Metody tradycyjne i aktywizuj ce w szkole podstawowej i gimnazjum
Sponsored Links
This presentation is the property of its rightful owner.
1 / 25

Metody tradycyjne i aktywizujące w szkole podstawowej i gimnazjum PowerPoint PPT Presentation


  • 259 Views
  • Uploaded on
  • Presentation posted in: General

Metody tradycyjne i aktywizujące w szkole podstawowej i gimnazjum. Metoda. droga dochodzenia do prawdy „Celowo i systematycznie stosowany sposób pracy nauczyciela z uczniem, umożliwiający uczniom opanowanie wiedzy wraz z umiejętnością posługiwania się nią

Download Presentation

Metody tradycyjne i aktywizujące w szkole podstawowej i gimnazjum

An Image/Link below is provided (as is) to download presentation

Download Policy: Content on the Website is provided to you AS IS for your information and personal use and may not be sold / licensed / shared on other websites without getting consent from its author.While downloading, if for some reason you are not able to download a presentation, the publisher may have deleted the file from their server.


- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - E N D - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Presentation Transcript


Metody tradycyjne i aktywizujące w szkole podstawowej i gimnazjum


Metoda

  • droga dochodzenia do prawdy

  • „Celowo i systematycznie stosowany sposób pracy nauczyciela z uczniem, umożliwiający uczniom opanowanie wiedzy wraz

    z umiejętnością posługiwania się nią

    w praktyce, jak również rozwijanie zdolności

    i zainteresowań umysłowych.” (wg W. Okonia)


Teoria kształcenia wielostronnego

  • Powstała w latach sześćdziesiątych

  • Zakłada harmonijny rozwój podstawowych funkcji człowieka:

    1. Poznanie siebie i świata.

    2. Wartościowanie świata.

    3. Zmienianie świata.


Fazy kształcenia człowieka

  • Działanie (doświadczenie)

  • Myślenie oglądowo-obrazowe (zmysły)

  • Myślenie słowne (abstrakcyjno-symboliczne)


Strategia kształcenia

  • To ogół celów, środków i metod przygotowywanych przez nauczycieli dla osiągnięcia jak najlepszych efektów , sposób interpretacji ogólnych celów kształcenia i sposób ich wprowadzania.

  • Metoda jest bardziej szczegółowa

    i schematyczna od strategii.


Metody aktywizujące

Uczeń – aktywny podmiot, sam zdobywający wiedzę przez poznanie i doświadczenia.

Nauczyciel – pobudza oraz stwarza sposobności do zdobywania przez ucznia wiedzy.

Cele:

  • Nauczania – odnoszą się do nauczyciela

  • Kształcenia – odnoszą się do ucznia, realizowane są podczas zajęć, ale i w procesie samokształcenia się ucznia (prasa, telewizja, Internet)


Nauczanie + samokształcenie = kształcenie

m. nauczania m. uczenia się m. kształcenia


Metody nauczania wg Marii Nagajowej

M. słowne M. zajęć praktycznych M. oglądowa

podająca poszukująca

heureza problemowa


Metoda podająca

  • Sprawdzenie pracy domowej, czyli sprawdzenie stopnia przyswojenia wiedzy do realizacji tematu.

  • Wprowadzenie do nowego tematu, zapoznanie z nim i wskazanie celu.

  • Opracowanie nowego materiału.

  • Zebranie nowych wiadomości.


Wykład – przekazywanie informacji

Opowiadanie – opis wydarzeń, logika, barwność

Pogadanka – mniejsza dyskusja

Opis – charakterystyka zjawisk

Wyjaśnienie – zwięzłe podanie faktu, określa przyczyny, przebieg, istotę określonego zjawiska

Anegdota


Metoda poszukująca

  • Zadawanie pytań, analiza tekstu literackiego.

  • Sprawdzanie pracy domowej.

  • Zapoznanie uczniów z celem lekcji

    i pobudzenie ich zainteresowania.

  • Opracowanie nowego materiału.

  • Podsumowanie, zapisanie wniosków.


  • Heureza – polega na kierowaniu myśleniem

    i działaniami uczniów za pomocą kolejnych pytań nauczyciela.

    2. Metoda problemowa

  • Wykład problemowy

  • Wykład konwersacyjny

  • Klasyczna metoda problemowa


Aktywizujące:

  • M. przypadków

  • M. sytuacyjna

  • M. inscenizacji

  • M. seminarium

  • Gry dydaktyczne

  • Dyskusje dydaktyczne:

    a) wielokrotna – wszyscy dyskutują, dyskusje w małych grupkach, integracja wyników

    b) panelowa (obserwowana) – najpierw dyskutują eksperci,

    a później obserwujący zabierają głos

    c) okrągłego stołu

    d) burza mózgów

    e) dyskusja związana z wykładem


Metoda zajęć praktycznych (ćwiczeniowa)

  • Sprawdzenie pracy domowej.

  • Zapoznanie uczniów z celem lekcji.

  • Wzorowy pokaz czynności nauczyciela.

  • Wykonanie ćwiczeń.


Propozycje wg A. Dyduchowej

  • M. analizy i twórczego wykorzystania wzoru.

  • M. instrukcji i norm.

  • M. praktyki pisarskiej.

  • M. przekładu intersemiotycznego.

  • M. okazjonalnych ćwiczeń praktycznych.


Metoda oglądowa(eksponująca)

  • Tok lekcji jest wyznaczony przez kolejność motywów wizualizacji prezentacji.

  • Polega na obserwacji.

  • Ułatwia uczniom rozumienie abstrakcyjne.

  • Film

  • Sztuka teatralna

  • Ekspozycja


Metody nauczania zalecane w gimnazjum

  • Dyskusja – polecana zwłaszcza, gdy chcemy uczniów zaznajomić z:

  • zagadnieniami nie posiadającymi jednoznacznego rozwiązania

  • zagadnieniami szczególnie trudnymi

    i złożonymi

  • przypadkami wywołującymi szczególne kontrowersyjne sądy i opinie


Rodzaje dyskusji

  • Wielokrotna

  • Panelowa

  • Punktowa

  • Technika kuli śniegowej

  • Debata

  • Dyskusja w 6 kapeluszach myślowych


Ćwiczenia wspomagające naukę dyskutowania (wg R. Arendsa)

  • „Pomyśl – omów – przedstaw”

  • Metoda uli

  • Słuchanie innych

  • Wyklaskiwanie gaduł

  • Kolorowa piłka


Wizualizacją sformułowanych argumentów

mogą być:

  • metaplan

  • drzewko decyzyjne

  • „dywanik pomysłów”

  • mapa pojęciowa


Metody nauczania zalecane w gimnazjum

II Działania dramowe (drama, dramatyzacje)

  • Typy dramy:

  • Ćwiczenia

  • Gry dramowe

  • Teatr

  • Drama właściwa


  • inscenizacja

  • rzeźba i jej warianty

  • obraz (żywy obraz/stop-klatka/

    zdjęcie/fotografia)

  • film i jego rodzaje

  • techniki plastyczno-manualne (rysunki, makiety, przedmioty, modele, kostiumy, muzeum, plany)

  • list

  • dziennik i pamiętnik


Korzyści ze stosowania dramy

Drama uczy:

  • Aktywności

  • Pozbywania się kompleksów i nieśmiałości

  • Wspomaga umiejętność pracy w parach

    i zespołach

  • Uwrażliwia na innych ludzi

  • Uczy szczerości i otwartości w obcowaniu

    z innymi

  • Uczy różnych form wyrażania własnych uczuć

  • Kształtuje wyobraźnię i kreatywność


Bibliografia

  • A. Dyduchowa, Próba klasyfikacji metod kształcenia sprawności językowych, „Język polski”, t.5, 1984.

  • D. Bernacka, Od słowa do działania. Przegląd współczesnych metod kształcenia, Warszawa 2001, s. 48-59; 102-115; 119-122; 175-191.

  • M. Nagajowa, ABC metodyki języka polskiego dla początkujących nauczycieli, Warszawa 1990.


Dziękuję za uwagę

Przygotowała: Małgorzata Stolarska


  • Login