Nowa umowa kapita owa w bankowo ci sp dzielczej
This presentation is the property of its rightful owner.
Sponsored Links
1 / 39

Nowa Umowa Kapitałowa w bankowości spółdzielczej PowerPoint PPT Presentation


  • 150 Views
  • Uploaded on
  • Presentation posted in: General

Nowa Umowa Kapitałowa w bankowości spółdzielczej. Wiesław Żółtkowski www.doradztwo.zoltkowski.pl Warszawa, 14 listopada 2007. Nowa Umowa Kapitałowa. Komitet Bazylejski – gromadzi ekspertów zarządzania ryzykiem bankowym. Tworzą go przedstawiciele 12 krajów.

Download Presentation

Nowa Umowa Kapitałowa w bankowości spółdzielczej

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Presentation Transcript


Nowa umowa kapita owa w bankowo ci sp dzielczej

Nowa Umowa Kapitałowa w bankowości spółdzielczej

Wiesław Żółtkowski

www.doradztwo.zoltkowski.pl

Warszawa, 14 listopada 2007


Nowa umowa kapita owa

Nowa Umowa Kapitałowa

Komitet Bazylejski – gromadzi ekspertów zarządzania ryzykiem bankowym. Tworzą go przedstawiciele 12 krajów.

  • 1988 r. - Komitet Bazylejski przyjął Umowę Kapitałową

  • 2004 r. - Nowa Umowa Kapitałowa

  • 2006 r. – dyrektywa dla krajów Unii Europejskiej – Capital Requirement Directive (CRD)

  • 2007 r. – w Polsce nowelizacja ustawy Prawo bankowe i uchwały Komisji Nadzoru Bankowego.

    Genezą NUK są metody zarządzania w dużych międzynarodowych bankach. Z innych warunków działania wyrósł system zarządzania funkcjonujący w bankach spółdzielczych.

    Przepisy prawa uwzględniają istnienie tych różnic. Nie ma potrzeby prostego przenoszenia rozwiązań z banków dużych do małych.

    Zawsze lepszy jest bank, który efektywniej zarządza ryzykiem.


Jak r ne s banki

Jak różne są banki

Jest rażąca różnica w wielkości i charakterze działania banków:

  • suma bilansowa: 300 mld zł, 7 mld zł, 60 mln zł,

  • obszar działania: wiele krajów, cały kraj, część powiatu,

  • zatrudnienia: 30 000, 1500, 40 pracowników,

  • rozpiętości zarządzania: kilka poziomów i jeden poziom,

  • procesy decyzyjne: wiele ośrodków decyzyjnych na różnych szczeblach i w komórkach sztabowych i jeden ośrodek decyzyjny.

    To wymaga stosowania w bankach różnych metod zarządzania ryzykiem.

    Lepszy jest bank, który efektywniej zarządza ryzykiem, a nie tylko zarządzający ryzykiem tak samo jak inni.


Specyfika zarz dzania bankiem sp dzielczym

Specyfika zarządzania bankiem spółdzielczym

Nowoczesne zarządzanie ryzykiem zmieniające system zarządzania bankiem – „system zarządzania stanowi zbiór zasad i mechanizmów odnoszących się do procesów decyzyjnych, zachodzących w banku oraz do oceny prowadzonej działalności bankowej.”

Struktura organizacyjna i podział obowiązków w zarządzie:

  • duża liczba banków zatrudnia od kilkunastu do 30-40 osób,

  • sieć placówek oraz wydzielone centrale,

  • aktywa od 10 do 60 mln zł, to nie pozwala na wzrost kosztów.

    Kwalifikacje kadr – różne. W zarządach osoby przyzwyczajone do bankowości tradycyjnej. Są też młodzi z kwalifikacjami (wykształcenie, informatyka) ale nie mają doświadczenia w nowoczesnej bankowości.

    Jakość istniejących procedur – poprawne i często obszerne, opracowane zewnątrz i adoptowane mechanicznie (nie zawsze ze zrozumieniem).


Specyfika zarz dzania bankiem sp dzielczym1

Specyfika zarządzania bankiem spółdzielczym

Faktyczne zarządzanie ryzykiem – poprawne, na miarę potrzeb.

Co decyduje o poprawnym zarządzaniu?

  • Znajomość klientów zapewniająca dobrą ocenę ich ryzyka

  • Proste instrumenty finansowe

  • Bezpośrednie zarządzanie (decydowanie z jednej ręki)

    Skutkiem tego są niewielkie straty z tytułu działalności obarczonej ryzykiem

    Istotny aspekt – samodzielność banków ale równocześnie przymus zrzeszania się i określona zależność od banków zrzeszających. Rzeczywisty brak merytorycznej reprezentacji do partnerskiej rozmowy z GINB (w Filarze II)


Co to jest ryzyko

Co to jest ryzyko?

  • Ryzykodotyczy zjawisk, które możemy zdefiniować i zmierzyć oraz obliczyć stratę, którą mogą spowodować. Zmierzyć możemy zwykle zdarzenia powtarzalne.

  • Ryzyko prowadzi do generowania strat poprzez ograniczenie dochodów lub wzrost kosztów. Są to straty oczekiwane przy danym rodzaju działalności. Są one kosztem działania banku i muszą być pokryte przychodami.

  • Straty nieoczekiwane, dotyczą zjawisk nagłych i niezależnych od banku. Straty te mają pokrycie w kapitale własnym banku. Ich wielkość oblicza się według szczegółowych wskazań nadzoru bankowego (wagi ryzyka, limity) lub na podstawie modeli statystycznych opracowanych przez bank.

  • Zarządzanie ryzykiem polega na świadomym akceptowaniu określonego poziomu ryzyka. Zarządza się tymi procesami, które można zmierzyć. Używać trzeba miar, które się rozumie i wie jak na ich podstawie formułować wnioski. Nie można używać narzędzi, których sensu działania się nie rozumie.


Podstawowe rodzaje ryzyka w banku

Podstawowe rodzaje ryzyka w banku

Ryzyko płynności – mieć środki na realizacje bieżących zobowiązań i bieżące inwestycje

Ryzyko kredytowe– żeby pożyczkobiorcy oddali pieniądze. W jakimś sensie to także ryzyko rentowności.

Ryzyko operacyjne – żeby funkcjonowały urządzenia techniczne i pracownicy działali poprawnie. Czyli ryzyko bezpieczeństwa działania.

Ryzyko rynkowe, ryzyko zmiany cen rynkowych wyrażanych w :

  • stopach procentowych,

  • kursach walutowych.

    Ryzyko niewypłacalności – żeby bank miał pieniądze na pokrycie zobowiązań, nie tylko bieżących.


System zarz dzania ryzykiem

System zarządzania ryzykiem

W ramach systemu zarządzania ryzykiem bank powinien:

  • stosować sformalizowane zasady służące określaniu wielkości podejmowanego ryzyka i zasady zarządzania ryzykiem,

  • stosować sformalizowane procedury identyfikacji i pomiaru ryzyka występującego w działalności banku,

  • stosować sformalizowane limity ograniczające ryzyko,

  • stosować przyjęty system sprawozdawczości zarządczej,

  • posiadać strukturę organizacyjną dostosowaną do wielkości i profilu ponoszonego przez bank ryzyka.

  • Kontrola wewnętrzna i komórka audytu wewnętrznego

    Przestrzeganie tych wymogów jest kontrolowane przez nadzór bankowy.


Organy banku w zarz dzaniu ryzykiem

Organy banku w zarządzaniu ryzykiem

Rada Nadzorcza:

  • Zatwierdza strategię działania banku oraz zasady ostrożnego i stabilnego zarządzania bankiem

  • Wprowadza strukturę organizacyjną z systemem zarządzania ryzykiem

  • Nadzoruje wprowadzenie sytemu zarządzania ryzykiem oraz ocenia jego funkcjonowanie

    Zarząd:

  • Opracowuje i wprowadza pisemne strategie i procedury w zakresie systemu zarządzania ryzykiem, kontroli wewnętrznej oraz szacowania kapitału wewnętrznego

  • Odpowiada za skuteczność funkcjonowania systemu

  • Określa podział obowiązków pracowników i zasady ich pracy

  • Przekazuje okresowe informacje Radzie Nadzorczej


Wyznaczenie kapita u wewn trznego

Wyznaczenie kapitału wewnętrznego

Kapitał wewnętrzny, to całość kapitału potrzebnego na pokrycie strat nieoczekiwanych z tytułu różnego rodzaju ryzyka występującego w danym banku.

W praktyce składa się z:

  • kwoty wymogu kapitałowego obliczonej według ścisłych wskazań nadzoru bankowego (Filar I), obliczanych w sposób określony przez instytucje nadzoru bankowego oraz

  • kwoty uwzględniającej skutki dodatkowego rodzaju ryzyka występującego w danym banku, a nie ujętego w limitach i normach określonych przez nadzór bankowy, obliczonych według metod określonych w banku (Filar II).


Zadania w zakresie filaru i

Zadania w zakresie Filaru I

Uchwała nr 1/2007 KNB w sprawie szczegółowych zasad wyznaczania wymogów kapitałowych z tytułu poszczególnych rodzajów ryzyka

Portfel handlowy – operacje dokonywane na własny rachunek w celach handlowych, tj. z zamiarem uzyskania korzyści finansowych w krótkich okresach z różnic między rynkowymi cenami zakupu i sprzedaży (operacje giełdowe, operacje na rynku finansowym, transakcje z przyrzeczeniem odkupu (typu repo). Ważne jest kryterium znaczącej skali działalności handlowej.

Portfel bankowy – operacje nie zaliczone do portfela handlowego (kredyty, pożyczki, lokaty, depozyty)


Je li bank nie ma znacz cego portfela handlowego to oblicza obowi zuj go

Jeśli bank nie ma znaczącego portfela handlowego, to oblicza obowiązują go:

  • ryzyko kredytowe

  • w obszarze ryzyka rynkowego:

  • ryzyko walutowe (jeśli pozycja walutowa całkowita przewyższa 2% funduszy własnych banku),

  • ryzyko cen towarów (jeśli występują)

  • przekroczenia limitu koncentracji zaangażowań i limitu dużych zaangażowań

  • przekroczenia progu koncentracji kapitałowej

  • ryzyko operacyjne


Ryzyko kredytowe metoda standardowa

Ryzyko kredytowe – metoda standardowa

Ekspozycje dzieli się na klasy ekspozycji. Jest 16 klas. Ale nas interesują przede wszystkim:

  • ekspozycje wobec samorządów,

  • ekspozycje wobec przedsiębiorców,

  • ekspozycje detalicznych,

  • ekspozycje zabezpieczone na nieruchomościach,

  • ekspozycje przeterminowane.

    Zarządzanie portfelem kredytowym wymaga:

  • podziału portfela kredytowego na klasy ekspozycji,

  • opracowania standardowych metod oceny ryzyka pojedynczych ekspozycji dla różnych klas ekspozycji kredytowych,

  • przypisywania ekspozycjom odpowiednich wag ryzyka.

  • gromadzenia informacji o kwotach ekspozycji, klasach ekspozycji i portfelu kredytowym.


Wym g kapita owy z tytu u ryzyka kredytowego

Wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka kredytowego

Wymóg kapitałowy = suma ekspozycji ważonych ryzykiem x 8%.

Ta waga 8% zawierała dotychczas różne aspekty ryzyka portfela kredytowego.

W banku spółdzielczym kluczem jest zarządzanie portfelem kredytowym. Kredyty stanowią podstawową część należności banku. Z nimi związane jest ryzyko kredytowe, ryzyko koncentracji, ryzyko dużych zaangażowań, ryzyko stopy procentowej w portfelu bankowym, a także w dużej części ryzyko operacyjne.


Ryzyko operacyjne metoda podstawowego wska nika

Ryzyko operacyjne – metoda podstawowego wskaźnika

Określenie rodzajów zdarzeń, które skutkują stratą:

  • Oszustwo wewnętrzne

  • Oszustwo zewnętrzne

  • Praktyka kadrowa i bezpieczeństwo pracy

  • Klienci, produkty i praktyka gospodarcza

  • Uszkodzenie aktywów fizycznych

  • Zakłócenie działalności i awarie systemów

  • Dokonywanie transakcji oraz zarządzanie procesami.

    Każdy rodzaj zdarzeń trzeba przedstawić w języku i praktyce działania banku, podać przykłady zdarzeń występujących w banku.

    Sporządza się tabelkę klasyfikującą potencjalne zdarzenia.

    Bank jest zarządzany w sposób bezpośredni przez zarząd. Kierownicy komórek organizacyjnych raportują o zdarzeniach klasyfikując je do określonych rodzajów zdarzeń


Ryzyko operacyjne wym g kapita owy

Ryzyko operacyjne – wymóg kapitałowy

Zgromadzenie informacji o zdarzeniach z obszaru ryzyka operacyjnego pozwoli na opracowanie w przyszłości własnego modelu zarządzania ryzykiem operacyjnym. Teraz obowiązuje ściśle określony sposób obliczania wymogu kapitałowego z tytułu ryzyka operacyjnego.

Bank stosuje metodę podstawowego wskaźnika, gdzie:

wymóg kapitałowy = średni wynik za ostatnie 3 lata x 15%

Średni wynik = wynik z tytułu odsetek + wynik z tytułu prowizji + przychody z udziałów lub akcji + wynik operacji finansowych + wynik z pozycji wymiany


Zadania w zakresie filaru ii

Zadania w zakresie Filaru II

Poziom Filaru II – wewnętrzne procesy szacowania kapitału wewnętrznego zgodne z profilem ryzyka w danym banku.

Typowe rodzaje ryzyka w bankach spółdzielczych, nie ujęte w Filarze I, to przede wszystkim:

  • ryzyko koncentracji,

  • ryzyko stopy procentowej w księdze bankowej,

  • ryzyko płynności,

  • Metoda testowania warunków skrajnych,

    Lepsze zarządzanie ryzykiem pozwoli na większą sumę bilansową przy danych funduszy własnych.


Zasady obowi zuj ce w filarze ii

Zasady obowiązujące w Filarze II

Zasady budowania modeli zarządzania ryzykiem na poziomie Filaru II:

  • zasada proporcjonalności,

  • zasada odpowiedzialności,

  • relacje nadzoru bankowego z bankami.

    Proces oceny adekwatności kapitału wewnętrznego (ICAAP) – proporcjonalny do skali, charakteru i stopnia złożoności działalności banku. Proces ten nie jest jednakowy dla wszystkich banków.

    Proces badania i oceny nadzorczej (SREP) – też z zasadą proporcjonalności.


Ryzyko koncentracji

Ryzyko koncentracji

jest to istotnie wpływające na stabilność i bezpieczeństwo działania banku ryzyko niewykonania zobowiązania przez pojedynczy podmiot, podmioty powiązane lub grupy podmiotów, w przypadku których prawdopodobieństwo niewykonania zobowiązania jest zależne od wspólnych czynników.

Ryzyko koncentracji dotyczy zaangażowań wobec podmiotów:

  • Ryzyko podmiotów powiązanych – stare regulacje.

  • Ryzyko branżowe – trzeba uzasadniać, że istniejące zaangażowanie w branże jest poprawne.

  • Ryzyko zaangażowań wobec prowadzących działalność tego samego rodzaju – rzadko występuje.

  • Ryzyko regionu geograficznego – nie występuje w kraju.

  • Ryzyko tego samego rodzaju zabezpieczenia – potrzebna analiza istotności występowania.

  • Ryzyko zaangażowania w tej samej walucie – zwykle nie występuje w banku spółdzielczym.


Pomiar ryzyka koncentracji

Pomiar ryzyka koncentracji

  • Ryzyko koncentracji związane jest z możliwością skorzystania z efektu dywersyfikacji. Przykład objaśni na czym to polega.

  • Bank ma jednorodny portfel kredytowy o wartości 100 i charakteryzujący się prawdopodobieństwem wystąpienia braku spłaty na poziomie 10%. Więc wartość narażona na ryzyko wynosi 100 x 10% = 10.

  • Bank ma portfel kredytowy składający się z dwu jednorodnych części o wartości po 50, z których każda ma prawdopodobieństwie wystąpienia braku spłaty na poziomie 10%. Więc wartość narażona na ryzyko jednej części wynosi 5 i drugiej też 5. Wartości narażona na ryzyko całego portfela nie będzie jednak równa 5+5, będzie mniejsza niż 10. Dlaczego? Zróżnicowanie powoduje, że jeżeli wystąpią warunki wywołujące brak spłaty w jednej części portfela, to nie wywołają takiego skutku w drugiej części portfela. Rzeczywista wartość narażona na ryzyko całego portfela będzie pomiędzy 5 a10.


Pomiar ryzyka koncentracji w praktyce

Pomiar ryzyka koncentracjiw praktyce

Miary bezwzględne określone zewnętrznie (art. 71 ustawy Prawo bankowe, np.. zaangażowanie wobec kredytobiorców powiązanych do 25% funduszy własnych banku).

Na podstawie danych historycznych można ustalić, jakie grupy ekspozycji kredytowych generowały określone wartości kredytów zagrożonych (to jest praktycznie jedyna miara).

Bank ma portfel składający się zwykle z kilku jednorodnych części. W praktyce trudno zmienić strukturę portfela, bo jest ona związana z lokalnym rynkiem, który przekształca się wolno.

Jeżeli w jakiejś części portfela nie występuje wyraźnie wyższy wskaźnik kredytów zagrożonych, to oznacza, że bank ma właściwą (w danych warunkach działania) strukturę portfela i nie ma potrzeby dodatkowego kapitału na pokrycie ryzyka koncentracji.


Ryzyko p ynno ci

Ryzyko płynności

  • W zarządzaniu płynnością chodzi o to, aby bank w każdym dniu miał środki do spłaty zobowiązań (przyjmowanych depozytów, przyrzeczonej wypłaty kredytów).

  • Zarządza się płynnością poprzez dostosowywanie wartości i terminów zapadalności depozytów i innych zobowiązań do terminów wymagalności kredytów i innych należności.

  • Potrzebne jest określanie w planie finansowym wartości i charakteru pozyskiwanych środków. Płynność uzyskuje się poprzez zrządzanie pozycjami po obu stronach bilansu.

  • Podstawowym narzędziem zarządzania płynnością jest obliczanie luki płynności. Polega to na zestawieniu terminów płatności i badanie wielkości niedopasowania wartości pozycji w określonych przedziałach terminowych.


Luka p ynno ci niedopasowania 1 miesi c 3 miesi ce 6 miesi cy 1 rok

Luka płynności – niedopasowania1 miesiąc 3 miesiące 6 miesięcy 1 rok


Miary ryzyka p ynno ci

Miary ryzyka płynności

Dla banków z sumą bilansową do 200 mln zł

Miary płynności krótkoterminowej:

  • Współczynnik udziału podstawowej i uzupełniającej rezerwy płynności (aktywów płynnych) w aktywach ogółem – nie mniejszy niż 20%.

    Miary płynności długoterminowej:

  • Współczynnik pokazujący relację pomiędzy wartością aktywów niepłynnych i funduszami własnymi na poziomie nie mniejszym od 1.


Wym g kapita owy z tytu u ryzyka p ynno ci

Wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka płynności

Bank w planie finansowym zakłada utrzymanie przyjętych miar płynności, poprzez odpowiednie planowanie wartości aktywów i pasywów. Jednak możliwy spadek wartości depozytów o 20% i wówczas trzeba spłacić je aktywami płynnymi. Odtworzenie wskaźnika 20% aktywów płynnych w aktywach wymaga działań korygujących. Ich treść określona jest w planie awaryjnym. Chodzi o przesunięcie środków zaangażowanych w należnościach długoterminowych do aktywów płynnych oraz / lub wydłużenie terminu wymagalności zobowiązań.

Operacja taka zwykle powoduje wzrost kosztów. Ta wyliczona zmiana wyniku odsetkowego, z tytułu utrzymania miar płynności, obciąża kapitał wewnętrzny banku. Wielkość ta powinna być szacowana już przy opracowywaniu planu awaryjnego. Koszt planu awaryjnego obciąża kapitał wewnętrzny.


Ryzyko stopy procentowej w ksi dze bankowej

Ryzyko stopy procentowej w księdze bankowej

Badanie, w jakim stopniu wynik finansowy banku i jego wartość są narażone na skutki zmian rynkowych stóp procentowych. Chodzi o niedopasowanie terminów przeszacowania aktywów i pasywów oraz niedopasowania stawek oprocentowania aktywów i pasywów.

Pomiar ryzyka uwzględnia miarę ryzyka rozumianą jako:

  • wielkość oczekiwanej straty

  • prawdopodobieństwo wystąpienia zdarzenia

    Pomiar ryzyka stopy procentowej:

  • Metoda luki przeszacowania (GAP)

  • Metoda ryzyka bazowego

  • Metoda ryzyka opcji klienta

  • Metoda elastyczności krzywej dochodowości


Luka stopy procentowej pozycje o sta ej stopie procentowej do czasu przeszacowania

Luka stopy procentowej – pozycje o stałej stopie procentowej do czasu przeszacowania


Nowa umowa kapita owa w bankowo ci sp dzielczej

Metoda luki (GAP)Pozycja niedopasowania oznacza lukę pomiędzy wartością aktywów i pasywów w danym przedziale czasowym. Miarę ryzyka oblicza się jako ważoną terminami przeszacowania sumę wartości luki w przedziałach i wahań oprocentowania rynkowego.Wpływ zmian rynkowych stóp procentowych na wynik finansowy:


Wp yw na zmian wyniku finansowego

Wpływ na zmianę wyniku finansowego

ΔD –potencjalna niekorzystna zmiana wyniku odsetkowego,

Li–wartość luki netto na koniec i-tego okresu,

ΔS– prognozowana zmiana rynkowych stóp procentowych

Ti –czas pozostający do końca roku, liczony w dniach od dnia przeszacowania poszczególnych aktywów/pasywów wrażliwych, w luce netto Li


Ryzyko bazowe

Ryzyko bazowe

  • Ryzyko wynikające z niedoskonałego powiązania stóp procentowych np.. kredytów (generujących przychody) i depozytów (generujących koszty odsetkowe), w sytuacji gdy instrumenty te mają podobne okresy przeszacowania. Dotyczy to sytuacji, gdy np.. jednoroczny kredyt przeszacowany na podstawie zmiany stopy redyskontowej, finansowany jest jednorocznym depozytem przeszacowywanym na podstawie decyzji Zarządu.

  • Ryzyko polega na tym, że marża pomiędzy tymi stawkami może zmieniać się niespodziewanie.


Ryzyko opcji klienta

Ryzyko opcji klienta

Dotyczy ryzyka zrywania umów o stałej stopie procentowej: wcześniejszej spłaty kredytów i zerwania depozytów.

Zjawiska takie występują w przypadku gwałtownych zmian rynkowych stóp procentowych, gdy klienci zrywają umowy, które są dla nich niekorzystne.

Jeśli banki nie mają udokumentowanych zdarzeń i potwierdzenia ich istotności (dowodu, że nie są to tylko indywidualne przypadki), to nie można obliczyć wpływu ryzyka opcji na wynik finansowy.

W tej sytuacji stosowanie „magicznych”, subiektywnych modeli obarczone jest większym ryzykiem, niż nie uwzględnianie tego ryzyka.


Metoda elastyczno ci stopy procentowej

Metoda elastyczności stopy procentowej

  • Chodzi o różną elastyczność dostosowania się oprocentowania określonych pozycji aktywów i pasywów do zmiany rynkowych stóp procentowych.

A / P

A / P

t

t


Zarz dzanie ryzykiem stopy procentowej

Zarządzanie ryzykiem stopy procentowej

Odpowiednie kształtowanie struktury aktywów i pasywów :

  • prognozowanie, w okresach rocznych zmiany rynkowych stóp procentowych i kształtowania się pozycji aktywów i pasywów banku narażonych na te zmiany,

  • opracowanie polityki kredytowej i polityki depozytowej uwzględniających ryzyko stóp procentowych,

  • miesięczne obliczanie wpływu zmiany rynkowych stóp procentowych na wynik finansowy,

  • stosowanie operacji zabezpieczających przed skutkami ryzyka stóp procentowych


Wym g kapita owy z tytu u ryzyka stopy procentowej w portfelu bankowym

Wymóg kapitałowy z tytułu ryzyka stopy procentowej w portfelu bankowym

W planie finansowym banku wynik procentowy obliczony jest przy założeniu określonego poziomu rynkowych stóp procentowych.

Tak ukształtowane pozycje bilansu narażone na zmiany rynkowych stóp procentowych poddaje się testowi warunków skrajnych. W praktyce bada się zmianę wyniku odsetkowego przy zmianie rynkowych stóp procentowych o 200 punktów bazowych. Różnica, pomiędzy wynikiem, obliczonym w ramach testu i wynikiem uzyskiwanym przy założonym planie (przed testem) jest kwotą obciążającą kapitał wewnętrzny.

Im większy akceptowany poziom ryzyka stopy procentowej, tym większy efekt testu warunków skrajnych i większa kwota obciążenie kapitału wewnętrznego.


Testowanie warunk w skrajnych

Testowanie warunków skrajnych

Testowanie warunków skrajnych jest metodą stosowaną do zarządzania różnymi rodzajami ryzyka. Pozwalają one ocenić wartość kapitału wewnętrznego w warunkach skrajnie niekorzystnych. Testy warunków skrajnych przeprowadza się dla kilku (najczęściej 1 -2) scenariuszy.

Wartości zakładanych zmian szokowych:

  • skrajnie negatywne, ale realne. Zakładające funkcjonowanie rynków finansowych. W przypadku zupełnej katastrofy żaden bank nie zakłada przetrwania,

  • dostosowane do akceptowanego w banku poziomu ryzyka. Bank narażony na większe ryzyko bada gorsze scenariusze,

  • dostosowane do cykli ekonomicznych wynikających z charakteru badanych rodzajów ryzyka.

    Parametry testów są określone przez nadzór bankowy i samodzielnie (z dostosowaniem do warunków działania) przez bank. Częstotliwość testów dostosowana do charakterystyki ryzyka w banku, ale są to okresy roczne lub półroczne.


Inne rodzaje ryzyka ich istotno

Inne rodzaje ryzyka – ich istotność

  • Ryzyko prawne

  • Ryzyko strategiczne

  • Ryzyko utraty reputacji

  • Ryzyko modeli

  • Ryzyko systemów informatycznych

  • Ryzyko kapitałowe

  • Ryzyko transferowe

  • Ryzyko cyklu gospodarczego

  • Ryzyko kraju

  • Ryzyko ubezpieczeniowe

  • Inne rodzaje ryzyka


Co to jest ryzyko braku zgodno ci

Co to jest ryzyko braku zgodności?

Jest to ryzyko nieprzestrzegania przepisów prawa, regulacji wewnętrznych oraz przyjętych przez bank standardów postępowania.

Polityka zgodności zawiera podstawowe zasady działania pracowników banku i wyjaśnia główne procesy identyfikujące ryzyko braku zgodności i umożliwiające zarządzanie ryzykiem braku zgodności na wszystkich szczeblach organizacji banku.

Zarząd powołuje komórkę organizacyjną ds.. Zarządzania ryzykiem braku zgodności.

W banku spółdzielczym funkcje zarządzania ryzykiem braku zgodności spełnia zarząd, który bezpośrednio kontroluje respektowanie przez pracowników przepisów prawa i regulacji wewnętrznych


Obowi zki informacyjne banku

Obowiązki informacyjne banku

Bank jest zobowiązany do ogłaszania w sposób ogólnie dostępny, w miejscu wykonywania czynności, informacji na temat dostępu do zasad polityki informacyjnej regulujących:

  • zakres ogłaszanych informacji,

  • częstotliwość ogłaszania (które informacje raz w roku, a które częściej),

  • formy i miejsce ogłaszania,

  • zasady zatwierdzania i weryfikacji ogłaszanych informacji, które nie są objęte badaniem sprawozdania finansowego przez biegłego rewidenta,

  • zasady weryfikacji polityki informacyjnej.

    Zasady polityki informacyjnej ustala zarząd, a następnie zatwierdza rada nadzorcza.


Dylemat zarz du banku sp dzielczego

Dylemat zarządu banku spółdzielczego

Podstawowe zasady dobrej praktyki:

  • Uchwalić procedury dostarczone z zewnątrz. Ale ważne, aby były one dostosowane do praktyki banków spółdzielczych, a nie przeniesione z dużych banków komercyjnych.

  • Rozumieć ryzyko własnej działalności, nie powielać mechanicznie definicje wszystkich rodzajów ryzyka.

  • Współpracować w sektorze banków spółdzielczych – wspólnie zamawiać projekty procedur, aby były dostosowane do potrzeb banków spółdzielczych.

    O zarządzaniu ryzykiem bez mitów:

  • Zarządzać faktycznym ryzykiem, nie przenosić automatycznie procedur z dużych banków komercyjnych.

  • Służyć biznesowi (efektywność !)


  • Login