خانه كارآفرينان
Download
1 / 83

????? ????????? ??? ????? - PowerPoint PPT Presentation


  • 56 Views
  • Uploaded on

خانه كارآفرينان. کارآفرینی در نهادهای جامعه مدنی. خانه كارآفرينان. به نام خدا. گفتار اول. خانه كارآفرينان. كليات سازمانهاي غير دولتي.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about '????? ????????? ??? ?????' - loan


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript

خانه كارآفرينان

کارآفرینی در نهادهای جامعه مدنی


خانه كارآفرينان

به نام خدا

گفتار اول


خانه كارآفرينان

كليات سازمانهاي غير دولتي

وا‍‍ژه جامعه مدني از سنت ليبراليسم و بوسيله جان لاك براي تشريح انفكاك جامعه از دولت ظهور كرده است. اين واژه همچنين از سنت اروپاي قديم به منظور وجه تمايز بين دولت و جامعه گسترش يافته است.

دو ديدگاه ديگر در ميانه قرن هفدهم در گفتمان نقش سازمانهاي جامعه مدني ظهور كرد. ابتدا (( تحقيق بخش سوم)) در ايالات متحده امريكا به وجود آمد كه بخش واسط و نسبتاً غير وابسته بود.

تعريف بخش سوم نه تنها شامل انجمن ها مي شد، بلكه همچنين گروههاي ذينفع سنتي و تسهيل كنندگان عمومي را نيز شامل مي گشت.


خانه كارآفرينان

كليات سازمانهاي غير دولتي

جامعه مدني توزيع منافع سياسي را به وسيله گروه ها و سازمانهايي كه بخشي از ساختار سلسله مراتبي قدرت نبودند افزايش مي داد. در حالي كه تعاريف محافظه كارانه و نئوليبراليسم ، جامعه مدني را به عنوان يك موجوذيت كم و بيش خود اتكاء مورد ملاحظه قرار مي داد كه در محافل دانشگاهي و سياسي مورد قبول واقع شده است.

مشاركت محلي در جامعه مدني يكي از اهرمهاي اساسي پيش برنده توسعه پايداراست. تصميم گيري ملي به طور غير مستقيم منعكس كننده منافع اجتماعي سياسي شهروندان و اهداف اقتصادي و انتخاب هاي توليد كنندگان و مصرف نندگان است. اما تصميم گيري محلي در سطح توده مردم و در سطوح مياني، سازمان سياسي را به واسطه بوروكراسي و قوانين و مقرارات بيش از حد؛ با چالش مواجه نموده است و علاوه بر آن مشاركت


خانه كارآفرينان

كليات سازمانهاي غير دولتي

محلي ، ابتكار و نو آوري و ارآفريني ، انتقال سريع تكنولوژي و تطبيق پذيري با فرآيند توسعه را موجب مي شود.

جامعه مدني و بخش خصوصي يا بازار دو محور اصلي در فرآيند توسعه پايدار هستند. بازار همچون جامعه مدني مي تواند با اتكاء به سياستهاي دولتي ، ارزش هاي فرهنگي جامعه و سطوح تكنولوژيكي و زير بنايي فعاليت كند. در طول زمان، جامعه مدني نيز همانند بازار مي تواند موجب تغيير در سياست ها، ارزش ها و فناوري گردد.


خانه كارآفرينان

كليات سازمانهاي غير دولتي

جهان در دهه گذشته شاهد رشد سازمان ها ي بخش سوم بوده است و حتي مركز جامعه مدني در دپارتمان خط مشي اجتماعي در دانشكده علوم سياسي لندن ، با راه اندازي رشته هاي مرتبط با جامعه مدني و بخش سوم ، بوده است و حتي مركز جامعه مدني و بخش سوم ، دانشجويان دكتري را در گذراندن رساله دكتري هدايت مي كند و اخيراً دوازده دانشجوي دكتري در اين مركز در حال كار بر روي موضوعات متنوع تحقيقي مرتبط با جامعه مدني و بخش سوم هستند.

سازمانهاي بخش سوم ، سازمانهايي هستند كه در يك طيف وسيع ، از خدمات رفاهي تا تفريحي، از گروههاي فشار سياسي تا گروههاي هنري و تفريحي فعاليت مي كنند.


خانه كارآفرينان

كليات سازمانهاي غير دولتي

در ميان بسياري از صاحبنظران، اين گرايش وجود دارد كه جامعه مدني را با NGO ها معادل و يكسان فرض نمايند.

بيشترين تلاش ها براي تعريف واژه NGO ها متمرز بر اين بوده ه اين سازمان ها قسمتي از حومت نيستند و مستقل از آن هستند و يا داراي گرايش غير انتفاعي مي باشند و علاوه بر آن، داوطلبي گرايي در NGO ها ي عنصر اساسي است كه نه تنها براي عضويت ، بلكه مخصوصاً براي تدارك منابع مورد توجه قرار مي گيرد.

اين تعريف به طور روشن، NGO ها را به عنوان سازمانهاي بخش سوم دستهبندي مي كند. درست شبيه انجمن هاي بزرگ در بخش هاي اجتماعي و بهداشتي..


خانه كارآفرينان

كليات سازمانهاي غير دولتي

به طور كلي تعريف پذيرفته شده از يك NGO عبارت است از: سازماني درگير فعاليت هاي توسعه ه به وسيله حكومت ايجاد نشده است .NGOها جامعه مدني نيستند بلكه آنها به عنوان متصل كننده ، ميانجي و بيان كننده منافع شهروندان از طريق گفتمان و نقد از سيستم اجتماعي خدمت مي كنند . همانطور كه سازمانهاي غير دولتي عقايذ شهروندان را بيان مي كنند و بين دولت و افراد خصوصي قرار مي گيرند بخشي از جامعه مدني هستند.


خانه كارآفرينان

واژه شناسي سازمانهاي دولتي

سازمانهايي كه در يك كشور (( سازمانهاي غير دولتي))‌ ناميده مي شوند ، به دلايلي كه براي ما مشخص نيست ، در برخي كشورهاي ديگر ((سازمانهاي داوطلب )) يا (( سازمانهاي غير انتفاعي )) ناميده مي شوند.

سازمانهاي غير دولتي ، عناوين و اسامي مختلفي دارند و در نقاط مختلف دنيا با عناوين خاصي مورد شناسايي قرار مي گيرند. جدول زير تنوع اين نوع سازمان ها و علائم اختصاري آنها را نشان مي دهد.


خانه كارآفرينان

جدول زير تنوع اين نوع سازمان ها و علائم اختصاري آنها را نشان مي دهد.


خانه كارآفرينان

تعاريف NGOs

گروهي از صاحبنظران ديدگاه محدودتري دارند و تنها سازمان هايي همچون سازمانهاي وابسته به توده مردم و سازمانهاي حمايتي از توده مردم را كه خارج از سطح محلي فعاليت مي كنند را NGO مي نامند.

در جهان سوم واژه NGOs با گستره وسيعي تعريف شده است و به طور كلي اشاره به سازمانهايي دارد كه درگير امور توسعه شده اند.

بيشتر تعاريف جديد از واژه NGOs ، گرايش به اين دارند كه فقط مؤسساتي كه درگير فعاليت هاي توسعه پايدار هستند را در اين قلمرو قرار دهند. بيمارستانها ، سازمانهاي خيريه و دانشگاهها در شمار سازمانها ي داوطلبانه و غير انتفاعي قرار مي گيرند.


خانه كارآفرينان

تعاريف NGOs

باانك جهاني سازمان هاي غير دولتي را اينچنين تعريف مي كند: سازمانهاي خصوصي كه فعاليت هايي را در مورد كاهش امراض ، ارتقاء منافع و مصالح فقراء‌، حفظ محيط زيست ، ارائه خدمات اجتماعي اساسي يا توسعه اجتماعي انجام مي دهند.


Usaid

خانه كارآفرينان

از نظر USAID (‌آژانس توسعه بين المللي در آمريكا ) سازمانهاي غير دولتي عبارتند از:

  • سازمانهايي كه خدمات ارائه ميدهند. همانند سازمانهايي كه براي بهبود زندگي كودكان خدمات آموزشي ارائه مي كنند. يا برنامه هاي اعتباري براي شركتهاي كوچك ارائه مي دهند.

  • سازمانهايي كه از اهداف خاص توسعه همچون خدمات برنامه ريزي خانواده يا زير ساختهاي توسعه يا قوانين معافيتي براي شركتهاي كوچك حمايت مي كنند.

  • سازمانهايي كه از اصلاحات سياسي و اجتماعي همچون حفظ امنيت و محيط زيست حمايت مي كنند.

  • سازمانهايي كه مسائل و مشكلات توسعه همچون فقر يا بي اعتنائي به محيط زيست را تجزيه و تحليل مي كنند.


Usaid1

خانه كارآفرينان

از نظرUSAID (‌آژانس توسعه بين المللي در آمريكا ) سازمانهاي غير دولتي عبارتند از:

  • سازمانهايي كه براي توليد مستقيم يا پردازش و بازاريابي تشكيل شده اند. مانند تعاوني هاي كشاورزي و انجمن هاي اعتباري روستايي.

  • سازمانهايي كه با ديگر سازمانها و افراد منافع مشتركي دارند مانند اطاق هاي بازرگاني، اتحاديه هاي بازرگاني و گروههاي حقوق بشر.


خانه كارآفرينان

طبقه بندي سازمان هاي غير دولتي

ساده ترين روش براي طبقه بندي سازمانهاي غير دولتي به شرح ذيل است:

  • سازمانهاي عملياتي كه هدف اصليشان تدوين و اجراي پروژه هاي توسعه است.

  • سازمانهاي حمايتي كه هدف اصليشان دفاع در برابر يك معضل خاص و تأثير گذاري بر سياست ها و رويه هاي نهادهاي خاص است.


خانه كارآفرينان

در ميان سازمانهاي غير دولتي اجرايي ، مي توان اهداف، فلسفه ، تخصص و حوزه فعاليت هاي آنها را مجزا كرد، و نيز همچنين مي توان آنها را بر اساس مباني ذيل تقسيم بندي نمود :

  • فعاليت هاي كمكي يا توسعه مدار

  • فعاليت هاي مذهبي يا غير مذهبي بر اساس اعتقادات ايدئولوژيكي آنها و تأكيد بر ارائه خدمات يا مشاركت در امور محوري

  • خدمات دولتي يا خصوصي


خانه كارآفرينان

بانك جهاني نيز در طبقه بندي سازمانهاي غير دولتي به دو نوع سازمان غير دولتي اشاره مي نمايد:

  • سازمانهاي غير دولتي اجرايي( عملياتي): operational

    كه هدف اصليشان طراحي و اجراي پروژه هاي مرتبط با توسعه است.

  • سازمانهاي غير دولتي حمايتي advocacy

    كه هدف اصليشان دفاع يا ارتقاء موضوعي خاص و تأثير گذاري بر سياست ها و رويه هاي بانك جهاني است.


خانه كارآفرينان

بانك جهاني نيز در طبقه بندي سازمانهاي غير دولتي به دو نوع سازمان غير دولتي اشاره مي نمايد:

بانك جهاني سازمان غير دلتي اجراييكه در سطوح مختلف داراي فعاليت هستند را به سه گروه مختلف اصلي تقسيم مي كند:

1.سازمان هاي محلي يا جامعه مدار community- based كهدر خدمت مردماني خاص در يك حوزه جغرافياييهستند

2.سازمان ملي nationalكه در يكي از كشورهاي در حال توسعه فعاليت مي كنند

3.سازمان بين المللي internationalكه در چند كشور در حال توسعه مقر دارند و در بيش از يك كشور در حال توسعه فعاليت مي كنند.


خانه كارآفرينان

كلارك شش نوع طبقه بندي را درباره فعاليت هايي كه NGOs انجام مي دهند ارائه مي كند

1- سازمانهاي رفاهي

2- سازمانهاي فعال در زمينه نوآوري هاي فني

3- پيمانكاران خدمات دولتي كه همكاري تنگاتنگي بادول كشورهاي جنوب و سازمانهاي امدادي رسمي دارند

4- سازمانهاي توسعه كه در خصوص خودياري، توسعه اجتماعي و ايجاد دموكراسي در ميان جوامع فقير فعاليت مي كنند

5- سازمانهاي توسعه فقراء كه اعضاي آنها از كمك ذيگر سازمانها برخوردارند.

6- گروهها يا شبكه هاي حمايتي كه سازمانهاي غير دولتي بدون پروژه هاي عملياتي هستند.


خانه كارآفرينان

كورتن بخش سوم را به چهار طبقه تقسيم مي كند:

  • سازمانهاي داوطلب كه ضمن پايبندي به ارزش هاي مشترك به دنبال تحقق يك هدف اجتماعي هستند.

  • پيمانكاران خدمات عمومي كه سازمانهاي غير انتفاعي بازار مدار بوده و به دنبال اهداف اجتماعي هستند.

  • سازمانهاي مردمي كه در راستاي منافع و علائق اعضايشان كار مي كنند.

  • سازمانهاي غير دولتي تحت اداره دولت كه توسط دولت آفريده شده اند و ابزاري براي اجراي سياستهاي دولتي هستند.


خانه كارآفرينان

كورتن بخش سوم را به چهار طبقه تقسيم مي كند:

كارول NGOs را كه حلقه واسط بين گروههاي جامعه و توده مردم با سازمانهاي حكومتي و يا NGOs هاي بين المللي مي داند و آنها را به دو دسته تقسيم مي كند:

1- سازمانهاي حمايتي توده مردم

2- سازمانهاي حمايتي از اعضا


خانه كارآفرينان

انواع سازمانهاي غير دولتي و غير انتفاعي

1- سازمانهايتبليغاتي جامعه كه شكل فرمايشي دارند و مهم ترين فعاليتشان بسيج اعضايشان و نيز عموم است.

2- سازمانهايتخصصي كه كارشان علمي بوده و مهمترين فعاليتشان ارائه خدمات مشاوره و اطلاعات عمومي است.

3- سازمانهايبشردوستانه كه كارشان اخلاقي و عملي است و تلاش مي كنند تا مستقيماً به مردم نيازمند كمك كنند.

4- سازمانهايعام كه سازمانهايي در خدمت مردم عاذي هستند و فعاليت آنها عمدتاً در سطح داخلي و بومي مي باشد.


خانه كارآفرينان

ديويد كورتن در كتاب (( در ورود به قرن بيست و يكم)) ،NGOs ها را به چهار دسته تقسيم مي كند:

1- سازمانهاي داوطلبانه voluntary organization

2- پيمانكارهاي خدمات عمومي public service contractors

3- سازمانهاي مردميpeople organization

4- سازمانهاي غير دولتي حكومتي


خانه كارآفرينان

شبكه جهاني سازمان هاي غير دولتي گروههاي مهم NGO ها را در موارد ذيل خلاصه مي كند:

  • كودكان و نوجوانان

  • ارتباطات

  • حل تضاد

  • خلع سلاح

  • امداد رساني

  • استفاده نا بجا از مواد مخدر

  • آموزش


خانه كارآفرينان

شبكه جهاني سازمان هاي غير دولتي گروههاي مهم NGO ها را در موارد ذيل خلاصه مي كند:

  • مسائل محيطي

  • اخلاقيات و ارزش ها

  • خانواده، سلامتي و تغذيه

  • منابع انساني

  • حقوق بشر

  • حقوق

  • منابع طبيعي و انرژي


خانه كارآفرينان

شبكه جهاني سازمان هاي غير دولتي گروههاي مهم NGOها را در موارد ذيل خلاصه مي كند:

  • صلح و امنيت

  • جمعيت و سكونتگاه ها انساني

  • پناهجويان

  • مذهب

  • علم و تكنولوژي

  • توسعه پايدار

  • وضعيت زنان


خانه كارآفرينان

شبكه جهاني سازمان هاي غير دولتي گروههاي مهم NGO ها را در موارد ذيل خلاصه مي كند:

  • تجارت ، امور مالي، حمل و نقل

  • ملل متحد


خانه كارآفرينان

گروه هاي فعاليتي مهم در تقسيم بندي بين المللي سازمانهاي غير انتفاعي عبارتند از:

  • فرهنگ و سرگرمي

  • آموزش و تحقيق

  • بهداشت

  • خدمات اجتماعي

  • محيط

  • توسعه و خاته سازي

  • حمايت قانوني و سياسي


خانه كارآفرينان

گروه هاي فعاليتي مهم در تقسيم بندي بين المللي سازمانهاي غير انتفاعي عبارتند از

  • امور بشردوستانه و ارتقاء داوطلبي گري

  • بين المللي

  • مذهبي

  • انجمن هاي حرفه اي و بازرگاني و اتحاديه ها

  • ساير موارد


خانه كارآفرينان

گروه هاي فعاليتي مهم در تقسيم بندي بين المللي سازمانهاي غير انتفاعي عبارتند از

مركز آمريكايي رده بندي ملي سازمانهايي كه از ماليات معاف هستند

( NTEE) سازمانهاي غير دولتي و غير انتفاعي را بر اساس فعاليت ها و اهداف سازماني آنها را در انواع مختلفي دسته بندي مي كند. دسته هاي مهم NGOs در اين طبقه بندي عبارتند از:

  • هنر، فرهنگ و امور انساني

  • آموزش

  • محيط و حيوانات

  • بهداشت

  • خدمات انساني

  • بين المللي

  • مزاياي اجتماعي و عمومي

  • مذهبي


خانه كارآفرينان

در يك تقسيم بندي ديگر ،NGOs از نظر جهت گيري به چهار دسته تقسيم مي شوند:

  • جهت گيري خيريه

  • جهت گيري خدماتي

  • جهت گيري مشاركتي

  • جهت گيري توانمند سازي


خانه كارآفرينان

انواع NGOs از نظر سطوح عمليات

  • سازمانهاي غير دولتي جامعه مدارcommunity – based organization

  • سازمانهاي غير دولتي در سطح شهرcity wid

    organization

  • سازمانهاي غير دولتي ملي national NGOsorganization

  • سازمانهاي غير دولتي بين المللي internationalNGOs organization


خانه كارآفرينان

ديويد لوئيس در يك دسته بندي كلي NGOs را به چهار دسته تقسيم مي كند:

  • بزرگ يا كوچك باشد

  • رسمي يا غير رسمي باشد

  • از بيرون تأمين مالي شود يا بوسيله داوطلبان تأمين مالي مي شود.

  • خيريه و پدرانه يا بنيادي و مبتني بر توانمند سازي باشد.


خانه كارآفرينان

واحد ECE سازمان ملل متحد نیز سازمانهای غیر دولتی را به دو دسته کلی تقسیم می کند:

1- سازمانهای غیر دولتی عملیاتی: سازمانهایی هستند که هدف اصلی آنها ، طراحی و اجراء پروژه های مرتبط با توسعه است آنها در قالب موارد ذیل دسته بندی می شوند:

1-1 سازمان های در سطح محلی که به یک جمعیت خاص در محدوده جغرافیایی کوچک خدمت می کنند.

1-2 سازمانهای ملی که در یک کشور فعالیت می کنند.

1-3 سازمانهای بین المللی که نوعاً دفتر مرکزی آنها در کشورهای توسعه یافته است و عملیات آنها در بیش از یک کشور صورت می گیرد.

2- سازمانهای غیر دولتی حمایتی: که هدف اصلی آنها دفاع یا ترویج یک موضوع خاص است.


خانه كارآفرينان

ويژگى هاى سازمان هاى غير دولتى بين المللى

  • تداوم و استمرار

  • آزاد بودن عضويت

  • مقبوليت قانونى

  • تأمين مالى از كشورهاى مختلف

  • شفافيت


خانه كارآفرينان

انواع سازمان هاى غير دولتى بين المللى

  • سازمان هاى غير دولتى داراى مقام مشورتى عام سازمان ملل

  • سازمان هاى غير دولتى داراى مقام مشورتى خاص

  • سازمان هاى غير دولتى عضو برنامه هاى اطلاعات عمومى

  • سازمان هاى غير دولتى مشاركت كننده در كنفرانس ها

  • سازمان هاى فراملى

  • مطبوعات و رسانه هاى گروهى

  • كنفرانس هاى سازمان هاى غير دولتى داراى روابط مشورتى

  • سازمان هاى غير دولتى بنيادگرا: جنبش هاى شهروندان


خانه كارآفرينان

ويژگى هاى سازمان هاى غير دولتى بين المللى

  • سازمان هاى غير دولتى بشر دوستانه

  • سازمان هاى غير دولتى ميدانى

  • سازمان هاى نيمه مستقل

  • انجمن هاى كاركنان مؤسسات بين الدولى

  • انجمن هاى داوطلب: بخش ثالث

  • تعاونى ها و انجمن هاى كمك هاى دوجانبه

  • بنيادهاى خيريه

  • انجمن هاى (اتحاديه هاى) بازرگانى و كارتل ها

  • گروه هاى فشار يا گروه هاى جلب رأى

  • احزاب سياسى


خانه كارآفرينان

ويژگى هاى سازمان هاى غير دولتى بين المللى

  • انجمن هاى نخبگان

  • انجمن هاى‌ سرى

  • تشكل ها و فرقه هاى مذهبى

  • باندهاى جنايى بين المللى

  • گروه هاى تروريستى و جنبش هاى آزادى خواه

  • سازمان هاى غير دولتى بين المللى داراى هويت قانونى

  • سازمان ها و شبكه هاى غير رسمى


خانه كارآفرينان

ويژگى هاى سازمان هاى غير دولتى بين المللى

  • سازمان هاى الكترونيكى: اينترنت

  • جنبش هاى اجتماعى فراملى

  • جوامع بين المللى

  • سازمان هاى مختلط

  • سازمان هاى خود معرف


خانه كارآفرينان

نقش های سازمان های غیر دولتی

سازمان های غیر دولتی واقعیت سیاسی جدیدی را در قلمرو جهانی آشکار می سازند. آنهابرای ایجاد تحرک، بیان علایق و مافع مردم در سطوح مختلف تصمیم گیری بوجودآمده اند.

سازمان های غیر دولتی،در حال فعالیت بر روی مسائلی همچون کمک به حذف علل ساختاری فقر؛برای تشخیص حقوق سبز،جهت محافظت از محیط،و دستیابی به الگوهای پایدار توسعه می باشند.

Ngo ها نسبت به آژانس های دولتی از یک مزیت مقایسه ای برخوردارند.


Ngo s

خانه كارآفرينان

سرنیا چهار حوزه اصلی که NGOs دارای مزیت رقابتی هستند را بیان می کند:

  • 31. Ngoها مردم فقیر را در مناطق محروم مورد رسیدگی قرار می دهند؛جایی که حکومت حضور ندارد و یا حضورش اثر بخش نیست.

  • 2. Ngo ها با هزینه کمتری عملیات خویش را انجام می دهند، چرا که ماهیت داوطلبی دارند و هزینه بالاسری فنی کمتری نیز دارند.

  • . Ngoها بوسیله کار با گروه های جامعه به عنوان شرکاء مشارکت محلی را ارتقاء می بخشند و بر ابتکارات خودیاری محلی و کنترل محلی برنامه ها تأکید دارند.

  • 4. Ngoها متناسب با نیازها و شرایط محلی نوآوری می کنند و خود را با آنها تطبیق می دهند.


خانه كارآفرينان

مهمترین نقش های سازمانهای غیر دولتی در فرآیند توسعه

1- حامیان سازمان های غیر دولتی، NGOها را به عنوان جایگزینی مناسب برای دول کشورهای میزبان در ارائه خدمات و اولویت هایی همچون برنامه ریزی خانواده ها، حمایت کودکان، توسعه شرکت های کوچک، محیط زیست و غیره می دانند. تمرکز اصلی حامیان،درتقویت بخش سازمان های غیر دولتی،موجب گسترش وتوانایی سازمانی در برنامه ریزی،اجرا و ارزیابی برنامه های توسعه شده است.

2- سازمان های غیر دولتی در سطح عام،نیروهای مهم برای دموکراتیزه ساختن و تقویت جامعه مدنی به شمار می آیند. از آنجائیکه بسیاری از سازمان های داوطلب دارای ارزش ها و ایده آل های مشترکی در میان اعضاء خود هستند،لذا حامیان و تسریع کنندگان هم تغییرات اجتماعی بشمار می روند.


خانه كارآفرينان

مهمترین نقش های سازمانهای غیر دولتی در فرآیند توسعه

3- سازمانهای غیر دولتی می توانند منبع نوآوری،تجربه کردن وآزمودن رویکردهای نوین در قبال مسائل توسعه باشند.سازمان های غیر دولتی می توانند نقشی بسیار مهم در توسعه داشته باشند.

4- سازمان های غیر دولتی نقشی مهم در ارائه بازخورهای لازم در زمینه سیاست ها و برنامه ها دارند که این امر از طریق مشارکت در تغییرات سیاسی و کمک به تدوین برنامه های توسعه محقق می گردد.


خانه كارآفرينان

جان کلارک از بانک جهانی معتقد است که جامعه سازمان های غیر دولتی می تواند فعالیت های ذیل را انجام دهد:

1- ترغیب نهادهای کمک کننده رسمی و وزارتخانه ها جهت اتخاذ رویکردهای موفق؛

2- فعّالیت به عنوان مسیر و کانال فناوری و روش های نوین

3- آموزش عمومی در زمانی که حقوق آنها تحت پوشش برنامه های دولتی است؛

4- آشنا ساختن برنامه های رسمی با نیازهای عمومی از طریق فعالیت به عنوان کانالی برای انتقال دیدگاه های عمومی و تجارب داخلی؛

5- فراهم کردن امکان همکاری موثر اجرایی با نهادهای دولتی و کمک کنندگان؛

6- تأثیر گذاری بر سیاست های توسعه موسسات ملی و بین المللی از جمله کمک به تمرکز زدایی و اصلاحات مدنی؛

7- کمک به دولت و کمک کنندگان برای اجرای اثر بخش تر استراتژی توسعه از طریق تقویت نهادها، آموزش پرسنل و تویعه توانایی های مدیریتی،


خانه كارآفرينان

به نظر می رسد کهUSAID برمبنای تجزیه و تحلیل های گسترده انتظار دارد که با قدرت دادن به سازمان های غیر دولتی و حمایت از توسعه جامعه سازمان های غیر دولتی، نتایج ذیل حاصل شود:

1- هنگامی که سطح بالایی از روابط متقابل میان سازمان های غیر دولتی، دولت و شرکت های کوچک وجود داشته باشد، مناسب ترین جّو برای کاهش فقر و اقدامی کارآمد در قبال دیگر اولویت های اجتماعی بوجود می آید، هر چند که جدا کردن علت و معلول در این فرآیند بسیار دشوار است.

2- مطالعات انجام شده در مورد برنامه های تمرکز زدایی و اصلاحات ارضی در بسیاری از کشورها اثبات کرده است که حضور فعال سازمان های غیر دولتی عاملی کلیدی در تأثیر گذاری بر میزان منافعی است که در اختیار شهروندان فقیر قرار می گیرد.

3- تجربه بانک جهانی که بر گرفته از ارزیابی پروژه های مالی 25 بانک در کشور های مختلف می باشد، اثبات کننده رابطه ای قوی میان موفقیت پروژه و مشارکت سازمان های معمولی است.

4- سازمان های غیردولتی دارای توانایی های فنی و سوابق درخشان ، می توانند روش های مفید و نتایج پروژه ها را فراهم سازند.


خانه كارآفرينان

دیوید لوئیس برای NGOها سه نقش عمده قائل است:

1- نقش مجری( implementer role):

بسیج منابع برای ارائه کالاها و خدمات، هم به عنوان بخشی از برنامه ها و پروژه های خود NGO و

هم برنامه های دولت و آژانس های حامی.این نقش بسیاری از کارهای NGO را که شناخته شده هم

هستند، پوشش می دهد.

2- نقش تسهیل گری(Catalyst role):

توانایی NGOها در ایجاد انگیزش، تسهیل سازی، یا به تغییر مثبت در میان سایر فعالان در سطح فردی

یا سازمانی. این نقش، سازماندهی توده عوام و شکل گیری گروه و ایجاد سرمایه اجتماعیو فعالیت های

حمایتی و..... را شامل می شود.

3- نقش شریک(partner role):

این نقش شامل رشد گرایش NGOها به همکاری با دولت، حامیان و بخش خصوصی برای انجام فعالیت ها به صورت مشارکتی و روابط پیچیده ای که در میان NGOها ظهور نموده است.


خانه كارآفرينان

ناجام چهار نوع نقش برای NGOها در فرآیند خط مشی گذاری بیان می دارد:

1- نقش خدمات رسانی:اقدام مستقیم برای انجام آنچه که باید صورت گیرد.

2- نقش وکالتی یا حمایتی:گفتگو و رایزنی با حکومت برای انجام کارهای درست.

3- نقش نوآوری:ارائه پیشنهاد و اثبات اینکه چطور کارها باید به طریق متفاوتی انجام شود.

4- نقش نظارتی:تلاش در جهت اطمینان از اینکه حکومت و بخش خصوصی کاری که باید انجام دهند را انجام می دهند.



خانه كارآفرينان

کارآفرینی در سازمانهای غیر دولتی

تعاریف و مفاهیم کارآفرینی

کارآفرینی، خلاقیت و کسب و کارهای مخاطره آمیز؛ سوخت موتور اقتصاد مدرن را فراهم می کنند. اهمیت این سه عنصر نمی تواند اغراق آمیز باشد. کارآفرینان که در رأس کسب و کارهای مخاطره آمیزند، در جستجوی فرصتها هستند، و خلاقیت اغلب ابزاری برای موفقیّت آنها تلقی می شود.

کارآفرینان به عنصر تغییر به عنوان یک پدیده معمولی می نگرند، و همیشه در جستجوی تغییر هستند، به آن واکنش نشان می دهند و از آن به عنوان یک فرصت، بهره برداری می کنند.

کارآفرینی فرآیندی است که در محیط ها و مجموعه های مختلفی اتفاق می افتد و طی آن تغییرات در سیستم اقتصادی از طریق نوآوری های افرادی که به فرصتهای اقتصادی واکنش نشان می دهند، رخ می دهد که این باعث ایجاد ارزش فردی و اجتماعی خواهد شد.(Echols&Neck,1998,p.1(.

استیونسون و همکارانش معتقدند که کارآفرینی عبارتست از فرآیندی که فرصت ها بوسیله افراد (یا برای خودشان یا برای سازمانی که در آن کار می کنند)؛ بدون توجه به منابعی که در کنترل آنهاست، تعقیب می شود.


خانه كارآفرينان

اساساً کارآفرینان و رفتار کارآفرینانه در هر زمینه ای یافت می شوند؛ که مهمترین این زمینه ها عبارتند از:

1-کسب وکا تجاری

2- امر اجتماعی، به ویژه در پیشگامی ها و ابتکارات فردی( معمولاً کارآفرینی اجتماعی نامیده می شود) و پیشگامی و ابتکارات بخش عمومی(کارآفرینی مدنی)(social (enscivic entrepreneurship

3- امور علمی

4- امور هنری

5- امورورزشی

6- خدمت سربازی و نظام وظیفه

7- امور اکتشافی و ماجراجویانه(thompson&Geoff&Lees, 2000,p.5)


خانه كارآفرينان

کارآفرینی صرف نظر از زمینه ای که در آن فعالیت می کند دارای سه عنصر کلیدی است:

1- بینش(vision)

2- کسی با مهارتهای رهبری که می تواند بینش را به صورت عملیاتی درآورد.

3- اراده ای که چیزی را بنا کند؛ در آن رشد کند و پایدار بماند.


خانه كارآفرينان

تئوریزه کردن کارآفرینی

پژوهش در حوزه کارآفرینی، در دهه های 1950 و 1960 میلادی رایج گردید، اما در دهه های 1970 و 1980 میلادی با سکون مواجه شد و از اواخر دهه 1980 میلادی مجدداً توجهات را به سوی خود معطوف نمود. ادبیات کارآفرینی و کارآفرینان، حیطه رشته های مختلفی را در بر می گیرد، که مهمترین آنها عبارتند از : اقتصاد، روان شناسی، مردم شناسی و جامعه شناسی.

سه نگرش اصلی اقتصادی در حوزه کارآفرینی وجود دارد:

1- مکتب نئوکلاسیک(Neo-classic)

2- مکتب اتریش(Austrian school)

3- مکتب شومپیتر(Schumpeter's)


خانه كارآفرينان

در مکتب نئوکلاسیک، کارآفرین یک صائقه حسابگر است. افرادی که به سرعت رعد و برق گزینه ها و فرایندهای مولد را بررسی نموده و بهینه ها را انتخاب می نماید.

مکتب اقتصادی اتریش یک مفهوم پویاتر و غنی تر از کارآفرینی ارائه می دهد. بر اساس رویکرد مکتب اتریش، کارآفرینان فرصتهای بازار نامتعادل را کشف و مورد بررسی قرار می دهند تا بازار به موفقیت تعادل برسد.

شومپیتر به عنوان دانشجوی مکتب اتریش، کارآفرین را به عنوان یک متفکر جسور و رهبر کاریزماتیک می داند که باید با ترکیب منابع در یک روش تازه؛ عدم تعادل ایجاد نماید.

مطالعه کارآفرینی در روانشناسی بر درک اینکه چگونه صفات افراد مختلف با انگیزش و عملکرد کارآفرینانه ارتباط دارد؛ متمرکز است. متغیرهایی همچون، انگیزه توفیق، کانون کنترل ، ریسک پذیری، ارزش ها، تجربیات، مدل های نقش، آموزش و سن. از زمان ماکس وبر، تلاش هایی برای شناسایی گروه بندی اجتماعی مبتنی بر مذهب و نژاد که فعالیت کارآفرینانه را تشریح می کند، صورت گرفت.


خانه كارآفرينان

به طور کلی دو جریان مهم تئوری سازی در کارآفرینی وجود دار:

1- جریان روان شناختی

2- جریان جامعه شناختی

محققان روان شناختی، در جستجوی تشخیص مشخصات روانی کارآفرینان هستند. این مشخصات با عملکرد کارآفرینانه ارتباط دارند. این تئوری های روانی دیدگاه وسیعی در ارتباط با کارآفرینان روان شناسی را به کار می برند. تا کنون سه عامل اساسی در ارتباط با کارآفرینان مورد مطالعه قرار گرفته است.

1- تأثیرات روانی

2- مشخصات شخصی

3-اثرات تجربه قبلی فرد


خانه كارآفرينان

تئوری های جامعه شناختی نیز در جستجوی این هستند که چگونه محیط بر کارآفرینی تأثیر گذار است. برخی از این عوامل محیطی تأثیر گذار بر کارآفرینی در حوزه جامعه شناختی عبارتند از:

1- اهمیت نرخ سرمایه گذاری سازمان ها

2- عوامل سیاسی و خط مشی دولت

3- فرهنگ

4- موقعیت مکانی

5- حرفه ای شدن کارآفرینی

شومپیترکارآفرینی را در مفهومی وسیع به کار می گیرد و آن را شامل مدیران شرکت ها و حتی کارگزاری های بخش عمومی و غیر انتفاعی می داند و کارآفرینی را « موتور تخریبخلاقیت» می نامد.


خانه كارآفرينان

بر طبق تعریف پیتر دراکر که کارآفرینان را «جستجو گران فرصت» می نامد، همه این افراد می توانند کارآفرین باشند. دراکر معتقد است که ما باید درباره اقدامات و رفتار کارآفرینان صحبت کنیم و نه درباره روان شناسی کارفرینان.

اگرچه تفاوتهای اساسی بین کارآفرینان و غیر کارآفرینانئ مشاهده گردیده است، اما وارتمن در سال 1987 میلادی نتیجه می گیرد که ویژگی های روانی خاصی از کارآفرینان موفق که مجاب کننده باشد، به دست نیامده است.

پارستون، فرآیند کارآفرینی را به عنوان رفتار مدیریتی که دائماً از فرصتها برای دستیابی به نتایج مافوق ظرفیتهای افراد بهره برداری می کند، تعریف می نماید.


خانه كارآفرينان

تامپسون بر اساس ترکیب یافته های تحقیقات کلیدی، ده نکته اساسی راجع به کارآفرینی را بیان می کند:

1- کارآفرینان افرادی هستند که خود از دیگران متمایز می کنند.

2- کارآفرینی موضع یابی و بهره برداری از فرصتهاست.

3- کارآفرینان منابع مورد نیاز برای بهره برداری از فرصتها را می یابند.

4- کارآفرینان ارزش افزوده ایجاد می کنند.

5- کارآفرینان شبکه سازان اجتماعی و مالی خوبی هستند.

6- کارآفرینان دارای دانش عملی هستند.

7- کارآفرینان سرمایه مالی ، اجتماعی و هنری خلق می کنند.

8- کارآفرینان مدیریت ریسک دارند.

9- کارآفرینان در مواجهه با ناملایمات دارای قاطعیت و اراده هستند.

10- کارآفرینی، خلاقیت و نوآوری را شامل می شود.


خانه كارآفرينان

نوع شناسی کارآفرینی

نوع شناسی های متعددی از کارآفرینی در ادبیات موضوع ارائه شده است. اولین صاحبنظر پیشگام در زمینه طبقه بندی کارآفرینی، اسمیت است که این تقسیم بندی را بر اساس شخصیت، زمینه های اجتماعی و رفتاری، ارائه داده است.

اسمیت دو نوع از کارآفرینان را مورد شناسایی قرار داده است:

1- کارآفرینان افزارمند(craftsman)

2- کارآفرینان فرصت گرا(opportunistic)

1- کارآفرینان افزازمند:معمولاً از زمینه های کاری یقه آبی( کارگران سطوح عملیاتی) می آیند و

دارای تسهیلات و تجربه مدیریتی محدودی هستند. آنها کار فنی را به کار مدیریتی ترجیح می دهند.

چنین کارآفرینانی عموماً از سطح پائینی از آگاهی اجتماعی و مشارکت اجتماعی بر

خوردارند و مهارت های ارتباطی متقابل شخصی پائین تر از متوسط دارند و متمایل به اجتناب از

ارتباطند. این گروه از کارآفرینان معمولاً از سبک مدیریتی اتوکراتیک و یا پدرسالارانه استفاده می

کنند و تفویض اختیار نمی کنند. چنین کارآفرینانی دوست ندارند که ریسک کنند و معمولاً فاقد انعطاف پذیری

و اعتماد به نفس هستند.


خانه كارآفرينان

2- کارآفرینان فرصت گرا:

با سطح عالی تحصیلات و تنوع وسیعی از تجربیات کاری تشخیص داده می شوند. آنها تمایل دارند که دارای زمینه های اجتماعی طبقه متوسط باشند. چنین کارآفرینانی از سبک مدیریت نامتمرکز استفاده می کنند و موافق با ارزیابی هستند. کارآفرینان فرصت طلب سطح بالایی از از آگاهی اجتماعی دارند و از مشارکت اجتماعی بالایی برخوردارند.

آنها گرایش زیادی به سمت آینده ( با توجه به رویدادهای بازار و اقتصاد) و نرخ رشد سازمانشان دارند. سود کسب و کار، درآمد شخصی ( برای کسب و کارهای تجاری) و رشد سازمان، معیارهای موفقیت آمیز برای کارآفرینان فرصت گراست.

در یک مطالعه مشابه، باردن در سال 1997 میلادی، همان نتایج را دریافت، اما به جای کارآفرینی افزارمند و فرصت گرا از سرپرست و مدیر استفاده نمود.


خانه كارآفرينان

محققان دیگری نیز دسته بندی دیگری از کارآفرینان ارائه نموده اند. فیلی وآلدلج در سال 1987 میلادی سه نوع کارآفرینی را مورد شناسایی قرار داده اند.

1- افزارمندی(craft)

2- ارتقایی(promotion)

3- اداری(administrative)

دانتا برگووپر در سال 1981 سه نوع کارآفرین را مورد شناسایی قرار داد:

1- کارآفرینان افزارمند

2- کارآفرینان رشدگرا

3- کارآفرینان مستقل

برگر و برانسون در سال 1981 با مطالعه 50 کارآفرین رستوران داری در صنعت هتلداری،

سه نوع کارآفرین را شناسایی نمودند:

1- کارآفرین افزارمند

2- کارآفرین فرصت گرا

3- کارآفرین انسان مدار(humanistic)


خانه كارآفرينان

با توجه به میزان فعالیت کارآفرینی ، جانجا انواع مختلفی از کارآفرینی را به پنج دسته تقسیم می کند:

1- کارآفرین اداری:(opportunistic) در این نوع کارآفرینی، توسعه تولیدات، فرایندها و شیوه های جدید یا توسعه موارد موجود، اولویت بالایی دارد و به عنوان سرمایه گذاری جدید میان پرسنل فنی- علمی و مدیران- مجریان محسوب می شود.

2- کارآفرینی فرصت گرایانه:)acquisitive)این رویکرد بر ارزیابی و گسترش توسعه نوآوری های تکنولوژی داخلی و خارجی تأکید دارد. وجود یک محصول برتر نشانه یک رویکرد فرصت گرایانه در قبال کارآفرینی داخلی است.

3- کارآفرینی اکتسابی:( incubative)دراین مورد، کارآفرینی از طریق اکتساب توانائی های فنی دیگر شرکت ها واز طریق همکاری، مشاوره و یا انعقاد قرارداد با آنها صورت می گیرد تا به تکنولوژی آنها دست یافته شود.

4- کارآفرینی پرورشگاهی:( initiative)این امر نیازمند ایجاد واحدهای نیمه مستقل در شرکت های موجود برای اندیشیدن، آغاز کردن و تقویت شرکت های جدید است.

5- کارآفرینی تقلیدی:(sustainable entrepreneurship) در این رویکرد، نوآوری محدود به تقلید یا ایجاد تغییرات ساده در بسته بندی یا طراحی است.


خانه كارآفرينان

در ادبیات کارآفرینی، به انواع دیگری از کارآفرینی اشاره شده است که برخی از این عناوین عبارتند از: کارآفرینی پایدار، کارآفرینی اشتراکی، کارآفرینی مدنی و کارآفرینی پاسخگو.

1- کارآفرینی پایدار:(sustainable entrepreneurship)

شرکت ها در پهنه جهانی در حال ورود به مرحله جدیدی هستند که مسئولیت های ترکیبی در مقابل: مردم(

اشتغال، سلامتی، آموزش، حقوق بشر) سود( استمرار درآمدهای مالی و اقتصادی) زمین( پاکی محیط و

محافظت از منابع) را ضرورتی برای کارآفرینی خوب تلقی می کنند و تغییر از حداکثر سازی ارزش برای

سهامداران به حداکثر سازی ارزش برای ذینفعان در حال اتفاق است. حکومت هاNGOs، مشتریان، اتحادیه

ها و سهامداران به عنوان ذینفعان از شرکت ها می خواهند کع این مسئولیت ها را در قبال موضوعات

اجتماعی- اخلاقی و محیطی به طور گسترده تری به انجام رسانند.

2- کارآفرینی اشتراکی:(acquisitive)

برای تشریح موقعیتی به کار برده شده است که گروهی از افراد جامعه که با یکدیگر کار می کنند، در آغاز

بدون وجود سازمانی با ساختار رسمی، با هدف ایجاد و پیشرفت ایده ها و فرصت ها برای ایجاد منافع

اقتصادی و اجتماعی جامعه، تلاش می کنند و افراد را به انجام فعالیت های کارآفرینانه در جامعه ترغیب می

نمایند.


خانه كارآفرينان

3- کارآفرینی مدنی:همانگونه که برخی سازمانهای بزرگ تلاش می کنند از انعطاف پذیری و پاسخگویی سازمان های کوچکتر بهره برداری کنند و بعضی مدیران را که به شکل کارآفرینانه رفتار می کنند(به طور کلی به عنوان کارآفرینی درونسازمانی شناخته می شوند) مورد تشویق قرار می دهند، بعضی سازمان های بخش عمومی نیز به مدیرانشان آزادی عمل می دهند تا در جهت بهبود سطح خدمات جامعه مدنی بکوشند که آنرا اصطلاحاً کارآفرینی مدنی می گویند.

4- کارآفرینی پاسخگو:(responsible entrepreneurship)

ائتلاف شمال برای تحقق توسعه پایدار، مفهومی تحت عنوان کارآفرینی پاسخگو را مطرح می کند.

کارآفرینی پاسخگو موضوعی است که فعالانه از توسعه پایدار حمایت می کند، به محیط زیست آسیب نمی

رساند، و اقداماتی در جهت منافع اجتماعی و بهداشت عمومی به عمل می آورد.NGOs در هر جامعه ای

به دنبال تحقق کارآفرینی پاسخگو هستند و برای دستیابی به توسعه پایدار ، این مفهوم را مورد توجه قرار

می دهند.

از میان دسته بندی های مختلفی که در خصوص کارآفرینی به عمل آمده است، تقسیم بندی کورنوال و پرلمن

کاربردهای بیشتری در حوزه مدیریت دارد:

1- کارآفرینی فردی (individual entrepreneurship)

2- کارآفرینی درون سازمانی (intrapreneurship)

3- کارآفرینی سازمانی یا سازمان کارآفرینانه entrepreneurial organization) )


خانه كارآفرينان

کارآفرینی فردی

تشخیص اینکه کارآفرینان چه کسانی هستند و باید چه کاری انجام دهند تا کارآفرین نامیده شوند، نقطه ثقل مباحث متعددی بوده است. در حقیقت، اکثر افرادی که کارآفرین نامیده می شوند، خودشان را شایسته این نام نمی دانند. یک کارآفرین ایالات مرکزی آمریکا که در برابر گروهی از کارآفرینان آینده سخن می گفت، تا آنجا پیش رفت که اظهار داشت: هیچ چیزی به عنوان کارآفرین وجود ندارد. علت این امر ریشه در این تعریف ساده دارد که کارآفرینی مفهومی ساده نیست.

کارآفرینی شکل های بسیاری دارد و مشخص نمودن این امر که وظیفه یک کارآفرین چیست، واقعاً دشوار است. مخترعین، وکلا، تجار، آموزش دهندگان و پزشکان همه می توانند کارآفرین باشند.

اگر توجه ما از اینکه کارآفرین کیست به این منتقل شود که کارآفرین چه کاری انجام می دهد، آن گاه تعریف کارآفرینی روشنتر می گردد.

کارآفرین فردی است که یک سازمان را تأسیس یا اکتساب کرده و یا نمایندگی آن را به دست می آورد. در همین راستا ، عبارت کلیدی حاصل از این تعریف،« سازمان مستقل» است.


خانه كارآفرينان

کارآفرینی درون سازمانی

گیفورد پینکات در کتاب« اشکال کارآفرینی»، مفهوم کارآفرینی در سازمان ها را مطرح کرد. این نوع کارآفرین به فردی اطلاق می شود که در سازمان ها فعالیت می کند. مزایای استفاده از این نوع کارآفرینان کاملاً روشن و واضح است. آنها خدمات و محصولات جدیدی را معرفی و تولید می نمایند که این امر باعث رشد و سود شرکت می شود.

تحقیقات و نظریات گوناگون نشان می دهند که کارآفرین در سازمان ها نیاز به سازمانی دارد که برای موفقیت دراز مدت ، از کارآفرینی حمایت کرده و آن را تقویت می کند.

فرآیند مورد توجه یک کارآفرین سازمانی با فرآیند مورد توجه کارآفرینان مستقل تفاوت دارد. درست است که مفهوم کارآفرینی در سازمان ها، گسترده است، اما یک کارآفرین مستقل در بازارهای اقتصادی، گسترده تر و انعطاف پذیرتر فعالیت می کند.

کارآفرینی درون سازمانی درون سازمان رخ می دهد که مانع از کارآفرینی می گردد. به عبارت دیگر، بسیاری از سازمان ها در ایجاد محیطی برای کارآفرینی ناتوان هستند. بنابراین، کارآفرینان سازمان ها، افرادی هستند که اغلب در فعالیت های کارآفرینی سازمان ها و بدون حمایت سازمانشان درگیر هستند.


خانه كارآفرينان

کارآفرینی سازمانی یا سازمان های کارآفرینانه

ژوزف شومپیتر می گوید: « نیازی نیست که کارآفرینی یک کار فیزیکی خاصی باشد. هر محیط اجتماعی روش خاص خود را برای کارآفرینی دارد» یک سازمان می تواند محیطی را فراهم آورد که در آن تمام اعضا بتوانند در انجام امور کارآفرینی شرکت کنند. همان طور که اسکات دگرامو سر دبیر مجله موفقیت می گوید:« دیگر مالک شرکت تنها فردی نیست که بتوان او را کارآفرین نامید».

افراد بسیاری که سازمان ها را رها کرده و خودشان سازمان جدیدی تأسیس می کنند، نمایانگر آنند که اکثر سازمان ها قادر نیستند، محیطی را برای کارآفرینی خلق کنند. البته برخی افراد فقط برای تأسیس یک سازمان جدید سازمان خود را ترک می کنند و شرایط محیط داخلی سازمان اهمیت چندانی برایشان ندارد. اما بسیاری از افراد، در صورت وجود حمایت مناسب در سازمان می مانند.

سازمانی که چنین محیط داخلی را خلق می کند، سازمان کارآفرین تلقی می شود. البته حضور کارآفرینان در سازمان ها منعکس کننده کارآفرین بودن یک سازمان نیست.

بنابراین یک سازمان کارآفرین آماده و قادر است تا خود را با محیط متغیر خارج از سازمان تطبیق دهد. امروزه سازمان ها با هزاران نوع تغییر مواجه هستند؛ به دلیل ظهور بازارهای جهانی تغییری بنیادی در عرصه اقتصادی رخ داده است؛ جامعه به طرق گوناگون رو به تغییر است که به شدت بر کسب و کار اثر می گذارد.

ایجاد یک سازمان کارآفرین فرآیند ساده ای نیست. باید به کل سازمان، چگونگی فعالیت گروه ها در آن و نهایتاً کارآفرینان سازمان های بزرگ توجه کرد.

کارآفرینی سازمانی نه تنها نیازمند تمرکز بر اهداف و رویه های کیفی و کمی است، بلکه بر افراد و نتایج نیز هست.این امر نیازمند نگرشی متفاوت در قبال کارکنان است، زیرا در اغلب موارد کارمندان واقعاً زیر دست نیستند.


خانه كارآفرينان

ایجاد سرمایه؛ حاصل کارآفرینی

شکل زیر چها سرمایه جداگانه را مورد شناسایی قرار می دهد که می تواند به وسیله کارآفرینی و کارآفرینان ایجاد یا تهدید شود.

سرمایه مالی

سرمایه هنری

سرمایه اجتماعی

سرمایه محیطی

سرمایه مالی، ایجاد ثروت را نشان می دهد، که نتیجه یک کسب و کار انتفاعی است. سرمایه اجتماعی ، منابع جامعه را نشان می دهد که نوعاً نتیجه کارآفرینی اجتماعی است. در حالی که سرمایه هنری چیزهای ناملموس تری را نشان می دهد که زندگی انسانها را پر نشاط می کند و احساس رضایت را ایجاد می کند. سرمایه محیطی نیز با پایداری منابع طبیعی سرو کار دارد.

مفهوم کارآفرینی اجتماعی، کارآفرینی در یک زمینه اجتماعی برای سازمان های غیر تجاری و اقتصاد اجتماعی را در بر می گیرد.


خانه كارآفرينان

کائو کارآفرینی را به عنوان فرآیند افزودن چیزی جدید( خلاقیّت) و چیزی متفاوت( نوآوری) به منظور خلق ثروت برای افراد و ارزش افزوده برای جامعه تعریف می کند:

این تعریف کمک می کند به اینکه با چه معیارهایی می توان کارآفرینان اجتماعی را تشخیص داد:

1- کسب و کارهای بازرگانی(انتفاعی) که تعهداتی برای کمک به جامعه و محیط دارند؛

2- موسسات اجتماعی که دارای اهداف اجتماعی وسیعی هستند، اما هنوز کسب و کار تجاری دارند؛

3- بخش داوطلبانه؛


خانه كارآفرينان

مفهوم و تعاریف کارآفرینی اجتماعی

راجع به کارآفرینی اجتماعی و کارآفرین اجتماعی تعاریف مختلفی به عمل آمده است که به برخی از مهمترین آنها اشاره می کنیم:

1- کارآفرین اجتماعی زمینه نوظهوری است که شامل: سازمان های غیر انتفاعی است که افراد را در شروع کسب و کارهای انتفاعی یاری می دهند؛ سازمان های غیر انتفاعی که برای ایجاد نقدینگی به منظور پیشبرد برنامه هایشان، ارزش اقتصادی ایجاد می کنند؛ از منابعشان به صورت خلاقانه برای موضوعات اجتماعی استفاده می کنند.

2- کارآفرینی اجتماعی شامل توسعه برنامه های نوآورانه برای کمک به بهبود معیشت کسانی است که فاقد

کسب و کار و قدرت مالی هستند و یا در استفاده از فرصتهای خدمات اجتماعی با محدودیت مواجه می

باشند.(the inter – American development bank, 2000,p.1)


خانه كارآفرينان

مفهوم و تعاریف کارآفرینی اجتماعی

3- کارآفرینی اجتماعی زمینه نوظهوری است که بویژه در میان سازمان های غیر انتفاعی رایج

گردیده است و فعالیت های اجتماعی مخاطره آمیز، کسب و کارها با هدف اجتماعی و فعالیت

های مخاطره آمیز ذر زمینه توسعه اجتماعی را شامل می شود.(the internet nonprofit center,2001,p.1)

4- کارآفرین اجتماعی، کسی است که کسب و کار غیرانتفاعی برای ایجاد درآمد جهت هزینه

کردن برای خدمات اجتماعی متقبل می شود.(Mcnamara, 1999,p.1)

شاید گریگوری دیس از دانشگاه استنفورد، بهترین تعریف از کارآفرینی اجتماعی را ارائه کرده باشد. به نظر

او کارآفرینی اجتماعی شور و شوق یک رسالت اجتماعی را با بینش تجاری و بازرگانی ترکیب می

کند.(Authenticity consulting ,1999,p.1)


خانه كارآفرينان

تعریف ذیل تأکید بر نظم و قابلیت کاربرد عقاید ارزش آفرینی برگرفته از سیsay وعوامل تغییر و نوآوری از شومپیتر(schumpeter) ، پیگیری فرصت ها از دراکر(Drucker) و تدبیر و چاره اندیشی استیونسون را با یکدیگر ترکیب می کند.بطور خلاصه ، این تعریف را می توان به شرح ذیل بیان کرد:

1- تطابق با ماموریت ایجاد و حفظ ارزش های اجتماعی (نه ارزش خصوصی)

2- شناخت و پیگیری فرصت های جدید در راستای آن هدف

3- حضور در یک فرآیند مستمر نوآوری، تطابق و یادگیری

4- فعالیت بدون محدودیت های وضع شده از طرف عواملی که فعلاً در اختیار هستند

5- ایجاد حس مسئولیت پذیری در قبال نهادهایی که در راستای ایجاد نتایج مناسب هستند.


خانه كارآفرينان

کارآفرینان اجتماعی مد نظر شومپیتر کسب و کار خود را اصلاح یا متحول می کنند. در این تعریف، هر عنصر نیازمند تشریح هر چه بیشتر است، که در اینجا هر یک از اینها به طور جداگانه بررسی می گردد.

1- عوامل تغییر در بخش اجتماعی:

کارآفرینان اجتماعی از نظر شومپیتر اصلاح کننده یا متحول کننده، و در عین حال دارای هدفی اجتماعی هستند. آنها در نحوه انجام امور در بخش اجتماعی تغییرات اساسی ایجاد می کنند. دیدگاه آنها روشن و واضح است. آنها به ریشه علل مشکلات می پردازند، نه صرفاً به بهبود آنها، و به جای برآورده کردن نیازها آنها را کاهش می دهند.

آنها به دنبال ایجاد تغییرات سیستماتیک و پیشرفت های پایدار هستند. اگرچه آنها به طور داخلی و محلی فعالیت می کنند، اما فعالیت های آنها توان بالقوه برانگیختن پیشرفتهای جهانی در عرصه های برگزیده آموزش، مراقبتهای بهداشتی، توسعه اقتصادی، محیط زیست و یا هر بخش دیگر اجتماعی را دارد.

2- ترسیم هدفی مشخص برای ایجاد و حفظ ارزش های اجتماعی:

این امر نقطه ثقل وجهتمایز کارآفرینان اجتماعی از کارآفرینان اقتصادی و حتی از شرکت های دارای مسئولیت های اجتماعی است. یک هدف اجتماعی برای یک کارآفرین اجتماعی الزامی است. این هدف برای پیشرفت های اجتماعی است و نمی توان آنرا با مزایای خصوصی افراد تنزل داد.


خانه كارآفرينان

سودآوری، ایجاد ثروت یا برآورده ساختن نیازهای مشتریان، بخشی از این الگوست. اما اینها ابزار یک هدف اجتماعی هستند نه خود آن هدف. کارآفرینان اجتماعی به دنبال سود بلند مدت اجتماعی حاصل از سرمایه گذاری هستند. آنان خواستار سرعت بیشتر و ایجاد پیشرفت های ماندگار هستند. آنها همیشه در اندیشه تأثیرگذاری مستمرند.

3- شناخت و پیگیری فرصت های جدید:

هنگامی که دیگران مسائل و مشکلات را می بینند، کارآفرینان فرصت ها را می بینند. کارآفرینان اجتماعی صرفاً بدنبال درک یک نیاز اجتماعی یا دامنه فعالیت هایشان نیستند، بلکه آنان به دنبال تحقق پیشرفت ها و کارآمد ساختن اندیشه خود هستند. آنها افرادی با استقامت و با پشتکار هستند. کارآفرینان به جای برداشتن مانعی که با آن مواجه می شوند، از خود می پرسند:« ما چگونه می توانیم بر آن غلبه کنیم؟ چگونه می توانیم این کار را عملی سازیم؟

حضور در یک فرآیند مستمر نوآوری، تطابق و یادگیری:

کارآفرینان نوآور بوده و به دنبال زمینه های جدید، ایجاد الگوهای نوین و تدوین رویکردهای تازه هستند. البته همان طور که شومپیتر می گوید، نوآوری اشکال متعددی دارد . نوآوری نیازمند ابتکار و ساخت یک چیز کاملاً تازه نیست؛ بلکه صرفاً در برگیرنده استفاده از یک ایده موجود به روش جدید یا در قبال موقعیتی جدید است. کارآفرینان تمایل دارند تا در برابر ابهامات شکیبایی بالایی از خود نشان دهند و خطرات مقابل خود و دیگران را مهار و اداره کنند. آنها شکست در یک پروژه را یک تجربه یادگیری می دانند نه یک تراژدی فردی و شخصی.


خانه كارآفرينان

5- ایجاد حس مسئولیت پذیری در قبال نهادهایی که در راستای ایجاد نتایج مناسب هستند:از آنجا که نظم بازار به خودی خود باعث جمع آوری شرکت های ناکارآمد نمی شود، لذا کارآفرینان اجتماعی برای تضمین ارزش آفرینی خود گام هایی بر می دارند. این امر بدان معناست که آنها به دنبال درک نهادهیی هستند که برایشان کار می کنند. آنها انتظارات و ارزش های سرمایه گذاران از جمله کسانی که سرمایه گذاری پولی یا تخصصی می کنند را درک می کنند.

6- کارآفرینان اجتماعی در صورت لزوم برای افزایش مسئولیت پذیری خود مکانیزم هایی مشابه بازار را خلق می کنند:

آنها پیشرفت خود در زمینه نتایج اجتماعی، مالی و مدیریتی و نه صرفاً حجم داده یا فرآیندهایشان را ارزیابی می کنند. آنها از این اطلاعات برای اصلاح خود استفاده می کنند.

به طور کلی کارآفرینی اجتماعی، نمایانگر مجموعه رفتارهای استثنایی است. این رفتارها باید توسط افرادی که توانایی انجام آنها را دارند ترغیب شوند.

آیا هر فردی می تواند کارآفرین اجتماعی باشد؟ جواب منفی است. حتی تمامی رهبران بخش های اجتماعی نیز نمی توانند کارآفرین باشند. همین موضوع در مورد شرکت ها نیز صدق می کند. همانگونه که سی، شومپیتر، دراکر و استیونسون نیز می گویند، هر مدیر شرکتی نمی تواند کارآفرین باشد.

کارآفرینان اجتماعی در واقع بذرهای کمیاب هستند. این تعریف نمایانگر جایگاه مجزای آنها بوده و تضمین کننده آن است که به کارآفرینی اجتماعی به شکل محدود و اندک پرداخته نشده است.

ما برای کمک به خودمان در یافتن روش های جدید پیشرفت اجتماعی به هنگام ورود به قرن جدید، به کارآفرینان اجتماعی نیازمندیم.


خانه كارآفرينان

مراحل فرآیند کارآفرینی اجتماعی

مرحله اول ، خلق یک ایده یا نظر است. مرحله دوم، مطالعه یک ایده است. این مرحله نیازمند روش جوشش فکری

است(brain storming). مرحله سوم، نیازمند حمایت متخصصان حرفه ای، همچون حسابداران، وکلا،

پژوهشگران و ..... است.

مرحله 1: توسعه یک ایده جدید یا گسترش یک ایده قدیمی

مرحله 2: مطالعه و بررسی ایده ها

مرحله 3: آماده کردن یک طرح شغلی، طرح بازاریابی و بررسی امکانات

مرحله 4: جستجوی منابع مالی

مرحله 5: اجرای طرح ها

مراحل فرآیند کارآفرینی


خانه كارآفرينان

مشخصات مشترک

ویژگی های عمومی( مشترک) سازمان های کارآفرینانه اجتماعی کوچک و سازمان های کارآفرینانه اقتصادی کوچک چه هستند؟

1- تلاش های محلی محصولات و خدمات مبتکرانه ای را به وجود می آورند که معمولاً به طور محلی ایجاد شده اند.

2- اغلب، طرق مختلف آزمون کردن را می سازند، تجربه می کنند و از رویکردهای مختلفی برای رسیدن به روش های کاربردی استفاده می کنند.

3- هر دو دارای رهبرانی هستند که از تعهد بسیار بالا نسبت به کسب و کارشان برخوردارند.

4- هر دو حداقل در آغاز کار، دستیابی به نیازهای مردم محلی را پی می گیرند، و به همین دلیل بطور وسیع به وسیله مردم مورد حمایت قرار می گیرند.


خانه كارآفرينان

تفاوت ها

علیرغم شباهت های بین کارآفرینی اقتصادی و اجتماعی، افتراقات اساسی بین این دو وجود دارد. سازمان های کارآفرینانه اجتماعی متعهد به: « تغییر محیط شان هستند» و فقط تولید یک محصول یا خدمت به اندازه کافی برای اطمینان از کامیابی مالی شان قابل قبول نیست.

تفاوتهای دیگر نیز بین این دو نوع وجود دارد:

1- ارزش ها و ایدئولوژی ها، موضوعات محوری در سازمان های کارآفرینانه اجتماعی و فعالیت سازمانی، اغلب در شرایط ایدوئولوژی و ارزشی توجیه شده است. این ویژگی در بیشتر سازمان های کارآفرینانه اقتصادی کمتر به چشم می خورد.

2- فعالیت های محوری در سازمان های کارآفرینانه اجتماعی در مرزهای سازمانی است و رویدادهای خارج از سازمان اغلب مهم تر از رویدادهای درون سازمانی هستند.

بطوری که هر هدف و ماموریتی می تواند بوسیله رویدادهای خارجی تغییر کند. این موضوع در سازمان های کارآفرینانه اقتصادی کمتر وجود دارد.

3- اختیار تصمیم گیری تخصیص منابع در سازمان های کارآفرینانه اجتماعی ممکن است به صورت بیرونی صورت گیرد. مالکیت از نظر دارایی ها و سرمایه های سازمانی ممکن است همچنین به صورت بیرونی باشد .


خانه كارآفرينان

تفاوت ها

گروه های مشتریان ممکن است بر مسیر سازمان تأثیر بگذارند. در سازمان های کارآفرینانه اقتصادی اگرچه قسمتی از تأمین بودجه به صورت بیرونی است، ولی اختیار تصمیم گیری اکثراً درونی است و عمدتاً به وسیله نیاز درونی و سپس بوسیله تقاضای گروه مشتریان هدایت می شود.

4- موفقیت در سازمان های کارآفرینانه اجتماعی معمولاً با گزاره های تغییر کیفیتی، به جای گزاره های رشد کمیتی، مورد اندازه گیری و سنجش قرار می گیرد.

این مطلب بدان معناست که وقتی سازمان کارآفرینانه اجتماعی به اهداف و مأموریتش دست یافت، نیاز سازمان برای یافتن مأموریت های جدید، بقاء آن را قابل توجیه خواهد کرد، که این در مورد سازمان های کارآفرینانه اقتصادی صادق نیست.

البته این تفاوت ها صرفاً بین نوع ایده آل سازمان های کارآفرینان اجتماعی و سازمان های کارآفرینانه اقتصادی است، اما بین تمام جمعیت این سازمان ها وجود ندارد.


خانه كارآفرينان

مزایای کارآفرینی اجتماعی

سازمان های غیر دولتی و غیر انتفاعی به دلایل مختلفی به کارآفرینی اجتماعی متوسل می شوند که مهمترین دلایل آن عبارتند از:

1- درک مناسب تر از نیازهای جامعه

2- کیفیت بالاتر خدمات با تمرکز بر آنچه که سازمان بهتر انجام می دهد

3- عملیات موثرتر و کارآتر در سازمان

4- افزایش منابع مالی

5- استفاده بهتر از منابع مالی

6- آزادی بیشتر و انتخاب برای نیل به نیازهای جامعه

7- بهبود هماهنگی بین هیأت مدیره ونیروهای انسانی

8- روابط بهتر با مشتریان و سایر سهامداران بیرونی

9- افزایش حس اعتماد ارباب رجوع و سرمایه گذاران

10- تداوم یادگیری و بهبود


خانه كارآفرينان

البته برای بهره گیری از این مزایا بایستی برخی مسائل در سازمان های غیر دولتی مورد توجه قرار گیرد که مهمترین آنها عبارتند از:

1- کارآفرینی اجتماعی باید در چارچوب کلی بهبود و تغییر سازمان اتفاق بیفتد

2- بیشتر رهبران سازمان های غیر دولتی و غیر انتفاعی منابعی در اختیار ندارند که به یکباره زمان خود را صرف کارآفرینی اجتماعی نمایند

3- بسیاری از سازمان های غیر انتفاعی و غیر دولتی قبل از آغاز کارآفرینی اجتماعی، در حال دست و پنجه نرم کردن با مشکلات هستند و باید بر آن مشکلات فائق آیند

4- تغییر سازمانی نیازمند جرات و جسارت است و رهبران سازمان های غیر دولتی در طول تغییر سازمانی نیازمند ارشاد و حمایت هستند

5- بیشتر سازمان های غیر انتفاعی خیلی کوچکند و منابع مالی و زمانی در اختیار آنه باید افزایش یابد.

6- کارآفرینی اجتماعی(با درآمد حاصل از فروش محصولات و خدمات) باید در قالب یک برنامه جامعه توسعه درآید

7- بسیاری از سازمان های غیر انتفاعی قبل از آنکه کارآفرینی را مورد مطالعه قرار دهند، مشکل مالی دارند، در حالی که این مطلوب نیست

8- سازمان های غیر دولتی شبیه تمام سازمان ها، سیستم هایی هستند که نمی توانند فقط بر روی یک کارآفرین متمرکز شوند، بدون توجه به موضوعاتی همچون بهبود هیئت مدیره، برنامه ریزی استراتژیک، توسعه مدیریت، .....

9- اقدام به پیاده کردن توسعه کسب و کارو فعالیت های بازرگانی نیازمند تهور زیادی است

10- در حدود صدها سال است دنیای سازمان های غیر انتفاعی که بر توسعه کسب و کار متمرکز است که سازمان های غیر دولتی می توانند از آنها در این زمینه تجربه ها بیاموزند.


خانه كارآفرينان

پایان گفتارسوم


خانه كارآفرينان

گردآورنده ها:

مریم شواخ - فرناز شاه محمدیان


استفاده از پاورپوینتها با ذکر خانه کارآفرینان بلامانع می باشد

خانه كارآفرينان


ad