Wychowanie dziecka w grecji
This presentation is the property of its rightful owner.
Sponsored Links
1 / 11

Wychowanie dziecka w Grecji PowerPoint PPT Presentation


  • 125 Views
  • Uploaded on
  • Presentation posted in: General

Wychowanie dziecka w Grecji. Ateny – niemowlęta i małe dzieci.

Download Presentation

Wychowanie dziecka w Grecji

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Presentation Transcript


Wychowanie dziecka w grecji

Wychowanie dziecka w Grecji


Ateny niemowl ta i ma e dzieci

Ateny – niemowlęta i małe dzieci

  • Niemowlęta ateńskie w przeciwieństwie do spartańskich były owijane w powijak w formie długiej taśmy płóciennej, owijanej wokół ciała dziecka w spiralny, ciasny zawój, krępujący ruchy. W użyciu były kołyski w kształcie wiklinowych korytek.

  • Zgodnie z radami Platona niemowlęta często kołysano, śpiewając przy tym kołysanki. Mistrz Platon twierdził, że kołysanie i śpiew wpływają na dziecko kojąco tak jak muzyka i taniec wpływała kojąco na opętanych korybantów.

  • Piastunki na ogół nie były mamkami. Kobiety ateńskie same karmiły dzieci piersią. Często na wazach widać piastunkę przynoszącą dziecko matce przygotowanej do karmienia.

  • Opowiadano małym dzieciom bajki, a jeżeli były niegrzeczne to także historie związane z demonami i strzygami takimi jak Akko, Afito, Gello, Gorgo, Empuza, Lamia, czy szczególnie strasznymi Mormo lub Mormolyke.


Opowie piastunki orestesa

Opowieść piastunki Orestesa

  • Lecz mój miły Orest, mojej duszy

  • Kochanie! Ledwie na świat wydała go matka,

  • Jużem go piastowała … Służyłam mu wiernie,

  • We dnie, w nocy czuwałam, nadsłuchując krzyku

  • Dzieciny, tyle trudu tyle cierpień zniosłam –

  • Wszystko, wszystko na próżno! … Toć takie stworzenie

  • Jak zwierzątko – rozumu nie ma, trzeba za nie

  • Mieć rozum. Nic nie powie maleństwo w pieluszkach,

  • Czy mu głód, czy pragnienie dokucza, czy insza

  • Potrzeba … Własnym prawem takie małe ciałko

  • Rządzi się … Trzeba było zgadywać – i pewnie,

  • Myślę, mylić się nieraz – pieluszki dziecięce

  • Płukać – praczka, piastunka – jednych rąk robota…


Zabawki

Zabawki

  • Arystoteles „Polityka” VIII, 6 –

    Zarazem i dzieci muszą mieć jakąś zabawkę, stąd za dobry pomysł trzeba uznać grzechotkę Archytasa z Tarentu, którą dają dzieciom, by bawiąc się nią, nie niszczyły rzeczy w domu, bo dziecko nie potrafi spokojnie usiedzieć.

  • Popularna gra w piłkę (afaira) była rozrywką zarówno małych dzieci, jak i młodzieży.

  • Lubianą zabawką był wózki do ciągnięcia. Arystofanes „Chmury” 857 – 861 włożył w usta Strepsjadesa takie słowa:

    …..Przeciem i jak kiedyś.

    Pamiętam, gdyś o wózek prosił – miałeś ledwie

    Sześć latek – za pierwszego, jakiegom był dostał,

    Sędziowskiego obola kupił ci go synku.

  • Kolejna grupa zabawek to gliniane figurki i lalki łącznie z luksusową odmianą neuroplasta z ruchomymi kończynami.


Szko a ate ska

Szkoła ateńska

  • Prawa Solona nakazywały odprowadzanie i przyprowadzanie dzieci ze szkoły z uwagi na bezpieczeństwo. Często zajmował się tym niewolnik – pedagog

  • W szkole ateńskiej istniał zakaz wstępu osób postronnych do szkoły, co miało chronić uczniów przed pederastią.

  • W sprawy sposobu i programu nauczania prawo państwowe nie ingerowało, choć istniał zwyczajowo obowiązek posyłania dzieci do szkoły.

  • Za nauczanie płacili rodzice, jedynie w przypadku tzw. „ulubieńców narodu”, czyli synów obywateli poległych w walce za ojczyznę, opłatę szkolną wnosił skarb państwa.

  • W szkole ateńskiej nauczali nauczyciele specjaliści :

    • grammatisites – gramatyk

    • kitharistes – kitarzysta, nauczyciel muzyki

    • pajdotribes – nauczyciel gimnastyki, często posiadający własną palestrę.


Przedmioty kszta cenia

Przedmioty kształcenia

  • Platon „Protagoras” 325 nn. :

    A kiedy chłopcy się nauczą czytać i zaczynają rozumieć pisane, jak przedtem słowa mówione, dają im na ławie szkolnej do ręki dzieła wielkich poetów do czytania i każą się wyuczyć na pamięć; /…/ A kitarzyście /…/ kiedy się chłopcy nauczą grać na kitarze, znowu biorą z nimi pieśni dobrych poetów liryków /…/ A potem jeszcze zapisują ich na gimnastykę…

  • Nauka rozpoczynała się od alfabetu, tak aby dziecko znało na pamięć stoicheiaczyli litery. Potem uczono łączyć litery w sylaby. Dopiero po dłuższym okresie uczono czytać słowa i teksty, co było trudne z uwagi na brak odstępów między wyrazami i interpunkcji. Zawsze czytano na głos.

  • Po opanowaniu alfabetu i czytania uczono pisania na tabliczkach woskowych. Początkowo nauczyciel lekko zarysowywał litery, a dziecko uczyło się pisać pogłębiając jego linie, a potem pisało samodzielnie.

  • Nauka czytania i pisania zajmowała ok. 3 -4 lat.


Przedmioty kszta cenia1

Przedmioty kształcenia

  • Po opanowaniu czytania i pisania uczniom dawano do czytania przede wszystkim Homera, a dopiero potem innych poetów. Homer był nauczycielem i przewodnikiem we wszystkich sprawach życiowych, religijnych i obywatelskich.

  • Kolejnym przedmiotem była arytmetyka ograniczona jednak do znajomości zapisu liczb przy pomocy liter i prowadzeniu obliczeń za pomocą liczenia na palcach i abakusa. Uczono też tabliczki mnożenia przez używanie punktów na bazie kwadratu na modłę pitagorejczyków. Naukę i liczenie utrudniała znacznie nieznajomość zera. Poznawano też podstawy ułamków niezbędne w rozliczeniach pieniężnych.

  • Z uwagi na powszechną popularność nauka muzyki była bardzo ważna. Człowiek kulturalny to był musikosaner. Grano zazwyczaj na kitarze lub lirze – instrumencie siedmiostrunnym. Drugim obowiązkowym instrumentem był aulos – flet drewniany o dwóch piszczałkach wychodzących z jednego ustnika. Uczniowie nie używali forbeiczyli rzemienia przytrzymującego flet przy twarzy, używanego tylko przez zawodowych auletesów.

  • Młodzi Ateńczycy występowali publicznie śpiewając, grając i tańcząc. Uprawiali też muzykę chóralną pod kierunkiem choregów.


Lekcje kultury fizycznej

Lekcje kultury fizycznej

  • Uczniowie pod kierunkiem paidotribesa odzianego w purpurowy płaszcz i mającego w ręku rozwidlony kij, ćwiczyli w palestrze, rozpoczynając prawdopodobnie w wieku lat 12.

  • W palestrze pajdotribes dzielił wychowanków na dwie grupy:

    • paides - mali chłopcy

    • neaniskoi – młodzieńcy

  • Palestra miała kształt kwadratu otoczonego murem . Na skrzydłach muru budowano eksedrai – miejsca wypoczynku i higieny.

  • Palestrze patronował Hermes, którego popiersie stać powinno w każdej z nich.

  • W palestrze uprawiano wszelkie ćwiczenia z wyjątkiem biegów, które musiano ćwiczyć na stadionach.

  • Ćwiczeniom fizycznym towarzyszyła muzyka fletów.

  • Obowiązkowe wyposażenie ucznia : gąbka do mycia, alabastros z oliwą, stlengislub strigilos.


Sparta ska agoge

Spartańska agoge

  • Wychowanie młodzieży było w Lacedemonie sprawą państwa i regulowały je prawa zawarte w Wielkiej Rhetrze i zwyczaj.

  • Procesem wychowania – agoge – kierował urzędnik zwany paidonomos.

  • Państwowe wykształcenie odbierali chłopcy od 7 roku życia – heptaeteis. Dzielono ich na drużyny – eis agelas, w których wspólnie uczyli się i bawili.

  • Chłopcy od 7 do 13 roku życia – paides – podzieleni na drużyny –ilai- przechodzili szkolenie ogólne mające nadać im siłę i hart ciała i ducha. Raz na rok otrzymywali himation. Zabronione było używanie oliwy do pielęgnacji ciała, kąpiel wolno było brać tylko kilka razy w roku. Chodzili boso, by utwardzić i wzmocnić stopy i nabrać zręczności w poruszaniu się w trudnym terenie.

  • Paideskarmiono skromnie, choć mogli kraść żywność, jednak przyłapani byli surowo karani, możliwe jednak, że kradzieże odbywały się tylko w ramach rytuałów świąt religijnych.

  • Paidesuczono też czytania i pisania.


Sparta ska agoge1

Spartańska agoge

  • W 14 roku życia chłopcy przechodzili do grupy paidiskoi i przechodzili co roku do wyższej kategorii wiekowej i stopnia szkolenia:

    Wiek Kategoria wiekowa

    14Rhobidas

    15Promikizomenos

    16Mikizomenos

    17Propais

    18Pais

    19Proeiren

    20Eiren


Sparta ska agoge2

Spartańska agoge

  • Likurg nakazywał paidiskoizachowanie wstrzemięźliwe i skromne. Na ulicy powinni chodzić z rękoma pod himationem i patrząc przed siebie, a nie gapiąc się na boki. Nie mogli mówić nie pytani, a jeżeli mówili powinni odpowiadać krótko i treściwie.

  • Nauką młodszych roczników kierowali eirenowie, którzy egzaminowali często młodszych zadając pytania lub polecenia. Niezręczność karał gryząc winnego w kciuk.

  • Uczono Homera i poetów spartańskich jak też muzyki i pieśni.

  • Na koniec agoge poddawano młodzieńców próbie przy ołtarzu Artemidy Orthia. Stojących z rękami uniesionymi w górę biczowano do utraty przytomności (diamastigosis). Nie wolno im było okazać bólu. Rodzice zachęcali ich do wytrwania. Ten, który wytrzymał najdłużej otrzymywał zaszczytny tytuł bomonikes i prawo do wystawienia posągu honorowego. U ołtarza Artemidy Orthia odbywały się też walki paidiskoi podzielonych na dwie drużyny, które kradły sery z ołtarza brutalnie walcząc między sobą o łup.

  • Po 20 roku życia wstępowali do syssitii i jako hebontes zaczynali służbę wojskową.


  • Login