Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym
Download
1 / 53

Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym - PowerPoint PPT Presentation


  • 143 Views
  • Uploaded on

Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym. mgr Elżbieta Laskowska Klinika Rehabilitacji Dziecięcej UDSK w Białymstoku.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about ' Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym' - nellie


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym

Usprawnianie dzieci przed zabiegiem kardiochirurgicznym

mgr Elżbieta Laskowska

Klinika Rehabilitacji Dziecięcej

UDSK w Białymstoku



Sta e elementy rehabilitacji kardiologicznej
Stałe elementy rehabilitacji kardiologicznej: działaniem kompleksowym, uwzględniającym równolegle rehabilitację

  • ocena stanu klinicznego chorego,

  • optymalizacja leczenia farmakologicznego,

  • rehabilitacja psychospołeczna,

  • modyfikacja stylu życia,

  • edukacja pacjentów i ich rodzin,

  • monitorowanie efektów kompleksowej rehabilitacji kardiologicznej.


Kompleksowa rehabilitacja kardiologiczna to proces kt ry nale y
Kompleksowa rehabilitacja kardiologiczna to proces, który należy:

  • wdrążać bezzwłocznie,

  • kontynuować w sposób ciągły,

  • prowadzić wieloetapowo,

  • dostosować do indywidualnych potrzeb chorego w zależności od jego stanu klinicznego,

  • prowadzić w sposób akceptowany przez pacjenta i jego otoczenie.


Cele rehabilitacji kardiologicznej w okresie przedoperacyjnym
Cele rehabilitacji kardiologicznej w okresie przedoperacyjnym:

  • edukacja i psychoedukacja pacjenta;

  • zapobieganie niekorzystnym skutkom hipokinezy;

  • zmniejszenie ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych oraz ze strony układu oddechowego;

  • nauka ćwiczeń stosowanych po zabiegu operacyjnym;

  • zwiększenie ruchomości klatki piersiowej.


Metody kinezyterapii w okresie przedoperacyjnym
Metody kinezyterapii w okresie przedoperacyjnym przedoperacyjnym:

  • Nauka ćwiczeń oddechowych wszystkimi torami (przeponowym, dolnożebrowym, górnożebrowym).

  • Nauka ćwiczeń efektywnego kaszlu.

  • Nauka ćwiczeń nasilonego wdechu i wydechu.

  • Nauka ćwiczeń przeciwzakrzepowych.

  • Wykonywanie ćwiczeń ogólnousprawniających.

  • Pozycje drenażowe.

  • Metoda Vojty.

  • Metoda NDT Bobath.


Nauka ćwiczeń oddechowych przedoperacyjnym:


Cele wicze oddechowych
Cele ćwiczeń oddechowych przedoperacyjnym:

  • Utrzymanie prawidłowej wentylacji płuc.

  • Zwiększenie ruchomości klatki piersiowej i przepony.

  • Zwiększenie siły mięśni oddechowych.

  • Pobudzenie do efektywnego kaszlu.


Technika prawid owego oddychania
Technika prawidłowego oddychania przedoperacyjnym:

  • Polega na mniejszym angażowaniu do pracy głównych mięśni oddechowych (mięśni żebrowych), a większym udziale przepony.

  • Podczas wydechu rozszerzają się jedynie dolne partie płuc, cześć górna klatki piersiowej nie pracuje, brzuch wypychany jest na zewnątrz.

  • Powietrze nabierane jest nosem w tempie na raz, dwa, a wypuszczane ustami trzy, cztery, pięć.


Pozycja wyjściowa: przedoperacyjnym:

Leżenie tyłem. Nogi ugięte, stopy oparte na podłodze. Jedna dłoń leży na klatce piersiowej, druga dłoń na brzuchu

Ruch:

Wdech nosem – dłoń na brzuchu unosi się a następnie wydech ustami – brzuch opada, a dłoń na klatce leży nieruchomo

Oddziaływanie:

Wzmacnianie mięśni oddechowych


Pozycja wyjściowa: przedoperacyjnym:

Leżenie tyłem. Nogi ugięte, stopy oparte na podłodze. Jedna dłoń leży na klatce piersiowej, druga dłoń na brzuchu

Ruch:

Wdech nosem – dłoń na brzuchu unosi się a następnie wydech ustami –dłoń na brzuchu uciska brzuch, wspomagając wydech

Oddziaływanie:

Wzmacnianie mięśni oddechowych


Pacjent uczony jest oddychania torem górno- i dolnożebrowym ze wspomaganiem ruchami kończyn górnych oraz sprzyja to oswojeniu się z ruchem pomimo rany mostka a także zachęca do większej aktywności.


Nauka ćwiczeń efektywnego kaszlu dolnożebrowym ze wspomaganiem ruchami kończyn górnych oraz sprzyja to oswojeniu się z ruchem pomimo rany mostka a także zachęca do większej aktywności.


1. Chorzy zazwyczaj oddychają płytko, aby uniknąć męczącego kaszlu – powoduje to niedostateczną wentylację płuc.

2. Chory powinien wykonywać głęboki wdech nosem, a następnie wydłużony wydech z kilkoma głębokimi odruchami kaszlowym.

3. Celem jest mechaniczne przesuwanie wydzieliny w kierunku większych oskrzeli, tchawicy i górnych dróg oddechowych.


Metodyka efektywnego kaszlu
Metodyka efektywnego kaszlu męczącego kaszlu – powoduje to niedostateczną wentylację płuc.

  • Kaszel najczęściej wykonywany jest w tzw. „pozycji woźnicy” - jest to siad z pochyleniem tułowia ku przodowi, umożliwiający rozluźnienie mięśni.

  • Miejsce stabilizacji jest zależne od rodzaju zabiegu i dostępu operacyjnego.


Metodyka efektywnego kaszlu1
Metodyka efektywnego kaszlu męczącego kaszlu – powoduje to niedostateczną wentylację płuc.

  • Zaleca się kilkakrotnie w ciągu dnia w kilku seriach, stosując do trzech powtórzeń w każdej.

  • Wykonujemy serię 3-4 bezpośrednio po sobie następujących kaszlnięć w trakcie wydechu.

  • Należy zawsze pamiętać, aby kaszlący pacjent miał przy sobie ligninę lub chusteczki, w które będzie mógł odkrztuszać odrywającą się wydzielinę.


Sposoby stabilizacji rany pooperacyjnej
Sposoby stabilizacji rany pooperacyjnej męczącego kaszlu – powoduje to niedostateczną wentylację płuc.

  • Pacjent podczas kaszlu powinien stabilizować przyszłą ranę, przytrzymując jej brzegi rękoma, ręcznikiem i jednocześnie starając się zbliżać je do siebie bez nadmiernego dociskania dłoni do powierzchni skóry.

  • Ułożenie dłoni pod pachami , jeśli rana będzie przebiegała w linii pośrodkowej mostka.

  • Stosowanie pasa stabilizującego, zwłaszcza u osób z silnym , uporczywym kaszlem oraz nadwagą.


Pozycja woźnicy stosowana w trakcie efektywnego kaszlu męczącego kaszlu – powoduje to niedostateczną wentylację płuc.


Aparat do oporowanego wdechu męczącego kaszlu – powoduje to niedostateczną wentylację płuc.Voldyne


Nauka ćwiczeń nasilonego wdechu i wydechu męczącego kaszlu – powoduje to niedostateczną wentylację płuc.


  • Ćwiczenia z oporowaniem faz oddechowych, czy to wdechu czy wydechu są możliwe np. dzięki odpowiedniej pozycji ułożeniowej, środowiska wodnego, rąk terapeuty, przyborów (woreczki z piaskiem), zmniejszenia drogi wydechowej (wydech przez słomkę).

  • W leżeniu tyłem utrudniony jest wdech, a w staniu wydech


Pozycja wyjściowa: wydechu są możliwe np. dzięki odpowiedniej pozycji ułożeniowej, środowiska wodnego, rąk terapeuty, przyborów (woreczki z piaskiem), zmniejszenia drogi wydechowej (wydech przez słomkę).

Leżenie tyłem. Nogi ugięte, stopy oparte na podłodze. Ręce w pozycji „skrzydełek” leżą na podłodze. Na brzuchu leży woreczek z piaskiem.

Ruch:

Wdech nosem z uwypukleniem obciążonego woreczkiem brzucha, wydech ustami –brzuch z woreczkiem opada.

Oddziaływanie:

Wzmacnianie mięśni oddechowych.


Pozycja wyjściowa: wydechu są możliwe np. dzięki odpowiedniej pozycji ułożeniowej, środowiska wodnego, rąk terapeuty, przyborów (woreczki z piaskiem), zmniejszenia drogi wydechowej (wydech przez słomkę).

Klęk przodem do stołu. Na stole stoi naczynie z wodą. W wodzie zanurzona słomka.

Ruch:

Wdmuchiwanie powietrza do wody przez słomkę.

Oddziaływanie:

Wzmacnianie mięśni oddechowych.


Nauka wicze przeciwzakrzepowych
Nauka ćwiczeń wydechu są możliwe np. dzięki odpowiedniej pozycji ułożeniowej, środowiska wodnego, rąk terapeuty, przyborów (woreczki z piaskiem), zmniejszenia drogi wydechowej (wydech przez słomkę).przeciwzakrzepowych



  • Do spowolnienia przepływu może dojść w wyniku długotrwałego leżenia w łóżku i unieruchomienia.

  • Aby zapobiec temu powikłaniu zaleca się czynne, energiczne ruchy w drobnych stawach kończyn górnych i dolnych, a tym samym pracę małych grup mięśniowych, która powoduje ucisk na żyły i przepchnięcie krwi w stronę serca.




Wykonywanie ćwiczeń ogólnousprawniających wymagają dużej sprawności chorego oraz nie obciążają nadmiernie jego organizmu.


Cele wicze og lnousprawniaj cych
Cele ćwiczeń ogólnousprawniających wymagają dużej sprawności chorego oraz nie obciążają nadmiernie jego organizmu.

  • utrzymanie i wzmocnienie siły mięśni klatki i brzucha,

  • zachowanie pełnego zakresu ruchu w stawach i pełnej długości mięśni,

  • poprawienie krążenia,

  • utrzymanie dobrej czynności układu oddechowego i nerwowego z akcentem na profilaktykę i korekcję wad postawy,


  • U dzieci powyżej 3 do 18 roku życia przeprowadzane mogą być ćwiczenia w grupach, bądź indywidualnie.

  • Pacjenci ćwiczą w pozycjach stojącej, siedzącej i leżącej.

  • Chorzy po operacji przecięciu mostka powinni ograniczać ruch odwodzenia kończyn górnych do poziomu (na wysokość barków), a także odwodzenia horyzontalnego, aby zapobiec ewentualnemu rozejściu się mostka.



Wiczenia bierne i czynno bierne
Ćwiczenia bierne i czynno-bierne wada postawy ciała to są wprowadzane elementy korekcji lub kompensacji.

  • Stosowane są u dzieci w wieku do 3 lat w celu utrzymania stanu fizycznego na tym samym poziomie.

  • Gimnastyka obejmuje wszystkie stawy kończyn górnych i dolnych.

  • Ruchy odbywają się we wszystkich płaszczyznach i w pełnym ich zakresie.

  • Działania te są równoważne z ćwiczeniami ogólnousprawniających i przeciwzakrzepowych.



Pozycje drenażowe kardiochirurgicznym


Poj cie drena u u o eniowego
Pojęcie drenażu ułożeniowego kardiochirurgicznym

  • przyjęcie przez chorego takiej pozycji, która ułatwi odpływ wydzieliny z drzewa oskrzelowego pod wpływem siły ciężkości.


Cele: kardiochirurgicznym

  • ułatwienie odpływu wydzieliny z dróg oddechowych i odksztuszania,

  • rozluźnienie napiętych mięśni oddechowych,

  • właściwa wentylacja płuc,

  • ułatwienie dotarcia leków,

  • osuszenie oskrzeli,



Metoda vojty
Metoda Vojty kardiochirurgicznym

  • Należy do metod kinezyterapeutycznych sposobów leczenia, które skutecznie wspiera lekarza, terapeutę i rodziców w walce o zdrowie dziecka.

  • Opiera się na znajomości prawidłowych i nieprawidłowych wzorców ruchowych.


Metoda vojty1
Metoda Vojty kardiochirurgicznym

  • Początkowo była ona stosowana u dzieci z chorobami mięśni i zaburzeniami koordynacji.

  • Obecnie stosuje się ją w leczeniu neurologicznych zaburzeń ruchowych takich jak np.: mpdz, wady postawy, zaburzenia motoryki oddychania i zespół Downa.


Metoda vojty2
Metoda Vojty kardiochirurgicznym

  • Dzieci, bowiem, urodzone z wadami serca są bardzo często obarczone trisomią 21 pary chromosomów, a co za tym idzie także niepełną sprawnością ośrodkowego układu nerwowego.


Metodyka metody vojty
Metodyka metody Vojty kardiochirurgicznym

  • Początkowo wykonywane są na oddziale zarówno przed i po zabiegu.

  • Stymulację można prowadzić w domu, jeśli wcześniej nauczy się rodziców jak wykonywać poszczególne ćwiczenia.

  • Prowadzone są na cienkim materacu przykrytym dermą.

  • Dziecko powinno być wypoczęte, wyspane, najedzone i zupełnie rozebrane.


Metodyka metody vojty1
Metodyka metody Vojty kardiochirurgicznym

  • Stymulacja może być przeprowadzana podczas zabiegów pielęgnacyjnych (przebieranie, kąpiel).

  • Optymalnie ćwiczenia powinny być przeprowadzone cztery razy dziennie.

  • Ćwiczenia nie przeprowadza się w przypadku gorączki, obecności stanów zapalnych, napadu padaczki itp..



Metoda ndt
Metoda NDT kardiochirurgicznym

  • należy do neurofizjologicznych technik usprawniania;

  • jest stosowana przed- i pooperacyjnie, podobnie jak metoda Vojty, głównie u dzieci i niemowląt z dysfunkcjami ośrodkowego układu nerwowego, które zostały zakwalifikowane do korekcji wady serca;


Metoda ndt1
Metoda NDT kardiochirurgicznym

- najbardziej charakterystyczne dla tej metody jest stosowanie dużej liczby odruchów, specyficznej formy ułatwiania ruchów oraz prawidłowego następstwa rozwojowego prowadzonych ćwiczeń;


Metoda ndt2
Metoda NDT kardiochirurgicznym

- hamowanie patologicznych odruchów i prawidłowy rozkład napięcia mięśniowego osiąga się przez odpowiednie ułożenie dziecka w przestrzeni i odpowiednie ułożenie punktów kluczowych (głowa, szyja);


Metodyka ndt
Metodyka NDT kardiochirurgicznym

  • Terapeuta ćwiczy całe dziecko.

  • Dzięki temu dostarcza odpowiednich doznań czuciowych i ruchowych, a dziecko jest dynamicznie aktywizowane.

  • Rodzaj i tempo ćwiczeń dobiera się indywidualnie do każdego pacjenta.


Cel metody
Cel metody kardiochirurgicznym

  • Zajęcia prowadzi się najczęściej indywidualnie, ich celem jest zawsze przygotowanie dziecka do uczestniczenia w normalnym życiu rodzinnym i społecznym.


Odpowiednio przeszkoleni rodzice i opiekunowie, którzy zrozumieją problemy i trudności występujące u ich dziecka kontynuują ćwiczenia po zabiegu, a później w warunkach domowych.


Dziękuję za uwagę zrozumieją problemy i trudności występujące u ich dziecka kontynuują ćwiczenia po zabiegu, a później w warunkach domowych.


ad