Samen keuzes maken shared decision making sdm bij bipolaire stoornis
Download
1 / 16

Samen keuzes maken shared decision making (SDM) bij bipolaire stoornis - PowerPoint PPT Presentation


  • 112 Views
  • Uploaded on

Samen keuzes maken shared decision making (SDM) bij bipolaire stoornis. Dr. P.F.J. Schulte, opleider psychiatrie Behandelcentrum Bipolaire Stoornissen, GGZ-NHN Kenniscentrum Bipolaire Stoornissen.

loader
I am the owner, or an agent authorized to act on behalf of the owner, of the copyrighted work described.
capcha
Download Presentation

PowerPoint Slideshow about ' Samen keuzes maken shared decision making (SDM) bij bipolaire stoornis' - june


An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
Presentation Transcript
Samen keuzes maken shared decision making sdm bij bipolaire stoornis

Samen keuzes makenshared decision making (SDM)bij bipolaire stoornis

Dr. P.F.J. Schulte, opleider psychiatrie

Behandelcentrum Bipolaire Stoornissen, GGZ-NHN

Kenniscentrum Bipolaire Stoornissen


EvidenceBasedMedice berust op de integratie van drie belangrijke elementen in het medische besluitvormingsproces: het beste wetenschappelijk bewijs, klinische expertise en de waarden van de patiënt.

Sacket, D. L., Strauss, S.S., Richardson, W.S., Rosenberg W., Haynes, R.B. (1997) Evidence- Bases Medicine, how to practise and teach EBM. Second edition. Churchill Livingstone.


Drie perspectieven
Drie perspectieven

Wetenschappelijke inzichten

Inzichten hulpverlener

Ervaringen en kennis van cliënt

Keuze

Zelf bepalen / zelf beslissen

Empowerment

Ondersteuning door ervaringsdeskundigheid


Shared decision making sdm
Shared decision making (SDM)

  • Efficacy-effectiveness gap

  • Voorheen: compliance en non-compliance

  • Nu: shared decision making

  • shared decision-making gives patients the opportunity to express their values and preferences and to participate in decisions about their care

  • Onderdeel van empowerment

  • Psychoeducatie (bij GGZ-NHN sinds 1993)

  • Life goals (psychotherapie, bij GGZ-NHN sinds 1990)

  • Values based medicine

  • Persoonlijke kosten-baten-analyse


Zorgprogramma bipolaire stoornissen ggz nhn
Zorgprogramma bipolaire stoornissen GGZ-NHN

  • In de keuze van het behandeltraject worden visie van de hulpverlener over de aard van de problematiek en de mogelijkheden tot behandeling afgestemd op de wensen (levensdoelen en waarden) van de patiënt.

  • Vertrekpunt bij de behandeling van een bipolaire stoornis zijn in het algemeen de levensdoelen (life goals) van de patiënt. Deze in samenhang met de persoonlijke waarden van de patiënt vormen de leidraad bij de keuzes die de patiënt samen met zijn betrokkenen en de behandelaars maakt t.a.v. de behandeling van de bipolaire stoornis.


Drie stijlen
Drie stijlen

  • Paternalistisch

  • Laissez-faire

  • Samenwerking


Collaborative practice model
Collaborative practice model

  • Nadruk op zelf-management vaardigheden bij patiënt

  • Vaardigheden en bereikbaarheid van behandelaar

  • Om de patiënt te betrekken bij tijdige gezamenlijke beslissingen

  • VA-model met SPV en psychiater

    • 4 keer per jaar een uur

    • Actief volgend


Bauer et al 2006 programma
Bauer et al. 2006: programma

Collaborative care for bipolar disorder - a randomized effectiveness trial

  • Regelmatige afspraken van SPV met patiënt (0,5 FTE voor 45-50 patiënten)

  • Indien nodig afspraken tussendoor (telefonisch dezelfde dag en FTF binnen 24 uur)

  • Actief opzoekend indien nodig

  • Clinical practice guidelines (manuaal) voor psychiater (0,25 FTE voor 45-50 patiënten)

  • Psychoeducatie (manuaal)

  • Life goals programma (manuaal)


Bauer et al 2006 resultaat
Bauer et al. 2006: resultaat

  • 330 patiënten van de Veterans Administration met een bipolaire stoornis

  • Collaborative care vs treatment as usual

  • Drie jaar (80% retentie)

  • 6,2 weken minder in episode (4,5 minder manie)

  • 23% minder weken manisch, 11% minder weken depressief

  • Significant beter sociaal functioneren (werk, ouderrol, familierelaties)

  • Meer tevredenheid met behandeling

  • Interventie kostte 3000 $ (5%) minder (opnames)


Simon et al 2006 programma
Simon et al. 2006: programma

Systematic care program for bipolar disorder – a randomized controlled trial

  • SPV: collaborative treatment plan

  • Zelf-management, betrekken partner

  • Maandelijks telefonisch contact met terugkoppeling over toestand en medicatie naar psychiater en psychotherapeut

  • Indien nodig afspraken tussendoor

  • Actief opzoekend indien nodig

  • Psycho-educatie

  • Life-goals programma


Simon et al 2006 resultaat
Simon et al. 2006: resultaat

  • 441 patiënten van de Veterans Administration met een bipolaire stoornis

  • Collaborative care vs treatment as usual

  • Twee jaar (76% retentie)

  • 5,5 weken minder manie (sign.) en 3 weken minder depressie (NS)

  • Interventie kostte 1250 $ (15%) meer


Samen keuzes maken
Samen keuzes maken

  • Ziektebeloop is irregulair: onzekerheid of een bepaalde medicatie werkt (LCM)

  • Behandeling van co-morbiditeit heeft risico’s (SSRIs voor angststoornissen)

  • Subsyndromale stemmingsontregeling

  • Belastende bijwerkingen

  • Suboptimaal werkzame medicatie

  • Medicatie stigmatiseert


De praktijk stap 1
De praktijk: stap 1

Beluister zo goed mogelijk waar het de patiënt om gaat. Wat zitten er allemaal voor aspecten voor de patiënt aan, hoe komt hij tot een bepaalde opvatting? Wat zijn de achterliggende waarnemingen, waarden, levensdoelen, veronderstellingen? Neem daarbij een empathische, niet oordelende, onderzoekende houding aan. Neem de tijd, meestal is er geen haast. Je hoeft niets op te lossen, de patiënt heeft een wens. Sta daarbij stil. Soms kan het nuttig en nodig zijn de betrokkene erbij te vragen, omdat deze ook een belangrijk aspect vertegenwoordigt.


De praktijk stap 2
De praktijk: stap 2

Pas als de patiënt voldoende “gehoord” is en je zijn punt voldoende helder hebt geef je als deskundige informatie. Soms is het nodig om na te vragen of de patiënt geïnformeerd/ geadviseerd wil worden. Soms is het raadzaam om uitdrukkelijk te zeggen dat bijv. de keuze om medicatie te gebruiken uitsluitend bij de patiënt ligt. Dat geeft de patiënt ruimte.


De praktijk stap 3
De praktijk: stap 3

Vergewis je (eventueel) wat de patiënt van je informatie begrepen heeft. Geef de patiënt de ruimte om te kijken hoe zijn eigen kijk en de gegeven informatie zich tot elkaar verhouden. Wees bereid elke keuze van de patiënt als de zijne te accepteren, ook al is het niet jouw advies. Je mag daar vanuit je zorg om de patiënt duidelijk over zijn. Doe niets wat je medisch zinloos of ethisch onverantwoord acht. Jij kunt de patiënt niet dwingen, en hij niet jou. De enige uitzondering is een IBS of RM. Blijf de gezamenlijke keuzes en de samenwerking zoeken.


ad