4560 Ma
Sponsored Links
This presentation is the property of its rightful owner.
1 / 55

4560 Ma Gezegenlerin Ve Dünyanın oluşumu PowerPoint PPT Presentation


  • 187 Views
  • Uploaded on
  • Presentation posted in: General

4560 Ma Gezegenlerin Ve Dünyanın oluşumu. 4510 Ma Ayın oluşumu. 4470 Ma En yaşlı Ay kayaçları. 4000 Ma En yaşlı kıtasal kayaçlar. 3800 Ma Su erozyonunun kanıtları. 4000. 2700 Ma Atmosferik oksijenin Artmaya başlaması. 3500 Ma Manyetik alan kaydı Primitif bakteri fosilleri.

Download Presentation

4560 Ma Gezegenlerin Ve Dünyanın oluşumu

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Presentation Transcript


4560 Ma

Gezegenlerin

Ve Dünyanın

oluşumu

4510 Ma

Ayın

oluşumu

4470 Ma

En yaşlı Ay

kayaçları

4000 Ma

En yaşlı

kıtasal

kayaçlar

3800 Ma

Su erozyonunun

kanıtları

4000

2700 Ma

Atmosferik oksijenin

Artmaya başlaması

3500 Ma

Manyetik alan kaydı

Primitif bakteri fosilleri

3000

2500 Ma

Ana kıta oluşum

fazının tamam-

lanması

2000

1500

1000

542 Ma

Canlı türlerinde

patlama

Toplu yokolmalar

500

200 Ma

Günümüz

359 Ma

251 Ma

65 Ma

443 Ma

Toplu yokolma

125 Ma

İlk çiçekli

bitkiler

0.2 Ma

Homo Sapiens’ in

İlk ortaya çıkışı

420 Ma

İlk karasal

hayvanlar

5 Ma

İlk hominidler


Manto

Sıvı demir

dış çekirdek

Kabuk

Katı demir

İç çekirdek


SİSTEM OLARAK DÜNYAMIZ

İKLİM SİSTEMİ

Buzulküre

Atmosfer

Hidrosfer

Biyoser

Litosfer

PLAKA TEKTONİĞİ SİSTEMİ

İç çekirdek

Astenosfer

Manto

Dışçekirdek

JEODİNAMO SİSTEMİ


Yoğunluğu düşük olan

kıtasal kabuk daha yoğun

manto üzerinde yüzmektedir.

Kıtasal kabuk

okyanusal kabuktan

daha az yoğundur.

0 (km)

Kıtasal kabuk

(2.8 g/cm3)

Okyanusal kabuk

(3.0 g/cm3)

10

20

30

Mantle

(3.4 g/cm3)

Moho

süreksizliği

40

50

Yatay mesafe ölçeksizdir


Okyanusal kabuk

Kıtasal kabuk

‘Mafik’magnezyumvedemicezengin

‘Felsik’

K-feldispatvesilisçe zengin

0 (km)

Kıtasal kabuk

(2.8 g/cm3)

Okyanusal kabuk

(3.0 g/cm3)

10

20

30

Manto

(3.4 g/cm3)

Moho

süreksizliği

40

50

Yatay mesafe ölçeksizdir


Dünyanın ana katmanlarının

yoğunluğu

Alüminyum (8%)

Demir (6%)

Magnezyum (4%)

Silisyum (28%)

Kalsiyum (2.4%)

Diğer (5.6%)

KABUK

Kabuk

Oksijen

(46%)

Demir (6.3%)

Alüminyum (2.4%)

Magnezyum (22.8%)

Silisyum (21%)

Manto

Kalsiyum (2.5%)

MANTO

Oksijen

(44%)

Dış

çekirdek

İç

Çekirdek

Nikel (5%)

Derinlik (km)

DIŞ

ÇEKİRDEK

Demir

(85%)

Kükürt (5%)

Oksijen (5%)

Density (g/cm3)

İÇ

ÇEKİRDEK

Demir

(94%)

Nikel (6%)

Derinlik (km)


Dünyamız açık bir sistemdir

Dünyanın iç motoru ise dünyanın oluşumu sırasında madde birikiminden ve farklı-laşmasından kaynaklanan ısı ve kararsız radyoaktif elementlerin bozunmasından açığa çıkan ısıyla çalışır.

Güneş Dünyanın dış motoru olarak işlev görür.

Güneş enerjisi iklim ve hava koşullarını belirler.

Sun

Dünyadan yayılan ısı yeriçinden ve güneşten gelen ısıyı dengeler.

Meteorlar uzaydan Dünyamıza gelen kütlelerdir.


DÜNYAMIZIN ENERJİ KAYNAKLARI

1- Güneş radyasyonu:

2- Radioaktifbozunma:

3- Gel-git ısısı:

4- İlksel Isı:

5- Çekirdek Oluşumu:


ISI TRANSFERİ ÜÇ

BİÇİMDE OLMAKTADIR.

1. RADYASYON

2. İLETİM

3.KONVEKSİYON


Konveksiyon sıcak suyun

yükselmesine neden olur.

Yükselen su soğuyarak

yanal olarak hareket eder

ve çökmeye başlar.

Bu olay plakaların

oluşmasına ve bir-

birinden uzaklaş-

masına neden olur.

Sıcak malzeme manto

İçerisinde yükselir.

Plakaların birbirine yak- laştığı yerde soğumuş plaka manto içine sürük-lenir.

Plate

Plate

Manto içerisine çöker, ısınır ve yeniden yükselir.

Dibe çöken su ısınır

ve yeniden yükselir


Dünyamızın en dış katmanı olan litosfer, plaka olarak adlandırılan bir düzineye yakın büyük parçaya ayrılmıştır.

Levhaların sınırlarını deprem odak noktalarının ve volkanizmanın dağılımından çıkartabiliriz.


Birbirinden uzaklaşan levha sınırları

Okyanusal levhaların birbirinden uzaklaşması

Atlantik

Ortası Sırtı

Kuzey Amerika

Levhası

Avrasya

Levhası


Birbirinden uzaklaşan levha sınırları

Okyanusal levhaların birbirinden uzaklaşması

Volkanlar ve depremlerin yoğunlaştığı bölge

Atlantik

Ortası Sırtı

Kuzey Amerika

Levhası

Avrasya

Levhas


Birbirinden Uzaklaşan Levha Sınırları

Kıtasal plakaların birbirinden uzaklaşması

Doğu Afrika

Rift Vadisi

Somali Levhacığı

AfrikaLevhası


Birbirinden Uzaklaşan Levha Sınırları

Kıtasal plakaların birbirinden uzaklaşması

Birbirine paralel vadiler; volkanlar ve depremler

Doğu Afrika

Rift Vadisi

Somali Levhacığı

Afrika Levhası


Doğu Afrika Rifti-kıta üzerinde birbirinden uzaklaşan levha sınırı


Birbirine yaklaşan levha sınırları

Okyanusal levha-Okyanusal levha yakınlaşması

Mariana Çukuru

Mariana Adaları

Filipin

Levhası

Pasifik Levhası


Birbirine yaklaşan levha sınırları

Okyanusal levha-Okyanusal levha yakınlaşması

Derin deniz hendeği; volkanik ada yayı

Mariana Çukuru

Mariana Adaları

Filipin

Levhası

Pasifik Levhası


Birbirine yaklaşan levha sınırları

Okyanusal levha-Kıtasal levha yakınlaşması

And

Dağları

Peru-Şili hendeği

Güney

Amerika

Levhası

NazcaLevhası


Birbirine yaklaşan levha sınırları

Okyanusal levha-Kıtasal levha yakınlaşması

Volkanik dağ

zinciri oluşur

And

Dağları

Peru-Şili hendeği

Güney

Amerika

Levhası

NazcaLevhası


Birbirine yaklaşan levha sınırları

Kıtasal levha-Kıtasal levha yakınlaşması

Tibet

Platosu

Himalaya

Ana bindirme fayı

Avustralya-Hindistan Levhası

Avrasya levhası


Birbirine yaklaşan levha sınırları

Kıtasal levha-Kıtasal levha yakınlaşması

Kabuk parçalanarak faylar boyunca üzt üste gelerek yüksek dağlar ve geniş bir plato oluşturur

Tibet

Platosu

Himalaya

Ana bindirme fayı

Avustralya-Hindistan Levhası

Avrasya Levhası


Transform-Faylı Sınırlar

Okyanus Ortası Sırtı Transform Fayı

Yayılma merkezlerinin birbirinden ötelenmesi

Avrasya Levhası

Kuzey Amerika Levhasu


Transform-Faylı Sınırlar

Kıtasal Transform Fay

Pasifik Levhası

Kuzey Amerika Levhası


San Andreas Fayı


Magma Oluşumu

Magma oluşumu için üç temel koşuldan en az

birinin etkili olması gerekmektedir.

  • Sıcaklık yükselmesi

  • 2. Basınç serbestleşmesi

  • 3. Ortama su ilavesi


Sıcaklık

Düşük ---------------------Yüksek

Düşük ----------Yüksek

Basınç

Derinlik (basınç) arttıkça kayaçların ergime sıcaklığı artar.

05.05.b1


Sıcaklık

Düşük ---------------------Yüksek

Düşük ----------Yüksek

Basınç

05.05.c1


Sıcaklık

Düşük ---------------------Yüksek

Düşük ----------Yüksek

Basınç

05.05.c2


Sıcaklık

Düşük ---------------------Yüksek

Düşük ----------Yüksek

Basınç

Ortama suyun eklenmesi kayacın

ergime sıcaklığını düşürür.

05.05.c3


VOLKANLARIN DAĞILIMI


Sıcaklık

Düşük ---------------------Yüksek

Düşük ----------Yüksek0

Basınç

Uzaklaşan levha

sınırlarında magma oluşumu

05.05.c2


Birbirine yaklaşan levha sınırında ergime

(Okyanusal levha-Okyanusal levha yakınlaşması)

Sıcaklık

Düşük ---------------------Yüksek

Düşük ----------Yüksek

Basınç

Suyun mantoya eklenmesi


Birbirine yaklaşan levha sınırında ergime

(Okyanusal levha-Kıtasal levha yakınlaşması)

Çoğunlukla Asidik ve ortaç kayaçlar oluşur

Bazik magma kabuğu ergitir

Bazik magma oluşur

Suyun eklenmesi mantoyu ergitir

05.10.b1


Yitim zonuna suyun taşınması

Okyanus ortası sırtta suyun dolaşımı sonucunda su oluşan kayaçlar içerisindeki gözeneklere girer ve minerallerin içerisinde kristal suyu olarak bulunur.

Minerallerdeki su derinlerde minerallerin parçalanmasıyla açığa çıkar (dehidratasyon)

05.10.c1


Yiten dilimdeki dehidratasyon

(suyun açığa çıkması) reaksiyonları

Yitimden önce okyanusal kabukta kil mineralleri, mikalar, karbonatlar,

sülfatlar ve amfiboller bulunmaktadır. Basınç artarken amfibol parçalanarak

su açığa çıkar.


Kıtasal çarpışma sırasında magma oluşumu

Volkanlar çok azdır

Kabuğun ergimesi asidik kayaçları (granit) oluşturur.

Kabuksal kayaçların derinlere gömülmesi ve ısınması

Çarpışmada önceki yitim sırasında oluşan ergime artık devam etmemektedir.

05.10.d1


Kıtasal çarpışma


Sıcak nokta volkanizması


Sıcak noktaların dağılımı


Hareketli okyanusal levha

altında yer alan sıcak nokta


  • Login