Prawo unii europejskiej
This presentation is the property of its rightful owner.
Sponsored Links
1 / 288

Prawo Unii Europejskiej PowerPoint PPT Presentation


  • 441 Views
  • Uploaded on
  • Presentation posted in: General

Prawo Unii Europejskiej. Zdzisław Brodecki, Prawo integracji w Europie , LexisNexis, Warszawa 2006 r. Zdzisław Brodecki (red.), Europa sędziów , LexisNexis, Warszawa 2007 r.

Download Presentation

Prawo Unii Europejskiej

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Presentation Transcript


Prawo unii europejskiej

Prawo Unii Europejskiej

Zdzisław Brodecki, Prawo integracji w Europie, LexisNexis, Warszawa 2006 r.

Zdzisław Brodecki (red.), Europa sędziów, LexisNexis, Warszawa 2007 r.

W. Czapliński, R. Ostrihansky, P. Saganek, A. Wyrozumska, Prawo Wspólnot Europejskich. Orzecznictwo, Wydanie nowe z suplementem, Scholar, 2005 r.

Oficjalna strona www Unii Europejskiej: www.europa.eu


Unia europejska

Unia Europejska

Historia sukcesu?


1949 r

1949 r.

Po II wojnie światowej następuje podział Europy na Wschód i Zachód,

co daje początek trwającej 40 lat zimnej wojnie.

W 1949 r. utworzona zostaje Rady Europy.

Rada Europy jest klasyczną organizacją międzynarodową, najstarszą organizacją polityczną w Europie. Skupia 47 państw, w tym wszystkie państwa członkowskie Unii Europejskiej i Rosję. Celem jest ochrona praw człowieka, obrona demokracji parlamentarnej i rządów prawa. Siedzibą jest Strasburg. Organem sądowym jest Europejski Trybunał Praw Człowieka z siedzibą w Strasburgu.


1950 05 09

1950-05-09

Robert Schuman, francuski minister spraw zagranicznych, przedstawia plan opierający się na pomyśle Jeana Monneta. Schuman proponuje połączenie zasobów węgla oraz stali należących do Francji i Niemiec w ramach nowej organizacji otwartej na członkostwo innych krajów europejskich.

Od tej daty, którą można uważać za narodziny Unii Europejskiej, dzień 9 maja jest obchodzony corocznie jako „Dzień Europy”.


1951 04 18

1951-04-18

Sześć krajów zgromadzonych w Paryżu: Belgia, Francja, Luksemburg, Niderlandy, Republika Federalna Niemiec i Włochy

podpisuje Traktat ustanawiający Europejską Wspólnotę Węgla i Stali (EWWiS).

Traktat wchodzi w życie 23 lipca 1952 r. na okres 50 lat,

więc 22 lipca 2002 r. Traktat wygasł.


1955 06 01 do 02

1955-06-01 do 02

Podczas konferencji w Messynie

ministrowie spraw zagranicznych

sześciu krajów członkowskich EWWiS

podejmują decyzję o rozszerzeniu

integracji europejskiej

na wszystkie sektory gospodarki.


1957 03 25

1957-03-25

Podpisanie

Traktatu ustanawiającego

Europejską Wspólnotę Gospodarczą (EWG)

i

Traktatu ustanawiającego

Europejską Wspólnotę Energii Atomowej (Euratom)

w Rzymie (Traktaty Rzymskie).

przez sześć państw założycieli EWWiS.

Traktaty Rzymskie wchodzą w życie 1 stycznia 1958 r.


1960 01 04

1960-01-04

Podpisanie w Sztokholmie

Konwencji o utworzeniu

Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (ang. EFTA).

Początkowo EFTA była organizacją konkurencyjna wobec Wspólnot Europejskich, ale wobec przystąpienia większości jej członków

do Unii Europejskiej, stała się organizacją o marginalnym znaczeniu.

Obecnie do Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu

należą

Norwegia, Szwajcaria, Lichtenstein i Islandia.

Państwa EFTA (z wyjątkiem Szwajcarii) wraz z państwami członkowskimi Unii Europejskiej tworzą Europejski obszar Gospodarczy.


1963 07 20

1963-07-20

W Yaoundé zostaje podpisana

umowa stowarzyszeniowa

pomiędzy

EWG

a 18 krajami afrykańskimi.


1965 04 08

1965-04-08

Podpisanie traktatu o wspólnych organach

łączącego organy wykonawcze

trzech Wspólnot (EWWiS, EWG i Euratom)

i ustanawiającego jedną Radę i Komisję.

Wchodzi on w życie 1 lipca 1967 r.


1966 01 29

1966-01-29

„Kompromis luksemburski”

Po kryzysie politycznym Francja ponownie zajmuje swoje miejsce w Radzie.

W zamian zyskuje potwierdzenie,

że sprawy dotyczące

„ważnych interesów narodowych”

będą nadal przyjmowane jednogłośnie.


1968 07 01

1968-07-01

Zniesienie ceł na towary przemysłowe

i wprowadzenie wspólnej taryfy celnej.


1973 01 01

1973-01-01

Dania, Irlandia oraz Zjednoczone Królestwo przystępują do Wspólnot Europejskich zwiększając liczbę państw członkowskich do dziewięciu. Wskutek negatywnego wyniku referendum w sprawie członkostwa Norwegia pozostaje poza Wspólnotami Europejskimi.


1974 12 09 do 10

1974-12-09 do 10

Podczas szczytu w Paryżu

przywódcy polityczni dziewięciu państw członkowskich postanawiają, że będą się spotykać trzy razy do roku jako Rada Europejska.

W skład Rady Europejskiej wchodzą

głowy państw lub szefowie rządów państw członkowskich UE

i Przewodniczący Komisji Europejskiej.

Zgadzają się również na bezpośrednie wybory

do Parlamentu Europejskiego


1975 02 28

1975-02-28

EWG oraz 46 państw Afryki, Karaibów i regionu Pacyfiku (AKP) podpisują w Lomé konwencję (Lomé I).


1979 06 07 do 10

1979-06-07 do 10

Pierwsze bezpośrednie wybory

do Parlamentu Europejskiego.


1981 01 01

1981-01-01

Grecja staje się dziesiątym państwem członkowskim Wspólnot Europejskich.


1984 06 14 do 17

1984-06-14 do 17

Drugie bezpośrednie wybory

do Parlamentu Europejskiego.


1985 01 07

1985-01-07

Jacques Delors zostaje

przewodniczącym Komisji(1985–95).


1985 06 14

1985-06-14

Podpisany zostaje Układ z Schengen, który zakłada zniesienie kontroli na wewnętrznych granicach Wspólnot Europejskich.


1986 01 01

1986-01-01

Hiszpania i Portugalia przystępują

do Wspólnot Europejskich,

zwiększając liczbę państw członkowskich do 12.


1986 02 17 i 28

1986-02-17 i 28

Podpisanie Jednolitego Aktu Europejskiego.

Wchodzi on w życie 1 lipca 1987 r.


1989 06 15 i 18

1989-06-15 i 18

Trzecie bezpośrednie wybory

do Parlamentu Europejskiego.


1989 11 09

1989-11-09

Upadek muru berlińskiego.


1990 10 03

1990-10-03

Zjednoczenie Niemiec.


1991 12 09 do 10

1991-12-09 do 10

Rada Europejska zgromadzona w Maastricht przyjmuje Traktat o Unii Europejskiej. Stanowi on podstawę wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, ściślejszej współpracy w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych

oraz utworzenia Unii Gospodarczej i Walutowej,

łącznie z wprowadzeniem wspólnej waluty.


1992 02 07

1992-02-07

W Maastricht zostaje podpisany

Traktat o Unii Europejskiej.

Wchodzi on w życie 1 listopada 1993 r.


1993 01 01

1993-01-01

Utworzenie jednolitego rynku.


1994 06 09 i 12

1994-06-09 i 12

Czwarte bezpośrednie wybory

do Parlamentu Europejskiego.


1995 01 01

1995-01-01

Austria, Finlandia i Szwecja przystępują do Unii Europejskiej,

która liczy już 15 członków.

W następstwie negatywnego wyniku referendum w sprawie

członkostwa Norwegia pozostaje poza Unią Europejską.


1995 01 23

1995-01-23

Komisja Europejska rozpoczyna

swoje urzędowanie pod przewodnictwem Jacques’a Santera (1995-1999).


1995 11 27 do 28

1995-11-27 do 28

W Barcelonie zbiera się konferencja eurośródziemnomorska, która daje początek stowarzyszeniu pomiędzy UE a krajami południowego wybrzeża Morza Śródziemnego.


1997 10 02

1997-10-02

Popisanie Traktatu z Amsterdamu.

Wchodzi on w życie 1 maja 1999 r.


1999 01 01

1999-01-01

Rozpoczęcie trzeciego etapu unii gospodarczej

i walutowej – przyjęcie euro przez 11 krajów UE.

Euro zostaje wprowadzone na rynkach finansowych, zastępując waluty krajowe w transakcjach bezgotówkowych. Europejski Bank Centralny (EBC) przejmuje odpowiedzialność za politykę pieniężną.

W 2001 r. do 11 krajów obszaru euro przystępuje Grecja.


1999 06 10 do 13

1999-06-10 do 13

Piąte bezpośrednie wybory

do Parlamentu Europejskiego.


1999 09 15

1999-09-15

Komisja Europejska rozpoczyna swoje urzędowanie

pod przewodnictwem Romano Prodiego (1999-2004).


2000 12 07 do 08

2000-12-07 do 08

W perspektywie rozszerzenia Unii Rada Europejska zgromadzona w Nicei osiąga porozumienie w sprawie treści nowego traktatu zmieniającego system podejmowania decyzji. Przewodniczący Parlamentu Europejskiego, Rady Europejskiej i Komisji Europejskiej uroczyście ogłaszają przyjęcie Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej.


2001 02 26

2001-02-26

Podpisanie Traktatu z Nicei.

Wchodzi on w życie 1 lutego 2003 r.


2001 12 14 do 15

2001-12-14 do 15

  • Rada Europejska zgromadzona w Laeken przyjmuje deklarację w sprawie przyszłości Unii.

  • Otwiera ona drogę przyszłym reformom w UE oraz umożliwia powołanie Konwentu mającego za zadanie opracowanie Konstytucji dla Europy.


2002 01 01

2002-01-01

Banknoty i monety euro zostają wprowadzone do obiegu w 12 krajach strefy euro.


2002 12 13

2002-12-13

Rada Europejska zgromadzona w Kopenhadze wyraża zgodę,

aby 1 maja 2004 r. do Unii przystąpiło

10 krajów kandydujących (Cypr, Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Słowacja, Słowenia i Węgry)


2003 07 10

2003-07-10

Konwent w sprawie przyszłości Europy

kończy prace na temat

projektu Konstytucji dla Europy.


2004 05 01

2004-05-01

Cypr, Czechy, Estonia, Litwa, Łotwa, Malta, Polska, Słowacja, Słowenia i Węgry przystępują do Unii Europejskiej.


2004 06 10 i 13

2004-06-10 i 13

Szóste bezpośrednie wybory

do Parlamentu Europejskiego.


2004 10 29

2004-10-29

W Rzymie przyjęta zostaje Konstytucja dla Europy

(pod warunkiem ratyfikacji przez państwa członkowskie).


2004 11 22

2004-11-22

Komisja Europejska rozpoczyna urzędowanie pod przewodnictwem José Manuela Barroso.


2005 05 29 i 2005 06 01

2005-05-29 i 2005-06-01

Podczas referendum we Francji

wyborcy odrzucają Konstytucję unijną.

Trzy dni później „nie” Konstytucji mówią

wyborcy w Niderlandach.


2005 10 03

2005-10-03

Rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych

z Turcją i Chorwacją.


2007 01 01

2007-01-01

  • Bułgaria i Rumunia przystępują do Unii Europejskiej.

  • Słowenia przyjmuje euro.


2007 06 21 do 22

2007-06-21 do 22

Szczyt Rady Europejskiej w Brukseli: W dniu 23 czerwca 2007 przywódcy UE osiągnęli porozumienie w sprawie mandatu konferencji międzyrządowej, która opracuje nowy Traktat w sprawie reformy instytucjonalnej do końca roku 2007. Traktat ten, jeżeli zostanie ratyfikowany, mógłby wejść w życie w czerwcu 2009 r., przed wyborami do Parlamentu Europejskiego.


Mandat konferencji mi dzyrz dowej

Mandat Konferencji Międzyrządowej

Mandat Konferencji Międzyrządowej będzie stanowić jedyną podstawę i ramy dla prac konferencji międzyrządowej, która zostanie zwołana zgodnie z pkt 10 konkluzji Rady Europejskiej.

„10.W tym celu Rada Europejska postanawia zwołać konferencję międzyrządową i wzywa prezydencję do bezzwłocznego podjęcia niezbędnych kroków zgodnie z art. 48 TUE z myślą o rozpoczęciu tej konferencji przed końcem lipca natychmiast po spełnieniu stosownych wymogów prawnych.”


Mandat konferencji mi dzyrz dowej 2007

Mandat Konferencji Międzyrządowej 2007

1. Konferencja międzyrządowa jest proszona o sporządzenie projektu traktatu (dalej zwanego „traktatem reformującym”) zmieniającego obowiązujące Traktaty z myślą o zwiększeniu efektywności funkcjonowania rozszerzonej Unii i umocnieniu jej legitymacji demokratycznej, jak również spójności jej działań zewnętrznych.

Zrezygnowano z koncepcji konstytucyjnej polegającej na uchyleniu wszystkich obowiązujących traktatów i zastąpieniu ich jednym tekstem zwanym „Konstytucją”.

Traktat reformujący wprowadzi do obowiązujących Traktatów, które pozostają w mocy, przedstawione szczegółowo poniżej nowe elementy wynikające z ustaleń konferencji międzyrządowej w 2004 roku.


Mandat konferencji mi dzyrz dowej 20071

Mandat Konferencji Międzyrządowej 2007

  • 2. Traktat reformujący będzie zawierał dwie zasadnicze klauzule zmieniające odpowiednio Traktat o Unii Europejskiej (TUE) oraz Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską. (TEC).

  • TUE zachowa swoją obecną nazwę, natomiast TWE będzie nosił tytuł Traktat o funkcjonowaniu Unii, a Unia nabędzie jednolitą osobowość prawną. Wyraz „Wspólnota” zostanie w całym tekście zastąpiony wyrazem „Unia”; w tekście znajdzie się stwierdzenie, że te dwa traktaty są traktatami stanowiącymi podstawę Unii oraz że Unia zastępuje Wspólnotę i jest jej następcą prawnym.

  • Dalsze klauzule będą zawierać standardowe postanowienia dotyczące ratyfikacji i wejścia w życie, a także ustaleń przejściowych.


Mandat konferencji mi dzyrz dowej 20072

Mandat Konferencji Międzyrządowej 2007

3. TUE i Traktat o funkcjonowaniu UE nie będą miały charakteru konstytucyjnego.

Nazewnictwo stosowane w całym tekście traktatów będzie odzwierciedlać tę zmianę: nie będzie stosowany termin „Konstytucja”, „minister spraw zagranicznych Unii” będzie nazwany Wysokim Przedstawicielem Unii ds. Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, odejdzie się także od stosowania określeń „ustawa” i „ustawa ramowa”, zostaną natomiast zachowane obecnie stosowane określenia „rozporządzenia”, „dyrektywy” i „decyzje”. Analogicznie, w zmienionych traktatach nie będzie artykułu mówiącego o symbolach UE, takich jak flaga, hymn lub dewiza.

W odniesieniu do pierwszeństwa prawa UE konferencja międzyrządowa przyjmie deklarację przywołującą obowiązujące orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE. Choć artykuł o pierwszeństwie prawa Unii nie zostanie powtórzony w TUE, konferencja międzyrządowa uzgodni następującą deklarację:

„Konferencja przypomina, że zgodnie z ustalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE Traktaty i prawo przyjęte przez Unię na podstawie Traktatów mają pierwszeństwo przed prawem państw członkowskich na warunkach ustanowionych przez wspomniane orzecznictwo”. Ponadto do aktu końcowego konferencji zostanie dołączona opinia Służby Prawnej Rady (dok. 11197/07).


Mandat konferencji mi dzyrz dowej 20073

Mandat Konferencji Międzyrządowej 2007

  • Konferencja międzyrządowa ma zakończyć swoje prace możliwie najszybciej, a w każdym razie przed końcem 2007 roku, tak aby tekst traktatu będący wynikiem tych prac mógł być ratyfikowany przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w czerwcu 2009 roku. Zgodnie z uzgodnieniami Rady Europejskiej prezydencja portugalska przygotuje projekt tekstu traktatu zgodnie z zapisami mandatu i przedłoży ten projekt konferencji międzyrządowej niezwłocznie po jej rozpoczęciu.

  • Konferencja międzyrządowa będzie prowadzona pod ogólnym zwierzchnictwem szefów państw lub rządów wspieranych przez członków Rady ds. Ogólnych i Stosunków Zewnętrznych. W konferencji będzie uczestniczył przedstawiciel Komisji.


Filary unii europejskiej

Filary Unii Europejskiej:

  • I filar

    Wspólnota Europejska i Euratom „Filar wspólnotowy" obejmuje większość wspólnych polityk, w której decyzje podejmowane są na podstawie "metody wspólnotowej", z udziałem Komisji, Parlamentu i Rady.

  • II filar

    Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa Decyzje podejmowane są jedynie przez Radę.

  • III filar

    Współpraca Policyjna i Sądowa w Sprawach KarnychDecyzje podejmowane są jedynie przez Radę.


Orzeczenia do przygotowania na wiczenia na nast pny tydzie zaj

Orzeczenia do przygotowania na ćwiczenia na następny tydzień zajęć:

  • Sprawa 6/64 Flaminio Costa v. ENEL

  • Sprawa 26/62 N.V. Algemene Transport – en Expeditie Onderneming Van Gend & Loos v. Holenderska Administracja Podatkowa

  • Sprawa 106/77 Administracja Finansów Państwowych v. Simmenthal SpA,


Acquis communautaire

Acquis communautaire

Dorobek wspólnotowy

Dziedzictwo wspólnotowe

Dorobek obejmuje wszystkie traktaty i akty prawne UE, deklaracje i uchwały, umowy międzynarodowe w sprawach UE oraz orzecznictwo Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Dorobek obejmuje także działania podejmowane wspólnie przez rządy państw UE w obszarze wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych oraz w ramach Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa. "Przyjmowanie dorobku" oznacza więc przyjęcie UE w takim kształcie, jaki ma ona na danym etapie rozwoju. Kraje kandydujące do członkostwa w UE muszą przyjąć dorobek zanim przystąpią do UE, i muszą włączyć prawo UE do swojego prawa krajowego.

www.wuropa.eu


System instytucjonalny integruj cej si europy

System instytucjonalny integrującej się Europy:

  • Organy Unii Europejskiej

  • Organy Wspólnot Europejskich


Organy unii europejskiej

Organy Unii Europejskiej

Rada Europejska

Skład:

głowy państw lub szefowie rządów państw członkowskich

oraz Przewodniczący Komisji Europejskiej

  • UE korzysta z systemu instytucjonalnego WE


System instytucjonalny we

System instytucjonalny WE

  • Organy główne (tzw. instytucje wspólnotowe)

  • Organy doradcze (konsultacyjne/pomocnicze)

  • Organy finansowe

  • Organy zdecentralizowane

    Organy główne:

  • Parlament Europejski

  • Rada Unii Europejskiej

  • Komisja Europejska

  • Trybunał Sprawiedliwości

  • Sąd Pierwszej Instancji

  • Trybunał Obrachunkowy


System instytucjonalny we1

System instytucjonalny WE

Organy doradcze:

(konsultacyjne/pomocnicze):

  • Komitet Ekonomiczno-Społeczny

  • Komitet Regionów

    Ponadto:

  • Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

  • Europejski Inspektor Ochrony Danych


System instytucjonalny we2

System instytucjonalny WE

Organy finansowe:

  • Europejski Bank Centralny (EBC)

  • Europejski System Banków Centralnych (ESBC)

  • Europejski Bank Inwestycyjny (EBI)


Parlament europejski

Parlament Europejski

  • Podstawy traktatowe:Art. 189-201 TWE

  • Ranga instytucji:Organ główny Wspólnot

  • Skład:785 deputowanych z 27 państw członkowskich

  • Sposób głosowania:z zasady obowiązuje zwykła większość głosów


Parlament europejski sk ad wybory kadencja pe siedziba

Parlament EuropejskiSkład, wybory, kadencja PE, siedziba

Parlament Europejski składa się

z 785 posłów,

wybranych w 27 Państwach Członkowskich

rozszerzonej Unii Europejskiej.

Od 1979 r. posłowie są wybierani

w powszechnych wyborach bezpośrednich

na okres 5 lat.

Siedzibą jest Strasburg, gdzie odbywają się posiedzenia plenarne PE. Komisje parlamentarne, grupy polityczne i dodatkowe posiedzenia plenarne odbywają się w Brukseli. Sekretariat PE mieści się w Luksemburgu.

Sprawa 108/83 Wlk. Księstwo Luksemburga v. PE


Parlament europejski frakcje polityczne

Parlament Europejski – frakcje polityczne

  • Posłowie są członkami grup politycznych; do grup wstępują bez względu na narodowość, w zależności od poglądów politycznych. Obecnie w Parlamencie Europejskim istnieje osiem grup politycznych.

  • Grupy określają własną organizację wewnętrzną powołując przewodniczącego (lub, w przypadku niektórych grup, dwóch współprzewodniczących), prezydium i sekretariat.

  • W sali posiedzeń plenarnych miejsca są przydzielane posłom w zależności od ich przynależności politycznej, od lewej strony do prawej, po uzyskaniu zgody przewodniczących grup.

  • Aby utworzyć grupę polityczną, potrzeba 20 posłów reprezentujących co najmniej jedną piątą Państw Członkowskich. Przystępowanie do kilku grup politycznych jest zabronione.

  • Niektórzy posłowie nie należą do żadnej grupy politycznej, są to posłowie niezrzeszeni.

  • Przed każdym głosowaniem na posiedzeniu plenarnym grupy polityczne analizują sprawozdania opracowane przez komisje parlamentarne i wnoszą poprawki.

  • Stanowisko przyjęte przez grupę jest ustalane w drodze porozumienia wewnątrz grupy, na żadnego posła nie można nałożyć obowiązku głosowania w określony sposób.


Parlament europejski frakcje polityczne1

Parlament Europejski – frakcje polityczne

  • Frakcja Europejskiej Partii Ludowej- 15/278

  • Frakcja Socjalistów Parlamentu Europejskiego- 9/216

  • Frakcja Sojuszu Demokratów i Liberałów na Rzecz Europy- 5/104

  • Frakcja Zielonych / Frakcja Wolnego Sojuszu europejskiego- 0/42

  • Frakcja Konfederatów Zjednoczonej Lewicy Europejskiej- 0/41

  • Frakcja Niezależności i Demokracji-3/24

  • Frakcja Tożsamość, Tradycja i Suwerenność

    - 0/23

  • Frakcja Unii na Rzecz Europy Narodów- 20/44

  • Niezrzeszeni:

    - 2/29


Parlament europejski funkcje

Parlament Europejski- funkcje

  • konsultacyjna

  • współudział w stanowieniu prawa

  • kontrolne

  • w sferze budżetowej


Parlament europejski funkcje1

Parlament Europejski- funkcje

  • Funkcja konsultacyjna Parlamentu Europejskiego

  • - wydawanie opinii,

  • tzn. obligatoryjne lub fakultatywne konsultowanie z Parlamentem Europejskim konkretnej czynności

  • Sprawa 138/79 Roquette Frėres v/ Rada, (Zb. Orz. 1980, s. 3333).


Parlament europejski funkcje2

Parlament Europejski- funkcje

  • Pozytywna opinia, czyli zgoda Parlamentu Europejskiego wymagana jest przy następujących czynnościach:

  • zawieranie umów międzynarodowych na podstawie art. 300 paragraf 3 TWE i art. 310 TWE;

  • zawieranie umów adhezyjnych na podstawie art. 49 TUE;

  • nominacja Przewodniczącego Komisji Europejskiej;

  • modyfikacja Statutu EBC


Parlament europejski funkcje3

Parlament Europejski- funkcje

  • Współudział Parlamentu Europejskiego

  • w stanowieniu prawa:

  • udział w procedurze współdecydowania (art. 251 TWE)

  • udział w procedurze współpracy (art. 252 TWE)


Udzia pe w procedurze wsp decydowania art 251 twe

Udział PE w procedurze współdecydowania (art. 251 TWE)

  • Procedura współdecyzji została wprowadzona przez Traktat o Unii Europejskiej (Traktat z Maastricht, 1992 r.), a następnie rozszerzona i dostosowana przez Traktat Amsterdamski, w celu zwiększenia jej skuteczności (1999 r.).

  • Procedura współdecyzji nadaje ona takie samo znaczenie Parlamentowi Europejskiemu i Radzie Unii w odniesieniu do wielu dziedzin (np. transportu, środowiska naturalnego, ochrony konsumentów itp.). Dwie trzecie europejskich aktów prawnych jest przyjmowanych wspólnie przez Parlament Europejski i Radę.

  • Komisja wysyła swój projekt Parlamentowi i Radzie.

  • Obie instytucje kolejno dwukrotnie analizują projekt i poddają go pod dyskusję.

  • Jeżeli po dwóch czytaniach nie mogą osiągnąć porozumienia, projekt przedstawia się komitetowi pojednawczemu składającemu się z równej liczby przedstawicieli Rady i Parlamentu.

  • Przedstawiciele Komisji również uczestniczą w posiedzeniach komitetu i biorą udział w dyskusji.

  • Kiedy komitet uzyska porozumienie, uzgodniony tekst jest przesyłany do Parlamentu Europejskiego i Rady celem trzeciego czytania, aby można było ostatecznie przyjąć go jako akt prawny.

  • Porozumienie końcowe dwóch instytucji jest niezbędne do przyjęcia tekstu.

  • Nawet jeżeli komitet pojednawczy uzgodni wspólny tekst, Parlament może odrzucić proponowany akt bezwzględną większością głosów.


Funkcja kontrolna parlamentu europejskiego

Funkcja kontrolna Parlamentu Europejskiego:

  • Funkcja kontrolna Parlamentu Europejskiego:

  • względem Komisji Europejskiej

  • względem Rady Unii Europejskiej

  • względem innych instytucji wspólnotowych


Funkcja kontrolna parlamentu europejskiego wzgl dem komisji

Funkcja kontrolna Parlamentu Europejskiego względem Komisji:

  • kontrola dokonywana a priori - związana z powoływaniem Komisji

  • kontrola stała - czuwanie nad prawidłowym przebiegiem prac Komisji

  • kontrola dokonywana a posteriori - związana z odpowiedzialnością polityczną członków Komisji przed PE; Na podstawie art. 201 TWE Parlament Europejski działając większością 2/3 głosów może uchwalić wotum nieufności dla Komisji (en bloc)


Funkcja kontrolna parlamentu europejskiego wzgl dem rady

Funkcja kontrolna Parlamentu Europejskiego względem Rady:

  • Obowiązek wysłuchania Rady przez Parlament na warunkach określonych przez Radę w jej regulaminie wewnętrznym;

  • Rada ma obowiązek informowania PE o każdym swoim spotkaniu;

  • Rada ma obowiązek przesyłać Parlamentowi roczne sprawozdanie ze swej działalności;

  • Członkowie Rady nie odpowiadają politycznie przed PE.


Funkcja kontrolna parlamentu europejskiego wzgl dem innych instytucji wsp lnotowych

Funkcja kontrolna Parlamentu Europejskiego względem innych instytucji wspólnotowych:

  • udział w powoływaniu Rzecznika Praw Obywatelskich;

  • doradztwo przy powoływaniu członków Trybunału Obrachunkowego i Prezesa EBC.


Kompetencje bud etowe parlamentu europejskiego

Kompetencje budżetowe Parlamentu Europejskiego

  • W przypadku wydatków obowiązkowych (np. wydatków rolnych i wydatków związanych z umowami międzynarodowymi) ostateczną decyzję podejmuje Rada.Jeżeli chodzi o tzw. wydatki nieobowiązkowe (inne wydatki) decyzję podejmuje Parlament w ścisłej współpracy z Radą.

  • Parlament Europejski i Rada są zobowiązane przestrzegać limitów wydatków rocznych określonych w wieloletnich perspektywach finansowych.


Bud et wsp lnoty europejskiej

Budżet Wspólnoty Europejskiej:

„Zasoby własne”:

  • cła (wynikające ze stosowania wspólnej taryfy celnej w odniesieniu do wymiany handlowej z państwami trzecimi) stanowiące około 10% dochodów,

  • opłaty rolne (pobierane od przywozu produktów rolnych pochodzących z krajów nienależących do Unii Europejskiej), co stanowi około 1 % całkowitej kwoty dochodów,

  • „zasoby VAT” (wkład Państw Członkowskich odpowiadający podatkowi VAT pobieranemu według stawki 1 % od ujednoliconej podstawy wymiaru podatku) stanowiące około 14 % całkowitej kwoty zasobów,

  • „zasoby z tytułu produktu narodowego brutto” (wkład każdego Państwa Członkowskiego obliczony od jego udziału we wspólnotowym PNB przy maksymalnej stawce 1,27%) stanowiące 3/4 całkowitej kwoty dochodów.


Kompetencje bud etowe parlamentu europejskiego1

Kompetencje budżetowe Parlamentu Europejskiego

  • PE może żądać od Trybunału Obrachunkowego dostarczenia określonych informacji;

  • PE udziela Komisji absolutorium za budżet minionego roku.


Parlament europejski funkcje4

Parlament Europejski- funkcje

Sprawa 294/83 „Les Verts” v. PE (sprawa „Zielonych”)

Sprawa C-70/88 PE v. Rada (Sprawa „Chernobyl”)


Bud et parlamentu europejskiego

Budżet Parlamentu Europejskiego

  • Parlament pracuje od 2007 roku w 23 językach urzędowych. Budżet Parlamentu Europejskiego stanowi około 1% ogólnego budżetu Unii Europejskiej, lub inaczej: 1/5 całkowitych kosztów administracyjnych wszystkich unijnych instytucji.

  • Budżet PE na 2006 rok wynosi 1,32 mld euro, z czego 44% przeznaczone jest na koszty personalne, głównie na wynagrodzenia dla 5800 osób pracujących w administracji oraz, w mniejszym stopniu, we frakcjach politycznych.


Rada unii europejskiej

Rada Unii Europejskiej

  • Podstawy traktatowe:Art. 202-210 TWE

  • Ranga instytucji:Organ główny Wspólnot

  • Skład:po jednym przedstawicielu szczebla ministerialnego z każdego państwa członkowskiego

  • Sposób głosowania:zwykła lub kwalifikowana większość głosów, lub jednomyślność


Rada unii europejskiej1

Rada Unii Europejskiej


Rozk ad g os w w radzie po nicei

Docelowo: większość kwalifikowana 254/345

Warunki podjęcia decyzji po Nicei:

Wymagana większość głosów ważonych

Zgoda ponad 50% państw członkowskich

Reprezentowanie łącznie 62% ludności

Rozkład głosów w Radzie po Nicei


Przydzia g os w dla poszczeg lnych pa stw cz onkowskich od 01 01 2007 r

Przydział głosów dla poszczególnych Państw Członkowskich (od 01.01.2007 r.)

  • Niemcy, Francja, Włochy, Zjednoczone Królestwo 29

  • Hiszpania, Polska 27

  • Rumunia 14

  • Niderlandy 13

  • Belgia, Czechy, Grecja, Węgry, Portugalia 12

  • Austria, Szwecja, Bułgaria 10

  • Dania, Irlandia, Litwa, Słowacja, Finlandia 7

  • Cypr, Estonia, Łotwa, Luksemburg, Słowenia 4

  • Malta 3

    ŁĄCZNIE 345


Wi kszo kwalifikowana

Większość kwalifikowana

Od 01.01.2007 roku kwalifikowana większość głosów wymaga spełnienia następujących dwóch warunków:

  • większość Państw Członkowskich głosuje «za» (w niektórych przypadkach większość dwóch trzecich głosów);

  • minimum 255 głosów «za», tzn. 73,9% wszystkich głosów (mniej więcej taki sam procent jak w poprzednim systemie).

  • Ponadto Państwo Członkowskie może zażądać potwierdzenia, że głosy «za» reprezentują ogółem przynajmniej 62% ludności Unii. Jeśli wymagany procent nie zostanie uzyskany, decyzja nie zostaje podjęta.


Rada ue kompetencje art 202 twe

Rada UE – kompetencje (Art. 202 TWE)

  • Koordynacja ogólnej polityki gospodarczejpaństw członkowskich

  • Prawotwórcze / decyzyjne

  • Wykonawcze


Rada ue kompetencje do zawierania um w mi dzynarodowych w imieniu wsp lnoty

Rada UE – kompetencjedo zawierania umów międzynarodowych w imieniu Wspólnoty

  • Opinia 1/94

  • Źródła informacji:

    • www.europa.eu.int : EUR-Lex


Komisja europejska

Komisja Europejska

  • Podstawy traktatowe:Art. 211-219 TWE

  • Ranga instytucji:Organ główny Wspólnot

  • Skład:po jednym komisarzu z każdegopaństwa członkowskiego

  • Sposób głosowania:zwykła większość głosów


Komisja europejska kompetencje art 211 twe

Komisja Europejska – kompetencje (Art. 211 TWE)

  • Wykonawcze:

    • wykonywanie aktów prawnych uchwalonych przez Radę

  • Prawotwórcze:

    • prawo inicjatywy ustawodawczej (przygotowywanie projektów aktów prawnych dla Parlamentu Europejskiego i Rady)

    • negocjowanie umów międzynarodowych w imieniu Wspólnoty, w tym umów adhezyjnych

    • wydawanie aktów prawnych w ramach wykonywania aktów prawnych Rady:

      • Sprawa 25/70 Einfuhr – und Vorratsstelle für Getreide und Futtermittelc/ Koster, Berodt & Co., (Zb. Orz. 1970, s. 1161)

    • samodzielne kompetencje decyzyjne na mocy przepisów szczególnych

      • Sprawy połączone 188-190/80: Republika Francuska, Republika Włoska i Zjednoczone Królestwo c/ Komisja, (Zb. Orz. 1982, s. 2545)

  • Kontrolne

    • Komisja jako „strażnik traktatów”

      • Sprawa C-265/95 Komisja v/ Francja, (Zb. Orz. 1997, s. I-6959).

      • Wybrane sprawy Komisja v. Rzeczpospolita Polska


Europa s dzi w

Europa Sędziów


Wymiar sprawiedliwo ci unii europejskiej

Wymiar sprawiedliwości Unii Europejskiej

  • Sądy krajowe

  • Sądy wspólnotowe, w tym:

  • Trybunał Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS)

  • Sąd Pierwszej Instancji (SPI)

  • Sąd do Spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej


Europejski trybuna sprawiedliwo ci

Europejski Trybunał Sprawiedliwości

  • Podstawytraktatowe:Art. 220-245 TWE

    Protokół w sprawie Statutu ETS

    Regulamin proceduralny ETS

  • Rangainstytucji:Organ główny Wspólnot

  • Skład:27 sędziów i 8 rzeczników generalnych

  • Sposóborzekania:Postępowanie jawne


Kompetencje e t s

Kompetencje E T S

  • Kontrola legalności aktów prawa wspólnotowego

    (ETS jako sąd konstytucyjny albo administracyjny oraz jako sąd apelacyjny)

  • Rozstrzyganie spraw związanych z odpowiedzialnością

    (ETS jako sąd międzynarodowy, sąd arbitrażowy, sąd pracy albo jako sąd apelacyjny)

  • Wydawanie orzeczeń wstępnych

    (ETS jako „Sąd Najwyższy”)


Z akres jurysdykcji e uropejskiego t rybuna u sprawiedliwo ci

ZakresjurysdykcjiEuropejskiego Trybunału Sprawiedliwości

  • Skargi bezpośrednie:

    • Skargi państw członkowskich lub instytucji wspólnotowych dotyczące kontroli legalności aktów prawa wspólnotowego, w tym:

      • skarga o stwierdzenie nieważności aktu wydanego przez organ Wspólnoty (art. 230 TWE)

      • skarga na bezczynność organu Wspólnoty (art. 232 TWE)

    • Skargi dotyczące odpowiedzialności Wspólnoty:

      • skarga o odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności umownej (kontraktowej) (art. 235 TWE + art. 288 TWE)

      • skarga o odszkodowanie z tytułu odpowiedzialności pozaumownej (deliktowej) (art. 235 TWE + art. 288 TWE)

    • Odpowiedzialność państw członkowskich:

      • skarga Komisji Europejskiej na państwo członkowskie w związku z naruszeniem przez to państwo obowiązków traktatowych (art. 226 TWE)

      • skarga jednego państwa członkowskiego na inne państwo członkowskie w związku z naruszeniem obowiązków traktatowych (art. 227 TWE)

      • skarga o nałożenie kar pieniężnych na państwo członkowskie (art. 228 TWE)

      • skargi składane w sporach toczących się między państwami członkowskimi, związane z przedmiotem traktatów, o ile państwa zgodnie oddają taki spór do Trybunału (art. 239 TWE)

  • Pytania wstępne (procedura odesłania prejudycjalnego) (art. 234 TWE):

    • Pytania wstępne dotyczące interpretacji Traktatu

    • Pytania wstępne dotyczące ważności i/lub interpretacji aktów instytucji wspólnotowych i Europejskiego Banku Centralnego


Zakres jurysdykcji ets skargi bezpo rednie

Zakres jurysdykcji ETSSkargi bezpośrednie


Kontrola przestrzegania prawa

Kontrola przestrzegania prawa

  • Samokontrola

  • Kontrola parlamentarna

  • Kontrola administracyjna

  • Kontrola sądowa:

    • Skarga o stwierdzenie nieważności aktu prawa wspólnotowego (art. 230 i 231 TWE w zw. z art. 233 TWE)

    • Skarga na bezczynność organu wspólnotowego (art. 232 TWE w zw. z art. 233 TWE)

      • Sprawy połączone 7/54 i 9/54 Groupement des Industries Sidérurgiques Luxembourgeoises v. Wysoka Władza Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali

      • Sprawa 15/70 Amadeo Chevalley v. Komisja Wspólnot Europejskich


Skarga o stwierdzenie niewa no ci aktu prawa wsp lnotowego art 230 i 231 twe w zw z art 233 twe

Skarga o stwierdzenie nieważności aktu prawa wspólnotowego (art. 230 i 231 TWE w zw. z art. 233 TWE)

  • Sprawa C-25/62 Plaumann and Co. v. Komisja EWG

  • Sprawa 106 i 107/63 Alfred Toepfer i Getreide-Import Gesellschaft v. Komisja

  • Sprawa 173/03 Komisja v. Rada UE (sprawa sankcji w och. środ.)

  • Sprawa C-440/05 Komisja v. Rada UE (sprawa kar za zanieczyszczenia ze statków)

  • Sprawa C-460/05 Rzeczpospolita Polska v. Parlament Europejski i Rada UE (sprawa uznawania kwalifikacji zawodowych pielęgniarek i położnych)

  • Sprawa C-273/04 Rzeczpospolita Polska v. RUE (sprawa rozszerzenia niepełnego wymiaru płatności na nowe płatności bezpośrednie w nastepstwie reformy Wspolnej Polityki Rolnej)


Skarga na bezczynno organu wsp lnotowego art 232 twe w zw z art 233 twe

Skarga na bezczynność organu wspólnotowego (art. 232 TWE w zw. z art. 233 TWE)

  • Sprawy połączone 7/54 i 9/54 Groupement des Industries Sidérurgiques Luxembourgeoises v. Wysoka Władza Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali

  • Sprawa 15/70 Amadeo Chevalley v. Komisja Wspólnot Europejskich


Skarga o stwierdzenie uchybienia

Skarga o stwierdzenie uchybienia

  • skarga Komisji Europejskiej na państwo członkowskie w związku z naruszeniem przez to państwo obowiązków traktatowych (art. 226 TWE)

  • Sprawa C-265/95 Komisja v/ Francja, (Zb. Orz. 1997, s. I-6959).

  • Sprawa C-112/05 Komisja v/ Niemcy (Sprawa Spółki VW)

  • skarga jednego państwa członkowskiego na inne państwo członkowskie w związku z naruszeniem obowiązków traktatowych (art. 227 TWE)

  • Sprawa 141/78 Republika Francuska v/ Zjednoczone Królestwo (Zb. Orz. 1979, s. 2925).


O rzeczenia wst pne art 234 twe

Orzeczeniawstępne (Art. 234 TWE)

  • cel: utrzymanie jednolitości porządku prawnego Wspólnoty poprzez współpracę ETS z sądami krajowymi

  • postępowanie prejudycjalne

    pytanie wstępne

    sąd krajowy ETS

    orzeczenie wstępne

  • zakres przedmiotowy

    • interpretacja Traktatu

    • ważność i interpretacja aktów instytucji Wspólnoty i EBC

    • interpretacja statutów organów powołanych aktem Rady, jeżeli jest to przewidziane w tych statutach

  • nie może być przedmiotem odesłania wstępnego ważność postanowień traktatowych


O rzeczenia wst pne art 234 twe1

Orzeczeniawstępne (Art. 234 TWE)

  • Sprawa 283/81 CILFIT Srl v/ Lanificio Gavardo SpA

  • v/ Ministerstwo Zdrowia, (Zb. Orz. 1982, s. 3415)

  • Źródła informacji:

    • www.europa.eu: EUR-Lex;


O rzeczenia wst pne art 234 twe aspekt polski

Orzeczeniawstępne (Art. 234 TWE)- aspekt polski

  • 1) Czy do polskich przepisów proceduralnych należy wprowadzić unormowania szczególne dotyczące instytucji orzeczenia wstępnego?

  • - art. 234 TWE jako wystarczająca podstawa prawna

  • 2)Który z polskich sądów będzie sądem ostatniej instancji w rozumieniu art. 234 TWE?

  • W sprawach „kasacyjnych” Sąd Najwyższy? - nie

  • W sprawach „niekasacyjnych” sąd drugiej instancji?


O rzeczenia wst pne art 234 twe aspekt polski1

Orzeczeniawstępne (Art. 234 TWE)- aspekt polski

  • 1) Czy na postanowienie o zwróceniu się z wnioskiem o wydanie orzeczenia wstępnego będzie przysługiwało zażalenie do sądu wyższej instancji?

  • - Decyzja polskiego sądu o zwróceniu się do TS przybierze formę postanowienia (dot. postęp. cywil., karnego i adm.).

  • 2) Czy wydanie takiego postanowienia musi być zawsze powiązane z zawieszeniem postepowania?

  • ETS: - Nie.

  • K.p.c, k.p.k.,k.p.a.: tak/nie

  • Ad. 1) Zażalenie na postanowienie sądu I instancji o zwróceniu się z wnioskiem do TS nie przysługuje.


Wsp praca s d w krajowych z trybuna em sprawiedliwo ci pytania prejudycjalne aspekt polski

Współpraca sądów krajowych z Trybunałem Sprawiedliwości Pytania prejudycjalne - aspekt polski

  • Podstawa prawna: art. 234 TWE

  • Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Sąd Okręgowy w Koszalinie (Rzeczpospolita Polska) w dniu 8 grudnia 2006 — Halina Nerkowska v. Zakład Ubezpieczeń Społecznych,

    czyli Sprawa C-499/06, Dz. Urz. C 20/14 z 27 stycznia 2007;

  • Art. 3 ust. 5 Rozporządzenia 883/2004; ponadto art. 70 ust. 2;

  • Nie ma zastosowania zasada zachowania prawa do świadczenia bez względu na miejsce zamieszkania uprawnionego wyrażona w art. 7 oraz przepisy innych rozdziałów tytułu III rozporządzenia 833/2004. Świadczenia te są wypłacane wyłącznie w państwie członkowskim, w którym mają miejsce zamieszkania osoby zainteresowane oraz wyłącznie na podstawie ustawodawstwa tego państwa członkowskiego. Świadczenia te są udzielane na rachunek instytucji właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej.

  • Art. 18 TWE

  • Sprawa 192/05 K. Tas-Hagen v. Raadskamer WUBO van de Pensioen-en Uitkeringsraad(Wyrok TS z dnia 26 października 2006)


Sprawa 192 05 k tas hagen v raadskamer wubo van de pensioen en uitkeringsraad

Sprawa 192/05 K. Tas-Hagen v. Raadskamer WUBO van de Pensioen-en Uitkeringsraad

Sentencja wyroku TS:

Artykuł 18 ust. 1 WE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie uregulowaniu państwa członkowskiego, zgodnie z którym to państwo członkowskie odmawia przyznania swojemu obywatelowi świadczenia na rzecz cywilnych ofiar wojennych z tego tylko powodu, że w chwili złożenia wniosku wnioskodawca nie zamieszkiwał na terytorium tego państwa członkowskiego, lecz na terytorium innego państwa członkowskiego.


S d pierwszej instancji

Sąd Pierwszej Instancji

  • Podstawy traktatowe:art. 224-225a TWE

  • Rangainstytucji:Organ główny Wspólnot

    wg Traktatu Nicejskiego

  • Skład:27 sędziów


S d pierwszej instancji kompetencje

Sąd Pierwszej Instancji - kompetencje

  • skargi bezpośrednie wniesione przez osoby fizyczne lub prawne przeciwko aktom prawnym instytucji wspólnotowych (których są one adresatami lub które dotyczą ich bezpośrednio i indywidualnie) lub przeciwko zaniechaniu działania przez te instytucje. Może to być na przykład skarga przedsiębiorstwa na decyzję Komisji nakładającą na nie grzywnę;

  • skargi wniesione przez Państwa Członkowskie przeciwko Komisji;

  • skargi wniesione przez Państwa Członkowskie przeciwko Radzie, dotyczące aktów z dziedziny pomocy państwa, handlowych środków ochronnych („dumping”) oraz aktów, za pomocą których korzysta ona z uprawnień wykonawczych;

  • skargi o odszkodowanie za szkody wyrządzone przez instytucje wspólnotowe lub ich pracowników;

  • skargi dotyczące umów zawartych przez Wspólnoty, w których właściwość Sądu została wyraźnie określona;

  • skargi z zakresu wspólnotowych znaków towarowych.


S d ds s u by publicznej unii europejskiej

Sąd ds. Służby Publicznej Unii Europejskiej

Skład: 7 sędziów

Właściwość:

  • W ramach wspólnotowej instytucji sądowniczej Sąd do spraw Służby Publicznej zajmuje się sporami z zakresu służby publicznej Unii Europejskiej, w których wcześniej właściwy był Trybunał Sprawiedliwości, a od jego utworzenia w 1989 r. – Sąd Pierwszej Instancji.

  • Sąd jest właściwy do rozpoznawania w pierwszej instancji sporów między Wspólnotami a jej pracownikami na mocy art. 236 traktatu WE, co oznacza około 150 spraw rocznie przy personelu Wspólnot obejmującym około 35 000 osób. Spory te dotyczą nie tylko kwestii związanych ze stosunkiem pracy w ścisłym znaczeniu (wynagrodzenia, przebieg kariery, nabór, środki dyscyplinarne), ale także systemu zabezpieczenia społecznego (choroba, starość, niezdolność do pracy, wypadki przy pracy, zasiłki rodzinne i in.).

  • Sąd jest również właściwy w sporach dotyczących niektórych szczególnych grup pracowników, w szczególności personelu Eurojustu, Europolu, Europejskiego Banku Centralnego i Biura Harmonizacji w ramach rynku Wewnętrznego (OHIM).

  • Nie może on natomiast rozpoznawać sporów między krajowymi organami administracji i ich pracownikami.

  • Od orzeczeń Sądu można w terminie dwóch miesięcy wnieść odwołanie do Sądu Pierwszej Instancji. Odwołanie takie ogranicza się do kwestii prawnych.


Europejski trybuna obrachunkowy

Europejski Trybunał Obrachunkowy

  • Podstawy traktatowe:art. 246-248 TWE

  • Rangainstytucji:Organ główny Wspólnot

  • Skład:po jednym członku ETO

    z każdego

    państwa członkowskiego


Europejski trybuna obrachunkowy1

Europejski Trybunał Obrachunkowy

  • kontrola dochodów i wydatków z budżetu Unii Europejskiej;

  • kontrola legalności i prawidłowości dochodów i wydatków;

  • kontrola należytego zarządzania finansami UE;

  • sporządzanie sprawozdania rocznegopo zamknięciu każdego roku budżetowego.


Europejski rzecznik praw obywatelskich

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Kompetencje:

  • Badanie skarg złożonych w związku z niewłaściwym administrowaniem w instytucjach i organach UE;

  • Badanie skarg złożonych na krajowe, regionalne lub lokalne władze, nawet jeśli skargi te dotyczą spraw związanych z UE (m.in. urzędów centralnych, agencji państwowych i rad miejskich).

  • Badanie skarg dotyczących działań krajowych sądów lub krajowych rzeczników praw obywatelskich.

  • Europejski Rzecznik nie jest organem odwoławczym od decyzji podjętych przez zaskarżane instytucje!

  • Badanie skarg wniesionych przeciwko firmom lub osobom fizycznym.

  • Z kompetencji Rzecznika wyłączone są jedynie Trybunał Sprawiedliwości, Sąd Pierwszej Instancji oraz Sąd do spraw Służby Publicznej, wykonujące swoje funkcje sądowe.


Europejski rzecznik praw obywatelskich1

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Badanie spraw związanych z nieprawidłowym administrowaniem, polegającym np. na:

  • nieprawidłowości administracyjne

  • niesprawiedliwość

  • dyskryminacja

  • nadużycie władzy

  • brak odpowiedzi

  • nieudzielenie informacji

  • zbędna zwłoka


Komitet ekonomiczno spo eczny

Komitet Ekonomiczno-Społeczny

  • Podstawy traktatowe:art. 257-262 TWE

  • Rangainstytucji:Organ doradczy Wspólnot

  • Skład:344 przedstawicieli pochodzących z 27 państw członkowskich UE(21 z Polski)

  • Zadanie:wydawanie opinii

  • http://www.eesc.europa.eu


Komitet ekonomiczno spo eczny sk ad

Komitet Ekonomiczno-Społecznyskład

  • Grupa I - Pracodawcy

    • Sektor publiczny i prywatny w przemyśle, handlu, finansach itp. (duże przedsiębiorstwa);

  • Grupa II – Pracownicy

    • Ogólnokrajowe związki zawodowe;

  • Grupa III – Inne podmioty

    • Rolnicy, konsumenci, rzemieślnicy i MŚP, gospodarka społeczna, społeczne i ekologiczne organizacje pozarządowe, wolne zawody itp.


Komitet ekonomiczno spo eczny przedstawiciele rp

Komitet Ekonomiczno-Społeczny- przedstawiciele RP

  • Mulewicz, Jarosław

  • Ostrowski, Krzysztof

  • Pater, Krzysztof

  • Różycki, Stanisław

  • Serafin, Władysław

  • Siewierski, Wiesław

  • Szadzińska, Elżbieta

  • Szynaka, Edmund

    (BIELINSKI, Jerzy

    NOWICKI, Maciej

    Donocik, Tadeusz

    GARCZYNSKI, Jerzy)

  • Adamczyk, Andrzej

  • Bartkiewicz, Katarzyna

  • Czajkowski, Tomasz

  • Dorda, Tadeusz

  • Jasiński, Tomasz

  • Kamieniecki, Krzysztof

  • Klimek, Jan

  • Komorowski, Marek

  • Kotowski, Zbigniew

  • Krawczyk, Jacek

  • Krzaklewski, Marian

  • Malinowski, Andrzej

  • Mendza-Drozd, Marzena


Komitet region w

Komitet Regionów

  • Podstawy traktatowe:art. 263-265 TWE

  • Rangainstytucji:Organ doradczy Wspólnot

  • Skład:344 przedstawicieli pochodzących z 27 państw członkowskich UE

    (21 z Polski)

  • Zadanie:wydawanie opinii

  • http://www.cor.europa.eu


Komitet region w1

Komitet Regionów

  • Zgromadzenie polityczne przedstawicieli samorządów regionalnych i lokalnych z państw członkowskich UE


Wydawanie opinii przez kr

Wydawanie opinii przez KR:

  • Wniosek Komisji Europejskiej, Rady lub Parlamentu Europejskiego o sporządzenie opinii;

  • Przydzielenie wniosku przez Prezydium właściwej komisji KR-u;

  • Wyznaczenie sprawozdawcy komisji KR-u i rozpoczęcie prac;

  • Przedstawienie pierwszego projektu opinii w komisji KR-u;

  • Dalsza praca sprawozdawcy nad opinią;

  • Dyskusja, wprowadzenie poprawek oraz przyjęcie opiniiprzez komisję KR-u;

  • Przyjęcie opinii na sesji plenarnej oraz publikacja w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;


Komitet region w funkcje

Komitet Regionów – funkcje:

  • Pełnienie funkcji rzecznika samorządów lokalnych i regionalnych w procesie opracowywania prawodawstwa unijnego (70% przepisów wdrażanych jest na szczeblu lokalnym i regionalnym);

  • Przybliżanie Unii obywatelom i rozpowszechnianie kultury pomocniczości;

  • Odgrywanie roli forum, na którym regiony i miasta mogą dzielić się wzorcowymi rozwiązaniami i uczestniczyć w dialogu z instytucjami europejskimi;


Europejski inspektor ochrony danych

Europejski Inspektor Ochrony Danych

Podstawa prawna:

  • Rozporządzenie Parlamentu i Rady 45/2001o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych;

  • Decyzja Parlamentu, Rady i Komisji 1247/2002w sprawie regulaminu i ogólnych warunków regulujących wykonywanie obowiązków przez Europejskiego Pełnomocnika ds. Ochrony Danych

  • www.edps.europa.eu


Europejski inspektor ochrony danych1

Europejski Inspektor Ochrony Danych

Funkcje:

  • Wysłuchiwanie i badanie skarg;

  • Przeprowadzanie dochodzeń z własnej inicjatywy i na podstawie skarg;

  • Monitorowanie i zapewnianie stosowania przepisów rozporządzenia 45/2001 i każdego innego aktu prawa wspólnotowego odnoszącego się do ochrony osób fizycznych w odniesieniu do przetwarzania danych osobowych przez instytucję lub organ wspólnotowy;

    Sankcje:

  • ostrzeżenie lub upomnienie administratora danych;

  • Nałożenie czasowego lub całkowitego zakazu przetwarzania;

  • Przekazanie sprawy odpowiedniej instytucji wspólnotowej, a jeśli to konieczne, to przekazanie sprawy do PE, Rady i KE;

  • Interwencja w sprawie wniesionej przed Trybunałem Sprawiedliwości


Poj cie prawa unii europejskiej

Pojęcie prawa Unii Europejskiej

  • Prawo stanowione w ramach I filaru:

    tzw. Prawo wspólnotowe (TWE, TEWEA)

  • Prawo stanowione w ramach II filaru:

    Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa (TUE)

  • Prawo stanowione w ramach III filaru:

    Współpraca Policyjna i Sądowa w Sprawach Karnych (TUE)


R d a prawa wsp lnotowego

Źródła prawa wspólnotowego:

Prawo pierwotne:

  • traktaty założycielskie

  • traktaty zmieniające traktaty założycielskie

  • traktaty akcesyjne

    Prawo wtórne/pochodne (art. 249 TWE):

  • Rozporządzenia

  • Dyrektywy

  • Decyzje

  • Zalecenia

  • Opinie


Traktaty za o ycielskie wsp lnot i unii

Traktaty założycielskie Wspólnot i Unii:

  • Wspólnoty Europejskie:

    - EWWiS – Traktat ustanawiający EWWiS

    podpisany 18 kwietnia 1951 w Paryżu (Traktat Paryski) – wygasł 22 lipca 2002

    - WE (pierwotnie EWG) oraz

    - EWEA (Euratom)Traktat ustanawiający WE oraz Traktat ustanawiający EWWiS podpisane dnia 25 marca 1957 w Rzymie

  • (Traktaty Rzymskie)

  • Unia Europejska:

    Traktat o Unii Europejskiej (TUE)

    podpisany dnia 7 lutego 1992 w Maastricht

    (Traktat z Maastricht)


Traktaty zmieniaj ce traktaty za o ycielskie

Traktaty zmieniające traktaty założycielskie:

  • Traktat o Fuzji Organów

    (Traktat ustanawiający jedną Radę i jedną Komisję Wspólnot Europejskich) - podpisany 8 kwietnia 1965 w Brukseli

  • Jednolity Akt Europejski (JAE)

    - podpisany 17 lutego 1986 w Luksemburgu,

  • Traktat Amsterdamski zmieniający Traktat o Unii Europejskiej, Traktaty ustanawiające Wspólnoty Europejskie i niektóre związane z nimi akty

    - podpisany 2 października 1997 w Amsterdamie, oraz

  • Traktat Nicejski

    - podpisany 26 lutego 2001 w Nicei.


Wt rne r d a prawa wsp lnotowego art 249 twe

Wtórne źródła prawa wspólnotowego - art. 249 TWE

  • Rozporządzenie ma zasięg ogólny, obowiązuje w całości i stosuje się bezpośrednio we wszystkich państwach członkowskich.

  • Dyrektywa jest wiążąca, jeśli chodzi o zamierzony skutek dla każdego państwa członkowskiego, do którego jest skierowana, zostawiając jednak władzom krajowym wybór formy i metod.

  • Decyzja obowiązuje w całości tych, do których jest skierowana.

  • Zalecenia i opinie nie mają mocy wiążącej


Prawo unii europejskiej

Specyfika prawa wspólnotowegoElementy konstrukcji europejskiej, które odróżniają strukturę Unii i Wspólnoty od struktury klasycznej organizacji międzynarodowejoraz wspólnotowy porządek prawny od prawa międzynarodowego:

  • Wspólnota Europejska posiada własny aparat instytucjonalny oparty o zasadę równowagi instytucjonalnej.

  • Mechanizmy decyzyjne obowiązujące we Wspólnocie przewidują możliwość podejmowania decyzji w drodze głosowania większościowego, a nie wyłącznie w drodze jednomyślności.

  • Istnieje własny system źródeł prawa i specyficzna hierarchia norm.

  • Obowiązująca kontrola legalności udostępniona jest nie tylko państwom członkowskim i instytucjom wspólnotowym, ale również osobom fizycznym i prawnym.

  • Stosowane są specyficzne metody interpretacji traktatów założycielskich.

  • Prawo wspólnotowe utrzymuje z prawem wewnętrznym państw członkowskich stosunki nie dające uprościć się do relacji prawa międzynarodowego do prawa wewnętrznego. Jest tak chociażby ze względu na rolę, jaką odgrywa zasada bezpośredniego skutku prawa wspólnotowego i prymatu prawa wspólnotowego oraz istnienie mechanizmu odesłania prejudycjalnego.

  • Natura prawa wspólnotowego powoduje, że wspólnotowy porządek prawny jest nie tylko autonomiczny, ale także niezależny od prawa międzynarodowego.

  • Rozpoznanie w konstrukcji europejskiej wymiaru federalistycznego prowadzi do asymilacji wspólnotowego porządku prawnego do krajowego porządku prawnego.


Metody integracji poprzez prawo

Metody integracji poprzez prawo:

  • Wzajemne uznanie

  • Koordynacja

  • Harmonizacja

  • Substytucja


Zasady stosowania prawa wsp lnotowego

Zasady stosowania prawa wspólnotowego

  • Zasada prymatu prawa wspólnotowego

  • Zasada bezpośredniego skutku prawa wspólnotowego

  • Zasada bezpośredniego stosowania prawa wspólnotowego


Zasada prymatu prawa wsp lnotowego

Sprawa 6/64 Flaminio Costa c/ ENEL

Źródła informacji:

www.europa.eu.int: EUR-Lex;

Zasada prymatu prawa wspólnotowego


Zasada prymatu prawa wsp lnotowego1

Zasada prymatu prawa wspólnotowego

  • W przypadku sprzeczności prawa krajowego z prawem wspólnotowym, organ stosujący prawo ma obowiązek zastosowania prawa wspólnotowego i niestosowania sprzecznego z nim prawa krajowego.

    Trybunał Sprawiedliwości


Nast pstwa prawne zasady prymatu prawa wsp lnotowego

Następstwa prawne zasady prymatu prawa wspólnotowego

  • Nakaz efektywnej implementacji prawa wspólnotowego, w tym zakaz stanowienia prawa krajowego sprzecznego z prawem wspólnotowym i nakaz uchylenia prawa krajowego sprzecznego z prawem wspólnotowym;

  • Zakaz kwestionowania ważności norm wspólnotowych przez krajowe organy stosowania prawa, w tym przez trybunały konstytucyjne państw członkowskich;

  • Zakaz stosowania przez krajowe organy stosowania prawa jakichkolwiek przepisów krajowych sprzecznych z prawem wspólnotowym;

  • Nakaz zapewnienia bezpośredniej wykonalności orzeczeń sądów wspólnotowych oraz decyzji Rady i Komisji nakładających zobowiązania pieniężne na osoby inne niż państwa.


Porz dek prawny rp

Porządek prawny RP:

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego RP z dnia 11 maja 2005, sygn. akt K 18/04,

w sprawie zgodności

Traktatu Akcesyjnego z Konstytucją RP


Postanowienie trybuna u konstytucyjnego z dnia 19 grudnia 2006 sygn akt p 37 05

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 19 grudnia 2006, sygn. akt P 37/05

w sprawie pytania prawnego WSA w Olsztynie:

„czy art. 80 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) stanowiący, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, jest zgodny z art. 90 zdanie pierwsze Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską stwierdzającym, że żadne Państwo Członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych Państw Członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe, i, w związku z tym, z art. 91 Konstytucji określającym, iż umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową,”


Akty prawne obj te zasad prymatu prawa wsp lnotowego

Akty prawne objęte zasadą prymatu prawa wspólnotowego:

  • konstytucje państw członkowskich;

  • akty władzy ustawodawczej (np. ustawy) i/lub akty zrównane z nimi mocą (np. w RP rozporządzenia z mocą ustawy i dekrety);

  • akty prawne władzy wykonawczej (np. rozporządzenia Rady Ministrów lub ministra);

  • inne akty władzy wykonawczej (np. decyzje administracyjne);

  • akty prawa miejscowego (w tym np. przepisy porządkowe wydawane przez wojewodę, uchwały rady miasta);

  • inne akty prawne (np. w RP Regulamin Sejmu, Regulamin Senatu i inne uchwały Parlamentu, umowy z kościołami i związkami wyznaniowymi będące podstawą dla umów o stosunku państwa do danego

  • kościoła lub związku wyznaniowego).

    Źródło: S. Majkowska-Szulc, Stosowanie i interpretacja prawa Unii Europejskiej [w:] A. Łazowski, Prawo Unii Europejskiej, seria Meritum, W-wa 2007, s. 292.


Organy krajowe zwi zane zasad prymatu prawa wsp lnotowego

Organy krajowe związane zasadą prymatu prawa wspólnotowego:

  • organy administracji rządowej (w tym ogólnej i specjalnej);

  • organy administracji samorządowej (w tym organy miejskie, gminne, powiatowe);

  • organy ochrony i kontroli prawa (na przykład Najwyższa Izba Kontroli, regionalna izba obrachunkowa, Rzecznik Praw Obywatelskich);

  • sądy krajowe (wszystkich instancji);

  • każdy organ stanowiący emanację państwa (w tym na przykład: rektor uniwersytetu, dyrektor państwowego szpitala, administrator więzienia, państwowy pracodawca itp.).


Zasada bezpo redniego skutku prawa wsp lnotowego

Sprawa 26/62 N.V. Algemene Transport – en Expeditie Onderneming Van Gend & Loos v/ Holenderska Administracja Podatkowa

Źródła informacji:

www.europa.eu.int: EUR-Lex;

Zasada bezpośredniego skutku prawa wspólnotowego


Zasada bezpo redniego skutku prawa wsp lnotowego1

Zasada bezpośredniego skutku prawa wspólnotowego

  • Jednostka indywidualna ma możliwość bezpośredniego powoływania się na normy prawa wspólnotowego przed krajowymi organami stosowania prawa, w tym przed sądami krajowymi, celem realizacji uprawnień wynikających z bezpośrednio skutecznych norm prawa wspólnotowego.

    Trybunał Sprawiedliwości

  • Przesłanki bezpośredniej skuteczności prawa wspólnotowego. Norma prawa wspólnotowego musi być:

    • jasna i precyzyjna

    • bezwarunkowa

    • nadawać uprawnienia jednostkom


Rodzaje skutku bezpo redniego

Rodzaje skutku bezpośredniego

WE

wertykalny

Państwo członkowskiePaństwo członkowskie

horyzontalny

wertykalny

JednostkaJednostka

horyzontalny


Nast pstwa prawne zasady bezpo redniego skutku prawa wsp lnotowego

Następstwa prawne zasady bezpośredniego skutku prawa wspólnotowego

  • Obowiązek uznania i zabezpieczenia skutku bezpośredniego w krajowym porządku prawnym;

  • Obowiązek wykładni prawa krajowego zgodnej z prawem wspólnotowym;

  • Obowiązek zwrotu opłat pobranych przez państwo członkowskie z naruszeniem prawa wspólnotowego;

  • Odpowiedzialność odszkodowawcza państw członkowskich w związku z naruszeniem prawa wspólnotowego, zwłaszcza w związku z całkowitym brakiem implementacji dyrektyw lub nieprawidłową implementacją dyrektyw; (Uwaga! Według Trybunału Sprawiedliwości odpowiedzialność odszkodowawcza państw członkowskich może powstać nawet wówczas, gdy normy wspólnotowe wywierają skutek pośredni.)


Zasada bezpo redniego stosowania prawa wsp lnotowego

Sprawa 106/77 Administracja Finansów Państwowych c/ Simmenthal SpA,

Źródła informacji:

www.europa.eu.int: EUR-Lex;

Zasada bezpośredniego stosowania prawa wspólnotowego


Zasada bezpo redniego stosowania prawa wsp lnotowego dotyczy co do zasady rozporz dze

Zasada bezpośredniego stosowania prawa wspólnotowego(dotyczy co do zasady rozporządzeń)

  • Akty prawa wspólnotowego ze swej natury stają się częścią krajowych systemów prawnych bez potrzeby dokonywania jakichkolwiek czynności transpozycyjnych i wywierają skutki bezpośrednie w stosunku do jednostek;

  • Akty prawa wspólnotowego mają taką samą moc obowiązującą we wszystkich państwach członkowskich;

  • Obowiązywanie aktów prawa wspólnotowego zależy wyłącznie od publikacji w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej;

  • Bezpośrednia stosowalność wymaga, by wejście w życie rozporządzenia i jego stosowanie na rzecz lub z obciążeniem jednostek odbywało się bez jakiegokolwiek środka recypującego do prawa krajowego.


Bezpo redni skutek postanowie traktatowych

Bezpośredni skutek postanowień traktatowych

WE

wertykalny

Państwo członkowskiePaństwo członkowskie

horyzontalny

wertykalny

JednostkaJednostka

horyzontalny

  • Sprawa 43/75 Gabrielle Defrenne v/ Sabena.

  • Sprawa C-281/98 Roman Angonese v. Cassa di Risparmio di Bolzano SpA.


Bezpo redni skutek rozporz dze

Bezpośredni skutek rozporządzeń

WE

wertykalny

Państwo członkowskie Państwo członkowskie

horyzontalny

wertykalny

JednostkaJednostka

horyzontalny

  • Sprawa C-253/00 Antonio Muñoz y Cia SA et Superior Fruiticola SA

    v. Frumar Ltd et Redbridge Produce Marketing Ltd.


Bezpo redni skutek dyrektyw

Bezpośredni skutek dyrektyw

WE

Państwo członkowskie

Jednostkaindywidualna

  • Sprawa 8/81 Ursula Becker v/ Urząd Finansowy Münster-Innenstadt;

  • Sprawa 152/84 M. Marshall v/ Southampton and South-West Hampshire Area Health Authority;

  • Sprawa 14/83 S. Von Colson i E. Kamann v/ Kraj federalny Północna Nadrenia-Westfalia;

  • Sprawa C-271/91 M. H. Marshall v/ Southampton and South-West Hampshire Area Health Authority;

  • Sprawa C-10689 Marleasing S.A. v. La Comercial International de Alimentación S.A.


Porz dek prawny rp1

Porządek prawny RP:

  • Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 6 czerwca 2006, sygn. akt I PK 263/05, w sprawie z powództwa Czesława Misia przeciwko Szpitalowi Specjalistycznemu im. Jędrzeja Śniadeckiego w Nowym Sączu o nakazanie udzielenia czasu wolnego;

    Dyrektywa 93/104/WE w sprawie niektórych aspektów organizacji czasu pracy (02.01.1994-01.08.2004) oraz

    Dyrektywa 2003/88/WE w sprawie niektórych aspektów organizacji czasu pracy (obowiązuje od 02.08.2004)

    „kontra”

    Ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 o zakładach opieki zdrowotnej

  • SN (kasacja): Prymat prawa wspólnotowego (w/w dyrektyw) przed ustawą polską, w konsekwencji SN uchylił wyrok SO w Krakowie i przekazał sprawę Sądowi Okręgowemu – Sądowi Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie do ponownego rozpoznania;

  • Wyrok SO - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Krakowie z dnia 29 grudnia 2006 – bezpośrednie zastosowanie przepisów w/w dyrektyw: Czesław Miś pracował ponad normy czasu przewidziane przez w/w dyrektywy i dlatego Szpital w Nowym Sączu ma mu zwrócić 169 godzin czasu wolnego.


Bezpo redni skutek decyzji w rozumieniu art 249 twe

Bezpośredni skutek decyzji (w rozumieniu art.. 249 TWE)

Sprawa 9/70

Franz Grad v. Urząd Finansowy Traunstein,

Zb. Orz. 1970, s. 825

- decyzja 65/271 skierowana do państw dotycząca harmonizacji przepisów o transporcie lądowym oraz

- dyrektywa 67/227 harmonizująca ustawodawstwo o podatku obrotowym


Bezpo redni skutek um w mi dzynarodowych w tym um w stowarzyszeniowych

Bezpośredni skutek umów międzynarodowych, w tym umów stowarzyszeniowych

Układ ustanawiający stowarzyszenie między RP a WE i ich państwami członkowskimi

podpisany 16 grudnia 1991 (wszedł w życie 1 lutego 1994):

  • Sprawa C-162/00 Kraj Federalny Płn. Nadrenia-Westfalia v. Beata Pokrzeptowicz-Meyer;

    Pozostałe polskie sprawy z zakresu Układu Europejskiego:

  • Sprawa C-63/99 The Queen v. Secretary of State for the Home Department, ex parte: Wiesław Głoszczuk i Elżbieta Głoszczuk (swoboda przedsiębiorczości, samozatrudnienie);

  • Sprawa C-268/99 Aldona Małgorzata Jany i inni v. Sekretarz Stanu ds. Sprawiedliwości (swoboda przedsiębiorczości, samozatrudnienie);.


Bezpo redni skutek um w mi dzynarodowych w tym um w stowarzyszeniowych1

Bezpośredni skutek umów międzynarodowych, w tym umów stowarzyszeniowych

Stowarzyszenie Turcji z UE:

  • Sprawa C-383/03 Ergül Dogan v. Sicherheitsdirektion für das Bundesland Vorarlberg

  • Sprawa C-373/03 Ceyhun Aydinli v. Land Baden-Württemberg

    - Obywatel turecki, który zgodnie z decyzją 1/80 w sprawie rozwoju stowarzyszenia wydaną przez Radę Stowarzyszenia na podstawie Układu ustanawiającego stowarzyszenia między EWG a Turcją, korzysta z prawa swobodnego dostępu do dowolnej pracy najemnej, nie traci tego uprawnienia z powodu zaprzestania działalności zawodowej podczas okresu pozbawienia wolności, nawet jeśli trwa on wiele lat, ponieważ jego nieobecność na legalnym rynku pracy przyjmującego państwa członkowskiego jest tymczasowa.


Prowsp lnotowa wyk adnia prawa krajowego

Prowspólnotowa wykładnia prawa krajowego:

  • Sprawa 14/83 S. Von Colson i E. Kamann v/ Kraj federalny Północna Nadrenia-Westfalia;

  • Sprawa C-10689 Marleasing S.A. v. La Comercial International de Alimentación S.A.


Postanowienie trybuna u konstytucyjnego z dnia 19 grudnia 2006 sygn akt p 37 051

Postanowienie Trybunału Konstytucyjnegoz dnia 19 grudnia 2006, sygn. akt P 37/05

w sprawie pytania prawnego WSA w Olsztynie:

„czy art. 80 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29, poz. 257 ze zm.) stanowiący, że akcyzie podlegają samochody osobowe niezarejestrowane na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, jest zgodny z art. 90 zdanie pierwsze Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską stwierdzającym, że żadne Państwo Członkowskie nie nakłada bezpośrednio lub pośrednio na produkty innych Państw Członkowskich podatków wewnętrznych jakiegokolwiek rodzaju wyższych od tych, które nakłada bezpośrednio lub pośrednio na podobne produkty krajowe, i, w związku z tym, z art. 91 Konstytucji określającym, iż umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową,”


Odpowiedzialno pa stw cz onkowskich za naruszenie prawa wsp lnotowego

Odpowiedzialność państw członkowskich za naruszenie prawa wspólnotowego:

  • w związku z brakiem implemetacji dyrektyw: • Sprawa C-6/90 i C-9/90 Andrea Francovich i Daniela Bonifaci v. Włochy

  • w związku z błędami ustawodawcy: • Sprawa C-46/93 i C-48/93 Brasserie du Pęcheur S.A. v. RFN

  • w związku z wydaniem przez sąd krajowy wyroku naruszającego prawo wspólnotowe:• Sprawa C-224/01 G. Köbler


Bezpo redni dost p do dokument w

Bezpośredni dostęp do dokumentów:

  • Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej

  • Internet

  • Rejestry prowadzone przez instytucje UE

    Źródło: M. Szwarc-Kuczer, Dostęp do dokumentów instytucji Wspólnot Europejskich [w:] A. Łazowski (red.), Unia Europejska - Prawo instytucjonalne i gospodarcze, Meritum 2007, s. 239-274.


Podstawy prawne dost pu do dokument w

Podstawy prawne dostępu do dokumentów

  • Przepisy Traktatów

  • Rozporządzenie nr 1049/2001

  • Karta Praw Podstawowych UE

  • Regulaminy wewnętrzne instytucji WE

  • Orzecznictwo SPI i ETS


Zakres prawa dost pu do dokument w

Zakres prawa dostępu do dokumentów

  • Instytucje zobowiązane do udostępnienia dokumentów

  • Podmioty uprawnione do ubiegania się o udostępnienie dokumentów

  • Zakres przedmiotowy

    a. Definicja „dokumentu”

    b. Dokumenty przechowywane przez instytucje

    c. Zakres działań UE objęty rozporządzeniem


Wyj tki od zasady dost pu do dokument w

Wyjątki od zasady dostępu do dokumentów

  • Wyjątki bezwzględne

    a. Wyjątki uzasadnione interesem publicznym

    b. Ochrona prywatności i integralności jednostki

  • Wyjątki względne

    a. Postępowanie sądowe

    b. Ochrona celu i toku dochodzeń

    c. Przeważający interes publiczny

  • Dokumenty niejawne


Pozosta e ograniczenia dost pu do dokument w

Pozostałe ograniczenia dostępu do dokumentów

  • Udostępnianie dokumentów stron trzecich

    a. Dokumenty stron trzecich

    b. Dokumenty państw członkowskich

    c. Dokumenty instytucji WE

  • Częściowy dostęp do dokumentów

  • Okres ochrony dokumentów objętych wyjątkami


Post powanie w sprawie wniosk w

Postępowanie w sprawie wniosków

  • Forma i tryb składania wniosku

    a. Forma wniosku o udostępnienie dokumentu

    b. Tryb składania wniosku

  • Postępowanie w sprawie wniosków

  • Sposób udostępnienia dokumentów

  • Postępowanie odwoławcze – wnioski potwierdzające

  • Postępowanie z dokumentami niejawnymi

  • środki ochrony jednostek


Publikacja akt w prawnych i ich wej cie w ycie

Publikacja aktów prawnychi ich wejście w życie

Art. 254 TWE:

  • Rozporządzenia, dyrektywy i decyzje przyjęte zgodnie z procedurą określoną w artykule 251 są podpisywane przez przewodniczącego Parlamentu Europejskiego i przewodniczącego Rady oraz publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wchodzą one w życie z dniem w nich określonym lub, w jego braku, dwudziestego dnia po ich publikacji.

    2. Rozporządzenia Rady i Komisji, jak również dyrektywy tych instytucji, które są skierowane do wszystkich Państw Członkowskich, są publikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. Wchodzą one w życie z dniem w nich określonym lub, w jego braku, dwudziestego dnia po ich publikacji.

    3. Inne dyrektywy, jak również decyzje, są notyfikowane ich adresatom i stają się skuteczne wraz z tą notyfikacją.


R d a prawa w ii filarze ue tj tworzonych w ramach wsp lnej polityki zagranicznej i bezpiecze stwa

Źródła prawa w II filarze UEtj. tworzonych w ramach Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa

Art. 12 TUE:

  • Zasady ogólne i wytyczne Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa

  • Wspólne strategie

  • Wspólne działania

  • Wspólne stanowiska

  • Systematyczna współpraca między państwami członkowskimi


Prawo unii europejskiej

Źródła prawa w III filarze Unii Europejskiej,tj. tworzone w ramach Współpracy Policyjnej i Sądowej w Sprawach Karnych

Art. 34 ust. 2 TUE:

Wspólne stanowiska – ustalają sposób postępowania UE w określonej sprawie

  • Decyzje ramowe – są wiążące co do celu, który ma być osiągnięty, i wymagają transpozycji do prawa krajowego pozostawiając państwom członkowskim swobodę w przedmiocie form i metod implementacji

  • Decyzje – mogą być utworzone dla innych celów niż zbliżanie krajowych przepisów prawnych, a związanych z realizacją Współpracy Policyjnej i Sądowej w Sprawach Karnych


Obywatelstwo unii

Obywatelstwo Unii

Art. 17 TWE:

Obywatelem Unii jest każda osoba mająca przynależność Państwa Członkowskiego.

Obywatelstwo Unii uzupełnia obywatelstwo krajowe, nie zastępując go jednak.


Obywatelstwo unii1

Obywatelstwo Unii

Artykuł 18

1. Każdy obywatel Unii ma prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium Państw Członkowskich, z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków ustanowionych w niniejszym Traktacie i w środkach przyjętych w celu jego wykonania.

2. Jeżeli dla osiągnięcia tego celu działanie Wspólnoty okazuje się konieczne, a niniejszy Traktat nie przewiduje niezbędnych kompetencji, Rada może wydać przepisy ułatwiające wykonywanie

praw określonych w ustępie 1. Rada stanowi zgodnie z procedurą określoną w artykule 251.

3. Ustępu 2 nie stosuje się do postanowień dotyczących paszportów, dowodów tożsamości, dokumentów pobytowych lub jakichkolwiek innych podobnych dokumentów bądź postanowień dotyczących zabezpieczenia społecznego lub ochrony socjalnej.


Katalog praw obywatelskich

Katalog praw obywatelskich:

  • Prawo do poruszania się i przebywania na terytorium państw członkowskich UE

  • Bierne i czynne prawo wyborcze w krajowych wyborach samorządowych i do Parlamentu Europejskiego

  • Możliwość korzystania z opieki dyplomatycznej i konsularnej państwa członkowskiego

  • Prawo petycji do Parlamentu Europejskiego i Rzecznika Praw Obywatelskich


Obywatelstwo unii2

Obywatelstwo Unii

Sprawa C-200/02 Kunqian Catherine Zhu

i Man Lavette Chen przeciwko Secretary of State for the Home Department.

Prawo pobytu - Dziecko mające obywatelstwo Państwa Członkowskiego, ale przebywające w innym Państwie Członkowskim - Rodzice będący obywatelami państwa trzeciego - Prawo pobytu matki w tym drugim Państwie Członkowskim.


Swobody gospodarcze

Swobody gospodarcze

  • Swobodny przepływ towarów

  • Swobodny przepływ osób

  • Swobodny przepływ usług

  • Swobodny przepływ kapitału i płatności


Rynek wewn trzny ue

Rynek wewnętrzny UE

  • Rynek wewnętrzny – (art. 14 TWE) obszar bez wewnętrznych granic, na którym swobodny przepływ towarów, osób, usług i kapitału jest zapewniony zgodnie z postanowieniami TWE

  • wspólny rynek (art. 2-3 TWE)

  • jednolity rynek


Unia celna i wsp lna taryfa celna

Unia celna i wspólna taryfa celna

Art. 23 ust. 1 TWE

1. Podstawą Wspólnoty jest unia celna, która rozciąga się na całą wymianę towarową i obejmuje zakaz ceł przywozowych i wywozowych między Państwami Członkowskimi oraz wszelkich opłat o skutku równoważnym, jak również przyjęcie wspólnej taryfy celnej w stosunkach z państwami trzecimi.


Swobodny przep yw towar w

Swobodny przepływ towarów

Pojęcie towaru:

Sprawa 7/68 Komisja v. Włochy

a ponadto:

Sprawa C-2/90 Komisja v. Belgia (odpady)

Sprawa 6/64 F. Costa v. E.N.E.L.


Swobodny przep yw towar w a pozosta e swobody

Swobodny przepływ towarów a pozostałe swobody

  • Transmisja sygnału telewizyjnegoSprawa 155/73 Sacchi

  • Handel nagraniami dźwiękowymi, filmami, aparatami itd.

  • Zakaz lub ograniczenia reklamy towarów

  • Przepływ monet i banknotów przez granicęSprawa 7/78 Królowa v. Thompson…


Regu y pochodzenia towar w

Reguły pochodzenia towarów

  • Towary pochodzące z państw członkowskich:- całkowicie uzyskane na terytorium UE- pochodzące z państw trzecich, ale legalnie dopuszczone do obrotu w jednym z państw członkowskich UE- przetworzone na terytorium UE z towarów pochodzących z poza UE:

  • Towary w swobodnym obrocie


Przes anki przetworzenia towaru pozawsp lnotowego w towar wsp lnotowy

Przesłanki przetworzenia towaru pozawspólnotowego w towar wspólnotowy

Sprawa 49/76

Gesellschaft für Überseehandel mbH przeciwko Handelskammer Hamburg.


Unia celna art 23 twe

Unia celna (art. 23 TWE)

  • Zakaz ceł (przywozowych, wywozowych, tranzytowych) między państwami członkowskimi UE;

  • Zakaz opłat o skutku podobnym do cła,

  • Wspólna taryfa celna


Zakaz op at o skutku podobnym do c a

Zakaz opłat o skutku podobnym do cła

  • Sprawa 106/77 Amministrazione delle Finanze dello Stato przeciwko Simmenthal SpA.

  • Sprawa 313/05 Maciej Brzeziński przeciwko Dyrektor Izby Celnej w Warszawie.


Zakaz ogranicze ilo ciowych i rodk w o skutku r wnowa nym do ogranicze ilo ciowych

Zakaz ograniczeń ilościowych i środków o skutku równoważnym do ograniczeń ilościowych

  • Sprawa 120/78 Rewe-Zentral AG przeciwko Bundesmonopolverwaltung für Branntwein.

  • Sprawa 8/74 Procureur du Roi przeciwko Benoît i Gustave Dassonville (formuła Dassonville).

  • Sprawa 267 i 268/91 Postępowanie karne przeciwko Keck i Mithouard

  • Sprawa C-265/95 Komisja v/ Francja


Zakaz monopoli pa stwowych

Zakaz monopoli państwowych

  • Sprawa C-72/83 Campus Oil Ltd. I inni v. Minister Przemysłu i Energii i inni

  • Sprawa 6/64 Flaminio Costa v. ENEL


Dyskryminuj ce ograniczenia reklamy lub promocji towar w

Dyskryminujące ograniczenia reklamy lub promocji towarów

  • Dyrektywa Rady 84/450/EWG z dnia 10 września 1984 r. w sprawie zbliżenia przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych Państw Członkowskich dotyczących reklamy wprowadzającej w błąd;

  • Dyrektywa 2006/114/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 grudnia 2006 r. dotycząca reklamy wprowadzającej w błąd i reklamy porównawczej (wersja ujednolicona) (Tekst mający znaczenie dla EOG)


Dyskryminuj ce ograniczenia reklamy lub promocji towar w1

Dyskryminujące ograniczenia reklamy lub promocji towarów

  • Sprawa C-373/90 Tribunal de grande instance de Bergerac v. X

  • Sprawa C-126/91 Schutzverband… v. Yves Rocher

  • Sprawa C-315/92 Verband… v. Clinique Laboratoires SNC i Estée Lauder Cosmetics GmbH

  • Sprawa C-470/93 Verein gegen… v. Mars GmbH

  • sprawa C-356/04 Lidl Belgium GmbH & Co KG / Etablissementen Franz Colruyt NV

  • sprawa C-380/03 Republika Federalna Niemiec / Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej

  • Sprawa C-381/05 De Landtsheer Emmanuel SA / Comité Interprofessionnel du Vin de Champagne, Veuve Clicquot Ponsardin SA


Ograniczenia w swobodnym przep ywie towar w

Ograniczenia w swobodnym przepływie towarów

Art. 30 TWE:

Postanowienia artykułów 28 i 29 nie stanowią przeszkody w stosowaniu zakazów lub ograniczeń przywozowych, wywozowych lub tranzytowych, uzasadnionych względami moralności publicznej, porządku publicznego, bezpieczeństwa publicznego, ochrony zdrowia i życia ludzi i zwierząt lub ochrony roślin, ochrony narodowych dóbr kultury o wartości artystycznej, historycznej lub archeologicznej, bądź ochrony własności przemysłowej i handlowej. Zakazy te i ograniczenia nie powinny jednak stanowić środka arbitralnej dyskryminacji ani ukrytych ograniczeń w handlu między Państwami Członkowskimi.


Swobodna przep ywu os b

Swobodna przepływu osób


Swoboda zatrudnienia

Swoboda zatrudnienia

  • Z wolności zatrudnienia – jednej z 4 wolności Jednolitego Rynku – mogą korzystać tylko te osoby, które podejmują pracę w celu osiągnięcia dochodu, tj. wtedy gdy charakter wykonywanego zajęcia zachowuje wartość ekonomiczną zgodnie z celami i zadaniami WE (art. 2 TWE).

  • Nie dotyczy osób wykonujących pracę jako woluntariusze lub świadczących pracę w ramach programów rehabilitacyjnych czy terapii zajęciowej.


Prawo przemieszczania os b

Prawo przemieszczania osób

Artykuł 18

1. Każdy obywatel Unii ma prawo do swobodnego przemieszczania się i przebywania na terytorium Państw Członkowskich, z zastrzeżeniem ograniczeń i warunków ustanowionych w niniejszym Traktacie i środkach przyjętych w celu jego wykonania.

2. Jeżeli dla osiągnięcia tego celu działanie Wspólnoty okazuje się konieczne, a niniejszy Traktat nie przewiduje niezbędnych kompetencji, Rada może wydać przepisy ułatwiające wykonywanie praw określonych w ustępie 1. Rada stanowi zgodnie z procedurą określoną w artykule 251.

Art. 18 w najnowszym orzecznictwie ETS jest uznawany za normę bezwarunkową, która wywołuje skutek bezpośredni


Prawo przemieszczania os b art 308

Prawo przemieszczania osób - art. 308

  • Dyrektywa Rady nr 90/364 z 28 czerwca 1990 r. o prawie stałego pobytu(dotyczy osób posiadających wystarczające środki utrzymania).

  • Dyrektywa Rady nr 90/365 z 28 czerwca 1990 r. o prawie stałego pobytu osób zatrudnionych i wykonujących działalność zarobkową na własny rachunek, które zakończyły działalność zawodową.

  • Dyrektywa Rady nr 93/96 z 28 czerwca 1993 r. o prawie stałego pobytu studentówi osób uczących się.

  • Dyrektywa Rady i PE nr 2004/38 dotyczącą prawa obywateli Unii Europejskiej i ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich.Weszła w życie 30 kwietnia 2004 r., natomiast państwom członkowskim pozostawiono dwa lata na implementację jej postanowień – do 29 kwietnia 2006 r.


Dyrektywa rady i pe nr 2004 38

Dyrektywa Rady i PE nr 2004/38

Na podstawie art. 12, 18, 40, 44 i 52 przejęto dyrektywę Rady i PE nr 2004/38 dotyczącą prawa obywateli Unii Europejskiej i ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich.

  • Dyrektywa uchyla 64/221, 68/360, 72/194, 73/148, 75/34, 75/35, 90/364, 90/365 i 93/96

  • Zmienia Rozporządzenie nr 1612/68 (art. 10 i art. 11)

  • Wyczerpuje zakres normowania z Rozporządzenia Komisji nr 1251/70 dlatego wydano Rozporządzenie Komisji nr 635/2006 z dnia 25 kwietnia 2006 r. uchylające rozporządzenie (EWG) nr 1251/70 dotyczące prawa pracowników do pozostania na terytorium państwa członkowskiego po ustaniu zatrudnienia w tym państwie


Swoboda zatrudnienia podstawy prawne

Swoboda zatrudnienia – podstawy prawne

  • Art. 39 TWE oraz art. 40 TWE

  • Rozporządzenie Rady nr 1612/68 z 15 października 1968 dotyczące swobody przepływu pracowników w ramach Wspólnoty,

  • Dyrektywa Rady i PE nr 2004/38 dotyczącą prawa obywateli Unii Europejskiej i ich rodzin do swobodnego przemieszczania się i pobytu na terytorium państw członkowskich (przejmuje dorobek Dyrektyw Rady 64/221, 68/360, 72/194, 73/148, 75/34, 75/35, 90/364, 90/365 i 93/96 oraz Rozporządzenia Komisji nr 1251/70)


Swoboda zatrudnienia prawo pierwotne

Swoboda zatrudnienia – prawo pierwotne

Artykuł 39 TWE

1. Swobodny przepływ pracowników zostaje zapewniony w obrębie Wspólnoty.

2. Swobodny przepływ obejmuje zniesienie wszelkich form dyskryminacji ze względu na obywatelstwo w zakresie zatrudnienia, wynagrodzenia i innych warunków pracy i zatrudnienie pracowników pochodzących z Państw Członkowskich.

3. Swoboda ta zapewnia pracownikom — z zastrzeżeniem ograniczeń ze względu na porządek, bezpieczeństwo i zdrowie publiczne — prawo do:

a)ubiegania się o rzeczywiście oferowane miejsca pracy,

b)swobodnego przemieszczania się w tym celu po terytorium Państw Członkowskich,

c)przebywania w jednym z Państw Członkowskich w celu podjęcia tam pracy, zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi dotyczącymi zatrudniania pracowników tego Państwa,

d)pozostawania na terytorium Państwa Członkowskiego po ustaniu zatrudnienia, na warunkach ustalonych przez Komisję w rozporządzeniach wykonawczych.

4. Przepis niniejszy nie dotyczy zatrudnienia w administracji publicznej.


Transgraniczny stosunek pracy cznik przep ywu

Transgraniczny stosunek pracy – łącznik „przepływu”

Artykuł 39 TWE

Swobodny przepływ pracowników zostaje zapewniony w obrębie Wspólnoty.

Art.. 1 R 1612/68

Każdy obywatel Państwa Członkowskiego, bez względu na miejsce pobytu, ma prawo do podjęcia działalności jako pracownik najemny i prowadzenia tej działalności na terytorium innego Państwa Członkowskiego zgodnie z przepisami ustawowymi, wykonawczymi i administracyjnymi dotyczącymi zatrudnienia obywateli tego państwa.

  • Art. 39 TWE normuje jedynie stosunki pracy w wymiarze transgranicznym, tj. stosunki prawne, które powstają w wyniku migracji osób wykonujących (lub chcących podjąć) działalność zarobkową na terenie innego kraju. Łącznik przepływu - migracji - warunkuje zastosowanie prawa wspólnotowego.


Brak transgraniczno ci konsekwencje

Brak transgraniczności – konsekwencje

Orzeczenie z 27 października 1982 r. w połączonych sprawach Elestina Esselina Christina Morson v. Holandia, a także Sweradjie Jhanjan v. Holandia,

C-35 i C-36/82, ECR 1982, s. 3723

Sprawa dotyczyła dwóch obywateli Surinamu, którzy ubiegali się o prawo legalnego pobytu w Holandii, tj. kraju obywatelstwa i miejsca zamieszkania swoich dzieci. Jednak dzieci nigdy nie korzystały z prawa swobodnego przepływu, mieszkając i pracując jedynie w Holandii.

  • W przypadku, gdy stosunek pracy pozbawiony jest łącznika w postaci „przepływu”, którego wystąpienie warunkuje zastosowanie prawa wspólnotowego, obywatele danego państwa nie mogą wystąpić przeciwko krajowi swego obywatelstwa ze skargą, iż wobec nich państwo pochodzenia nie respektuje przepisów dotyczących swobody przepływu pracowników, przez co stawia ich w gorszej sytuacji prawnej aniżeli pracowników migrujących.

  • Dlaczego ETS nie zastosował art. 12 TWE (zasada niedyskryminacji z uwagi na obywatelstwo), która jest normą o bezpośredniej stosowalności i bezpośrednim skutku?


Swoboda zatrudnienia zasada og lna prawa wsp lnotowego

Swoboda zatrudnienia – zasada ogólna prawa wspólnotowego

Orzeczenie Sądu z 7 lipca 1988 r. w sprawie Christopher Stanton and SA belge d'assurances "L'Étoile 1905" v. Inasti (Institut national d'assurances sociales pour travailleurs indépendants),

143/87, ECR 1988, s. 3877

Sprawa dot pracownika, prowadzącego działalność w innym państwie w formie samozatrudnienia, któremu odmówiono zwolnienia z opłat składek na ubezpieczenie społeczne, podczas gdy osobom prowadzącym działalność gospodarczą w tym samym kraju takie zwolnienie przysługiwało

  • Art. 39 ma stwarzać uprawnienia do podjęcia przez obywateli UE jakiejkolwiek formy aktywności zawodowej w każdym czasie i w dowolnym państwie członkowskim, eliminując wszelkie bariery, które mogą utrudnić podjęcie działalności ekonomicznej na terenie innego państwa członkowskiego

  • Art. 39 jest bezwzględnie wiążący, a więc jest normą o bezpośredniej stosowalności i bezpośrednim skutku w krajowych porządkach państw członkowskich


Konsekwencje prawne skutku bezpo redniego art 39 twe

Konsekwencje prawne skutku bezpośredniego art. 39 TWE

  • Art. 39 jest dla jednostek bezpośrednim źródłem uprawnień i obowiązków (przyznaje prawa podmiotowe)

  • Norma wyrażająca zasadę wolności zatrudniania i pracy ma konstrukcję wolności, zatem art. 39 nie zawiera zamkniętego katalogu uprawnień jednostki

  • Każdy sąd krajowy, którego zadaniem – jako organu państwa – jest ochrona praw jednostek, zobowiązany jest w pierwszej kolejności stosować prawo wspólnotowe.

  • W razie stwierdzenia kolizji normy krajowej z normą wspólnotową, normy prawa wewnętrznego nie skuteczne (ale nie nieważne).


Zakres podmiotowy

Zakres podmiotowy

Swoboda przepływu obejmuje:

  • Pracowników wspólnotowych ( w tym osoby poszukujące pracy),

  • Członków rodziny pracownika migrującego.


Zakres przedmiotowy

Pracownik ma prawo do:

przyjęcia złożonych ofert w zakresie zatrudnienia,

swobodnego poruszania się na terytorium państwa goszczącego,

zatrudnienia bez dyskryminacji co do warunków pracy i płacy oraz korzyści socjalnych,

pozostawania na terytorium państwa goszczącego po upływie zatrudnienia.

Członkowie rodziny mają prawo do:

połączenia się z pracownikiem,

swobodnego poruszania się na terytorium państwa goszczącego,

podjęcie zatrudnienia wolnego od dyskryminacji,

kształcenia ogólnego i zawodowego w państwie goszczącym.

Zakres przedmiotowy


Pracownik wsp lnotowy poj cie

Pracownik wspólnotowy - pojęcie

Orzeczenie Sądu z 19 marca 1964 r. w sprawie Mrs M.K.H. Hoekstra v. Bestuur der Bedrijfsvereniging voor Detailhandel en Ambachten Administration of the Industrial Board for Retail Trades and Businesses,

C-75/63, ECR 1964, s. 0347

  • Wyrok został wydany w oparciu o wcześniejsze, już nieobowiązujące, Rozporządzenie Rady nr 58/3 EWG, dotyczące socjalnej ochrony migrujących pracowników.

  • Definicja pracownika nie może być uwarunkowana definicją zawartą w wewnętrznych systemach państw członkowskich (np. w kodeksach pracy), lecz ma niezależne i samodzielne znaczenie w prawie wspólnotowym.

  • Definiowanie w nawiązaniu do regulacji prawa krajowego grozi jednostronną modyfikacją pojęcia pracownika, a więc może ograniczyć zakres podmiotowy swobody przepływu pracowników, bez możliwości kontroli ze strony Wspólnoty.


Pracownik wsp lnotowy

Pracownik wspólnotowy

Orzeczenie Sądu z 23 marca 1982 r. w sprawie D.M. Levin v. Staatssecretaris van Justitie,

C-53/81, ECR 1982, s. 1035

Sprawa dotyczyła obywatelki brytyjskiej p. Levin, która zatrudniona na terenie Niemiec otrzymywała skromny dochód (poniżej minimalnego wynagrodzenia określonego w prawie niemieckim), który łączyła z dochodem z dzierżawy swojego majątku w Wielkiej Brytanii. Dzierżawa stanowiła główne źródło utrzymania jej i małżonka. Władze niemieckie odmówiły przedłużenia pozwolenia na pobyt, argumentując to tym, iż źródłem utrzymania małżonków nie jest stosunek pracy.

  • Status pracownika wspólnotowego można nabyć poprzez wykonywanie jakiegokolwiek zajęcia o charakterze ekonomicznym, na tyle szerokiego, by nie można było go traktować jako działalności marginalnej czy dodatkowej.


Pracownik wsp lnotowy1

Pracownik wspólnotowy

Orzeczenie Sądu z 3 czerwca 1986 r. w sprawie R.H. Kempf v. Staatssecretaris van Justitie,

C-139/85, ECR 1986, s. 1741

Sprawa dotyczyła obywatela niemieckiego zatrudnionego w Holandii w charakterze nauczyciela muzyki. Tygodniowo pracował on zaledwie 12 godz., osiągając na tyle skromne dochody, że łączył je z publiczną pomocą finansową w postaci zasiłku z pomocy społecznej. W opinii sądu holenderskiego zatrudnienie nie miało celu ekonomicznego, a Pan Kempf nie był zdolny do zaspokajania swoich potrzeb poprzez pracę.

  • Dochód otrzymywany z wykonywanej pracy może być nawet na takim poziomie, który nie zapewnia minimum socjalnego według prawa obowiązującego w danym państwie.

  • Łączenie dochodu z pracy z pomocą finansową z funduszy publicznych nie wyłącza automatycznie stosowania przepisów wspólnotowych

  • Wyjątki i derogacje muszą być interpretowane restrykcyjnie.


Pracownik wsp lnotowy2

Pracownik wspólnotowy

Orzeczenie Sądu z 3 lipca 1986 r. w sprawie Deborah Lawrie - Blum v. Land Baden – Württemberg,

C-66/85, ECR 1986, s. 2121

Sprawa dotyczyła obywatelki Wielkiej Brytanii, której odmówiono odbycia stażu zawodowego będącego warunkiem zdania II egzaminu państwowego i podjęcia pracy nauczyciela w niemieckim gimnazjum. Władze niemieckie powołały się na wyjątek (art. 39 ust. 4), który stanowił, że swoboda przepływu nie obejmuje pracowników służby publicznej, a nauczyciele - zgodnie z prawem niemieckim - uważani są za takich właśnie.

  • Pracownikiem w rozumieniu prawa wspólnotowego jest osoba, która wykonuje czynności przedstawiające wartość ekonomiczną, pod kierownictwem pracodawcy (praca podporządkowana), za odpłatnością

  • Pojęcie „pracownik” jest definiowane zgodnie z obiektywnymi cechami charakteryzującymi stosunek pracy transgraniczny stosunek pracy

  • Pojęcie pracownika nie może być definiowane poprzez wewnętrzne ustawodawstwo.


Pracownik wsp lnotowy3

Pracownik wspólnotowy

Orzeczenie Sądu z 5 października 1988 r. w sprawie Udo Steymann v. Staatssecretaris van Justitie,

C-196/87, ECR 1988, s. 6159

Sprawa dotyczyła obywatela niemieckiego p. Steymanna, który podjął zatrudnienie jak hydraulik na terenie Holandii. Następnie przystąpił do wspólnoty religijnej Bhagwan, na rzecz której wykonywał szereg czynności w zamian za utrzymanie.

  • O przyznaniu statusu pracownika zadecydowało zachowanie ekwiwalentności świadczeń pomiędzy sektą a jej członkiem.

  • Otrzymywanie dochodu z wykonywanej pracy wcale nie musi mieć charakteru pieniężnego.


Pracownik wsp lnotowy4

Pracownik wspólnotowy

Orzeczenie Sądu z 26 lutego 1992 r. w sprawie M. J. E. Bernini v. Minister van Onderwijs en Wetenschappen,

C-3/90, ECR 1992, s. I-1071

Bernini była Włoszką, córką włoskich emigrantów, zatrudnionych w Holandii. Po ukończeniu szkół podjęła w Holandii pracę jako stażysta a następnie studia na kierunku architektury w Neapolu. Zwróciła się do Min. Edukacji i Nauki prośbą o dofinansowanie studiów, w oparciu o zasady finansowej pomocy udzielanej holenderskim studentom studiujących za granicą.

  • Pracownikiem jest każda osoba, która świadczy autentyczną i efektywną działalność carries on genuine and effective activities, która ma wartość ekonomiczną, na podstawie stosunku pracy niezależnie od podstawy jego nawiązania w prawie krajowym

  • Wymiar czasu pracy nie jest istotny, jednak czas wykonywania pracy w niepełnym wymiarze nie może być na tyle ograniczony, by sprowadzał pracę do czynności przypadkowych lub pomocniczych

  • Istną cechą wyróżniającą transgraniczny stosunek pracy jest to osoba świadczy przez pewien czas usługi dla świadczenia wzajemnego pod kierownictwem innej osoby w zmian za co otrzymuje wynagrodzenie.


Pracownik wsp lnotowy5

Pracownik wspólnotowy

Orzeczenie Sądu z 30 maja 2006 r. Cynthia Mattern and Hajrudin Cikotic v Ministre du Travail et de l'Emploi

C-10/05, ECR 2006, s. I-03145

C. Mattern obywatelka Luksemburga ukończyła w Belgii kurs kształcenia zawodowego w zakresie pomocy rodzinie i opieki. Od marca do czerwca 2003 r. odbyła w Belgii staż zawodowy jako pomoc pielęgniarska. Jednak wniosek męża pani Mattern – pana H. Cikotic obywatela państwa 3-go – o zezwolenie na zatrudnienie został odrzucony na tej podstawie, że pani Mattern nie jest pracownikiem migrującym, a jedynie korzysta z uprawnień jakie nadaje jej Traktat w art. 150 TWE w ramach polityki kształcenia zawodowego. Prawa obywateli państw 3-ch zależne są od statutu obywatela UE

Systemu edukacji (art. 149 TWE) i kształcenie zawodowe (art. 150 TWE) należą do kompetencji wewnętrznych państw. Obywatele UE mogą łączyć prawa z art.. 150 i art. 39. Stosunek prawny jaki łączy panią C. Mattern z instytucją, w której odbywała staż spełnia kryteria stosunku pracy jakie określił ETS w sprawie 66/85 Lawrie‑Blumr. 2121, pkt 16 i 17 oraz z dnia 7 września 2004 r. w sprawie C‑456/02 Trojani


Kto nie nabywa statusu pracownika wsp lnotowego

Kto nie nabywa statusu pracownika wspólnotowego?

Orzeczenie Sądu z 31 maja 1989 r. w sprawie I. Bettray v. Staatssecretaris van Justitie,

C-344/87, ECR 1989, s. 1621

Sprawa dotyczyła obywatela Wielkiej Brytanii p. Bettray, który poddał się leczeniu na terenie Holandii, celem uniezależnienia się od narkotyków. Po zakończeniu programu rehabilitacyjnego, polegającego na świadczeniu pracy w jednym z okolicznych zakładów za odpłatnością, wystąpił on do władz Holandii z wnioskiem o przedłużenie pozwolenia na pobyt. Wniosek odrzucono.

  • Osoba, która nie wykonuje pracy o wartości ekonomicznej, lecz w celu terapeutycznym, nie nabywa statusu pracownika migrującego.


Osoby poszukuj ce pracy

Osoby poszukujące pracy

Orzeczenie Sądu z 26 lutego 1991 r. w sprawie Królowa v. Immigration Appeal Tribunal, ex parte Gustaff Desiderius Antonissen,

C-292/89, ECR 1991 s. I-0745

Sprawa dotyczyła obywatela belgijskiego p. Antonissen, który przybył do Wielkiej Brytanii z zamiarem podjęcia pracy. Niestety, przez okres 6 m-cy nie znalazł zatrudnienia. Władze brytyjskie po tym czasie odmówiły mu prawa legalnego pobytu.

  • Swoboda przepływu pracowników obejmuje osoby poszukujące zatrudnienia na terenie innego państwa członkowskiego.

  • Powody, które skłaniają bezrobotnego do poszukiwania zatrudnienia w innym państwie członkowskim, są nieistotne z punktu widzenia prawa wjazdu i pobytu w tym państwie, pod warunkiem że podejmie on rzeczywiście pracę.

  • Termin na poszukiwanie pracy określa prawo wewnętrzne (jest to przeważnie okres od 3 do 6 miesięcy). Limity czasowe muszą być rozsądne.

  • Prawo do poszukiwania pracy wygasa z momentem korzystania ze świadczeń pomocy publicznej.


Cz onkowie rodziny pracownika art 10 r 1612 68 zast piony przez d 2004 38

Członkowie rodzinypracownika – art. 10 R-1612/68 zastąpiony przez D-2004/38

Prawo połączenie się i prawo pobytu przysługuje:

  • współmałżonkowi, tj. osobie pozostającej w formalnym związku małżeńskim (a także partnerowi po rejestracji takiego związku, o ile związki tego rodzaju nie naruszają przepisów państwa goszczącego)

  • zstępnym, tj. dzieciom poniżej 21 roku życia, zarówno naturalnym jak i adoptowanym przez pracownika; dzieciom małżonka pracownika tylko wtedy, jeśli mieszkały wspólnie z małżonkiem pracownika migrującego lub pozostają na utrzymaniu pracownika (także zstępnym partnera)

  • wstępnym, tj. rodzicom, dziadkom w linii pracownika i jego współmałżonka, którzy są „zależni” od pracownika (pozostają na jego utrzymaniu) (także wstępnym partnera)

  • Akt implamentujący Dz.U.2006.144.1043 (U) Wjazd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobyt oraz wyjazd z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin


Prawo unii europejskiej

Preambuła (6) Aby utrzymać szeroko pojętą jedność rodziny oraz bez uszczerbku dla zakazu dyskryminacji ze względu na przynależność państwową, przyjmujące Państwo Członkowskie powinno zbadać w oparciu o własne ustawodawstwo sytuację osób, które nie są objęte definicją członka rodziny na mocy niniejszej dyrektywy i nie korzystają z automatycznego prawa do wjazdu i pobytu w przyjmującym Państwie Członkowskim, w celu podjęcia decyzji, czy można udzielić takim osobom pozwolenia na wjazd i pobyt ze względu na ich związek z obywatelem Unii lub wszelkie inne okoliczności, na przykład zależność finansową lub fizyczną od tego obywatela Unii

Artykuł 2

Definicje

Do celów niniejszej dyrektywy:

1) "obywatel Unii" oznacza każdą osobę mającą obywatelstwo Państwa Członkowskiego;

2) "członek rodziny" oznacza:

a) współmałżonka;

b) partnera, z którym obywatel Unii zawarł zarejestrowany związek partnerski, na podstawie ustawodawstwa danego Państwa Członkowskiego, jeżeli ustawodawstwo przyjmującego Państwa Członkowskiego uznaje równoważność między zarejestrowanym związkiem partnerskim a małżeństwem, oraz zgodnie z warunkami ustanowionymi w odpowiednim ustawodawstwie przyjmującego Państwa Członkowskiego;

c) bezpośrednich zstępnych, którzy nie ukończyli dwudziestego pierwszego roku życia lub pozostają na utrzymaniu, oraz tych współmałżonka lub partnera, jak zdefiniowano w lit. b);

d) bezpośrednich wstępnych pozostających na utrzymaniu oraz tych współmałżonka lub partnera, jak zdefiniowano w lit. b);

3) "przyjmujące Państwo Członkowskie" oznacza Państwo Członkowskie, do którego przybywa obywatel Unii w celu skorzystania z jego/jej prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu.


Ma onek poj cie

Małżonek - pojęcie

Orzeczenie Sądu z 13 lutego 1985 r. w sprawie Aissatou Diatta v. Land Berlin,

C-267/83, ECR 1985 s. 0567

Sprawa dotyczyła obywatelki Indii, żony obywatela Wielkiej Brytanii, który podjął pracę na terenie Niemiec wraz z małżonką. Po pewnym czasie nastąpiła separacja małżeństwa. Władze niemieckie odmówiły prawa przedłużenia pobytu, argumentując to faktem utraty statusu współmałżonka przez obywatelkę Indii.

  • Ogłoszenie separacji nie ogranicza praw współmałżonka.

  • Prawo wspólnotowe nie reguluje instytucji małżeństwa.

  • Prawo wspólnotowe nie normuje wewnętrznych relacji pomiędzy małżonkami.


Konkubinat

Konkubinat

Orzeczenie Sądu z 17 kwietnia 1986 r. w sprawie Holandia v. Ann Florence Reed,

C-59/85, ECR 1986, s. 1283

Obywatelka Wielkiej Brytanii przekroczyła teren Belgii z zamiarem połączenia się ze swoim konkubentem i podjęcia w tym kraju pracy. Przez 6 m-cy pracy nie podjęła, lecz wniosła o przedłużenie pozwolenia na pobyt, argumentując to tym, iż obywatelom belgijskim umożliwia się pozostawanie w stałych nieformalnych związkach z osobami, bez względu na obywatelstwo konkubenta. W takim wypadku - zdaniem powódki - konkubinat można porównać z małżeństwem i w konsekwencji zrównać prawa konkubenta z prawami współmałżonka.

  • ETS nie uznał konkubinatu za związek równorzędny z małżeństwem, ale nadał mu kwalifikacje korzyści socjalnej.


D 2004 38

D-2004/38

Artykuł 3

2.Bez uszczerbku dla jakiegokolwiek osobistego prawa do swobodnego przemieszczania się i pobytu zainteresowanych osób, przyjmujące Państwo Członkowskie, zgodnie ze swoim ustawodawstwem krajowym, ułatwia wjazd i pobyt następujących osób:

a)wszelkich innych członków rodziny, bez względu na ich przynależność państwową, którzy nie są objęci definicją określoną w art. 2 ust. 2, a w kraju, z którego przybyli, pozostają na utrzymaniu lub są członkami gospodarstwa domowego obywatela Unii, posiadającymi pierwotne prawo pobytu, lub gdzie istnieją poważne względy zdrowotne ściśle wymagające osobistej opieki obywatela Unii nad członkiem rodziny;

b)partnera, z którym obywatel Unii pozostaje w stałym, należycie poświadczonym związku.

Przyjmujące Państwo Członkowskie dokonuje szczegółowej analizy osobistych okoliczności i uzasadnia każdą odmowę wjazdu lub pobytu wobec tych osób.


Wst pni i zst pni

Wstępni i zstępni

Orzeczenie Sądu z 18 czerwca 1987 r. w sprawie Centre public d'aide sociale de Courcelles v. Marie-Christine Lebon,

C-316/85, ECR 1987, s. 2811

  • Kryterium pozostawania na utrzymaniu rozumiane jest jako pewien stan faktyczny, w którym pracownik wspomaga członka rodziny bez względu na motywy, którymi się kieruje.

    Orzeczenie Sądu z 22 czerwca 1972 r. w sprawie Rita Frilli v. Belgia,

    C-1/72, ECR 1972, s. 0457

  • Fakt ubiegania się przez członka rodziny o zasiłek z pomocy społecznej nie wpływa na status członka pozostającego na utrzymaniu pracownika, jeśli identyczną możliwość mają członkowie rodzin krajowców


Zakres przedmiotowy1

Zakres przedmiotowy

Zakres uprawnień uzależniony jest od kręgu beneficjentów. Różne uprawnienia przysługują:

  • pracownikom,

  • bezrobotnym,

  • członkom rodziny pracownika,

  • byłym pracownikom.


Prawo wjazdu pracownik w i ich rodzin d 68 360 oraz d 2004 38

Prawo wjazdu pracowników i ich rodzin – D-68/360oraz D-2004/38

  • Prawo wjazdu i pobytu przysługuje osobom posługującym się paszportem lub innym dokumentem identyfikacyjnymważnym przez okres 5 lat

  • Wizy wymagane są tylko dlaczłonków rodziny nie będących obywatelami Unii o ile taki obowiązek wynika z R-539/2001.Zniesienie wiz wjazdowych dla obywateli państw III posiadających kartę stałego pobytu wydaną w jednym z państw członkowskichD-2004/38

  • Prawo wjazdu nie może zostać uzależnione od złożenia oświadczenia o celui okresie planowanego pobytu w danym państwie

  • Prawo wjazdu i pobytu pracownika nie zależy od uwiarygodnienia posiadania wystarczających środków finansowych na pobyt w kraju goszczącym (wyjątek D-90/364, 90/365, 93/96) – wymóg ten potwierdza D-2004/38


Pozwolenie na pobyt d 68 360 i 2004 38

Pozwolenie na pobyt - D 68/360i 2004/38

  • Pozwolenie wydawane przez państwo goszczące dla cudzoziemca i członków jego rodziny ma charakter potwierdzający prawo a nie kształtujący prawo.

  • W zależności od czasu trwania umowy o pracę państwo wydaje:

    • pozwolenia czasowe (do 1 roku),

    • pozwolenia stałe (ważne powyżej 5 lat)

    • prawo stałego pobytu (dla osób zamieszkujących powyżej 5 lat)

  • Praca sezonowa do 3 miesięcy nie wymaga zezwolenia na pobyt (zasada ta będzie dotyczyła obywateli państw III)


Ci g o pobytu d 68 360 i 2004 38

Ciągłość pobytu - D 68/360i 2004/38

Ciągłość pobytu jest zachowana:

  • jeśli przerwy w pobycie pracownika w państwie goszczącym nie przekraczają 6-ciu kolejnych miesięcy,

  • w przypadku nieobecności spowodowanej odbywaniem służby wojskowej w kraju obywatelstwa pracownika,

  • w przypadku czasowej niezdolności spowodowanej chorobą zawodową lub wypadkiem w pracy,

  • w przypadku niezawinionej utraty pracy (bezrobocie nieumyślne)połączonej z wymogiem rejestracji w urzędzie zatrudnienia; po 12 miesiącach pozostawania bez pracy państwo może ograniczyć długość pozwolenia na pobyt.


Zakaz dyskryminacji w zatrudnieniu art 39 twe preambu a r 1612 68

Zakaz dyskryminacji w zatrudnieniu – art. 39 TWE, preambuła R-1612/68

  • Zakazane są wszystkie formy dyskryminacji formalnej i faktycznej.

  • Zakaz dyskryminacji jest bezpośrednio obowiązujący i bezpośrednio skuteczny w wewnętrznych porządkach państw członkowskich.

  • Zakaz dyskryminacji powszechne i swoiste źródła prawa a także umowy o pracę

  • Zakaz dyskryminacji dotyczy zarówno praw indywidualnych jak i zbiorowych praw pracownika.

  • Zakaz dyskryminacji obejmuje stosunki prawne poprzedzające nawiązanie stosunku pracy jak i sam stosunek pracy.


Dost p do zatrudnienia wolny od dyskryminacji art 1 6 r 1612 68

Dostęp do zatrudnienia wolny od dyskryminacji – art.1-6 R-1612/68

  • Obywatele UE mają prawo podjęcia na terytorium państwa goszczącego każdej dostępnej pracy na równi z obywatelami danego kraju.

  • Obowiązuje reguła pierwszeństwa zatrudniania obywateli państw Unii przed cudzoziemcami z krajów trzecich.

  • Obywatele UE i pracodawcy prowadzący działalność na terytorium dowolnego państwa UE mogą składać podania o pracę i oferty pracy.

  • Strony stosunku pracy zawierają i wykonują stosunek pracy zgodnie z przepisami wewnętrznymi państwa goszczącego.


R wne warunki zatrudnienia art 7

Równe warunki zatrudnienia- art. 7

Artykuł 7 (R 1612/68)

1. Pracownik będący obywatelem Państwa Członkowskiego nie może być na terytorium innego Państwa Członkowskiego ze względu na swą przynależność państwową traktowany odmiennie niż pracownicy krajowi pod względem warunków zatrudnienia i pracy, w szczególności warunków wynagrodzenia, zwolnienia i, jeżeli straci pracę, powrotu do pracy lub ponownego zatrudnienia.

2. Pracownik korzysta z takich samych przywilejów socjalnych i podatkowych jak pracownicy krajowi.


R wne warunki ustania pracy

Równe warunki ustania pracy

Orzeczenie Sądu z 13 grudnia 1972 r. w sprawie Pieter Marsman v. M. Rosskamp,

C-44/72, ECR 1972, s. 1243

Obywatel Wielkiej Brytanii p. Marsman, zatrudniony na terenie Niemiec, w wyniku wypadku stracił zdolność do pracy w 50%. Rozwiązano z nim stosunek pracy argumentując to brakiem stałego miejsca zamieszkania na terytorium Niemiec.

  • Prawo niemieckie obejmuje szczególną ochroną przed rozwiązaniem umowy o pracę pracowników, którzy ulegli wypadkowi w pracy. W przypadku cudzoziemców ochrona ta zależy dodatkowo od spełnienia warunku stałego zamieszkania na terytorium Niemiec, choć takiego wymogu nie stawia się obywatelom niemieckim.

  • ETS stwierdził, iż doszło do pośredniej dyskryminacji, a pracodawca naruszył prawo wspólnotowe.


Rodzaje dyskryminacji

Rodzaje dyskryminacji

Orzeczenia Sądu z 17 czerwca 1963 r. w sprawie Republika Włoska v. Komisja

C-13/63, ECR 1963, s. 0337

  • Z dyskryminacją bezpośrednią stykamy się zarówno wówczas, kiedy różnie traktowane są podobne sytuacje, jak i wtedy, gdy odmienne okoliczności ujmowane są podobnie.

    Orzeczenie Sądu z 23 maja 1996 r. w sprawie John O'Flynn v. Adjudication Officer, C-237/94, ECR 1996, s. I-2617

  • O dyskryminacji pośredniej mówimy wtedy gdy stosowanie pozornie neutralnych przepisów sprawia, iż obywatele pochodzący z innych państw członkowskich Unii Europejskiej znajdują się w mniej korzystnej sytuacji od obywateli państwa członkowskiego.


Prawo do ulg podatkowych

Prawo do ulg podatkowych

Orzeczenia Sądu z 14 lutego 1995 r. w sprawie Finanzamt Köln-Altstadt v. Roland Schumacker,

C-279/93, ECR 1995, s. I-0225

Pracownikowi narodowości belgijskiej władze niemieckie odmówiły wspólnego rozliczenia się z małżonką, nakazując rozliczenie się w formie uproszczonej i samodzielnie. Pracownik ten nie miał stałego pobytu w Niemczech, mimo że świadczył pracę na rzecz kilku niemieckich pracodawców. Odmowa wspólnego rozliczenia się pozbawiła go zwrotu nadpłaty przysługującej z tytułu łącznego opodatkowania.

  • Sytuacja rezydentów i nie-rezydentów nie jest tożsama.

  • Nie-rezydenci mogą ponosić większe obciążenia podatkowe z tytułu podatków bezpośrednich.

  • W sytuacji gdy większą część dochodu nie-rezydent otrzymuje w państwie świadczenia pracy, a tylko cząstkową w państwie stałego pobytu, powinien on skorzystać ze wszystkich udogodnień jakie stwarza system podatkowy tego państwa, w którym jest wykonywana praca.


Prawa cz onk w rodziny art 12 r 1612 68

Prawa członków rodziny - art. 12 R-1612/68

  • Prawo połączenia się z pracownikiem migrującym.

  • Prawo legalnego pobytu.

  • Prawo dostępu do zatrudnienia.

  • Prawa dzieci do kształcenia się, nauki zawodu oraz szkolenia zawodowego w państwie goszczącym (Dyrektywa nr 77/486 z 25 lipca 1977 r. w sprawie kształcenia dzieci pracowników migrujących).

  • Prawo otrzymywania korzyści socjalnych.


Wy czenia podmiotowe art 39 ust 4

Wyłączenia podmiotowe – art. 39 ust. 4

  • Swoboda zatrudniana pracowników w prawie wspólnotowym doznaje wyłączeń jedynie w stosunku do grupy pracowników zatrudnionych w służbie publicznej.

  • Termin „praca w służbie publicznej” dotyczy wyłącznie osób zatrudnionych na podstawie stosunku pracy, przy czym podstawa nawiązania stosunku pracy jest w tym wypadku bez znaczenia. Może więc być to akt mianowania, powołania czy też umowa o pracę.

  • „Zatrudnienie w służbie publicznej”ma jednolite i wspólnotowe znaczenie, podobnie jak pojęcie „pracownik”.


Zatrudnienie w s u bie publicznej

Zatrudnienie w służbie publicznej

Orzeczenie Sądu z 3 lipca 1986 r. w sprawie Deborah Lawrie - Blum v. Land Baden – Württemberg,

C-66/85, ECR 1986, s. 2121

Omawiana wcześniej sprawa obywatelki Wielkiej Brytanii, której odmówiono odbycia stażu zawodowego będącego warunkiem zdania II egzaminu państwowego i podjęcia pracy nauczyciela w niemieckim gimnazjum.

  • Zatrudnienie w służbie publicznej musi ograniczać się jedynie do stanowisk istotnych dla ochrony ważnych interesów państwa, a więc takich, które wymagają szczególnej więzi pomiędzy funkcjonariuszem a państwem, opartej na lojalności, jakiej można oczekiwać od własnych obywateli.

  • Szczególna więź pomiędzy pracownikiem a państwem wynika z faktu, iż funkcjonariusz uczestniczy w wykonywaniu władczychuprawnień państwa lub stoi na straży ochrony jego interesów.

  • Kwalifikacja danego stanowiska do służby publicznej opiera się na rodzaju zadań zlecanych do wykonania pracownikowi przez pracodawcę oraz odpowiedzialności, jaką ponosi pracownik w związku z wykonywanymi czynnościami.Kwalifikacja ta ma więc charakter merytoryczny a nie formalny i jest wykonywana zgodnie z celami prawa wspólnotowego.


Ograniczenia przedmiotowe

Ograniczenia przedmiotowe

  • Art. 39 ust. 3 TWE oraz Dyrektywa Rady nr 64/221 określają trzy przesłanki, które uprawniają państwo do wprowadzenia odstępstw od bezpośredniego i jednolitego stosowania prawa wspólnotowego. Są nimi: porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne i zdrowie publiczne.

  • Klauzule publiczne podlegają interpretacji zawężającej. Ochrona interesów Wspólnoty Europejskiej jest nadrzędna w stosunku do ochrony interesów danego państwa.


Stosowanie klauzul publicznych

Stosowanie klauzul publicznych

  • Ograniczenia praw indywidualnych (w tym wolności zatrudnienia - art. 39 TWE) mogą nastąpić jedynie w celu ochrony ważnego interesu państwa, limitując prawa podmiotów działających na terytorium danego kraju w sposób równomierny i uzasadniony.

  • Ograniczenia muszą być stosowane z zachowaniem zasady proporcjonalności.

  • Stosowanie klauzul podlega kontroli za strony organów UE.


Przyk ady zastosowania klauzul publicznych 1

Przykłady zastosowania klauzul publicznych (1)

Orzeczenie Sądu z 27 października 1977 r. w sprawie Régina v. Pierre Bouchereau,

C-30/77, ECR 1977, s. 1999

Obywatel francuski p. Bouchereau, zatrudniony w Wielkiej Brytanii, został dwukrotnie skazany za nielegalne posiadanie narkotyków. Po odbyciu kary 12 miesięcy pozbawienia wolności, brytyjski sąd karny wystosował pismo rekomendujące deportację skazanego, co też uczyniono. Sąd rozpatrujący odwołanie od nakazu deportacji wystosował pytanie prejudycjalne do ETS czy skazujący wyrok wydany przez niezawisły sąd jest wystarczającym uzasadnieniem do wydalenia danej osoby, bowiem sama Dyrektywa nr 64/221 takiej przesłanki nie uwzględniała.

  • ETS uznał, że postępowanie cudzoziemca godziło w porządek publiczny poprzez poważne naruszenie prawa, w związku z czym deportacja była jak najbardziej zasadna.


Przyk ady zastosowania klauzul publicznych 2

Przykłady zastosowania klauzul publicznych (2)

Orzeczenie Sądu z 18 maja 1982 r. w sprawie Rezguia Adoui v. Belgia i Miasto Liege oraz Dominique Cornuaille v. Belgia,

połączone sprawy C-115 i C-116/81, ECR 1982, s. 1665

Sprawa dotyczyła odmowy prawa wjazdu dwóch obywatelek Francji na terytorium Belgii. Odmowę argumentowano figurowaniem obu kobiet w kartotekach policyjnych za uprawianie prostytucji, chociaż tego rodzaju działalności nie zakazywano własnym obywatelkom.

  • ETS uznał niewłaściwe zastosowanie klauzul publicznych, bowiem nierównomiernie dotykały one cudzoziemców i własnych obywateli.


Poj cie interesu pa stwa

Pojęcie interesu państwa

  • Zachowanie równowagi na rynku pracy.

  • Ochrona interesów pracowników.

  • Ochrona praw konsumentów.

  • Zapewnienie skutecznej opieki zdrowotnej.

    Do „interesu publicznego” nie kwalifikuje się interesu ekonomicznego państwa.


Klauzule publiczne przepisy krajowe

Klauzule publiczne – przepisy krajowe

Klauzula ochrony zdrowia publicznego

Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 25 września 2003 r. w sprawie wykazu chorób uznanych za zagrażające zdrowiu publicznemu, z powodu których można odmówić zezwolenia na pobyt lub pobyt czasowy obywatelowi Unii Europejskiej i członkowi jego rodziny (DU2003-1737)

Zgodnie z rozporządzeniem jest 9 chorób zakaźnych, które uzasadniają odmowę wjazdu i pobytu w Polsce


Zakres przestrzenny i czasowy swobody zatrudnienia

Zakres przestrzenny i czasowy swobody zatrudnienia

  • Swoboda zatrudnienia jest prawem podmiotowym (indywidualnym).

  • Swoboda zatrudnienia przysługuje każdej osobie legitymującej się obywatelstwem UE niezależnie od miejsca jej zamieszkania czy pobytu (art. 1 R-1612/68).

  • Przepisy wspólnotowe dot. swobody przepływu są stosowane, jeśli stosunek pracy został zawarty na terenie WE lub wówczas gdy umowa zawarta pomiędzy stronami wywiera skutek na terytorium jednego z państw UE.

  • Przepisy wspólnotowe dot. swobody przepływu są stosowane nawet wtedy gdy stosunek pracy został zawarty poza terytorium Wspólnoty i był wykonywany także poza nim - C-214/94.


Eksterytorialno prawa ue

Eksterytorialność prawa UE

Orzeczenie Sądu z 30 kwietnia 1996 r. w sprawie Ingrid Boukhalfa v. Republika Federalna Niemiec,

C-214/94, ECR 1996, s. I-2253

Obywatelka belgijska na stałe zamieszkała w Algierii podjęła pracę jako sekretarka w ambasadzie niemieckiej w tymże kraju.Ambasada zaproponowała jej gorsze warunki płacowe w porównaniu z pracownikami narodowości niemieckiejpracujących na podobnych stanowiskach.

Zastosowanie Rozporządzenia nr 1612/68 stało się możliwe, bowiem umowa o pracę podlegała prawu niemieckiemu, a także składki na ubezpieczenia społeczne były opłacane zgodnie z przepisami tego kraju.

Stosunek pracy nawet wówczas gdy został zawarty poza terytorium Wspólnoty i był wykonywany także poza nim, podlega regulacji prawa UE, pod warunkiem, że treść umowy o pracę łączącej pracownika i pracodawcę podlega unormowaniu jednego z krajowych systemów prawnych państwa członkowskiego.


Zakres czasowy prawa ue okresy przej ciowe

Zakres czasowy prawa UE - okresy przejściowe

  • Istota okresów przejściowych polega na tym, że na mocy wyraźnego przepisu prawa wspólnotowego (np. Traktatu Akcesyjnego), pewna jego część nie jest stosowana przez ściśle określony czas.

  • Z upływem daty końcowego okresu przejściowego zawieszone postanowienia prawa wspólnotowego nabierają pełnej skuteczności.

  • Nie ma okresów przejściowych nieograniczonych czasowo.

  • Nie ma okresów przejściowych o charakterze generalnym.


Zakres czasowy przyk ady

Zakres czasowy – przykłady

Orzeczenie Sądu z 27 marca 1990 r. w sprawie Rush Portuguesa Lde v. Office national d'immigration,

C-113/89, ECR 1990, s. I-1417

Przedsiębiorstwo portugalskie Rush Portuguesa działało jako podwykonawca firmy francuskiej na budowie linii TGV we Francji. W celu wykonania usługi sprowadziło własnych pracowników, nie uzyskując dla nich pozwolenia na pracę, i to w czasie gdy Portugalię obejmował okres dostosowawczy.

Czapliński W., Ostrihansky R., Saganek S., Wyrozumska A.: Prawo Wspólnot Europejskich. Orzecznictwo. Wydawnictwo Naukowe SCHOLAR, Warszawa 2001, s. 634.


Pracownicy delegowani sytuacja prawna 1

Pracownicy delegowani – sytuacja prawna (1)

  • Wykonywanie pracy przez pracowników oddelegowanych nie podlega przepisom prawa wspólnotowego regulującego swobodę przepływu pracowników.

  • Wykonawca usługi na prawo wykonać ją w oparciu o zatrudnionych pracowników.

  • Pracownicy usługobiorcy nie mają swobodnego dostępu do rynku pracy. Ich status jest związany ze statusem aktualnego pracodawcy (czyli wykonawcy lub usługobiorcy).


Pracownicy delegowani sytuacja prawna 2

Pracownicy delegowani – sytuacja prawna (2)

  • Państwo członkowskie, na którego terytorium świadczone są usługi, może żądać zastosowania własnych przepisów prawa pracy (w tym układów zbiorowych pracy) w stosunku do osób wykonujących konkretną pracę na jego terytorium, bez względu na to, w jakim państwie ma siedzibę firma zatrudniająca.

  • Wykonawca usługi, delegujący swoich pracowników, musi respektować bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa pracy miejsca świadczenia pracy (Dyrektywa 96/71 w sprawie delegowania pracowników w ramach świadczenia usług).


Traktat akcesyjny du 2004 nr 90 poz 864

Traktat AkcesyjnyDU 2004 nr 90 poz. 864

Postanowienia przejściowe


Traktat akcesyjny podstawa prawna

Traktat Akcesyjny - podstawa prawna

Artykuł 49 TUE

Każde Państwo Europejskie, które respektuje zasady określone w Artykule 6 ust. 1 TUE, może ubiegać się o status Członka Unii.

Swój wniosek składa do Rady, która działa jednomyślnie, po porozumieniu z Komisją i po otrzymaniu zgody Parlamentu Europejskiego, który działa bezwzględną większością głosów swoich członków.

Warunki przyjęcia i wynikające z tego przyjęcia dostosowanie Traktatów, na których opiera się Unia, będą przedmiotem umowy (akcesyjnej) pomiędzy Państwami Członkowskimi a państwem ubiegającym się o członkostwo.

Umowa ta podlega ratyfikacji przez wszystkie umawiające się Państwa, zgodnie z ich odpowiednimi wymogami konstytucyjnymi.


Traktat akcesyjny struktura

Traktat Akcesyjny - struktura

  • Traktat o przystąpieniu do Unii Europejskiej (pierwotne prawo wspólnotowe)

  • Akt Przystąpienia dotyczący warunków przystąpienia wszystkich krajów kandydackich do Unii Europejskiej (pierwotne prawo wspólnotowe)

  • 18 załączników (dołączonych do Aktu Przystąpienia), z których załącznik nr XII przewiduje dla Polski odrębne okresy przejściowe (pierwotne prawo wspólnotowe)

  • Akt Końcowy zawierający protokoły oraz deklaracje, a także oświadczenia państw stron (nie stanowi pierwotnego prawa wspólnotowego)


Warunki cz onkostwa polski w ue

Warunki członkostwa Polski w UE

Art. 2 i Art. 53 Aktu Przystąpienia

Nowe państwa członkowskie uznaje się za adresatów dyrektyw i decyzji w rozumieniu artykułu 249 Traktatu WE i artykułu 161 Traktatu Euratom, o ile takie dyrektywy i decyzje zostały skierowane do wszystkich obecnych Państw Członkowskich.

Z wyjątkiem dyrektyw i decyzji, które wchodzą w życie zgodnie z art. 254 ust. 1 oraz z art. 254 ust. 2 TWE, uznaje się, że nowym Państwom Członkowskim notyfikowano takie dyrektywy i decyzje przy przystąpieniu.


Wolno zatrudnienia w obowi zuj cych we umowach stowarzyszeniowych

Wolność zatrudnienia w obowiązujących WE Umowach Stowarzyszeniowych

art. 5 Aktu Przystąpienia

  • Nowi członkowie zobligowani są do dnia akcesji przystąpić do konwencji międzynarodowych, o których mowa w artykule 293 TWE, a także innych umów międzynarodowych zawartych lub tymczasowo stosowanych przez Wspólnotę lub zawieranych przez Wspólnotę wraz z państwami członkowskimi.

  • Na tej podstawie Polska będzie zobowiązana przestrzegać warunków umowy stowarzyszeniowej zawartej przez WE i państwa członkowskie np. z Turcją czy EOG.

  • Są także zobowiązani do ratyfikacji Konwencji Rzymskiej i Brukselskiej


Postanowienia tymczasowe

Postanowienia tymczasowe

  • Art. 24 Aktu Przystąpienia (w części IV) przewiduje stosowanie środków tymczasowych w załącznikach dołączonych do Aktu Przystąpienia (załączniki od V do XIV).

  • Akt przystąpienia przewiduje dwa rodzaje środków tymczasowych:

    • Okresy przejściowe,

    • Klauzulę ochronną.


Za cznik xii pkt 2 ust 11 traktatu o przyst pieniu

Załącznik XII, pkt 2, ust. 11 Traktatu o przystąpieniu

  • Artykuł 39 oraz artykuł 49 akapit pierwszy TWE mają w pełni zastosowanie tylko w odniesieniu do swobodnego przepływu pracowników oraz swobodnego świadczenia usług w ramach czasowego przepływu pracowników, o którym mowa w art. 1 dyrektywy 96/71 (tj. do 30 dni)między Polską

    a Belgią, Republiką Czeską, Danią, Niemcami, Estonią, Grecją, Hiszpanią, Francją, Irlandią, Włochami, Łotwą, Litwą, Luksemburgiem, Węgrami, Niderlandami, Austrią, Portugalią, Słowenią, Słowacją, Finlandią, Szwecją oraz Zjednoczonym Królestwem, z zastrzeżeniem postanowień przejściowych określonych w ustępach 2-14


Okres przej ciowy

Okres przejściowy

  • Okres przejściowy podzielono na etapy 2+3+2.

  • Dotyczy on zawieszenia stosowania art. 1-6 rozporządzenia 1612/68 oraz dyrektywy 68/360

  • Przepisy o okresach przejściowych odnoszą się do 8 państw (poza Malta i Cyprem)

  • Holandia, Szwecja, Dania, Irlandia, a także Wielka Brytania początkowo wyrażały zamiar całkowitego otwarcia swoich rynków pracy. Ostatecznie zamiar ten zrealizowały jedynie Wielka Brytania,Szwecja, Irlandia

  • W okresie przejściowych dozwolone jest stosowanie zasady wzajemności


Prawo unii europejskiej

Irlandia oraz Szwecja nie wprowadziły żadnych restrykcji w dostępie do swoich rynków pracy

Wielka Brytania wprowadziła system rejestracji pracowników.

Dania wymaga od podejmujących zatrudnienie pracy w pełnym wymiarze, zawarcia stosownego porozumienia ze związkami zawodowymi oraz wskazania od osoby aplikującej jej miejsca zamieszkania.

Holandia wprowadziła podwójna procedurę dostępu do pracy z podziałem na sektory (tych jest mniejszość), gdzie nie są wymagane pozwolenia na pracę i te które tego wymagają. W tym ostatnim przypadku podjecie pracy do dwóch tygodni nie wymaga rejestracji, ale dłużej już tak.

We Francji jedynym sektorem wyłączonym spod restrykcji w otrzymywani uprzednich pozwoleń jest sektor naukowo-badawczy,

Belgia, Finlandia, Grecja, Luksemburg i Hiszpania nie zmieniły na korzyść obywateli z nowych krajów swoich przepisów o dostępie do rynku pracy

Włochy regulują rynek pracy na zasadzie kwot kontyngentów, podobnie jak Portugalia.

System Niemiecki i Austryjacki jest najbardziej restrykcyjny


Okres przej ciowy etap 2

Okres przejściowy – etap „2”

  • Do końca dwuletniego okresu następującego po dniu przystąpienia, dotychczasowe Państwa Członkowskie będą stosować środki krajowe lub środki wynikające z umów dwustronnych, regulujące dostęp obywateli polskich do ich rynków pracy.

  • Po upływie pierwszych dwóch lat od przystąpienia Polski do UE, Komisja przygotuje raport, na podstawie którego Rada dokona przeglądu funkcjonowania uregulowań przejściowych.

  • Z prawa wniesienia wniosku o dokonanie dodatkowej oceny funkcjonowania uregulowań przejściowych może skorzystać także Polska, ale tylko raz w ciągu trwania pierwszego etapu okresu przejściowego.


Okres przej ciowy etap 3

Okres przejściowy – etap „3”

  • Każde z dotychczasowych państw członkowskich UE będzie miało obowiązek wystosowania do Komisji notyfikacji o tym, czy zamierza skorzystać z kolejnego, tym razem trzyletniego okresu przejściowego.

  • Jeśli tak, to w dalszym ciągu dany kraj będzie mógł stosować krajowe przepisy regulujące dostęp do pracy cudzoziemców.

  • Do końca pięcioletniego okresu następującego po dniu przystąpienia, dotychczasowe Państwa Członkowskie będą dalej stosować środki krajowe lub środki wynikające z umów dwustronnych, regulujące dostęp obywateli polskich do ich rynków pracy.


Okres przej ciowy etap 21

Okres przejściowy – etap „2”

  • Możliwość zawieszenia przepisów wspólnotowych o kolejne dwa lata, czyli do 2011 r., w zakresie swobody przepływu pracowników zależy od:

    • złożenia do Komisji przez państwo UE umotywowanego wniosku oraz

    • zgody Komisji


Za cznik xii pkt 2 ust 10 traktatu o przyst pieniu

Załącznik XII, pkt 2, ust. 10 Traktatu o przystąpieniu

  • W każdym przypadku gdy środki krajowe lub środki wynikające z porozumień dwustronnych są stosowane przez obecne Państwa Członkowskie na mocy powyżej ustanowionych postanowień przejściowych, Polska może utrzymać w mocy równoważne środki w stosunku do obywateli Państwa lub Państw Członkowskich stosujących te środki

    (ZASADA WZAJEMNOŚCI)


Prawo wjazdu i prawo pobytu przepisy krajowe

Prawo wjazdu i prawo pobytu – przepisy krajowe

  • Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o zasadach i warunkach wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

  • Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 26 kwietnia 2004 r. w sprawie wzorów wniosków, dokumentów i rejestrów dotyczących wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej


Rozporz dzenie w sprawie zakresu ogranicze pracy przez cudzoziemc w za cznik xii pkt 2 ust 11 do ta

Rozporządzenie w sprawie zakresu ograniczeń pracy przez cudzoziemców Załącznik XII pkt 2 ust. 11 do TA

  • Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 30 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu ograniczeń w sferze wykonywania pracy przez cudzoziemców na terytorium RP, Dz.U. 2004 nr 96 poz. 961 nieobowiązujący uchylona podstawa art. 51 ust.6

  • Rozporządzenie Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 26 maja 2004 r. w sprawie zakresu ograniczeń w sferze wykonywania pracy przez cudzoziemców na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, art. 90 ust. 6 o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy


Rozporz dzenie w sprawie zakresu ogranicze pracy

Rozporządzenie w sprawie zakresu ograniczeń pracy

  • Do obywateli Austrii, Belgii, Danii, Finlandii, Francji, Grecji Hiszpanii, Islandii, Liechtensteinu, Luksemburga, Niderlandów, Republiki Federalnej Niemiec, Norwegii, Portugalii i Włoch obowiązani są posiadać zezwolenie na prac´ wydane przez wojewodę, jeżeli celem ich pobytu w Rzeczypospolitej Polskiej jest wykonywanie pracy

  • z tym że do obywateli Danii, Niderlandów i Norwegii Włoch wojewoda wydaje zezwolenie na pracę, nie stosując przepisów w zakresie:

    1) oceny sytuacji na rynku pracy;

    2) kryteriów wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę;

    3) okoliczności wydania odmowy przyrzeczenia lub

    zezwolenia.


O zatrudnieniu i przeciwdzia aniu bezrobociu art 51 ust 1

o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - art. 51 ust. 1

  • rozporządzenie w sprawie szczegółowych zasad i trybu wydawania przyrzeczeń i zezwoleń na pracę cudzoziemców Dz.U. 2001 nr 153 poz. 1766, zm. Dz.U. 2004 nr 27 poz. 236


O zatrudnieniu i przeciwdzia aniu bezrobociu art 51 ust 4

o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - art. 51 ust. 4

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie wykonywania pracy przez cudzoziemców bez konieczności uzyskania zezwolenia na pracę, Dz.U. 2001 nr 153 poz. 1765 zm Dz.U. 2004 nr 27 poz. 238


Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

Art. 2. 1. 

Ilekroć w ustawie jest mowa o:

  8)  członku rodziny - oznacza to:

a)    osobę pozostającą z obywatelem polskim lub cudzoziemcem, o którym mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2, w związku małżeńskim uznawanym przez prawo Rzeczypospolitej Polskiej,

b)    zstępnego obywatela polskiego lub cudzoziemca w wieku do 21 lat lub pozostającego na jego utrzymaniu;

Brakuje odniesienia do kategorii wstępnych linii pracownika i jego współmałżonka, którzy pozostają na utrzymaniu pracownika. Prawo pobytu jej grupy reguluje Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o zasadach i warunkach wjazdu i pobytu obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej oraz członków ich rodzin na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej


Austria i niemcy dodatkowe klauzule ochronne

Austria i Niemcy - dodatkowe klauzule ochronne

  • Oba państwa mogą nakładać ograniczenia swobody świadczenia usług przez firmy mające swoją siedzibę w nowych państwach członkowskich, jeśli wykonanie usługi wiąże się z czasowym przepływem pracowników zatrudnionych w tych firmach (zakaz delegowania pracowników).

  • Klauzula ochronna ma ograniczone zastosowanie i w zasadzie dotyczy nielicznych branż.

  • Polska jest uprawniona do stosowania zasady wzajemności.


Niemcy

Niemcy


Austria

Austria


Rozporz dzenie w sprawie zakresu ogranicze pracy przez cudzoziemc w

Rozporządzenie w sprawie zakresu ograniczeń pracy przez cudzoziemców

Art.. 2 Obywatele Republiki Austrii oraz Republiki Federalnej Niemiec zatrudnieni przez pracodawcę prowadzącego działalność w Państwie Członkowskim Unii Europejskiej i delegowani przez tego pracodawcę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach świadczenia usług w przypadkach, o których mowa w art. 1 dyrektywy 96/71/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1996 r. dotyczącej delegowania pracowników w ramach Świadczenia usług (Dz. Urz. WE L 18, z 21.01.1997), obowiązani sŕ posiadać zezwolenie na pracę wydane przez wojewodę


Klauzula ochronna

Klauzula ochronna

  • Zastosowanie klauzuli ochronnej dotyczy tej grupy państw członkowskich, które zrezygnowały z możliwości wprowadzenia okresów przejściowych w zakresie swobodnego przepływu pracowników, a więc zaczęły stosować prawo wspólnotowe.

  • Uzasadnieniem wprowadzenia klauzuli ochronnej jest wyłącznie wystąpienie zakłóceń na wewnętrznym rynku pracy.

  • Komisja musi zadecydować w ciągu dwóch tygodni jakiego rodzaju będą to ograniczenia i jaki będzie czas ich trwania.

  • Od decyzji Komisji (aprobującej lub negującej wniosek państwa) przysługuje skarga do Rady o unieważnienie bądź zmianę decyzji Komisji.

  • Rada zajmuje stanowisko w kwestii zastosowania klauzuli ochronnej (także w ciągu dwóch tygodni) w głosowaniu kwalifikowaną większością głosów.


Deklaracje pa stw dotycz ce polskich pracownik w

Deklaracje państw dotyczące polskich pracowników

  • Deklaracja nr 15 zamieszczona w Akcie Końcowym dotyczy wyłącznie polskich pracowników. Podkreślono w niej wolę obecnych państw członkowskich do zwiększania dostępu do swoich rynków pracy dla Polaków na mocy swoich przepisów krajowych.

  • Państwa członkowskie UE zadeklarowały, mimo uzgodnionych okresów przejściowych, możliwość wdrożenia dorobku prawnego w obszarze swobodnego przepływu pracowników w możliwie szybkim okresie.


Za cznik xii pkt 2 ust 11 traktatu o przyst pieniu1

Załącznik XII, pkt 2, ust. 11 Traktatu o przystąpieniu

  • Jeżeli stosowanie artykułów 1-6 rozporządzenia (EWG) nr 1612/68 jest zawieszone przez którekolwiek z obecnych Państw Członkowskich (dot. klauzul ochronnych), Polska może skorzystać z procedur, o których mowa w ustępie 7 w stosunku do Republiki Czeskiej, Estonii, Łotwy, Litwy, Węgier, Słowenii lub Słowacji. W tym okresie, pozwolenia na pracę wydawane przez Polskę obywatelom Republiki Czeskiej, Estonii, Łotwy, Litwy, Węgier, Słowenii lub Słowacji, dla celów monitorowania, wydawane będą automatycznie


Prawo unii europejskiej

Cudzoziemiec może wykonywać pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli posiada zezwolenie na pracę wydane przez wojewodę właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy. Z tego obowiązku są zwolnieni:

1) cudzoziemcy posiadający zezwolenie na osiedlenie się,

2) cudzoziemcy, którym nadano status uchodźcy w RP,

3) cudzoziemcy posiadający zgodę na pobyt tolerowany,

4) cudzoziemcy korzystający z ochrony czasowej na terytorium RP,

5) cudzoziemcy posiadający obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej,

6) cudzoziemcy - członkowie rodziny cudzoziemca posiadającego obywatelstwo państwa członkowskiego UE innego niż RP, który na terytorium RP wykonuje pracę lub prowadzi działalność gospodarczą,

7) cudzoziemcy – członkowie rodziny cudzoziemca posiadającego obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż RP, który przebywa na terytorium RP na podstawie przepisów o prawie stałego pobytu, obowiązujących państwa członkowskie Unii Europejskiej,

8) cudzoziemcy - członkowie rodziny cudzoziemca posiadającego obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, który przebywa na terytorium RP na podstawie przepisów o prawie pobytu pracowników i osób pracujących na własny rachunek, które zakończyły działalność zawodową, obowiązujących państwa członkowskie UE,

9) cudzoziemcy - członkowie rodziny cudzoziemca posiadającego obywatelstwo państwa członkowskiego Unii Europejskiej innego niż Rzeczpospolita Polska, który przebywa na terytorium RP na podstawie przepisów dotyczących prawa pobytu studentów, obowiązujących państwa członkowskie Unii Europejskiej,

10) cudzoziemcy zwolnieni z obowiązku uzyskania pozwolenia na pracę na podstawie odrębnych przepisów.


Swobodny przep yw kapita u i p atno ci

Swobodny przepływ kapitału i płatności

  • Art. 56-60 TWE

  • Dyrektywa 88/361 w sprawie wykonania art. 67 Traktatu(tzw. czwarta dyrektywa kapitałowa)

    NOMENKLATURA PRZEPŁYWÓW KAPITAŁU OKREŚLONYCH W ART. 1 DO NINIEJSZEJ DYREKTYWY


I inwestycje bezpo rednie 3

I — INWESTYCJE BEZPOŚREDNIE [3]

1. Utworzenie i powiększenie oddziałów lub nowych przedsiębiorstw należących wyłącznie do osoby wnoszącej kapitał oraz nabycie w całości istniejących przedsiębiorstw.

2. Udział w nowym lub istniejącym już przedsiębiorstwie mający na celu ustanowienie lub utrzymanie trwałych powiązań gospodarczych.

3. Pożyczki długoterminowe mające na celu ustanowienie lub utrzymanie trwałych powiązań gospodarczych.

4. Reinwestowanie zysków mające na celu ustanowienie lub utrzymanie trwałych powiązań gospodarczych.

A — inwestycje bezpośrednie na terytorium danego państwa dokonywane przez nierezydentów [4].

B — inwestycje bezpośrednie za granicą dokonywane przez rezydentów [5].


Ii inwestycje w nieruchomo ci nie obj te pkt i 6

II — INWESTYCJE W NIERUCHOMOŚCI (nie objęte pkt I) [6]

A — inwestycje w nieruchomości na terytorium danego państwa dokonywane przez nierezydentów

B — inwestycje w nieruchomości dokonywane za granicą przez rezydentów


Prawo unii europejskiej

III — OPERACJE ODNOSZĄCE SIĘ DO PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM OBROTU NA RYNKU KAPITAŁOWYM (nie objęte pkt I, IV oraz V)

a) Akcje i inne papiery wartościowe o charakterze udziałowym [7].

b) Obligacje [8].

A — Transakcje odnoszące się do papierów wartościowych na rynku kapitałowym

1. Nabycie przez nierezydentów krajowych papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu giełdowego [9].

2. Nabycie przez rezydentów zagranicznych papierów wartościowych będących przedmiotem obrotu giełdowego.

3. Nabycie przez nierezydentów krajowych papierów wartościowych nie będących przedmiotem obrotu giełdowego [10].

4. Nabycie przez rezydentów zagranicznych papierów wartościowych nie będących przedmiotem obrotu giełdowego.

B — Dopuszczenie papierów wartościowych na rynek kapitałowy [11]

i) Wprowadzenie na giełdę [12].

ii) Emisja i plasowanie na rynku kapitałowym*.

1. Dopuszczenie krajowych papierów wartościowych na zagraniczny rynek kapitałowy.

2. Zarządzanie zagranicznymi papierami wartościowymi na krajowym rynku kapitałowym.


Iv operacje dotycz ce jednostek uczestnictwa przedsi biorstw zbiorowego inwestowania 13

IV — OPERACJE DOTYCZĄCE JEDNOSTEK UCZESTNICTWA PRZEDSIĘBIORSTW ZBIOROWEGO INWESTOWANIA [13]

a) Jednostki uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe będące przedmiotem obrotu na rynku kapitałowym (akcje, udziały zwykłe i obligacje).

b) Jednostki uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe lub instrumenty będące przedmiotem obrotu na rynku pieniężnym.

c) Jednostki uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w inne aktywa.

A — transakcje odnoszące się do jednostek uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania

1. Nabycie przez nierezydentów jednostek uczestnictwa krajowych przedsiębiorstw będących przedmiotem obrotu na giełdzie.

2. Nabycie przez rezydentów jednostek uczestnictwa zagranicznych przedsiębiorstw, będących przedmiotem obrotu na giełdzie.

3. Nabycie przez nierezydentów jednostek uczestnictwa krajowych przedsiębiorstw nie będących przedmiotem obrotu na giełdzie.

4. Nabycie przez rezydentów jednostek uczestnictwa zagranicznych przedsiębiorstw nie będących przedmiotem obrotu na giełdzie.

B — zarządzanie jednostkami uczestnictwa przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania na rynku kapitałowym

i) Wprowadzenie na giełdę.

ii) Emisja i plasowanie na rynku kapitałowym.

1. Dopuszczenie jednostek uczestnictwa krajowych przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania na zagraniczny rynek kapitałowy.

2. Dopuszczenie jednostek uczestnictwa zagranicznych przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania na krajowy rynek kapitałowy.


Prawo unii europejskiej

V — OPERACJE ODNOSZĄCE SIĘ DO PAPIERÓW WARTOŚCIOWYCH I INNYCH INSTRUMENTÓW BĘDĄCYCH PRZEDMIOTEM OBROTU NA RYNKU PIENIĘŻNYM [14]

A — Transakcje odnoszące się do papierów wartościowych i innych instrumentów na rynku pieniężnym.

1. Nabycie przez nierezydentów krajowych papierów wartościowych i instrumentów krajowego rynku pieniężnego.

2. Nabycie przez rezydentów zagranicznych papierów wartościowych i instrumentów rynku pieniężnego.

B — Dopuszczenie papierów wartościowych i innych instrumentów na rynek pieniężny

i) Wprowadzenie na uznany rynek pieniężny*.

ii) Emisja i plasowanie na uznanym rynku pieniężnym.

1. Dopuszczenie krajowych papierów wartościowych i instrumentów na zagraniczny rynek pieniężny.

2. Dopuszczenie zagranicznych papierów wartościowych i instrumentów na krajowy rynek pieniężny.


Prawo unii europejskiej

  • VI — OPERACJE NA RACHUNKACH BIEŻĄCYCH I DEPOZYTOWYCH INSTYTUCJI FINANSOWYCH [15]

    A — Operacje dokonywane przez nierezydentów z krajowymi instytucjami finansowymi

    B — Operacje dokonywane przez rezydentów z zagranicznymi instytucjami finansowymi

  • VII — KREDYTY ZWIĄZANE Z TRANSAKCJAMI HANDLOWYMI LUB ŚWIADCZENIEM USŁUG, W KTÓRYCH UCZESTNICZY REZYDENT [16]

    1. Krótkoterminowe (poniżej jednego roku).

    2. Średnioterminowe (od roku do pięciu lat).

    3. Długoterminowe (pięć lat i więcej).

    A — Kredyty udzielane przez nierezydentów rezydentom

    B — Kredyty udzielane przez rezydentów nierezydentom

  • VIII — POŻYCZKI PIENIĘŻNE I KREDYTY (nieobjęte pkt. I, VII oraz XI) [17]

    1. Krótkoterminowe (poniżej jednego roku).

    2. Średnioterminowe (od roku do pięciu lat).

    3. Długoterminowe (pięć lat i więcej).

    A — Pożyczki i kredyty udzielane przez nierezydentów rezydentom

    B — Pożyczki i kredyty udzielane przez rezydentów nierezydentom


Prawo unii europejskiej

  • IX — PORĘCZENIA, POZOSTAŁE GWARANCJE I PRAWA ZASTAWU

    A — Udzielane przez nierezydentów rezydentom

    B — Udzielane przez rezydentów nierezydentom

  • X — TRANSFERY WYNIKAJĄCE Z WYPEŁNIANIA UMÓW UBEZPIECZENIOWYCH

    A — Składki i płatności związane z ubezpieczeniem na życie

    1. Umowy zawierane pomiędzy krajowymi zakładami ubezpieczeń na życie a nierezydentami.

    2. Umowy zawierane pomiędzy zagranicznymi zakładami ubezpieczeń na życie a rezydentami.

    B — składki i płatności związane z ubezpieczeniem kredytu

    1. Umowy zawierane pomiędzy krajowymi zakładami, ubezpieczającymi kredyty a nierezydentami.

    2. Umowy zawierane między zagranicznymi zakładami ubezpieczającymi kredyty a rezydentami.

    C — Inne transfery kapitału odnoszące się do umów ubezpieczeniowych


Prawo unii europejskiej

  • XI — PRZEPŁYWY KAPITAŁU O CHARAKTERZE OSOBISTYM

    A — Pożyczki

    B — Darowizny

    C — Posagi

    D — Spadki i zapisy

    E — Spłata zadłużenia przez imigrantów w państwach ich poprzedniego miejsca zamieszkania

    F — Transfer majątku zgromadzonego przez rezydentów w przypadku emigracji, w czasie ich zagospodarowywania lub w okresie przebywania za granicą

    G — Transfer oszczędności imigrantów w okresie przebywania za granicą do państwa ich poprzedniego miejsca zamieszkania

  • XII — FIZYCZNY PRZYWÓZ I WYWÓZ AKTYWÓW FINANSOWYCH

    A — Papierów wartościowych

    B — Wszelkiego rodzaju środków płatniczych

    XIII — INNE PRZEPŁYWY KAPITAŁU

    A — Podatki od spadków

    B — Odszkodowania (tam, gdzie mogą być uważane za kapitał)

    C — Zwroty w przypadku unieważnienia umowy oraz zwroty nienależnych płatności (tam, gdzie mogą być uważane za kapitał)

    D — Honoraria autorskie: patenty, wzory przemysłowe, znaki handlowe i wynalazki (przeniesienie praw własności i użytkowania oraz płatności z nich wynikające)

    E — Transfery płatności za świadczenie usług (nie objęte pkt VI)

    F — Pozostałe


Swobodny przep yw kapita u i p atno ci1

Swobodny przepływ kapitału i płatności

  • Sprawa 286/82 Luisi i Carbone


Swobodny przep yw kapita u i p atno ci2

Swobodny przepływ kapitału i płatności

  • Sprawa 203/80 Postępowanie karne przeciwko G. Casati

  • Sprawy połączone C-358/93 i C-416/93 Postępowanie karne przeciwko A. Bodessie i innym

  • Sprawa C-302/97 K. Konle v. Austria


Swobodny przep yw kapita u i p atno ci3

Swobodny przepływ kapitału i płatności

  • Sprawy połączone C 463/04 i C 464/04 Federconsumatori i in. / Comune di Milano

    ZASTRZEŻONY DLA PODMIOTÓW PUBLICZNYCH PRZYWILEJ POLEGAJĄCY NA MOŻLIWOŚCI SPRAWOWANIA W SPÓŁCE AKCYJNEJ KONTROLI NIEPROPORCJONALNEJ DO ICH UDZIAŁU JEST SPRZECZNY Z PRAWEM WSPÓLNOTOWYM

    Prawo włoskie, które pozwala na to, by podmiot publiczny mógł powoływać bezpośrednio członków zarządu, może zniechęcić inwestorów z innych państw członkowskich.


Konkurencja

Konkurencja

  • Art. 81-89 TWE

  • Zasada uniwersalizmu wspólnotowego prawa konkurencji


Zasady konkurencji

Zasady konkurencji

  • Zakaz porozumień ograniczających konkurencję

  • Zakaz nadużywania pozycji dominującej

  • Kontrola koncentracji

  • Kontrola pomocy państwa na poziomie ponadnarodowym


Konkurencja1

Konkurencja

  • Sprawa 48/69 Imperial Chemical…

  • Sprawa 27/76 UBC i inni (banany Chiquita)

  • Sprawy połączone Ets. Costen SARL & Grundig…

  • Sprawa 26/76 Metro S. B. …

  • C-320/91 Postępowanie karne przeciwko P. Corbeau (monopol pocztowy)

  • Sprawa T-201/04 Microsoft v. Komisja

  • Sprawa 142 i 156/84 B.-A. Tobacco Company Ltd. … (Philip Morris)

  • C-317/91 Deutsche Renault AG v. AUDI AG


Pomoc pa stwa

Pomoc państwa

Art. 87 ust. 1 TWE

1. Z zastrzeżeniem innych postanowień przewidzianych w niniejszym Traktacie, wszelka pomoc

przyznawana przez Państwo Członkowskie lub przy użyciu zasobów państwowych w jakiejkolwiek

formie, która zakłóca lub grozi zakłóceniem konkurencji poprzez sprzyjanie niektórym przedsiębiorstwom

lub produkcji niektórych towarów, jest niezgodna ze wspólnym rynkiem w zakresie,

w jakim wpływa na wymianę handlową między Państwami Członkowskimi.


Art 87 ust 2 twe

Art. 87 ust. 2 TWE

  • Zgodna ze wspólnym rynkiem jest:

  • a) pomoc o charakterze socjalnym przyznawana indywidualnym konsumentom, pod warunkiem

  • że jest przyznawana bez dyskryminacji związanej z pochodzeniem produktów;

  • b) pomoc mająca na celu naprawienie szkód spowodowanych klęskami żywiołowymi lub innymi

  • zdarzeniami nadzwyczajnymi;

  • c) pomoc przyznawana gospodarce niektórych regionów Republiki Federalnej Niemiec dotkniętych

  • podziałem Niemiec, w zakresie, w jakim jest niezbędna do skompensowania niekorzystnych

  • skutków gospodarczych spowodowanych tym podziałem.

  • 3. Za zgodną ze wspólnym rynkiem może zostać uznana:

  • a) pomoc przeznaczona na sprzyjanie rozwojowi gospodarczemu regionów, w których poziom

  • życia jest nienormalnie niski lub regionów, w których istnieje poważny stan niedostatecznego

  • zatrudnienia;

  • b) pomoc przeznaczona na wspieranie realizacji ważnych projektów stanowiących przedmiot

  • wspólnego europejskiego zainteresowania lub mająca na celu zaradzenie poważnym zaburzeniom

  • w gospodarce Państwa Członkowskiego;

  • c) pomoc przeznaczona na ułatwianie rozwoju niektórych działań gospodarczych lub niektórych

  • regionów gospodarczych, o ile nie zmienia warunków wymiany handlowej w zakresie sprzecznym

  • ze wspólnym interesem;

  • d) pomoc przeznaczona na wspieranie kultury i zachowanie dziedzictwa kulturowego, o ile nie

  • zmienia warunków wymiany handlowej i konkurencji we Wspólnocie w zakresie sprzecznym

  • ze wspólnym interesem;

  • e) inne kategorie pomocy, jakie Rada może określić decyzją, stanowiąc większością kwalifikowaną,

  • na wniosek Komisji.


Pomoc pa stwa1

Pomoc państwa

  • Sprawa C-730/79 Philip Morris…

  • Sprawa C-78/76 Firma Steinike…

  • Sprawy połączone C-324/90 i C-342/90 RFN i Pleuger…


Pomoc pa stwa2

Pomoc państwa

  • Sprawy połączone C-72/91 i C-73/91 Sloman Neptun …

  • Sprawa C-295/97 Industrie Aeronautiche…

  • Sprawa C379/98 PreussenElektra AG…


Zam wienia publiczne w ue

Zamówienia publiczne w UE

Zamówienia (zakupy) publiczne – pojęcie

Zakup, przez organy władzy publicznej, organy samorządowe i inne podmioty publiczne, dóbr i usług potrzebnych do funkcjonowania i prawidłowego wykonywania powierzonych tym podmiotom zadań.

Zakupy te finansowane są ze środków publicznych.


Zam wienia publiczne w ue1

Zamówienia publiczne w UE

Udzielenie zamówienia publicznego:

Procedury i praktyki prowadzące do wyboru najtańszej/najkorzystniejszej oferty.


Zam wienia publiczne w ue2

Zamówienia publiczne w UE

Podstawa prawna zamówień publicznych w UE:

W TWE brak przepisów bezpośrednio regulujących zamówienia publiczne w UE;

Zgodnie z orzecznictwem ETS, zamówienia publiczne podlegają ogólnym zasadom wynikającym z TWE, a przede wszystkim:

  • Art. 12 TWE – zakaz dyskryminacji ze względu na narodowość;

  • Art. 28 TWE – zakaz ograniczeń ilościowych w handlu wewnątrzwspólnotowym i środków o skutku podobnym do ograniczeń ilościowych;

  • Art. 43 TWE – swoboda zakładania i prowadzenia przedsiębiorstw

  • Art. 49 TWE – swoboda przepływu usług;

  • Art. 81 TWE – zasada ochrony konkurencji


Zam wienia publiczne w ue3

Zamówienia publiczne w UE

Źródła prawa wtórnego regulujące zamówienia publiczne:

  • Zamówienia klasyczne (zamówienia na roboty budowlane, dostawy i usługi udzielane przez podmioty publiczne sektora klasycznego):

    Dyrektywa PE i Rady 2004/18 z 31 marca 2004 koordynująca procedury udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi;

  • Zamówienia sektorowe (zamówienia udzielane przez podmioty działające w sektorach użyteczności publicznej: gospodarka wodna, energetyka, transport i usługi pocztowe):

    Dyrektywa PE i Rady 2004/17 z 31 marca 2004 koordynująca procedury udzielania zamówień przez podmioty działajace w sektorach gospodarki wodnej, energetyki, transportu i usług pocztowych;

    Termin na implementację obu ww. dyrektyw upłynął 31 stycznia 2006.

    Dyrektywy odwoławcze: dyrektywa 89/665 i dyrektywa 92/13.


Zam wienia publiczne w ue4

Zamówienia publiczne w UE

Zakres obowiązywania dyrektyw,

tj. przesłanki, które muszą być spełnione,

by zastosowanie znajdowały ww. dyrektywy:

  • Zamówienie jest udzielane przez podmiot objęty zakresem podmiotowym dyrektyw,

  • Przedmiotem zamówienia jest dostawa, usługa lub robota budowlana, a w przypadku dyrektyw sektorowych musi być ono jeszcze związane z określoną działalnością zamawiającego,

  • Wartość zamówienia osiąga lub przekracza określone progi wartości,

  • Nie zachodzi żadna z przesłanek wyłączenia określona w dyrektywach.


Zam wienia publiczne w ue5

Zamówienia publiczne w UE

Wyłączenia w dyrektywie klasycznej:

  • Zamówienia uznane za tajne lub wymagające środków ostrożności,

  • Zamówienia udzielane zgodnie z przepisami międzynarodowymi,

  • Wyłączenie dotyczące niektórych usług wskazanych w dyrektywie,

  • Koncesje na usługi.


Zam wienia publiczne w ue6

Zamówienia publiczne w UE

Wyłączenia w dyrektywie sektorowej:

Wyłączenia ogólne:

  • zamówienia udzielane w innym celu niż wykonanie odpowiedniej działalności lub w celu wykonania wspomnianej działalności w kraju trzecim,

  • Koncesje na roboty budowlane lub usługi,

  • Zamówienia udzielane w celu odsprzedaży lub najmu osobom trzecim,

  • Zamówienia uznane za tajne lub wymagające szczególnych środków ostrożności,

  • Zamówienia udzielane zgodnie z przepisami międzynarodowymi,

  • Zamówienia udzielane podmiotowi powiązanemu.

    Wyłączenia szczególne:

  • Wyłączenie dotyczące niektórych usług wymienionych w dyrektywie,

  • Wyłączenie dotyczące wyłącznie zamawiających w sektorze gospodarki wodnej oraz energetyki, zamówienie na usługi udzielane innemu zamawiającemu.


Zam wienia publiczne w ue7

Zamówienia publiczne w UE

Progi obowiązywania dyrektyw od 01.01.2006:

Zamówienia klasyczne:

  • Zamówienia publiczne na dostawy i usługi:

  • 137 000 euro – podmioty administracji centralnej, wymienione w załączniku do dyrektywy,

  • 211 000 euro – pozostali zamawiający,

  • Zamówienia na roboty budowlane:

    5 278 000 euro wszyscy zamawiający, objęci zakresem dyrektywy,

    Zamówienia sektorowe:

  • 422 000 euro dla dostaw i usług,

  • 5 278 000 euro dla robót budowlanych.


  • Login