiwanie powietrza do wody przez słomkę.

Oddziaływanie:

Wzmacnianie mięśni oddechowych.

slide27

U chorych leczonych chirurgicznie, po zabiegu pojawia się znaczący problem dotyczących żył, a mianowicie do powstania zakrzepu w żyłach głębokich, głównie kończyn dolnych.

slide28

Do spowolnienia przepływu może dojść w wyniku długotrwałego leżenia w łóżku i unieruchomienia.

  • Aby zapobiec temu powikłaniu zaleca się czynne, energiczne ruchy w drobnych stawach kończyn górnych i dolnych, a tym samym pracę małych grup mięśniowych, która powoduje ucisk na żyły i przepchnięcie krwi w stronę serca.
slide29

Aby profilaktyka była skuteczna, chory powinien wykonywać około tysiąca różnych ruchów kończynami dolnymi dziennie, a więc w przeliczeniu na godzinę około szesnastu rytmicznych zgięć podeszwowych i grzbietowych oraz krążeń głównie stóp.

slide30

Ćwiczenia przeciwzakrzepowe są bardzo proste i nie wymagają dużej sprawności chorego oraz nie obciążają nadmiernie jego organizmu.

cele wicze og lnousprawniaj cych
Cele ćwiczeń ogólnousprawniających
  • utrzymanie i wzmocnienie siły mięśni klatki i brzucha,
  • zachowanie pełnego zakresu ruchu w stawach i pełnej długości mięśni,
  • poprawienie krążenia,
  • utrzymanie dobrej czynności układu oddechowego i nerwowego z akcentem na profilaktykę i korekcję wad postawy,
slide33

U dzieci powyżej 3 do 18 roku życia przeprowadzane mogą być ćwiczenia w grupach, bądź indywidualnie.

  • Pacjenci ćwiczą w pozycjach stojącej, siedzącej i leżącej.
  • Chorzy po operacji przecięciu mostka powinni ograniczać ruch odwodzenia kończyn górnych do poziomu (na wysokość barków), a także odwodzenia horyzontalnego, aby zapobiec ewentualnemu rozejściu się mostka.
slide34

Jeżeli u chorego w wywiadzie dodatkowo zostanie stwierdzona wada postawy ciała to są wprowadzane elementy korekcji lub kompensacji.

  • Wady postawy nie tylko sprawiają ból, cierpienie, lecz także obniżają ogólną sprawność fizyczną.
wiczenia bierne i czynno bierne
Ćwiczenia bierne i czynno-bierne
  • Stosowane są u dzieci w wieku do 3 lat w celu utrzymania stanu fizycznego na tym samym poziomie.
  • Gimnastyka obejmuje wszystkie stawy kończyn górnych i dolnych.
  • Ruchy odbywają się we wszystkich płaszczyznach i w pełnym ich zakresie.
  • Działania te są równoważne z ćwiczeniami ogólnousprawniających i przeciwzakrzepowych.
poj cie drena u u o eniowego
Pojęcie drenażu ułożeniowego
  • przyjęcie przez chorego takiej pozycji, która ułatwi odpływ wydzieliny z drzewa oskrzelowego pod wpływem siły ciężkości.
slide39
Cele:
  • ułatwienie odpływu wydzieliny z dróg oddechowych i odksztuszania,
  • rozluźnienie napiętych mięśni oddechowych,
  • właściwa wentylacja płuc,
  • ułatwienie dotarcia leków,
  • osuszenie oskrzeli,
metoda vojty
Metoda Vojty
  • Należy do metod kinezyterapeutycznych sposobów leczenia, które skutecznie wspiera lekarza, terapeutę i rodziców w walce o zdrowie dziecka.
  • Opiera się na znajomości prawidłowych i nieprawidłowych wzorców ruchowych.
metoda vojty1
Metoda Vojty
  • Początkowo była ona stosowana u dzieci z chorobami mięśni i zaburzeniami koordynacji.
  • Obecnie stosuje się ją w leczeniu neurologicznych zaburzeń ruchowych takich jak np.: mpdz, wady postawy, zaburzenia motoryki oddychania i zespół Downa.
metoda vojty2
Metoda Vojty
  • Dzieci, bowiem, urodzone z wadami serca są bardzo często obarczone trisomią 21 pary chromosomów, a co za tym idzie także niepełną sprawnością ośrodkowego układu nerwowego.
metodyka metody vojty
Metodyka metody Vojty
  • Początkowo wykonywane są na oddziale zarówno przed i po zabiegu.
  • Stymulację można prowadzić w domu, jeśli wcześniej nauczy się rodziców jak wykonywać poszczególne ćwiczenia.
  • Prowadzone są na cienkim materacu przykrytym dermą.
  • Dziecko powinno być wypoczęte, wyspane, najedzone i zupełnie rozebrane.
metodyka metody vojty1
Metodyka metody Vojty
  • Stymulacja może być przeprowadzana podczas zabiegów pielęgnacyjnych (przebieranie, kąpiel).
  • Optymalnie ćwiczenia powinny być przeprowadzone cztery razy dziennie.
  • Ćwiczenia nie przeprowadza się w przypadku gorączki, obecności stanów zapalnych, napadu padaczki itp..
metoda ndt
Metoda NDT
  • należy do neurofizjologicznych technik usprawniania;
  • jest stosowana przed- i pooperacyjnie, podobnie jak metoda Vojty, głównie u dzieci i niemowląt z dysfunkcjami ośrodkowego układu nerwowego, które zostały zakwalifikowane do korekcji wady serca;
metoda ndt1
Metoda NDT

- najbardziej charakterystyczne dla tej metody jest stosowanie dużej liczby odruchów, specyficznej formy ułatwiania ruchów oraz prawidłowego następstwa rozwojowego prowadzonych ćwiczeń;

metoda ndt2
Metoda NDT

- hamowanie patologicznych odruchów i prawidłowy rozkład napięcia mięśniowego osiąga się przez odpowiednie ułożenie dziecka w przestrzeni i odpowiednie ułożenie punktów kluczowych (głowa, szyja);

metodyka ndt
Metodyka NDT
  • Terapeuta ćwiczy całe dziecko.
  • Dzięki temu dostarcza odpowiednich doznań czuciowych i ruchowych, a dziecko jest dynamicznie aktywizowane.
  • Rodzaj i tempo ćwiczeń dobiera się indywidualnie do każdego pacjenta.
cel metody
Cel metody
  • Zajęcia prowadzi się najczęściej indywidualnie, ich celem jest zawsze przygotowanie dziecka do uczestniczenia w normalnym życiu rodzinnym i społecznym.
slide52

Odpowiednio przeszkoleni rodzice i opiekunowie, którzy zrozumieją problemy i trudności występujące u ich dziecka kontynuują ćwiczenia po zabiegu, a później w warunkach domowych.

ad