Wyk ad 3
This presentation is the property of its rightful owner.
Sponsored Links
1 / 83

WYKŁAD 3 PowerPoint PPT Presentation


  • 222 Views
  • Uploaded on
  • Presentation posted in: General

WYKŁAD 3. AKTYWNOŚĆ SPOŁECZNA: SPOSTRZEGANIE SPOŁECZNE FUNKCJONOWANIE GRUP dr Bożena Ojrzyńska. Sytuacje społeczne. Współczesny człowiek niemal zawsze znajduje się w sytuacjach społecznych.

Download Presentation

WYKŁAD 3

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Presentation Transcript


Wyk ad 3

WYKŁAD 3

  • AKTYWNOŚĆ SPOŁECZNA:

  • SPOSTRZEGANIE SPOŁECZNE

  • FUNKCJONOWANIE GRUP

    dr Bożena Ojrzyńska


Sytuacje spo eczne

Sytuacje społeczne

Współczesny człowiek niemal zawsze znajduje się w sytuacjach społecznych.

Sytuacje społeczne to takie sytuacje, w których inni ludzie przez swoją obecność w zasadniczy sposób modyfikują zachowania poszczególnych jednostek.

Każda jednostka uczestniczy w życiu grupowym.

To, jak się zachowuje, nie zależy jedynie od tego, kim jest, ale też od tego, do jakiej grupy należy, jaką ma w niej pozycję.


Rozw j funkcjonowania spo ecznego

Rozwój funkcjonowania społecznego

  • Okres niemowlęcy: niemowlę uzależnione w zaspokajaniu potrzeb od dorosłych – pierwsze reakcje społeczne na to co robią dorośli (pozytywne i negatywne). Z czasem: aktywne inicjowanie kontaktów z innymi, zwracanie ich uwagi, początki procesu spostrzegania społecznego (zewnętrznego np. inna reakcja na twarz mamy niż obcej kobiety),

  • Okres poniemowlęcy: coraz większy wachlarz interakcji, rozwija się mowa nadająca kontaktom nową jakość, naśladowanie dorosłych.


Okres przedszkolny

Okres przedszkolny

  • Dzieci stają przed koniecznością

    dostosowania się do różnych norm społecznych – konformizm.

  • Chęć zyskania uznania dorosłych (przechwalają się ).

  • Chęć bycia lubianym – dostosowanie zachowania, by zaspokoić oczekiwania innych.

  • Ewolucja w zachowaniach z rówieśnikami: od współuczestniczenia do współdziałania


Wiek szkolny sp

Wiek szkolny (SP)

  • Rozwój umiejętności zachowań społecznych.

  • Nauka nowej, ważnej roli, przez pryzmat której są oceniani przez nauczycieli i rodziców.

  • Stają się świadomymi członkami grupy- pojawia się poczucie identyfikacji z grupą, działają zgodnie z celami grupowymi.


Dojrzewanie

Dojrzewanie

  • Wzrost dynamiki życia

    społecznego i znaczenia

    grup nieformalnych

  • Tendencja do niezależności i samodzielności

  • Spadek autorytetu rodziców  konflikty (rozbieżność definicji dziecka między młodzieżą i dorosłymi)


Jak dochodzimy do rozumienia innych ludzi

Jak dochodzimy do rozumienia innych ludzi?

JA


Stereotyp

Stereotyp

  • Uproszczony, trwały, niedokładny obraz umysłowy rzeczywistości społecznej.

  • Uboga, jednostronna treść

  • Silna emocja i ewaluacja

  • Bardzo uogólniony

  • UPRZEDZENIA: stan wewnętrznej gotowości psychicznej do reagowania w tendencyjny sposób na członków pewnych grup

  • DYSKRYMINACJA: zachowanie spowodowane uprzedzeniem


Funkcje stereotyp w

Funkcje stereotypów

  • Przyspieszają ocenę nieznanych nam osób – są dodatkową wiedzą (nie są oparte na doświadczeniach indywidualnych).

  • Wiążą się z potrzebą bezpieczeństwa i zdolności przewidywania cudzych zachowań.

  • Ludzie operując danym stereotypem mają złudne przekonanie, że wiedzą jak należy się w danej chwili zachować.


Rodzaje stereotyp w

Rodzaje stereotypów

  • Narodowe

  • Płciowe

  • Religijne

  • Grupowe

    np. zawodowe, klasowe

    Aktywizacja stereotypów prowadzi do zniekształconej oceny wykonania innych i do zmian we własnym wykonaniu.


Dwustopniowy model poznawczego przetwarzania stereotyp w

Dwustopniowy model poznawczego przetwarzania stereotypów

  • Automatyczne przetwarzanie: po pojawieniu się bodźca (członek grupy, stwierdzenie stereotypowe) aktywizuje się stereotyp – bez udziału świadomości.

  • Kontrolowane przetwarzanie: przy udziale świadomości decydujesz czy odrzucić lub zignorować stereotypizowaną informację (weryfikacja zgodności, przykłady niezgodności).


Modele zmiany stereotyp w poprzez obserwacj weber i crocker

Modele zmiany stereotypów poprzez obserwację (Weber i Crocker)

  • model buchalteryjny – dostarczenie szeregu informacji niezgodnych ze stereotypem;

  • model przekształceniowy – wystąpienie jednej silnej, wyrazistej informacji zmieniającej stereotyp;

  • model wykształcenia stereotypu niższego rzędu– informacja niezgodna ze stereotypem prowadzi do stworzenia subkategorii pozwalającej na przyswojenie jej bez konieczności zmiany początkowego stereotypu.


Os abianie stereotyp w uprzedze poprzez kontakt

Osłabianie stereotypów/ uprzedzeń poprzez kontakt

  • Wzajemna zależność,

  • Wspólny cel/ wróg,

  • Jednakowy status,

  • Nieformalny, interpersonalny kontakt,

  • Społeczne normy równości.


Ukryte teorie osobowo ci

Ukryte teorie osobowości

  • Schematy, które ludzie stosują, by pogrupować różne rodzaje cech osobowości.

  • Składają się z naszych własnych przekonań o zasadach współwystępowania cech osobowości.

  • Cel: zapełnienie luk w wiedzy i szybka i bogata ocena osoby.

  • Rozbudowywane wraz ze zdobywaniem doświadczenia.

  • Częściowo wspólne kulturowo.


Upraszczamy

Upraszczamy

  • Pozytywne cechy intelektualne:

    analityczny-praktyczny,

  • Negatywne cechy intelektualne: głupi –nietaktowny,

  • Pozytywne cechy społeczne: uczciwy-pomocny,

  • Negatywne cechy społeczne: dominujący – próżny.


Upraszczamy1

Upraszczamy

  • Typy osobowości np. Typ artystyczny (USA, Europa; nie ma w Chinach), otyły wujek – dobry, troskliwy,

  • Korelacja pozorna: osoba X przypomina mi osobę Y, więc pewnie ma podobny charakter,

  • Korelacja atrakcyjności fizycznej z cechami charakteru (wysocy- więcej cech pozytywnych: profesorowie wyżsi od studentów, ładni-dobrzy: przestępcy -niższe wyroki),

  • Generalizacja defektu: uogólnienie słabości (defektu fizycznego) na inne obszary


Atrybucja przyczyn

Atrybucja przyczyn

  • Teoria atrybucji: określenie sposobu, w jaki ludzie wyjaśniają przyczyny zachowania swojego i innych ludzi

    DLACZEGO LUDZIE ROBIĄ TO CO ROBIĄ?

  • Atrybucje wewnętrzne: odwołują się do dyspozycji – osobowości, wartości, postaw.

  • Atrybucje zewnętrzne: odwołują się do sytuacji


Czemu krzyczymy na dzieci

Czemu krzyczymy na dzieci?

  • Ja krzyczę, bo DZIECKO zrobiło coś złego.

  • Ona krzyczy, bo JEST agresywną, złą matką.

  • Przyczyny własnego zachowania częściej tłumaczymy sytuacją a przyczyny zachowania innych tłumaczymy ich dyspozycjami.


Podstawowy b d atrybucji

Podstawowy błąd atrybucji

  • Przeceniamy wagę atrybucji wewnętrznej, nawet gdy wpływ sytuacji jest oczywisty.


Przyczyny w asnych zachowa

Przyczyny własnych zachowań

  • Sukces: atrybucje wewnętrzne (jestem mądry – podwyższanie poczucia własnej wartości).

  • Porażka: atrybucje raczej zewnętrzne (coś mi przeszkodziło, nie miałem szczęścia – obrona poczucia własnej wartości).

    gdy porażka jest spodziewana i zgodna z naszymi oczekiwaniami łatwiej przyjąć za nią odpowiedzialność.


Spostrzeganie b dy

Spostrzeganie błędy:

  • Przecenianie własnego wkładu w jakiś wynik osiągany wspólnie z innymi osobami (łatwiej przypomnieć sobie, co się robiło samemu niż co robili inni, zwłaszcza gdy się przy tym nie było).

  • Efekt fałszywej powszechności: przeceniamy stopień rozpowszechnienia własnych postaw, poglądów i cech.


Wyb r zachowa diagnostycznych

Wybór zachowań diagnostycznych

  • Ocena moralności (intencji działania): zachowania negatywne mają większe znaczenie dla identyfikowania trwałych cech jednostki.

  • Ocena sprawności (sposób realizacji celów, skuteczność, kompetencje): zachowania pozytywne ważniejsze dla identyfikowania trwałych cech jednostki (błąd może popełnić każdy).


B dy oceny

Błędy oceny

  • Efekt pierwszeństwa: obraz człowieka tworzony na podstawie pierwszego wrażenia, blokowane są następne informacje, szczególnie niezgodne (pomijanie, relatywizowanie, usprawiedliwianie)

  • Efekt Polyanny: tendencja do spostrzegania ludzi RACZEJ w sposób jednoznacznie pozytywne niż jednoznacznie negatywny (negatywne pierwsze wrażenie łatwiej zmienić niż pozytywne)


B dy oceny1

Błędy oceny

  • Efekt „aureoli” („efekt halo”, błąd oślepienia) – uogólnianie oceny człowieka przez pryzmat jednej cechy pozytywnej,

  • Efekt Horna (efekt diabelski) – uogólnianie oceny człowieka przez pryzmat jednej cechy negatywnej,


B dy oceny2

Błędy oceny

  • Efekt podobieństwa –

    bardziej lubimy osoby,

    które są pod jakimś

    względem do nas podobne,

    w związku z czym te osoby

    mogą zostać lepiej ocenione;

  • Tendencja do uśredniania wyników – wg wielu oceniających oceny średnie są najbezpieczniejsze, ponieważ w takim wypadku trudno udowodnić niesprawiedliwość;


B dy oceny3

Błędy oceny

  • Transfer stereotypu estetycznego – osoby przystojne i eleganckie są oceniane wyżej niż osoby, których wygląd zewnętrzny nie jest aż tak pociągający;

  • Efekt kontrastu – ocenianie osób na podstawie otaczającej go grupy (gołąb wśród wróbli będzie postrzegany jako potężny, ale pośród jastrzębi wyda się mały i słaby);

  • Efekt ostatniej chwili – branie pod uwagę tylko i wyłącznie ostatnich sukcesów i porażek, nie uwzględniając wyników pracy osiąganych przez cały okres oceny;


Widzimy co chcemy

Widzimy co chcemy

  • Efekt Pigmaliona (samospełniające się proroctwo): jeśli założymy, że ktoś ma jakąś cechę, to determinuje nasze zachowanie wobec niego, co z kolei determinuje zachowanie tej osoby i w rezultacie spełnia się proroctwo.


Chwilowe obni anie trafno ci spostrzegania

Chwilowe obniżanie trafności spostrzegania

  • Kłopoty z samym sobą: koncentracja na swoich problemach powodują, że nie jesteśmy dobrymi obserwatorami.

  • Silne emocje: zniekształcamy postrzeganie zgodnie ze znakiem emocji.

  • Bliska znajomość (przyjaciele, związki, wrogowie): tendencyjne i wybiórcze interpretowanie faktów


Grupa spo eczna

Grupa społeczna

  • Grupa, w której 2 lub więcej osób współdziała ze sobą oraz współzależy od siebie (w zaspokajaniu potrzeb i osiąganiu celów musi na sobie polegać)

  • Zaufanie,

  • Wpływanie na postępowanie wobec siebie,

  • Działanie na rzecz wspólnego dobra.


Powstawanie grup

Powstawanie grup

  • Aspekt biologiczny: wszystkie ludzkie działania ukierunkowane są na osiągnięcie jednego wspólnego celu, którym jest przetrwanie gatunku.

  • Aspekt psychologiczny: człowiek ma wrodzoną potrzebę doznawania opieki, oparcia, przebywania z innymi i miłości, a są one zaspakajane w kontakcie z innymi ludźmi


Grupy spo eczne cechy

Grupy społeczne: cechy

  • Wielkość,

  • Cele (zadania, idee, zaspakajanie potrzeb),

  • Struktura (role, władza, komunikacja),

  • Normy grupowe,

  • Tożsamość – spójność i poczucie odrębności.


Wielko grupy

Wielkość grupy

W małych grupach interakcja ma charakter bardziej intensywny niż w większych grupach, uwaga członków skupiona jest wzajemnie na sobie, zachowują oni swoją indywidualność.

Wraz ze wzrostem liczby członków grupa staje się bardziej stabilna, utrata członka nie zagraża istnieniu grupy.

Wraz ze wzrostem grupy poszerza się zakres jednostkowej wolności, mała grupa może całkowicie kontrolować jednostkę.

W przypadku większych społeczności jednostka należy do różnych mniejszych grup, z których każda kontroluje jakąś część osobowości/ działalności.

Idealny rozmiar grupy zależy od celów grupy.


Cele grupy

Cele grupy

  • Cel grupowy: mniej lub bardziej jasno określony stan rzeczy posiadający dla całej grupy wartość pozytywną i ku któremu grupa zmierza.

  • Grupy zadaniowe (cel narzucony):

  • Im bardziej precyzyjnie określony cel, tym większe prawdopodobieństwo, że zostanie on zrealizowany,

  • Im jaśniejszy cel, tym chętniej ludzie uczestniczą w jego realizacji i tym mniej napięć między członkami,

  • Im jaśniejszy cel, tym większą więź z grupą odczuwa jednostka i tym chętniej spełnia polecenia grupy.


Cele grupy1

Cele grupy

  • Grupy towarzyskie: działania grupy są wynikiem interakcji między członkami grupy.

  • Głównymi celami takich grup

    jest zaspokajanie potrzeb

    jednostki (przynależności,

    uznania, władzy….)


Cele jednostki a cele grupy

Cele jednostki a cele grupy

  • Zbieżność: OK.

  • Mała rozbieżność: kompromis nie przynoszący ujmy ani grupie ani jednostce.

  • Duża rozbieżność: opuszczenie grupy przez jednostkę lub relegowanie jednostki z grupy.


Struktura grupy

Struktura grupy

  • System pozycji i ról społecznych

  • Pozycja społeczna: usytuowanie jednostki względem innych członków grupy (obiektywna lub subiektywna)

  • Rola społeczna: określony zespół wskazań mówiących, jak powinno się postępować, jakie ma się obowiązki, uprawnienia, jakiego postępowania mogą oczekiwań inni ludzi

  • Struktura władzy, socjometryczna i komunikacji.


Przyk adowe role grupowe

Przykładowe role grupowe

  • lider dominacji –nadaje ramy formalne interakcjom, stara się wyznaczyć cele lub reguły (osoby te źle czują się w niejasnych relacjach z innymi, zależy im na produktywności własnej) pozostali członkowie grupy mogą podtrzymywać rolę lidera zadaniowego);

  • lider sympatii – dostarcza oparcia, zrozumienia, ciepła, wczuwa się w nastroje większości, ma tendencje opiekuńcze;


Przyk adowe role grupowe1

Przykładowe role grupowe

  • błazen grupowy – osoba, której zachowanie sprzyja rozładowaniu napięcia przez humor (sama źle toleruje napięcie)- może być konstruktywne o ile nie przeszkadza w pracy;

  • kozioł ofiarny – kanalizuje napięcie grupowe, grupa rozładowuje agresję na tej osobie;

  • outsider– osoby, które budzą niepokój grupy – pozostaje na uboczu; początkowo grupa poświęca mu czas, jeśli to nie skutkuje jest izolowany, odrzucany przez grupę;


Struktura w adzy

Struktura władzy

  • Uznajemy władzę innych, bo:

  • Przyzwyczajenie do hierarchii i tego, że ważniejsi sprawują władzę (rodzice),

  • Zgoda na różne role społeczne i związany z tym przywilej nagradzania i karania przez „ważniejszych”,

  • Przypisywanie „władcy” autorytetu (wiedza, moralność, ideologia)


Geneza przyw dztwa

Geneza przywództwa

  • Wypadkowa sytuacji, interakcji między członkami grupy i cech osobowościowych oraz rodzaju grupy, jej charakteru, celu i zadań.

  • Styl: autokratyczny („Bóg”), demokratyczny (organizator) i liberalny („klucznik”).


Wp yw przyw dztwa

Wpływ przywództwa

  • Efektywność działania:

  • Ilość pracy największa: autokratyczne,

  • Oryginalność produktów: demokratyczne,

  • Stosunki między członkami:

  • Życzliwość i kooperacja- demokratyczne,

  • Agresja i rywalizacja- autokratyczne

  • Ocena stylu przywództwa przez członków:

  • Demokratyczny: OK.

  • Liberalny i autokratyczny- krytyka.


Struktura socjometryczna

Struktura socjometryczna

  • Kto kogo uznaje lub nie uznaje za atrakcyjnego pod określonym względem.

  • Usytuowanie poszczególnych członków grupy w odniesieniu do całości grupy, wydzielonych podgrup.

  • Osoby popularne/ atrakcyjne interpersonalnie/ lubiane i osoby odrzucane przez grupę.


Struktura komunikacji

Struktura komunikacji

  • Osoby, które otrzymują największą liczbę info i mają największą liczbę połączeń informacyjnych z innymi zajmują pozycję CENTRALNĄ.

  • Osoby o małej ilości połączeń: pozycje PERYFERYCZNE.

  • Relacje między pozycjami informacyjnymi: struktura komunikacyjna grupy.

  • Osoby o pozycji centralnej postrzegane są przez osoby o pozycji peryferycznej jako przywódcze --> struktura komunikacyjna często pokrywa się ze strukturą władzy.


Komunikacja

Komunikacja

Styl demokratyczny: okrąg

Styl autokratyczny: łańcuch, igrek, iks


Normy grupowe

Normy grupowe

  • Przepisy ustalające, jak powinien a jak nie powinien zachowywać się członek grupy:

  • Przyczyniają się do osiągnięcia przez grupę celu (np. plan pracy),

  • Pozwalają grupie utrzymać swoje istnienie (np. nie ujawniaj info o grupie osobom z zewnątrz - AA, solidarność wewntrzgrupowa – partie)


Normy grupowe przyswajanie

Normy grupowe: przyswajanie

  • Naśladownictwo: obserwacja zachowań innych członków grupy, ich zachowań zgodnych i nie z normami i ich efekty (sukces- naśladuję zachowanie).

  • System kar i nagród: nagrody utrwalają właściwe zachowania.

  • Przy rozbieżności zachowań jednostki i grupy najłatwiej jest zredukować powstały dysonans upodabniając swoje zachowanie do zachowań grupy.


Konformizm

Konformizm

  • Uleganie naciskowi grupowemu zarówno w sferze zachowań jak i wartości.

  • Kształtowanie postaw zgodnych z postawami innych członków grupy.

  • Kształtowanie „odporności” na zmianę postaw przez kogoś z zewnątrz – odporność tym silniejsza im bardziej człowiek jest związany z grupą.


Konformizm1

Konformizm

  • Konformizm nagradzany, nonkonformizm karany: pozycja w grupie zależy od zachowywania jej norm.

  • Konformizm zapewniany przez:

    • Wymuszanie i nacisk grupowy (edukacja, nadzór / obserwacja, ostrzeganie oraz działania dyscyplinujące / nagradzające)

    • internalizacja (uznanie norm za własne)


Jak bardzo zachowamy si konformistycznie

Jak bardzo zachowamy się konformistycznie?

  • Grupa wywierająca nacisk:

  • wielkość (największa zmiana z 2 do 3 osób naciskających),

  • kompetencje/ autorytet,

  • Zadanie, którego dotyczy nacisk:

  • Zadania niejasne,

  • Zadania trudne,

  • Osoby, na którą kierowany jest nacisk:

  • kobiety,

  • osoby z niską samooceną i kompetencjami, mało twórcze,

  • silna potrzeba afiliacji i pomocy innym.


Nonkonformi ci w grupie

Nonkonformiści w grupie

  • mogą być głęboko przekonane, że ich stanowisko jest właściwe (nawet jeżeli wiedzą, że różnią się od grupy, mogą twardo bronić swojego stanowiska)

  • często odchodzą z grupy (może je bardziej charakteryzować sztywne trzymanie się zasady indywidualności niż aktywna obrona poprawności własnego stanowiska)

  • mogą odczuwać znaczne napięcie i niepewność wynikające z różnic w ich percepcji, ale pomimo tego nie zmieniają swojego stanowiska, ponieważ są głęboko przekonane, że jest ono koniecznym warunkiem skuteczności działania


Konformi ci w grupie

Konformiści w grupie

  • mogą zniekształcać swoją percepcję i przyjmować za właściwe wybory większości

  • mogą wątpić w poprawność własnej percepcji i okazywać brak zaufania do własnego sądu

  • mogą postrzegać sytuację całkowicie poprawnie, ale pomimo tego podążać za większością, uznając odmienność za zbyt kłopotliwą


To samo grupowa sp jno grupy

Tożsamość grupowa: spójność grupy

  • Grupa jest spójna, gdy w danej grupie nie występują wyraźnie odróżniające się od całości podgrupy.

  • W grupie spójnej między jej członkami występują silne więzi społeczne, członkowie są też konformistycznie nastawieni wobec istniejących w grupie norm i wartości, co oznacza, że realizują cele grupy.

  • Suma sił skłaniających jednostki do pozostania w grupie: atrakcyjności innych członków grupy, zaangażowania w zadania i dumy grupowej (prestiżu).

  • Grupa jest tym bardziej spójna im trudniej do niej wejść: rytuały przejścia (wysiłki finansowe, fizyczne lub psychiczne).


To samo grupowa

Tożsamość grupowa

  • Stronniczość wobec grupy własnej: szczególnie pozytywne odczucia i uprzywilejowane traktowanie ludzi, których określamy jako część naszej własnej grupy, negatywne i nieuczciwe traktowanie osób spoza grupy („my jesteśmy lepsi”).

  • Występuje nawet przy grupach przypadkowych.

  • Zwycięska grupa ma więcej członków i chętniej się do niej przyznajemy (kibice).

  • Jednorodność grupy obcej: spostrzeganie tych, którzy należą do obcej grupy, jako bardziej do siebie podobnych iż w rzeczywistości i bardziej niż członkowie swojej grupy („oni wszyscy są tacy sami”).


Obecno innych grupa niespo eczna

Obecność innych (grupa niespołeczna)

  • FACYLITACJA SPOŁECZNA: wpływ fizycznej obecności innych na poziom działania jednostek.

  • Gdy zadanie jest proste, dobrze wyuczone –wykonywane jest lepiej, szybciej.

  • Zadanie trudne- wykonywane gorzej, wolniej.


Pr by wyja nienia

Próby wyjaśnienia

  • Obecność innych ożywia nas – gdy jesteśmy sami koncentrujemy się na tym co robimy- gdy ktoś się pojawia musimy być przygotowani, że zrobi coś co będzie wymagało naszej reakcji. Gotowość do reagowania podnosi poziom naszego pobudzenia.

  • Lęk przed oceną- wywołuje w nas obawy i pobudzenie, gdyż zdajemy sobie sprawę z tego, że inni oceniają nasze postępowanie. Ważne jest nie to, że inni są tylko, że nas oceniają.

  • Rozproszenie uwagi – każdy rodzaj zakłóceń w trakcie realizowanego zadania utrudnia koncentrację na tym, co robimy(ludzie, hałas, zepsute światło).


Pr niactwo spo eczne

Próżniactwo społeczne

  • Zmniejszenie indywidualnego wkładu pracy w grupie związane z utrudnioną oceną indywidualnego działania w porównaniu z samodzielną pracą tego samego rodzaju

  • Osłabia wykonanie zadań prostych

  • Ułatwia wykonanie zadań trudnych (uspokojenie, neutralizacja lęku przed oceną)


Deindywiduacja

Deindywiduacja

  • Utrata poczucia własnego JA i związana z nią utrata normalnej kontroli nad zachowaniem , co prowadzi do wzrostu impulsywności i patologiczności czynów

  • im więcej osób liczy tłum, tym większe okrucieństwo w zabijaniu ofiar,

  • zmiana wyglądu: maski, specjalne stroje, malowane twarze- większa skłonność do zabijania i torturowania (badania etnograficzne).


Deindywiduacja czynniki sprawcze

Deindywiduacja : czynniki sprawcze

  • Zmniejszona odpowiedzialność za własne czyny (jestem nierozpoznawalny, moje czyny są nierozpoznawalne)

  • Obniżona świadomość i utrata koncentracji na normach moralnych (duża stymulacja z zewnątrz i rozproszenie uwagi: uwaga skierowana jest na grupę, nie potrafimy skoncentrować się na sobie w środku wzburzonego tłumu)


Deindywiduacja1

Deindywiduacja

  • Nie wszystkie impulsywne zachowania są złe.

  • Kontekst społeczny/ sytuacyjny zachęca nas do pozytywnego lub negatywnego postępowania.

  • Im bardziej powstrzymujemy się przed wykonaniem czegoś (bo nie wolno, nie wypada etc.), tym łatwiej przekroczymy odpowiednie zakazy, znajdując się w stanie deindywiduacji.


Grupowe podejmowanie decyzji wsp lny cel

Co dwie głowy to nie jedna

Lepsza decyzja podjęta z rozważeniem różnych punktów widzenia, na bazie większej i rozleglejszej wiedzy

Myślenie grupowe

Grupowe podejmowanie decyzji – wspólny cel


Typ zadania a wykonanie

Typ zadania a wykonanie

  • Addytywne (wykonanie zależne od wysiłku wszystkich osób np. przeciąganie liny): próżniactwo społeczne

  • Koniunktywne (wynik zależy od wyniku najsłabszego z drużyny np. wspinaczka): najsłabszy obniża grupę do swojego poziomu

  • Dysjunktywne (poziom rozwiązania zależy od pracy najsprawniejszego członka grupy np. wspólne rozwiązywanie testu): każdy coś wie i dołoży: grupowa praca lepsza niż najlepszej jednostki z grupy (o ile się dogadają)


Decyzje grupowe b dy

Decyzje grupowe: błędy

  • Strata ponoszona w toku procesu: każdy rodzaj współdziałania w grupie, który utrudnia rozwiązanie problemu – ten kto wie nie może się przebić ze swoją wiedzą, osoba, która wie nie odzywa się, uczestnicy nie słuchają się…

  • Niepowodzenie w dzieleniu się unikatową informacją: dużo czasu poświęca się na dyskusje o tym, o czym wiedzą wszyscy a mało o tym o czym wiedzą tylko niektórzy


Burza m zg w osborn 1957

Burza mózgów(Osborn, 1957)

  • Technika udoskonalania decyzji grupowych poprzez zachęcanie do swobodnej wymiany poglądów oraz eliminowanie krytycyzmu:

  • I faza: szukanie pomysłów:

  • Im więcej pomysłów tym lepiej,

  • Im odważniejsze i twórcze pomysły, tym lepiej,

  • Mów o swoich pomysłach i nie zastanawiaj się nad ich oceną,

  • Udoskonalaj wcześniejsze pomysły ale ich nie krytykuj.

  • II faza: ocena pomysłów i wybór najlepszego


Burza m zg w badania efektywno ci

Burza mózgów: badania efektywności

  • Bardzo dobra technika do pracy samodzielnej- jednostki lepsze wyniki niż grupy:

  • Mówi jedna osoba – ja siedzę i słucham i zapominam co chcę powiedzieć,

  • Pod wpływem tego co słyszę zmieniam swój kierunek myślenia o problemie,

  • Próżniactwo (nie jestem w centrum uwagi i się dekoncentruję)

NOTATKI !!!


Syndrom my lenia grupowego

SYNDROM MYŚLENIA GRUPOWEGO

  • W wyniku narzuconej autocenzury członkowie grupy podlegającej temu zjawisku, zubażają dobrowolnie swoje zdolności intelektualne.

  • Ważniejsze jest dążenie do zachowania spójności i solidarności grupy niż realistyczne uwzględnianie faktów.

  • Grupa izoluje się od otoczenia i zamyka we własnym świecie.

  • SKRAJNIE prowadzi do zupełnej utraty przez grupę poczucia rzeczywistości, przecenianie własnej siły i możliwości działania.


My lenie grupowe warunki sprzyjaj ce wst pieniu

MYŚLENIE GRUPOWEwarunki sprzyjające wstąpieniu

  • Duża spójność grupy: grupa jest atrakcyjna, zapewnia prestiż i ludzie chcą do niej należeć,

  • Izolacja grupy: grupa wyizolowana, chroniona przed alternatywnymi poglądami,

  • Autorytarny przywódca: kontroluje dyskusję i narzuca swoje zdanie,

  • Silny stres: zagrożenie dla grupy, duża waga decyzji dla grupy i jej członków,

  • Słabe umiejętności podejmowania decyzji: brak standardowych metod rozpatrywania alternatywnych poglądów


Symptomy my lenia grupowego

Symptomy myślenia grupowego

  • Złudzenie odporności na ataki: odczucie nieomylności i siły,

  • Przekonanie o moralnych racjach grupy: „Bóg jest z nami”,

  • Stereotypowe postrzeganie przeciwników (uproszczone),

  • Autocenzura: nie podają przeciwstawnych poglądów „przeciwko sobie”,

  • Nacisk na podporządkowanie się większości,

  • Złudzenie jednomyślności: pomijanie oponentów,

  • Strażnicy jednomyślności: członkowie grupy chronią przywódcę przed odmiennymi poglądami


Podejmowanie b dnych decyzji

Podejmowanie błędnych decyzji

  • Niepełna analiza alternatywnych poglądów,

  • Lekceważenie określania poziomu ryzyka dla preferowanych rozwiązań,

  • Opieranie się na niepełnej informacji,

  • Brak planu działania na wypadek niepowodzenia


Decyzje w warunkach ryzyka

Decyzje w warunkach ryzyka

  • PRZESUNIĘCIE RYZYKA: grupy podejmują bardziej ryzykowne decyzje niż pojedyncze jednostki

  • Kwestionariusz rozwiązywania problemów: dylemat szachisty

Grupa: 10% szansa na sukces

Jednostki: 30% szansa na sukces


Polaryzacja grupowa

Polaryzacja grupowa

  • Tendencja grup do podejmowania decyzji, które są bardziej skrajne niż początkowe preferencje członków grupy

  • Grupa wzmacnia skłonności członków do ryzyka, jeśli wykazywali tendencję do ryzyka,

  • Grupa zwiększa ostrożność członków grupy, jeśli ostrożność kierowała nimi od początku.


Polaryzacja grupowa przyczyny

Polaryzacja grupowa: przyczyny

  • Przedstawianie argumentów zgodnych ze swoim stanowiskiem i wysłuchiwanie nowych nieznanych argumentów,

  • Chęć zdobycia sympatii grupy (przyjmuję stanowisko ogólnie podzielane ale bardziej skrajne),

  • Wartości kształtowane kulturowo (kultury ceniące ryzyko np. USA, Europa vs kultury ceniące ostrożność np. Afryka).


Konflikty

Konflikty

  • KONFLIKT INTRAPERSONALNY: napięcie jednostki wywołane dążeniem do dwóch lub więcej sprzecznych celów.

  • KONFLIKT INTERPERSONALNY: napięcie między dwiema lub więcej osobami (grupami), które maja sprzeczne cele.


Konflikty interpersonalne

Konflikty interpersonalne


Konflikty1

Konflikty

  • Konflikt o sumie zerowejzysk A= strata B : rywalizacja

  • Konflikt motywów mieszanych:

  • Obie strony mogą zyskać dzięki współdziałaniu.

  • Jednostka może jeszcze więcej zyskać dzięki rywalizowaniu ze swoim partnerem.


Dylemat wi nia nie rozmawiaj ze sob

Dylemat więźnia: nie rozmawiają ze sobą


Rozwi zanie

Aby znaleźć rozwiązanie satysfakcjonujące obie strony musza one sobie ufać.

Gdy nie ma zaufania dochodzi do rywalizacji i nikt nie zwycięża.

Gdy zacznie się rywalizacja żadna ze stron nie chce jej przerwać bo boi się, ze zostanie wykorzystana.

Rozwiązanie


Czego si spodziewa po graczach

Czego się spodziewać po graczach?

  • Natura graczy: przyjaciele, partnerzy nastawieni na długa współpracę,

  • Wpływ kultury i środowiska: „prawo dżungli” – osoba nastawiona na rywalizację zmusza do niej osobę nastawioną na współpracę,

  • Wspólna strategia: „coś za coś”: zachęcanie do współdziałania najpierw przez stosowanie zachowań kooperacyjnych a potem przez powtarzanie działań przeciwnika, które podjął on bezpośrednio przed nami („będę współdziałał jeśli ty też będziesz, ale nie dam się wykorzystać”).

  • Zaufaj osobie a nie grupie (polaryzacja, deindywiduacja)


Gdy mo emy porozmawia

Stosowanie gróźb, aby wymusić spełnienie swoich życzeń (straszenie dzieci karami): działają na krótko, nie wróżą długotrwałej współpracy.

Gdy możemy porozmawiać


Gdy mo emy porozmawia1

Gdy możemy porozmawiać

  • Negocjacje i przetarg: problem jest rozwiązany pod warunkiem, że obie strony osiągną zgodę.


Negocjacje

Negocjacje

  • Rozwiązanie integrujące: rozwiązanie konfliktu z korzyścią dla obu stron

    CO JEST WAŻNE DLA KAŻDEJ ZE STRON ?????!!!!!??????

  • Ustal kryteria podejmowania decyzji i ich hierarchię.

  • Określ skalę ustępstw (coś za coś).

  • Uwzględnij możliwość mediacji/ arbitrażu.


Wi cej

Więcej

  • Aronson, E., Wilson, T.D. i Akert, R.M. (1997), Psychologia społeczna. Serce i umysł, Zysk i Spółka, Poznań.

  • Wojciszke,B. (2003), człowiek wśród ludzi. Zarys psychologii społecznej. Scholar, Warszawa.


  • Login